|
Houdt uw lendenen omgord en uw lampen brandend, en weest
als mensen die op hun meester wachten wanneer hij van de
bruiloft terugkeert, om hem, als hij aankomt en klopt, terstond
te kunnen opendoen. Gelukkig zijn de slaven die de meester
bij zijn aankomst wakend vindt! Voorwaar, ik zeg u: Hij
zal zich omgorden en hen aan tafel doen aanliggen en zal
langskomen en hen bedienen. En wanneer hij in de tweede
of zelfs in de derde nachtwake aankomt en hen aldus aantreft,
gelukkig zijn zij! Maar weet dit, dat indien de heer des
huizes had geweten op welk uur de dief zou komen, hij voortdurend
gewaakt zou hebben en niet in zijn huis zou hebben laten
inbreken. Houdt ook gij u gereed, want de Zoon des mensen
komt op een uur dat gij het niet waarschijnlijk acht."
(Lukas 12:35-40)
Wat
kunnen we verwachten in het komende jaar? Dat is een vraag
die gewoonlijk vluchtig wordt beschouwd aan het begin van
elk nieuw jaar. Het wekelijkse tijdschrift US News en
World report verwacht bijvoorbeeld een terugkeer van
gloriedagen voor de economie van de VS.
Voor ware Christenen echter, degenen die door Christus
vermaand zijn te blijven waken voor zijn beloofde aankomst,
moet de vraag van wat het komende jaar gaat brengen het
vooruitzicht van de terugkeer van Jezus omvatten.
Helaas wordt elke discussie over de nabijheid van die
gebeurtenis door veel mensen, en zelfs enkelen van Jehovah's
Getuigen, gewoonlijk weggewuifd met een berisping niet te
speculeren of een schriftuurlijk antwoord als: 'niemand
weet de dag noch het uur.' Een veelgehoorde houding is dat
aangezien het Wachttorengenootschap reeds meer dan een eeuw
zegt dat Armageddon zeer nabij is, het nutteloos is om de
betrouwbaarheid van zulke voorspellingen zelfs nog maar
te beschouwen.
Toch blijft het feit bestaan dat Christus van zijn volgelingen
verwacht dat ze getrouw blijven waken, ongeacht enig
vermeend uitstel van zijn zijde. Jezus waarschuwde ons specifiek
voor de gevaren die kleven aan het ontmoedigd raken door
het uitblijven van de meester. Jezus zei de apostelen dat
wanneer zijn komst niet in de eerste wake van de nacht plaats
zou vinden, of zelfs niet in de tweede wake, zijn slaven
moesten blijven waken, indien noodzakelijk zelfs tot de
dageraad.
Openbaring 10:6 verslaat een aankondiging vanuit de hemel
waarin wordt erkend dat er een ogenschijnlijk uitstel is
in Jezus' komst, maar dat er uiteindelijk een tijd zal komen
waarop "er geen uitstel meer zal zijn." Maar, ondanks
dat Jezus voorzei dat enkelen van zijn dienstknechten klaar
en wachtend zouden worden gevonden op het moment dat hij
aankomt, zal de Zoon des mensen, ondanks de waaktoestand
van de getrouwe slaven, ironisch genoeg toch komen op een
uur waarop het door degenen die getrouw waken niet waarschijnlijk
wordt geacht.
Maar, waarom is dat? Ja, hoe kan het dat Jezus komt op
precies het uur waarop zelfs zijn getrouwe en wakende slaven
"het niet waarschijnlijk achten"? Ongetwijfeld omdat
ze uitkijken naar het verkeerde. Hoe zou dit zich
in werkelijkheid kunnen ontvouwen?
Er bestaat geen twijfel over dat Jehovah's Getuigen waakzaam
zijn met betrekking tot wereldgebeurtenissen en hoe deze
profetieën zouden kunnen vervullen. Maar, waar moeten we
precies waakzaam voor zijn? Wat verwachten wij dat er in
de toekomst zal gebeuren? Wel, de enige echte ontwikkeling
die wij nu verwachten, is datgene wat voorzegd is in het
17de hoofdstuk van Openbaring; namelijk, de vernietiging
van Babylon de Grote door de achtste koning; wat naar wij
menen aan het begin van de grote verdrukking zal plaatsvinden.
Vanuit dat standpunt bekeken, er is vrijwel niets aan de
horizon te zien wat erop zou wijzen dat de georganiseerde
religies van deze wereld, die tezamen Babylon de Grote vormen,
op enigerlei wijze bedreigd worden.
Daarbij komt nog dat het Wachttorengenootschap vrijwel
al het andere in profetieën terugverwezen heeft naar de
achter ons liggende 20ste Eeuw. Als gevolg daarvan is het
voor Jehovah's Getuigen ondenkbaar dat het teken van Christus'
tegenwoordigheid zichzelf in de toekomst kan openbaren,
daar we onszelf indenken dat het teken reeds sinds 1914
zichtbaar is! Als gevolg van onze verkeerde verwachtingen,
om maar niet te spreken over het feit dat onze leerstelling
omtrent de Parousia van 1914 ertoe geleid
heeft dat het lijkt alsof de Meester uitblijft, is
het toneel nu gereed voor Christus om aan te komen op een
tijd waarop zelfs zijn waakzame en gereed staande dienstknechten
het onwaarschijnlijk achten.
In de context van Jezus' opmerkingen over zijn komst op
een tijd waarop zijn getrouwe slaven het onwaarschijnlijk
achten, veroordeelde Jezus ook de slechte redenaties van
de Joden die intelligent genoeg waren om de tekenen van
de lucht te lezen om zodoende nauwkeurige weersvoorspellingen
te doen, maar die hypocriet weigerden dezelfde observatiekrachten
en redenaties te gebruiken om de tekenen van de tijd in
verband met Christus te onderscheiden. Wij moeten evenzo
ook geen hypocrieten worden. Dus, hoe "beoordelen we
deze speciale tijd," zoals Jezus het verwoordde in Lukas
12:56?
Ten eerste is het belangrijk de bewering te corrigeren
dat we reeds leven in de profetische periode van
"de tijd van het einde." De tijd van het einde,
zoals het op diverse plaatsen in Daniël wordt gebruikt,
en de daaraan verwante uitdrukking - besluit van het
samenstel van dingen - gekoppeld aan Christus' tegenwoordigheid
is hetzelfde. Volgens de twee illustraties van Jezus
over de tarwe en het onkruid en het sleepnet, is het
besluit van het samenstel tevens een oogsttijd waarin
de engelen zullen uitgaan om de op onkruid gelijkende valse
Christenen uit Gods koninkrijk te verzamelen, alsook de
onrechtvaardigen van onder de rechtvaardigen, en "alle
dingen die aanleiding tot struikelen geven." (Zie het
essay: Wat
en Wanneer is de Tijd van het Einde?)
Het is redelijk te concluderen dat de tarwe en onkruid
een afbeelding zijn van respectievelijk de getrouwe en boze
slaven. Terwijl de rechtvaardige en de goddeloze "vissen"
op hun beurt een afbeelding zijn van alle niet-gezalfden
en het sleepnet dat hen gevangen heeft de huidige organisatie
afbeeldt.
In het licht van het duidelijke feit dat zo'n scheidingsoogst
of verwijdering van dingen die aanleiding tot struikelen
geven nog niet heeft plaatsgevonden, moeten we ons ook niet
langer indenken dat het teken van het besluit van het
samenstel plaats heeft gevonden in 1914, toen de Europese
natiën in de Eerste Wereldoorlog werden gestort.
Het teken van Christus' tegenwoordigheid en besluit van
het huidige samenstel zal waarschijnlijk duidelijk worden
bij de volgende wereldwijde uitbarsting en de eventuele
ondergang van de zevende koning. Volgens Daniëls profetie
is het de tijd van het einde wanneer de koning van
het noorden, ook "een koning met bars gelaat" genaamd,
over alle landen zal vloeien - inclusief het heiligdom
van Jehovah. Jezus' eigen profetie voorzegt dat natie tegen
natie zal opstaan tijdens het besluit en dat zelfs Jehovah's
heilige plaats vertreden zal worden door een walgelijk ding.
De tijd van het einde en het besluit van het samenstel worden
dus gemarkeerd door een oorlog die rechtstreeks leidt tot
een grote verdrukking die in de geschiedenis geen gelijke
kent.
Maar, in plaats dat de tijd van het einde zich
uitstrekt over tientallen jaren, zoals we ons nu indenken,
zal de interval van Jezus' tegenwoordigheid en de besluitende
periode van de wereld van de Duivel een relatief korte tijd
omvatten - waarschijnlijk de "drie en een half jaar" die
vaak wordt genoemd in profetieën.
Maar, terugkerend naar de vraag in kwestie, wat valt er
aan de horizon te zien met betrekking tot het beoordelen
van deze specifieke tijd?
Eén aspect van de profetische interpretatie van het Wachttorengenootschap
dat betrouwbaar lijkt, is de identificatie van de Verenigde
Staten en Groot Britannië, de zogenoemde Anglo-Amerikaanse
dualistische macht, als de zevende kop van het zevenkoppige
beest en het tweehoornige wilde beest uit Openbaring. Geen
enkele andere eniteit dan de Anglo-Amerikaanse "koning"
kan dienen als een wereldmacht in de historische opeenvolging
van het Romeinse Rijk en tevens binnen de profetieën passen.
Daar dit het geval is, moet de tegenwoordigheid van Christus
plaatsvinden gedurende de heerschappij van de Anglo-Amerikaanse
diade. Het is zeker dat één van de wereldschokkende gebeurtenissen
die in de Bijbel is voorzegd de val van de zevende koning
tijdens het besluit is.
Volgens de bijbelse geschiedenis was Egypte de eerste
wereldmacht die Jehovah's eigen natie van mensen onderdrukte.
Daar zij de eerste is, kan Egypte ook dienen als symbool
voor de zevende koning van het beestachtige politieke samenstel.
Ja, lang nadat Egypte als dominerend rijk in de regio ophield
te bestaan, is een groot gedeelte van profetie toch gewijd
aan haar val. De profetische beschrijving van Egypte draagt
een onmiskenbare gelijkenis met de Verenigde Staten van
Amerika in zich. (Voor een gedetailleerde bespreking, zie
het essay: Ondergang
van de Anglo-Amerikaanse Diade) En Bijbelonderzoekers
zouden in aanmerking moeten nemen dat "Egypte" niet ontsnapt
aan de imperialistische bedoelingen van de koning van het
noorden gedurende de tijd van het einde.
Beschouw de onheilspellende implicaties van de profetie
in het 31ste hoofdstuk van Ezechiël eens waarin Egypte wordt
beschreven als een gigantische boom die in grootsheid alle
andere bomen (natiën) van de tuin overtreft en waarin
wordt gezegd dat alle natiën van de wereld hem benijden
en hun toevlucht zoeken onder zijn schaduw. Dat is een volmaakte
beschrijving van de natie die gedurende de afgelopen 140
jaar vaak de grootste natie in de geschiedenis en "de baken
van vrijheid en bron van hoop voor de wereld" is genoemd
- Amerika.
De Egyptische ceder is echter voorbestemd om omgehakt
te worden door de "tirannen van de natiën". Zonder
enige twijfel zal de val van de Verenigde Staten in handen
van tirannie komen als een ontstellende schok voor de wereld.
Maar dat is precies wat God heeft voorzegd dat er zal gebeuren,
door in Ezechiël 32:9, 10 te zeggen: "En ik wil het hart
van vele volken krenken wanneer ik uw gevangenen onder de
natiën breng, naar landen die gij niet hebt gekend. En om
u zal ik stellig vele volken in ontzetting brengen, en zelfs
hun koningen zullen vol huivering om u sidderen wanneer
ik mijn zwaard voor hun aangezicht zwaai, en zij zullen
elk ogenblik moeten beven, ieder voor zijn eigen ziel, op
de dag van uw val."
De wereldschokkende ineenstorting van de meest overheersende
natie op aarde brengt een tijd van aangekondigde duisternis
die in profetie als volgt wordt beschreven: "En wanneer
gij wordt uitgeblust, wil ik de hemel bedekken en zijn sterren
verduisteren. Wat de zon betreft, met wolken zal ik ze bedekken,
en de maan zelf zal haar licht niet laten schijnen. Alle
lichtende lichten aan de hemel - ik zal ze vanwege u verduisteren,
en ik wil duisternis over uw land brengen', is de uitspraak
van de Soevereine Heer Jehovah." (Ezechiël 32:7, 8)
Jehovah's Getuigen zouden snel de gelijksoortigheid met
de woorden van Christus in Mattheüs 24:29 moeten herkennen
waar Jezus het onmiddellijke naspel van natie die tegen
natie opstaat voorzegt, door te zeggen: "Onmiddellijk
na de verdrukking van die dagen zal de zon worden verduisterd,
en de maan zal haar licht niet geven, en de sterren zullen
van de hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen worden
geschokt."
Maar nu realistisch, wat zijn de kansen dat de Verenigde
Staten in de nabije toekomst zou ineenstorten en onder controle
van tirannen zal komen? In werkelijkheid is het potentiëel
voor zo'n catastrofe nimmer zo groot geweest als op het
huidige moment in de geschiedenis. En het is zeker niet
zo dat e-watchman de enige is die zo'n vraag stelt.
Een Islamitische waarnemer, genaamd Syed Shahid Hussain,
stelt de opvallende vraag: Zal
de V.S. dezelfde kant als de Sovjet Unie opgaan? Hussain
neemt vooral Amerika's extreem onevenwichtige en sukkelende
economische toestand in aanmerking, zoals vele anderen doen,
en hij voorziet dat wanneer de huidige trends zich voort
zetten tot na de presidentiële verkiezingen van 2004, het
ter ziele gaan van de VS een "uitgemaakte zaak" is.
In het 32ste hoofdstuk van Ezechiël vergelijkt Jehovah's
profeet Egypte tevens met een zeemonster. In de verzen 4-6
verklaart Jehovah: "En ik moet u laten liggen op het
land. Op de oppervlakte van het veld zal ik u slingeren.
En op u wil ik alle vliegende schepselen des hemels doen
verblijven, en met u wil ik de wilde dieren van de gehele
aarde verzadigen. En ik wil uw vlees op de bergen leggen
en de dalen vullen met uw afval. En ik wil het land doen
drinken wat uit u vloeit, van uw bloed, op de bergen; en
zelfs stroombeddingen zullen gevuld worden met hetgeen van
u afkomstig is."
Wat een raadselachtig taalgebruik! Hoe kan het land "drinken
wat uit u vloeit, van uw bloed"? Kennelijk voorzegt
Jehovah in beeldend symbolisme hoe de grootse rijkdom van
het grotere Egypte zal worden verslonden door de mindere
natiën.
Het is geen geheim dat de Verenigde Staten in een tijdsbestek
van slechts enkele jaren 's werelds grootste debiteurnatie
is geworden. De rode cijfers van de regering zelf, in combinatie
met het
huidige handelstekort, reiken tot een onstellende biljoen
dollar per jaar - en loopt nog op. Het probleem is ook nog
niet eens enkel een Amerikaans probleem. De reden daarvoor
is dat de dollar 's werelds primaire valuta is. Alle aankopen
van olie
door OPEC worden bijvoorbeeld gedaan in U.S. dollars.
Tot enige tijd geleden is de VS in staat geweest buitenlandse
dollars voor zich terug te winnen in aandelen en obligaties
en andere investeringen om zodoende het grootse tekort aan
te vullen. Maar nu is het tij opheilspellend aan het keren;
de instroming is zich aan het omkeren en de
waarde van de dollar ten opzichte van andere valuta
is snel aan het afnemen. Het levensbloed van de grootste
natie op aarde stroomt met een alarmerende snelheid weg.
De officiële redenering is dat een verzwakkende dollar
goed is voor de export van de VS. Maar, daarmee wordt de
huidige realiteit niet in aanmerking genomen dat de huidige
berg schuld, zonder een continue instroom van bijna 2.000.000.000
dollars van rechtstreekse buitenlandse investeringen per
dag, niet lang volgehouden kan worden. Een grootse uitverkoop
ten behoeve van de VS schuld zal met zekerheid leiden tot
een financiële ineenstorting van de Verenigde Staten. Robert
Reich, voormalig Minister van Arbeid onder President Clinton,
vroeg recentelijk de aandacht voor de dreigende crisis in
wat hij noemde "de
ongelofelijk inkrimpende dollar."
Wat nog verontrustender is, geen enkele economische voorspelling
kan rekening houden met de fatale gevolgen van nog een terroristische
aanslag op de Verenigde Staten. Een vooraanstaande generaal
in de VS, Tommy
Franks, verklaarde recentelijk in een interview dat
wanneer Amerika getroffen wordt door een omvangrijk aantal
slachtoffers als gevolg van het terroristisch gebruik van
massavernietigingswapens, de Verenigde Staten waarschijnlijk
zal transformeren in een militaire dictatuur.
Dit zijn slechts enkele realiteiten waar tegenover
de wereld zich in 2004 gesteld ziet.
Door een korte beschouwing van de onzekere financiële
toestand waarin de Verenigde Staten zich nu bevindt, kan
de onderzoeker van profetie enig inzicht gegeven worden
over hoe de natiën van de wereld zich als gieren tegoed
zullen doen aan het karkas en uitgevloeide bloed van het
grotere Egypte.
Wederom stellen we dus de vraag: Hoe waarschijnlijk is
het dat de Verenigde Staten in de handen van een tirannieke
alleenheerser valt? Gezien het feit dat de Bijbel juist
dát voorzegt en de omstandigheden zonder enige twijfel
rijp zijn voor zoiets, kunnen we het beschouwen als enkel
een kwestie van tijd - een zeer korte tijd.
Dat betekent noodzakelijkerwijs ook dat we aan de vooravond
staan van de plotselinge op een dief gelijkende aankomst
van Christus en het begin van de besluitende tijd van
het einde.
|