|
Houdt uw lendenen omgord en uw lampen brandend, en weest als
mensen die op hun meester wachten wanneer hij van de bruiloft
terugkeert, om hem, als hij aankomt en klopt, terstond te kunnen
opendoen. Gelukkig zijn de slaven die de meester bij zijn aankomst
wakend vindt! Voorwaar, ik zeg u: Hij zal zich omgorden en hen
aan tafel doen aanliggen en zal langskomen en hen bedienen. En
wanneer hij in de tweede of zelfs in de derde nachtwake aankomt
en hen aldus aantreft, gelukkig zijn zij! Maar weet dit, dat indien
de heer des huizes had geweten op welk uur de dief zou komen,
hij voortdurend gewaakt zou hebben en niet in zijn huis zou hebben
laten inbreken. Houdt ook gij u gereed, want de Zoon des mensen
komt op een uur dat gij het niet waarschijnlijk acht." (Lukas
12:35-40)
Wat
kunnen we verwachten in het komende jaar? Dat is een vraag die
gewoonlijk vluchtig wordt beschouwd aan het begin van elk nieuw
jaar. Het wekelijkse tijdschrift US News en World report
verwacht bijvoorbeeld een terugkeer van gloriedagen voor de economie
van de VS.
Voor ware Christenen echter, degenen die door Christus
vermaand zijn te blijven waken voor zijn beloofde aankomst, moet
de vraag van wat het komende jaar gaat brengen het vooruitzicht
van de terugkeer van Jezus omvatten.
Helaas wordt elke discussie over de nabijheid van die gebeurtenis
door veel mensen, en zelfs enkelen van Jehovah's Getuigen, gewoonlijk
weggewuifd met een berisping niet te speculeren of een schriftuurlijk
antwoord als: 'niemand weet de dag noch het uur.' Een veelgehoorde
houding is dat aangezien het Wachttorengenootschap reeds meer
dan een eeuw zegt dat Armageddon zeer nabij is, het nutteloos
is om de betrouwbaarheid van zulke voorspellingen zelfs nog maar
te beschouwen.
Toch blijft het feit bestaan dat Christus van zijn volgelingen
verwacht dat ze getrouw blijven waken, ongeacht enig vermeend
uitstel van zijn zijde. Jezus waarschuwde ons specifiek voor de
gevaren die kleven aan het ontmoedigd raken door het uitblijven
van de meester. Jezus zei de apostelen dat wanneer zijn komst
niet in de eerste wake van de nacht plaats zou vinden, of zelfs
niet in de tweede wake, zijn slaven moesten blijven waken, indien
noodzakelijk zelfs tot de dageraad.
Openbaring 10:6 verslaat een aankondiging vanuit de hemel waarin
wordt erkend dat er een ogenschijnlijk uitstel is in Jezus' komst,
maar dat er uiteindelijk een tijd zal komen waarop "er geen
uitstel meer zal zijn." Maar, ondanks dat Jezus voorzei dat
enkelen van zijn dienstknechten klaar en wachtend zouden worden
gevonden op het moment dat hij aankomt, zal de Zoon des mensen,
ondanks de waaktoestand van de getrouwe slaven, ironisch genoeg
toch komen op een uur waarop het door degenen die getrouw waken
niet waarschijnlijk wordt geacht.
Maar, waarom is dat? Ja, hoe kan het dat Jezus komt op precies
het uur waarop zelfs zijn getrouwe en wakende slaven "het niet
waarschijnlijk achten"? Ongetwijfeld omdat ze uitkijken
naar het verkeerde. Hoe zou dit zich in werkelijkheid kunnen ontvouwen?
Er bestaat geen twijfel over dat Jehovah's Getuigen waakzaam
zijn met betrekking tot wereldgebeurtenissen en hoe deze profetieën
zouden kunnen vervullen. Maar, waar moeten we precies waakzaam
voor zijn? Wat verwachten wij dat er in de toekomst zal gebeuren?
Wel, de enige echte ontwikkeling die wij nu verwachten, is datgene
wat voorzegd is in het 17de hoofdstuk van Openbaring; namelijk,
de vernietiging van Babylon de Grote door de achtste koning; wat
naar wij menen aan het begin van de grote verdrukking zal plaatsvinden.
Vanuit dat standpunt bekeken, er is vrijwel niets aan de horizon
te zien wat erop zou wijzen dat de georganiseerde religies van
deze wereld, die tezamen Babylon de Grote vormen, op enigerlei
wijze bedreigd worden.
Daarbij komt nog dat het Wachttorengenootschap vrijwel al het
andere in profetieën terugverwezen heeft naar de achter ons liggende
20ste Eeuw. Als gevolg daarvan is het voor Jehovah's Getuigen
ondenkbaar dat het teken van Christus' tegenwoordigheid zichzelf
in de toekomst kan openbaren, daar we onszelf indenken dat het
teken reeds sinds 1914 zichtbaar is! Als gevolg van onze verkeerde
verwachtingen, om maar niet te spreken over het feit dat onze
leerstelling omtrent de Parousia van 1914 ertoe
geleid heeft dat het lijkt alsof de Meester uitblijft,
is het toneel nu gereed voor Christus om aan te komen op een tijd
waarop zelfs zijn waakzame en gereed staande dienstknechten het
onwaarschijnlijk achten.
In de context van Jezus' opmerkingen over zijn komst op een
tijd waarop zijn getrouwe slaven het onwaarschijnlijk achten,
veroordeelde Jezus ook de slechte redenaties van de Joden die
intelligent genoeg waren om de tekenen van de lucht te lezen om
zodoende nauwkeurige weersvoorspellingen te doen, maar die hypocriet
weigerden dezelfde observatiekrachten en redenaties te gebruiken
om de tekenen van de tijd in verband met Christus te onderscheiden.
Wij moeten evenzo ook geen hypocrieten worden. Dus, hoe "beoordelen
we deze speciale tijd," zoals Jezus het verwoordde in Lukas
12:56?
Ten eerste is het belangrijk de bewering te corrigeren dat we
reeds leven in de profetische periode van "de tijd van
het einde." De tijd van het einde, zoals het op diverse
plaatsen in Daniël wordt gebruikt, en de daaraan verwante uitdrukking
- besluit van het samenstel van dingen - gekoppeld aan
Christus' tegenwoordigheid is hetzelfde. Volgens de twee
illustraties van Jezus over de tarwe en het onkruid en het sleepnet,
is het besluit van het samenstel tevens een oogsttijd waarin
de engelen zullen uitgaan om de op onkruid gelijkende valse Christenen
uit Gods koninkrijk te verzamelen, alsook de onrechtvaardigen
van onder de rechtvaardigen, en "alle dingen die aanleiding
tot struikelen geven." (Zie het essay: Wat
en Wanneer is de Tijd van het Einde?)
Het is redelijk te concluderen dat de tarwe en onkruid een afbeelding
zijn van respectievelijk de getrouwe en boze slaven. Terwijl de
rechtvaardige en de goddeloze "vissen" op hun beurt een afbeelding
zijn van alle niet-gezalfden en het sleepnet dat hen gevangen
heeft de huidige organisatie afbeeldt.
In het licht van het duidelijke feit dat zo'n scheidingsoogst
of verwijdering van dingen die aanleiding tot struikelen geven
nog niet heeft plaatsgevonden, moeten we ons ook niet langer indenken
dat het teken van het besluit van het samenstel plaats
heeft gevonden in 1914, toen de Europese natiën in de Eerste Wereldoorlog
werden gestort.
Het teken van Christus' tegenwoordigheid en besluit van het
huidige samenstel zal waarschijnlijk duidelijk worden bij de volgende
wereldwijde uitbarsting en de eventuele ondergang van de zevende
koning. Volgens Daniëls profetie is het de tijd van het einde
wanneer de koning van het noorden, ook "een koning met bars
gelaat" genaamd, over alle landen zal vloeien - inclusief
het heiligdom van Jehovah. Jezus' eigen profetie voorzegt dat
natie tegen natie zal opstaan tijdens het besluit en dat zelfs
Jehovah's heilige plaats vertreden zal worden door een walgelijk
ding. De tijd van het einde en het besluit van het samenstel worden
dus gemarkeerd door een oorlog die rechtstreeks leidt tot een
grote verdrukking die in de geschiedenis geen gelijke kent.
Maar, in plaats dat de tijd van het einde zich uitstrekt
over tientallen jaren, zoals we ons nu indenken, zal de interval
van Jezus' tegenwoordigheid en de besluitende periode van de wereld
van de Duivel een relatief korte tijd omvatten - waarschijnlijk
de "drie en een half jaar" die vaak wordt genoemd in profetieën.
Maar, terugkerend naar de vraag in kwestie, wat valt er aan
de horizon te zien met betrekking tot het beoordelen van deze
specifieke tijd?
Eén aspect van de profetische interpretatie van het Wachttorengenootschap
dat betrouwbaar lijkt, is de identificatie van de Verenigde Staten
en Groot Britannië, de zogenoemde Anglo-Amerikaanse dualistische
macht, als de zevende kop van het zevenkoppige beest en het tweehoornige
wilde beest uit Openbaring. Geen enkele andere eniteit dan de
Anglo-Amerikaanse "koning" kan dienen als een wereldmacht in de
historische opeenvolging van het Romeinse Rijk en tevens binnen
de profetieën passen. Daar dit het geval is, moet de tegenwoordigheid
van Christus plaatsvinden gedurende de heerschappij van de Anglo-Amerikaanse
diade. Het is zeker dat één van de wereldschokkende gebeurtenissen
die in de Bijbel is voorzegd de val van de zevende koning tijdens
het besluit is.
Volgens de bijbelse geschiedenis was Egypte de eerste wereldmacht
die Jehovah's eigen natie van mensen onderdrukte. Daar zij de
eerste is, kan Egypte ook dienen als symbool voor de zevende koning
van het beestachtige politieke samenstel. Ja, lang nadat Egypte
als dominerend rijk in de regio ophield te bestaan, is een groot
gedeelte van profetie toch gewijd aan haar val. De profetische
beschrijving van Egypte draagt een onmiskenbare gelijkenis met
de Verenigde Staten van Amerika in zich. (Voor een gedetailleerde
bespreking, zie het essay: Ondergang
van de Anglo-Amerikaanse Diade) En Bijbelonderzoekers zouden
in aanmerking moeten nemen dat "Egypte" niet ontsnapt aan de imperialistische
bedoelingen van de koning van het noorden gedurende de tijd van
het einde.
Beschouw de onheilspellende implicaties van de profetie in het
31ste hoofdstuk van Ezechiël eens waarin Egypte wordt beschreven
als een gigantische boom die in grootsheid alle andere
bomen (natiën) van de tuin overtreft en waarin wordt gezegd dat
alle natiën van de wereld hem benijden en hun toevlucht zoeken
onder zijn schaduw. Dat is een volmaakte beschrijving van de natie
die gedurende de afgelopen 140 jaar vaak de grootste natie in
de geschiedenis en "de baken van vrijheid en bron van hoop voor
de wereld" is genoemd - Amerika.
De Egyptische ceder is echter voorbestemd om omgehakt te worden
door de "tirannen van de natiën". Zonder enige twijfel
zal de val van de Verenigde Staten in handen van tirannie komen
als een ontstellende schok voor de wereld. Maar dat is precies
wat God heeft voorzegd dat er zal gebeuren, door in Ezechiël 32:9,
10 te zeggen: "En ik wil het hart van vele volken krenken wanneer
ik uw gevangenen onder de natiën breng, naar landen die gij niet
hebt gekend. En om u zal ik stellig vele volken in ontzetting
brengen, en zelfs hun koningen zullen vol huivering om u sidderen
wanneer ik mijn zwaard voor hun aangezicht zwaai, en zij zullen
elk ogenblik moeten beven, ieder voor zijn eigen ziel, op de dag
van uw val."
De wereldschokkende ineenstorting van de meest overheersende
natie op aarde brengt een tijd van aangekondigde duisternis die
in profetie als volgt wordt beschreven: "En wanneer gij wordt
uitgeblust, wil ik de hemel bedekken en zijn sterren verduisteren.
Wat de zon betreft, met wolken zal ik ze bedekken, en de maan
zelf zal haar licht niet laten schijnen. Alle lichtende lichten
aan de hemel - ik zal ze vanwege u verduisteren, en ik wil duisternis
over uw land brengen', is de uitspraak van de Soevereine Heer
Jehovah." (Ezechiël 32:7, 8)
Jehovah's Getuigen zouden snel de gelijksoortigheid met de woorden
van Christus in Mattheüs 24:29 moeten herkennen waar Jezus het
onmiddellijke naspel van natie die tegen natie opstaat voorzegt,
door te zeggen: "Onmiddellijk na de verdrukking van die dagen
zal de zon worden verduisterd, en de maan zal haar licht niet
geven, en de sterren zullen van de hemel vallen, en de krachten
der hemelen zullen worden geschokt."
Maar nu realistisch, wat zijn de kansen dat de Verenigde Staten
in de nabije toekomst zou ineenstorten en onder controle van tirannen
zal komen? In werkelijkheid is het potentiëel voor zo'n catastrofe
nimmer zo groot geweest als op het huidige moment in de geschiedenis.
En het is zeker niet zo dat e-watchman de enige is die
zo'n vraag stelt.
Een Islamitische waarnemer, genaamd Syed Shahid Hussain, stelt
de opvallende vraag: Zal
de V.S. dezelfde kant als de Sovjet Unie opgaan? Hussain neemt
vooral Amerika's extreem onevenwichtige en sukkelende economische
toestand in aanmerking, zoals vele anderen doen, en hij voorziet
dat wanneer de huidige trends zich voort zetten tot na de presidentiële
verkiezingen van 2004, het ter ziele gaan van de VS een "uitgemaakte
zaak" is.
In het 32ste hoofdstuk van Ezechiël vergelijkt Jehovah's profeet
Egypte tevens met een zeemonster. In de verzen 4-6 verklaart Jehovah:
"En ik moet u laten liggen op het land. Op de oppervlakte van
het veld zal ik u slingeren. En op u wil ik alle vliegende schepselen
des hemels doen verblijven, en met u wil ik de wilde dieren van
de gehele aarde verzadigen. En ik wil uw vlees op de bergen leggen
en de dalen vullen met uw afval. En ik wil het land doen drinken
wat uit u vloeit, van uw bloed, op de bergen; en zelfs stroombeddingen
zullen gevuld worden met hetgeen van u afkomstig is."
Wat een raadselachtig taalgebruik! Hoe kan het land "drinken
wat uit u vloeit, van uw bloed"? Kennelijk voorzegt Jehovah
in beeldend symbolisme hoe de grootse rijkdom van het grotere
Egypte zal worden verslonden door de mindere natiën.
Het is geen geheim dat de Verenigde Staten in een tijdsbestek
van slechts enkele jaren 's werelds grootste debiteurnatie is
geworden. De rode cijfers van de regering zelf, in combinatie
met het
huidige handelstekort, reiken tot een onstellende biljoen
dollar per jaar - en loopt nog op. Het probleem is ook nog niet
eens enkel een Amerikaans probleem. De reden daarvoor is dat de
dollar 's werelds primaire valuta is. Alle aankopen van olie
door OPEC worden bijvoorbeeld gedaan in U.S. dollars.
Tot enige tijd geleden is de VS in staat geweest buitenlandse
dollars voor zich terug te winnen in aandelen en obligaties en
andere investeringen om zodoende het grootse tekort aan te vullen.
Maar nu is het tij opheilspellend aan het keren; de instroming
is zich aan het omkeren en de
waarde van de dollar ten opzichte van andere valuta is snel
aan het afnemen. Het levensbloed van de grootste natie op aarde
stroomt met een alarmerende snelheid weg.
De officiële redenering is dat een verzwakkende dollar goed
is voor de export van de VS. Maar, daarmee wordt de huidige realiteit
niet in aanmerking genomen dat de huidige berg schuld, zonder
een continue instroom van bijna 2.000.000.000 dollars van rechtstreekse
buitenlandse investeringen per dag, niet lang volgehouden kan
worden. Een grootse uitverkoop ten behoeve van de VS schuld zal
met zekerheid leiden tot een financiële ineenstorting van de Verenigde
Staten. Robert Reich, voormalig Minister van Arbeid onder President
Clinton, vroeg recentelijk de aandacht voor de dreigende crisis
in wat hij noemde "de
ongelofelijk inkrimpende dollar."
Wat nog verontrustender is, geen enkele economische voorspelling
kan rekening houden met de fatale gevolgen van nog een terroristische
aanslag op de Verenigde Staten. Een vooraanstaande generaal in
de VS, Tommy
Franks, verklaarde recentelijk in een interview dat wanneer
Amerika getroffen wordt door een omvangrijk aantal slachtoffers
als gevolg van het terroristisch gebruik van massavernietigingswapens,
de Verenigde Staten waarschijnlijk zal transformeren in een militaire
dictatuur.
Dit zijn slechts enkele realiteiten waar tegenover de
wereld zich in 2004 gesteld ziet.
Door een korte beschouwing van de onzekere financiële toestand
waarin de Verenigde Staten zich nu bevindt, kan de onderzoeker
van profetie enig inzicht gegeven worden over hoe de natiën van
de wereld zich als gieren tegoed zullen doen aan het karkas en
uitgevloeide bloed van het grotere Egypte.
Wederom stellen we dus de vraag: Hoe waarschijnlijk is het dat
de Verenigde Staten in de handen van een tirannieke alleenheerser
valt? Gezien het feit dat de Bijbel juist dát voorzegt
en de omstandigheden zonder enige twijfel rijp zijn voor zoiets,
kunnen we het beschouwen als enkel een kwestie van tijd - een
zeer korte tijd.
Dat betekent noodzakelijkerwijs ook dat we aan de vooravond
staan van de plotselinge op een dief gelijkende aankomst van Christus
en het begin van de besluitende tijd van het einde.
|