Het Wachttorengenootschap beweert bijvoorbeeld dat de DPI registratiepapieren "geen verklaringen bevatten die in strijd zijn met onze christelijke geloofsopvattingen."

Is dat echter werkelijk waar?

We hebben de registratiepapieren niet tot onze beschikking om ze eens te bekijken, maar de website van de VN legt uit dat aanvragers hun toezegging en vermogen om met de VN samen te werken moeten aantonen en dat ze tenminste zes voorbeelden moeten aanleveren die aantonen hoe ze propaganda maken voor de VN voordat hun aanmelding zelfs maar in beschouwing wordt genomen. Was het Wachttorengenootschap op de hoogte van deze aanmeldingsprocedure? Kennelijk wel. Er bestaat geen reden om te geloven dat de VN in hun geval een uitzondering heeft gemaakt en hun aanmelding heeft goedgekeurd zonder dat ze voldaan hebben aan de gestelde vereisten voor NGO's.

Het is duidelijk dat het Wachttorengenootschap reeds lang voordat ze in 1991 een aanmelding indiende, begonnen is met lonken naar de VN. Zie de ingebonden jaargangen. Daarom bevatte de Wachttoren en Ontwaakt in de 80'er jaren kennelijk VN propaganda, voordat ze zich feitelijk aanmeldden om een NGO te worden.

In het document dat de lezer heeft verschaft, citeerde het WTG de VN door te zeggen: "Als een NGO geassocieerd is met DPI betekent dit niet dat de NGO deel uitmaakt van het systeem van de Verenigde Naties en heeft de NGO en haar staf evenmin recht op privileges, immuniteiten of speciale status."

Ok, alles goed en wel. Niemand beweert dat NGO's deel uitmaken van het systeem van de Verenigde Naties. De hele definitie van een non-gouvernementele organisatie is dat ze geen deel uitmaken van de Verenigde Naties, maar dat ze enkel overeenkomen ermee samen te werken. En dat is wat het Wachttorengenootschap heeft gedaan.

Het is interessant dat het document waaruit het citaat genomen is, teruggevonden kan worden op de website van de VN door deze link te volgen. Scroll naar beneden tot het onderkopje: "Wat is de procedure voor NGO's om zich te associëren met DPI?" (klik hier voor de Nederlandse versie) Merk op: De voetnoot bij die sectie werd door het Wachttorengenootschap geciteerd. Maar, daarboven, direct onder het kopje, staan de werkelijk criteria voor NGO's die zich aanmelden.

Dit is wat er staat: "Een NGO die voldoet aan de gestelde criteria moet een officiële brief sturen naar het Hoofd van de NGO Sectie van het Departement Informatie waaruit belangstelling blijkt voor associatie met DPI. In de brief moet ook de redenen staan waarom de organisatie wil aansluiten. Bovendien moet de betreffende NGO kort zijn informatieprogramma's beschrijven. De brief moet vergezeld worden van minstens zes voorbeelden van informatiemateriaal, geproduceerd door de organisatie. Referentiebrieven van VN-departementen, VN- programma's en gespecialiseerde agentschappen, en/of VN-informatiecentra en diensten (UNIC's en UNIS's) zullen de kansen aanmerkelijk vergroten."

Het Wachttorengenootschap beweert dat men niet wist wat een NGO zijn precies inhield. Toch hebben ze geciteerd uit een document, waarin de criteria voor toekomstige NGO's duidelijk uiteen worden gezet!

Volgens de criteria zou het Wachttorengenootschap, zoals reeds eerder vermeld, tenminste zes voorbeelden moeten aanleveren van de wijze waarop ze actief VN propaganda aan het lezerspubliek verspreiden. En niet alleen dat, maar het Wachttorengenootschap zou aan de VN moeten beschrijven waarom ze als een NGO verbonden willen zijn. Het moge duidelijk zijn dat "we willen een bibliotheekkaart" op het aanmeldingsformulier niet erg overtuigend zou overkomen. De VN wil weten wat de aanvrager aan hen te bieden heeft, niet wat de aanvrager van hen wil.

Het Wachttorengenootschap suggereert dat zulke vereisten niet bestonden toen ze zich oorspronkelijk inschreven als een NGO, maar dat enkel nadien, zonder hun medeweten, de NGO vereisten veranderd werden.

Nadat ik deze vraag vorige week via de e-mail binnenkreeg, heb ik de VN's DPI (Departement van Informatie) persoonlijk gemaild en hen hierover vragen gesteld.

Ze antwoordden onmiddellijk met een standaard email, kennelijk omdat zoveel Jehovah's Getuigen in de laatste maanden onderzoek hebben gedaan naar deze kwestie. Ze vermeden het specifiek op de zaak van het Wachttorengenootschap in te gaan, vanzelfsprekend om juridische redenen, maar in essentie bevestigden ze dat het Wachttorengenootschap willens en wetens voldaan heeft aan de vereisten van de VN voor NGO's.

Hier is de e-mail die de VN aan e-watchman gezonden heeft.

Er valt niet aan het feit te ontkomen dat het Wachttorengenootschap vanaf het begin haar toewijding aan de principes van de VN heeft moeten demonstreren, wilde ze door de VN geaccepteerd worden als een NGO.

Dat zijn opgedragen dienaren zo iets doen, staat volgens Jehovah's criteria gelijk aan geestelijke prostitutie!

Kennelijk moeten NGO's zich elk jaar opnieuw registreren en regelmatig de meest recente voorbeelden insturen van de wijze waarop ze samenwerken met de VN met de afgesproken middelen daartoe. Een NGO van de Verenigde Naties zijn is een voortdurende relatie en niet simpelweg een kwestie van het invullen van een eenmalige aanmelding - zoals de brief van het Wachttorengenootschap suggereert. En, zoals werd aangetoond in de essays over dit onderwerp, is het Wachttorengenootschap kennelijk voortgegaan met het sturen van delen uit haar werk aan de Verenigde Naties, zoals vereist was, om zodoende te bewijzen dat ze de vereisten van een NGO na is gekomen.

(De mensenrechten website van de VN vermeldt een Ontwaakt artikel uit 1998, als een voorbeeld van een ondersteunende organisatie. Voor een online voorbeeld van het soort van artikelen die het Wachttorengenootschap zou kunnen indienen, klik hier.)

Het Wachttorengenootschap beweert dat de aanvraag die ze in de archieven hadden liggen, geen bezwaarlijke taal bevatte, maar dat een latere editie van de NGO aanvraag "bewoordingen bevatte die wij niet kunnen onderschrijven". En, "toen wij ons dit realiseerden, hebben wij onze registratie onmiddellijk ingetrokken. Wij zijn dankbaar dat deze aangelegenheid onder onze aandacht werd gebracht."

Maar, zelfs wanneer latere aanvragen werkelijk andere taal bevatten, wat zou dat ertoe doen wanneer het Wachttorengenootschap zich niet elke jaar opnieuw zou moeten registreren of opnieuw zou moeten kwalificeren om aan de criteria te voldoen? Dat bewijst in zichzelf al dat het Wachttorengenootschap zich jaarlijks moest registreren en het meest recente werk moest overleggen om aan te tonen op welke wijze ze informatie over de VN verspreidden.

In de laatste persverklaring van het DPI van de VN, worden er nieuw geaccepteerde NGO's opgesomd, alsook NGO's die niet langer aan de criteria voldeden en als gevolg daarvan afgescheiden zijn van het DPI. Dit geeft duidelijk aan dat NGO lidmaatschap voorwaardelijk is en jaarlijks opnieuw beschouwd werd en niet eenvoudig een kwestie is van eenmalige inschrijving. Van NGO's wordt verwacht dat ze voortdurend hun toewijding om met het DPI samen te werken demonstreren en ze worden onderzocht of ze nog voldoen aan de eisen. Zo niet, dan worden ze gediskwalificeerd. Laat de lezer opmerken dat het Wachttorengenootschap niet gediskwalificeerd is door het DPI.

Het Wachttorengenootschap wil bij ons de indruk wekken dat hun lidmaatschap als een NGO beperkt was tot het enkel toegang hebben tot VN archieven en dat ze niet vrijwillig in enige hoedanigheid hebben gefunctioneerd die wellicht gewoon is voor een NGO.

Dat is een schaamteloze leugen!

Hier is bijvoorbeeld een link naar een organisatie genaamd Vilnius International Forum, die in oktober van het jaar 2000 een bijeenkomst organiseerde die exclusief voor internationale gouvernementele en non-gouvernementele organisaties (NGO's) bedoeld was die geïnteresseerd zijn in de holocaust; specifiek - het terughalen van buit van de Nazi's.

Wanneer we de bovenstaande link volgen, zien we dat het Wachttorengenootschap in het programma wordt genoemd als een deelnemende internationale NGO, alsook drie Jehovah's Getuigen die genoemd worden als functionarissen die het Wachttorengenootschap vertegenwoordigen. James Pellechia wordt genoemd als een redacteur van het Wachttorengenootschap en een lid van de public relations afdeling van het hoofdkantoor. Hij was één van de sprekers op het forum in het programma van 5 oktober en zijn korte, zeven minuten durende presentatie voor het forum kan gedownload worden. (Hij staat bijna onderaan de gelinkte pagina, onder 9:30)

In zijn lezing bedankt Broeder Pellechia het forum uit naam van Jehovah's Getuigen voor het speciaal uitnodigen van het Wachttorengenootschap om aan het programma deel te nemen. Hij verwijst discreet niet naar de NGO status van het Wachttorengenootschap, maar daar het Wachttorengenootschap feitelijk samen met andere erkende NGO's deelnam aan de presentatie, is het duidelijk dat het Wachttorengenootschap wist dat haar eigen NGO status veel meer inhield dan enkel het doen van onderzoek in de bibliotheek faciliteiten van de VN.

Toegegeven, er is niets sinisters aan Jehovah's Getuigen die spreken over de kwesties in de Holocaust. Vele duizenden Bijbelonderzoekers waren tenslotte slachtoffers van de Nazi Holocaust; dus er is niets op tegen dat onze stem gehoord wordt in die kwestie of op het eisen van wettelijke restitutie. Het punt is echter dat het Wachttorengenootschap binnen het forum als een NGO vertegenwoordigd was. In het licht van de vasthoudendheid van het Wachttorengenootschap dat ze niet wisten wat er bij het NGO lidmaatschap gemoeid was, is dat het probleem.

Dit is dus nóg een leugen, omdat het Vilnius Forum een jaar voordat de Guardian de NGO relatie van het Wachttorengenootschap blootlegde, plaatsvond. Functionarissen van het Wachttorengenootschap moeten heel goed geweten hebben dat Jehovah's Getuigen door andere organisaties erkend werden als een functionerende NGO op het moment dat ze een uitnodiging ontvingen om deel te nemen aan het Vilnius Forum. Daarom logen ze toen ze zeiden dat ze "de registratie onmiddellijk introkken" toen het in oktober 2001 onder hun aandacht werd gebracht.

Iets anders waardoor velen het "bibliotheekkaart" verhaal van het Wachttorengenootschap in twijfel trekken, is dat het niet eens waar blijkt te zijn dat een organisatie als een NGO geregistreerd moest zijn om toegang te krijgen tot VN documenten en bibliotheken - in ieder geval niet vóór 11 september 2001.

Volgens het kantoor van de bibliotecaris van de Dag Hammarskjöld bibliotheek faciliteit van de VN, werden voor 9-11 tijdelijke toegangspassen toegewezen aan bevoegde wetenschappers en onderzoekers zonder NGO status. Als gevolg van de toegenomen veiligheidsmaatregelen in de nasleep van 11 september heeft de VN echter iedereen de toegang tot het gebouw ontzegd, met uitzondering van VN functionarissen. Ook NGO vertegenwoordigers vormen een uitzondering.

Natuurlijk was het Wachttorengenootschap lang voor 9-11 een NGO en trok het zichzelf één maand na 9-11 terug, in oktober 2001.

In principe is het dus waar wat het Wachttorengenootschap zegt, namelijk, dat toegang tot de VN bibliotheek faciliteiten op het hoofdkantoor van de Verenigde Naties op dit moment beperkt is tot VN personeel, regeringsfunctionarissen en NGO's. Dat was echter niet het geval op het moment dat het Wachttorengenootschap zich in 1991 aanmeldde voor lidmaatschap als een NGO. Een nauwkeurige beschouwing van de feiten leidt tot de onvermijdelijke conclusie dat het Wachttorengenootschap misleidend is.

Het Wachttorengenootschap laat trouwens na op iets volkomen logisch te wijzen. En, wat is dat? Volgens het DPI is de enige reden dat NGO's door het Departement van Informatie geassisteerd worden in het toegang krijgen tot informatie, dat NGO's op effectievere wijze hun rol kunnen vervullen in het verspreiden van informatie aan het lezerspubliek.

Wederom kan er niet onderuit gekomen worden dat NGO's moesten instemmen in samenwerking met het DPI door ten gunste van de Verenigde Naties te propageren.

De tweede paragraaf onder het kopje "Wat is een NGO" zegt: "Het DPI helpt deze NGO's om toegang te krijgen tot informatie over de reeks activiteiten waarbij de VN betrokken is en deze te verspreiden. Zo geven ze ook het publiek de gelegenheid de doelstellingen van de Wereldorganisatie beter te begrijpen." (klik hier voor de Nederlandse versie)

Onder het kopje "Hoe ondersteunt het Departement Informatie de NGO's?" bespreekt dezelfde VN website ook de criteria voor NGO lidmaatschap. Er wordt gezegd dat DPI "de toegangspassen verzorgt voor hoofd- of plaatsvervangende NGO-vertegenwoordigers voor "open" bijeenkomsten van de VN-organen; voor foto-, film- en audiobibliotheken van het Departement Informatie; voor de Dag Hammarskjöld-bibliotheek." (klik hier voor de Nederlandse versie)

Dus, nadat de beveiliging is toegenomen, bewerkstelligt het hebben van NGO status zeker dat vertegenwoordigers van een dergelijke organisatie toegang krijgen tot bepaalde bijeenkomsten en faciliteiten in het VN hoofdkantoor, alsook de Dag Hammarskjöld Bibliotheek. Zelfs met de toegenomen veiligheidsmaatregelen is het echter nog steeds niet nodig dat een organisatie een NGO moet worden om toegang te krijgen tot de vele zogenoemde depotbibliotheken van de VN.

Maar, wat zijn depotbibliotheken? Dit zijn officiëel aangewezen en op andere plekken gesitueerde bibliotheken met VN materiaal. Er zijn er meer dan 400 over de hele wereld. Wie hebben toegang tot informatie in depotbibliotheken? Op de Depot website van de VN wordt onder het eerste onderkopje "Wat is het Doel van het Depotbibliotheken Stelsel?" gezegd: "Het algemene publiek kan het materiaal in depotbibliotheken zonder kosten inzien."

De VN Depotbibliotheken plaatsbepaler noemt Columbia University als één van de depotbibliotheken in New York (Scroll naar beneden tot New York). Het Wachttorengenootschap in Brooklyn had in de Universiteit eenvoudig toegang kunnen krijgen tot researchmateriaal van de VN, zonder daarvoor naar het VN hoofdkantoor te moeten.

En in het licht van de nogal lichte en oppervlakkige wijze waarop de Wachttoren en Ontwaakt verslag hebben gedaan van activiteiten van de Verenigde Naties, hadden ze al de benodigde research eenvoudig kunnen doen zonder zich als NGO aan de VN te verbinden.

De VN is een enorme bureaucratie met een ontstellend aantal documenten. En kennelijk hebben ze zich veel inspanningen getroost om die informatie voor het algemene publiek toegankelijk te maken. De VN zegt op de website van het Informatie Centrum zelfs het volgende: "De Verenigde Naties kan haar doelen niet bereiken wanneer de mensen in de wereld niet volledig geïnformeerd zijn over haar doelen en activiteiten."

In de afgelopen jaren is er een geweldige hoeveelheid informatie beschikbaar geworden via het Internet. Hier is bijvoorbeeld een link naar UN-I-QUE (United Nations info Request). Die pagina heeft links naar de United Nations Documentation Info Guide, de United Nations Depository Library, alsook United Nations Information Centers over de gehele wereld. Er is ook een overvloed aan Publicaties van de Verenigde Naties beschikbaar voor aanschaf. Dan bestaat er het UNBISnet, dat beschikbaar is voor het algemene publiek. Er is een UN Documents on Demand website die aangevraagde documenten tegen vergoeding opstuurt. Dan zijn er zogenoemde Small and Field Libraries die online beschikbaar zijn. En er is de website van de Dag Hammarskjöld Bibliotheek.

Zonder enige twijfel bestaan er ontoegankelijke en geheime documenten die enkel beschikbaar zijn voor regeringsfunctionarissen en dergelijke, waartoe zelfs NGO's geen toegang hebben, maar bij het onderzoeken van de informatie-websites van de VN heeft deze onderzoeker niets gevonden dat erop wijst dat VN-informatie en bibliotheken ooit exclusief toegankelijk waren voor NGO's.

Zoals eerder gezegd lijkt er geen informatie te zijn over de VN waarover de Wachttoren en Ontwaakt verslag hebben gedaan, die voor gewone onderzoekers niet eenvoudig toegankelijk is.

Het lijkt erop dat de gehele officiële verklaring van het Wachttorengenootschap voor hun NGO lidmaatschap een fictie is. Wellicht zou het Wachttorengenootschap eens commentaar kunnen geven op het feit dat er geen enkel bewijs is dat ze een NGO moesten worden om toegang te hebben tot de VN bibliotheken.

Trouwens, gezien het feit dat het Wachttorengenootschap kennelijk een diepgaand begrip heeft van de diverse VN instellingen en hun vele programma's om de wereld te redden, hoe zouden ze dan niet kunnen weten wat er bij het NGO zijn betrokken was? Voor zulke expert onderzoekers van de VN is dat een ongeloofwaardige bewering!

Zonder twijfel is het meest vernietigende bewijs echter niet het feit dat het Wachttorengenootschap geregistreerd was als een NGO, maar dat het Wachttorengenootschap zo plichtsgetrouw is geweest in het verslag doen van VN activiteiten op de gedrukte bladzijden van de Ontwaakt en de Wachttoren - zoals werd besproken in het "Prostitutie" essay.

De openingszin in de brief van het Wachttorengenootschap (in de vraag van de lezer) luidt: "Het doel van ons geregistreerd staan bij de "Department of Public Information" als een NGO in 1991 was toegang te hebben tot beschikbaar researchmateriaal over gezondheid, ecologie en sociale problemen in de bibliotheekfaciliteiten van de Verenigde Naties."

De vraag die we ons zouden moeten stellen is: Waarom?

Waarom zou het Wachttorengenootschap überhaupt toegang willen hebben tot onderzoeksinformatie over de VN programma's?

Waarom die obsessie voor het onderzoeken van en verslag doen over de VN? Waarom worden de woorden "Verenigde Naties" evenveel keer in de Ontwaakt teruggevonden als de zinsnede "Gods koninkrijk?

Waarom heeft het Wachttorengenootschap het gevoel dat het zo belangrijk is Jehovah's Getuigen in die mate te informeren over de VN?

Als de VN een "walgelijk ding" is in Gods ogen, waarom moeten Jehovah's Getuigen dan zo geïnformeerd zijn over al haar programma's en instellingen?

Wellicht zou het Wachttorengenootschap enkele van deze vragen willen beantwoorden?

De schriftplaats zegt "liefde gelooft alle dingen." We willen dus werkelijk geloven wat het Wachttorengenootschap ons over deze kwestie zegt. We willen niet overdreven achterdochtig of beschuldigend zijn - vooral niet tegen onze broeders die de leiding hebben.

Helaas tonen de feiten echter aan dat het Wachttorengenootschap ons vertrouwen geschaad heeft. Ze hebben ons ronduit voorgelogen en rekenen erop dat de zachtmoedige en vertrouwende natuur van Jehovah's Getuigen hen ervan weerhoudt hen verder te ondervragen. De Public Relations afdeling van Bethel wil ons laten geloven dat 'tegenstanders' wilde verhalen verzinnen over het Wachttorengenootschap en het trachten te besmeuren met leugens. Oh! Was dat maar waar!

Ondanks dat onze vele tegenstanders de hypocrisie van het Wachttorengenootschap natuurlijk trachten uit te buiten, is de waarheid dat het Wachttorengenootschap zelf heeft toegestaan dat "bepaalde mannen" de gehele organisatie richting hypocrisie en regelrechte afval hebben gestuurd.

En het is werkelijk schandalig dat Jehovah's Getuigen die bekend worden met de situatie en in de gemeente spreken over de slinksheid van het Wachttorengenootschap in de NGO kwestie, het risico lopen als afvalligen gebrandmerkt te worden en zelfs de kans lopen dat gerechtelijke actie tegen hen wordt ondernomen, voor het enkel suggereren dat het Wachttorengenootschap schuldig is aan ook maar iets ongepasts!

Toch wordt het door de uitleg van het Genootschap duidelijk dat Bethel niet de geneigdheid bezit om schuld te bekennen en ons de waarheid te vertellen. De verantwoordelijke broeders in Brooklyn die heel goed op de hoogte zijn van de diepte van de NGO verwikkeling van het Wachttorengenootschap, zijn bereid arrogant achterover te leunen en toe te staan dat Jehovah's Getuigen worden uitgesloten vanwege hun eigen dubbelhartige, leugenachtige hypocrisie.

Hoe passend is Ezechiëls profetische beschrijving van onze vorsten op Bethel: "Haar vorsten in haar midden zijn als wolven die prooi verscheuren, doordat zij bloed vergieten, doordat zij zielen verdelgen om onrechtvaardige winst te maken. En haar profeten hebben voor hen met witkalk gepleisterd, door een onwerkelijkheid te schouwen en een leugen voor hen te waarzeggen." (Ezechiël 22:27, 28) De organisatie is werkelijk gezonken tot een deplorabele, geestelijk zieke toestand.

Het Wachttorengenootschap gedraagt zich echter alsof ze boven verantwoording staat. Realistisch bezien zouden ze echter niet al te bezorgd moeten zijn over kleine stemmetjes als e-watchman die hen in dit opzicht leugenaars noemt.

Jehovah's Getuigen zijn echter niet de belangrijkste partij die door de dubbelhartigheid en oneerlijkheid van het Wachttorengenootschap getroffen wordt. In plaats daarvan zou ons leiderschap op Bethel eens ernstig moeten nadenken over de implicaties van Jesaja 57:11. Dat is Jehovah's vooraf opgetekende rechterlijke beslissing die tegen de leiders van zijn volk gericht zal zijn gedurende hun oordeel. Op vooruitziende wijze vraagt Jehovah:

"Voor wie werdt gij beducht en bevreesd, zodat gij uw toevlucht tot liegen hebt genomen? Maar aan mij hebt gij niet gedacht. Gij hebt niets ter harte genomen. Bewaarde ik niet het stilzwijgen en hield ik geen zaken verborgen? Voor mij hadt gij dus geen vrees."

Jehovah's Getuigen willen wellicht geloven dat de betrokkenheid van het Wachttorengenootschap bij de VN onschuldig was, en dat moeten ze zelf weten; maar denk je werkelijk dat Jehovah in de 'bibliotheekkaart' smoes zal trappen wanneer de tijd voor hem komt om zijn lange stilzwijgen te verbreken en verantwoording te vragen voor de godslastering van degenen die pochend zeggen 'een rein volk voor zijn naam' te zijn?