De direct hierboven staande grafiek nu, geeft de werkelijke groei van aanwezige activa weer, of het zogenaamde monetaire aggregaat dat in de Triple Curve met de gele lijn wordt aangegeven. De grafiek (overgenomen van de Financial Sense website) geeft aan dat het monetaire vermogen tot bijna verticaal aan het stijgen is - zoals het Triple Curve model voorspelt (met uitzondering van de kleine daling in 1998-1999, wat ongetwijfeld een weerspiegeling is van het door Rusland in gebreke blijven van het betalen van schulden en het daaruit voortvloeiende bijna vastlopen van de liquiditeit door de ondergang van het hefboomfonds LTCM.

Volgens de Financial Sense website, vindt de wereldwijde monetaire groei plaats met een onstellende snelheid van één miljoen dollar per minuut - de klok rond! De auteur van Financial Sense, Jim Puplava, trekt terecht een vergelijking met de Weimar Republiek, toen, in 1923, de Duitse munt plotseling via hyperinflatie op een soortgelijke hyperbolische lijn richting volledige waardeloosheid snelde (Klik op de link en hou je muis op de Reichsmark en bekijk de inflatie ervan!).

Economen realiseren zich dat monetaire overvloed altijd leidt tot inflatie. Dat is een onweerlegbare economische wet. Gemakkelijk geld en krediet leiden op een gegeven moment dus altijd tot een hyperinflatie. Maar, volgens officiële statistieken bestaat er niet eens een aanwijzing voor inflatie, laat staan hyperinflatie - in ieder geval niet gemeten naar de consumenten prijsindex. Het December verslag stelt de inflatie in de Verenigde Staten op het laagste punt in 38 jaar; met weinig tot geen voorspelde prijsstijgingen voor de toekomst. Maar, dat is heel misleidend, daar die inflatiestatistieken slechts gebaseerd zijn op consumentenprijzen---voedsel en brandstofkosten niet meegerekend! In de echte wereld verbruiken mensen echter voedsel en brandstof om in leven te blijven en de werkelijke prijzen van de ruwe materialen stijgen spectaculair en zullen op een gegeven moment onontkoombaar in zeer snel stijgende consumentenprijzen exploderen.

In de afgelopen maanden is de prijs van staal bijvoorbeeld met 60% omhoog geschoten. Bedrijven die producten van staal fabriceren zijn verontrust. De prijs van koper is gestegen tot de hoogste prijs in acht jaar. De prijs van sojabonen is gerezen tot een hoogtepunt in 15 jaar. Stijgende houtprijzen drijven de kosten van huizenbouwers en meubelmakers omhoog. Benzineprijzen in de Verenigde Staten staan op of naderen recordhoogten. En ook ontastbare zaken zoals kosten in de gezondheidszorg stijgen snel. Evenals het collegegeld.

Ondanks de dagelijkse verslagen over economisch herstel, stort de werkelijke economie intussen gestaag in elkaar. (In de Triple Curve voorgesteld door de blauwe lijn.) Bijvoorbeeld: van industriële productie in de Verenigde Staten wordt gezegd dat ze zich in de toestand van een vrijwel vrije val bevindt. Het overheidstekort van de Verenigde Staten laat over de gehele wereld de alarmbellen rinkelen. Het handelstekort van de Verenigde Staten bereikt steeds nieuwe records, wat een indicatie is van het feit dat de natie zichzelf niet meer kan onderhouden en moet vertrouwen op uitbesteed werk door goedkope arbeid uit te buiten, alsook door goedkoper geproduceerde goederen uit het buitenland te importeren.

En niet alleen dat, maar vrijwel alle staten zien zich - net zoals tijdens de Grote Depressie - gesteld tegenover begrotingscrisissen en faillissementen als gevolg van een ineenstortende belastinggrondslag.

En om het nog erger te maken, Federal Chairman Greenspan verklapte recent ook nog dat het stelsel van sociale zekerheid ook vrijwel bankroet is. Hij veroorzaakte ook nogal wat opschudding door te zeggen dat bepaalde hypotheekinstellingen het financiële stelsel aan zogenaamde "systemic risks" blootstelt. (Systemic risk is bankierstaal voor het angstaanjagende instortende kaartenhuis scenario.)

Maar Wat Zou Dit Alles
Voor Ons Moeten Betekenen?

Ja, wat betekent dit allemaal? Waar zal het ons brengen? De auteur van de Triple Curve beweert dat het financiële stelsel nu de laatste fase van ineenstorting is binnengegaan. Hij voorspelt dat de dollar voor het einde van het jaar ineen zal storten en dat de enige onzekere uitkomst is wie het verlies op zich gaan nemen - het internationale financiële stelsel of de natiën van de wereld?

Het is zeker dat we geen econoom hoeven te zijn om te weten dat zich in de schulden steken, zonder de mogelijkheid te hebben om het terug te betalen, niet in het oneindige door kan gaan. Er komt altijd een dag van afrekening - een dag waarop de rekening vereffend wordt. In het geval van het wereldwijde stelsel, waarvan ons leven afhankelijk is, lijkt de analogie dat de parasitische, woekerende financiers hun gastheer uiteindelijk vrijwel geheel leeggezogen hebben, passend te zijn.

Vanuit een profetische verwachting zijn er strategische keerpunten in de geschiedenis die ons helpen onszelf te situeren in relatie tot het zich ontvouwende voornemen van God. De Hebreeuwse profeten voorzeiden bijvoorbeeld dat Babylon een smidshamer in Jehovah's hand zou worden die hij zou gebruiken om het afvallige Jeruzalem en de natiën van de wereld te ruïneren.

Echter, vóór de opkomst van Babylon was Egypte één van de dominerende regionale machten, en in een poging de expansie van het Babylonische rijk te stoppen, leidde Farao Necho de Egyptische legers noordwaarts richting de rivier de Eufraat - naar een plek die Karkemis heet. Zijn militaire uitval faalde echter en het Egyptische leger leed een verschrikkelijke nederlaag. Jeremia 46:1 verslaat de uitkomst van de slag bij Karkemis: "Dit is hetgeen als het woord van Jehovah tot de profeet Jeremia kwam betreffende de natiën: Aangaande Egypte, betreffende de krijgsmacht van Farao Necho, de koning van Egypte, die zich aan de rivier de Eufraat bij Karkemis bevond, die door Nebukadrezar, de koning van Babylon, werd verslagen in het vierde jaar van Jojakim, de zoon van Josía, de koning van Juda."

De nederlaag van Farao Necho te Karkemis betekende dat er niet langer een zuidelijke buffer tegen het agressieve Babylonische Rijk bestond. Het markeerde een strategisch keerpunt toen de Chaldeeën begonnen te dienen als Jehovah's aangestelde Oordeelsvoltrekker. Door middel van Jeremia spreekt Jehovah verder over Egypte's ondergang, door te zeggen: "En die dag behoort toe aan de Soevereine Heer, Jehovah der legerscharen, de dag der wraak om zich op zijn tegenstanders te wreken. En het zwaard zal stellig verslinden en zich verzadigen en zich zat drinken aan hun bloed, want de Soevereine Heer, Jehovah der legerscharen, heeft een slachtoffer in het land van het noorden, aan de rivier de Eufraat."

Bijbelse geschiedenis heeft de eigenschap zich te herhalen. Heden ten dage is de Verenigde Staten de belangrijkste voorvechter van vrijheid en mensenrechten. Amerikaanse politieke instellingen zijn een buffer tegen de meer beestachtige impulsen van een wereldrijk. Het belang van de op handen zijnde ineenstorting van het rond de dollar gebouwde financiële stelsel is dat het in zich het potentieel draagt om de laatste belemmeringen voor de stichting van een totalitair wereldrijk te vernietigen en de natiën te veranderen in iets veel beestachtigers.

Het lijkt in het geheel niet onredelijk te zijn te verwachten dat de Amerikaanse koning zich binnenkort gesteld ziet tegenover zijn slag bij Karkemis tegen de door financiers beheerste machten van een wereldrijk.