Voor de lezers die buiten de Verenigde Staten leven en wellicht onbekend zijn met de gebeurtenissen in "The States"; in de nasleep van de terroristische aanslagen van 9-11 op New York en Washington DC, heeft de regering een bureaucratie opgezet die bekend staat als Homeland Security. Om het publiek beter geïnformeerd te houden over de huidige dreiging van terroristische aanslagen, heeft Homeland Security een op kleuren gebaseerd systeem ontwikkeld; zoiets als een verkeerslicht, alleen dan met vijf kleuren.

Groen is het laagste dreigingniveau - aangegeven met "laag risico." Blauw is de volgende kleur die "opletten, op je hoede zijn" betekent (Wat dat ook moge betekenen). Geel is de middelste kleur van het terreur spectrum. Het staat voor "verhoogd risico op een terroristische aanslag." Vervolgens komt oranje - "hoog risico op een terroristische aanslag." Dat is de kleur die op dit moment opgelicht is in het terreuralarm prisma. En tot slot is daar de kleur rood, welke duidt op een "zeer ernstig risico op een terroristische aanslag."

In alle realiteit zijn er maar weinig mensen die aandacht besteden aan de knipperende terreur regenboog. Amerikanen zijn sinds 9-11 heen en weer getrokken tussen verhoogd en verlaagd terreuralarm. En dan is er de vraag: "Wat zouden we überhaupt moeten doen?"

Onmiddellijk na 11 september werd de natie tenslotte gezegd dat de terroristen zouden "winnen" wanneer Amerikanen hun levensstijl op drastische wijze zouden veranderen. Hoe verbijsterend het voor nadenkende personen wellicht ook geklonken heeft, direct na 9-11 werd de burgers door de President specifiek gezegd uit te gaan en geld uit te gaan geven in de winkelcentra; op het vliegtuig te stappen naar Disneyland, of waar dan ook naartoe.

Het is daarom niet onbegrijpelijk dat er nu aanzienlijke verwarring en apathie bestaat met betrekking tot de dreiging van terrorisme. In alle realiteit lijkt het terreuralarm systeem het publiek geconditioneerd te hebben de constante dreiging van dreigende terroristische aanvallen te accepteren, zodat de meeste mensen het nu gewoon negeren en verder gaan zoals altijd.

Waarom zou de meest recente "terreurdreiging" dan serieuzer genomen moeten worden dan de andere terreuralarmen die nooit werkelijkheid zijn geworden?

Hier zijn enkele zaken om te beschouwen:

De recent tot oranje verhoogde alarmfase komt op een cruciaal moment in de Amerikaanse politieke strijd. Dit jaar worden er presidentsverkiezingen gehouden, vandaar dat de regering eerder gezegd heeft dat terroristen tot doel hebben 'het democratische proces te verstoren.' Sommige waarnemers zijn echter meer bezorgd dat de regering Bush elke terroristische aanslag zal aangrijpen tot zijn eigen politiek voordeel, wellicht als een voorwendsel om de verkiezingen uit te stellen of zelfs af te blazen - vooral wanneer de peilingen aangeven dat de huidige president dreigt te verliezen. Regeringsadvocaten zijn actief de wettigheid van het uitstellen van de verkiezingen aan het onderzoeken. Wat betekent dit allemaal? Wel, voor een natie die zichzelf op de borst slaat als zijnde een burcht van democratie en vrijheid is spreken over het afblazen van de verkiezingen, wel, laten we zeggen - interessant?

En meer dan dat: met de meest recente waarschuwing beweert de regering "specifiek en betrouwbaar" bewijsmateriaal te hebben dat terroristen het niet alleen gemunt hebben op het "verstoren van het democratische proces," maar dat ze nu bepaalde financiële instellingen in New York, New Jersey en Washington DC als doelwit hebben.

Er wordt beweerd dat er informatie is verkregen van een gevangen genomen Al-Qaeda lid. Naar verluidt heeft Al-Qaeda vooronderzoek gedaan voor aanslagen op diverse specifieke financiële instellingen, namelijk de Wall Street Stock Exchange, de gebouwen van Prudential Insurance, Citigroup en de IMF en de World Bank in Washington DC. De autoriteiten voegden later nog andere gebouwen toe aan de lijst, zoals de NASDAQ en de Morgan Stanley makelaardij. Nadat de informatie enkele dagen geleden openbaar werd gemaakt, kwam er echter aan het licht dat de plannen van Al-Qaeda verschillende jaren geleden reeds beraamd waren - vóór 9-11. Het is daarom de vraag waarom de regering juist nu het terreuralarm verhoogd heeft?

Met uitzondering van de paar duizend personen die in die gebouwen werken, zullen de meeste mensen echter de neiging hebben hun schouders op te halen en te zeggen: 'Nou en? Dat zal mij persoonlijk niet treffen.'

Wellicht zou je dat echter nog eens kunnen overdenken. In het geval van een geslaagde aanslag zal de invloed verstrekkend zijn, zelfs al leven we op het andere halfrond.

Dat komt omdat de hachelijke toestand waartegenover de enige supermacht op aarde (en daarmee ook de gehele wereld) zich gesteld ziet, is dat de VS en het wereldwijde monetaire stelsel dat ze domineert, wat in recente jaren enkel nog maar verworden is tot een ontzagwekkende Ponzi scheme, de terminale fase nadert.

In de afgelopen paar jaar zijn ondernemingsschandalen voorpaginanieuws geweest. Ondernemingen als Enron en WorldCom, Global Crossing en het Italiaanse bedrijf Parmalat, hebben allen terechtgestaan voor het bedriegen van investeerders met betrekking tot de ware toestand van hun 'balance sheets.' (Of toepasselijker: "imbalance sheets")

Op de achtergrond van deze corruptieschandalen gaan echter dezelfde bankwezens schuil. Parmalat kondigde bijvoorbeeld recent aan dat ze Citigroup gaat vervolgen voor hun rol in de fraudeaffaire. Enron vervolgt Citigroup ook, evenals J.P. Morgan.

Niet geheel toevallig zijn Citigroup en J.P.Morgan (nu Morgan/Chase) twee van de grootste spelers ter wereld op de ongereguleerde derivatenmarkten - met voor vele biljoenen dollars in portefeuille, die hun middelen en basiskapitaal een schijntje doen lijken - een positie die technisch wordt aangeduid als niet in staat tot betaling.

Sinds 1973, toen de oorspronkelijke Bretton Woods overeenkomst werd afgeschaft en het zogenoemde zwevende valuta systeem in zwang raakte - zich ontwikkelend in wat het moderne wereldomvattende financiële systeem is geworden - hebben zich biljoenen op biljoenen dollars aan onbetaalbare schuld opgestapeld; niet alleen door de Derde Wereld landen, maar ook door geïndustrialiseerde landen, corporaties en individuele personen. Deze schuld is vervolgens "geobligateerd," tot speciale aanbieding gebombardeerd, verkocht en herverkocht en de kopers kopen vaak verzekeringspolissen die bekend staan als derivaten om zichzelf voor oplopende verliezen te beschermen.

Niemand schijnt zich echter te hebben afgevraagd waarom er slecht een paar instituten zijn die derivaten waarborgen. Dus in plaats van (zoals er wordt geadverteerd) financieel risico te spreiden, is het in werkelijkheid in de handen van een paar instituten geconcentreerd, met een enorm risico. In het geval van een belangrijke stijging of daling van de rentevoet of fluctuaties van de valuta wisselkoersen (wat de soort van verliezen zijn waar derivaten tegen verzekeren), kunnen de tegenpartijen aan de verkeerde kant van de handel makkelijk worden weggevaagd - met consequenties voor het hele systeem. (Een crisis in het systeem ontwikkelt zich wanneer één of meer grote schuldenaars hun schuld niet kunnen nakomen, en daardoor veroorzaken dat hún schuldeisers hun schuld niet kunnen nakomen, en zo voortgaand als een domino-effect.)

Het is interessant te zien dat, net als de grote deelnemers in derivaten, terreurgevoelige instituten zoals de Wereldbank en het IMF ook als instrumenten hebben gediend om het dollargebaseerde, bankroete IMF-syteem overeind te houden. Naar alle waarschijnlijkheid is de werkelijke reden dat deze instituten nu als doelen voor terroristische aanvallen zijn aangewezen, het feit dat het wereldomvattende financiële systeem bijna zijn breekpunt heeft bereikt en de in Londen gevestigde financiële oligarchie weet dat hun systeem op het punt staat uiteen te vallen.

Dergelijke instituten opblazen zou een geschikte manier lijken te zijn om de welig tierende fraude, waar de wereld door het IMF/Wallstreet-systeem mee is opgezadeld, te verhullen. De schuld hiervoor zou dan op de stoep van de Islamitische radicalen, in plaats van de financiële oligarchie, kunnen worden gelegd. Het is waar dat er fail-safe computer back-up systemen geïnstalleerd zijn bij alle instituten die op de lijst van aan te vallen objecten staan, maar in werkelijkheid is het moeilijk te geloven dat de dingen op een "business-as-usual"-manier zouden doorgaan wanneer er een eensgezinde slag aan het hart en de ziel van het dollar systeem zou worden toegebracht.

Hoe dan ook, mochten de banken niet opgeblazen worden, letterlijk zoals door de oranje gekleurde alarmfase wordt aangeduid, lijkt het enkel een kwestie van tijd te zijn voordat ze financieel opgeblazen wordt. Lyndon LaRouche, een econoom, uitte recent de bewering dat er metaforisch bezien "overal dynamiet ligt" onder het wereldwijde financiële stelsel, dynamiet dat volledig gereed is te ontploffen.

Jehovah's Getuigen zijn zich terdege bewust van het feit dat Satan en zijn demonenschare de onzichtbare opperheersers van deze wereld zijn. De Duivel pochte zelfs eens tegen Christus dat alle autoriteit hem gegeven was en dat hij het kon geven aan wie hij maar wil. Mogen we daarom verwachten dat Satan zijn autoriteit zomaar aan iemand geeft? Dat is niet waarschijnlijk. De Duivel machtigt enkel degenen die denken en doen als hij. De menselijke heersers van deze wereld moeten de dezelfde lust naar macht hebben als de Duivel en de neiging bezitten hun gegeven macht op meedogenloze wijze te gebruiken wanneer dat noodzakelijk wordt geacht.

Voor de maffia-achtige bankwezens en oliekartels die het huidige samenstel beheersen is het onacceptabel eenvoudig toe te staan dat hun financiële rijk op ordelijke en gestructureerde wijze onder curatele wordt gesteld door de natiestaten, zo werkt de wereld nu eenmaal. Het is hun bedoeling de regeringsinstellingen die een bedreiging vormen voor hun voortdurende dominantie over de wereld na de ineenstorting voor eens en voor altijd te breken. Van oudsher heeft de heersende oligarchie tot doel de constitutionele regering van de Verenigde Staten te vernietigen. (Zie het essay: "Ondergang van de Anglo-Amerikaanse Diade")

(Beschouw bijvoorbeeld eens de huidige situatie die in Rusland aanwezig is tussen de staat en Yukos Oil Company, als voorbeeld van het conflict tussen private belangen en nationale belangen.)

Door het financiële en monetaire stelsel hevig in elkaar te laten storten, hoopt de heersende oligarchie een voldoende grote crash te veroorzaken om de natiën van de geïndustrialiseerde wereld, vooral de Verenigde Staten, te terroriseren tot een situatie waarin een staat van beleg en dictatorschap als enige alternatief voor chaos wordt bezien. Het doel van de elite is controle te hebben over alle noodzakelijke dingen van het leven wanneer het stof van de ineenstorting opgetrokken is. Dit lijkt het Eindspel te zijn voor de instelling van een nieuwe wereldorde.

V.S. functionarissen hebben steeds gezegd dat het geen kwestie is van 'of' er een volgende terroristische aanslag zal plaatsvinden, de enige vraag is "wanneer?" Hetzelfde geldt voor het financiële stelsel. Zijn ineenstorting kan niet tot in het oneindige worden uitgesteld. (Uiteindelijk is de komst van Jehovah's Dag enkel een kwestie van "wanneer?")

Dat is waar we tegenover staan, broeders. Ja, hachelijke tijden! Maar, wat zouden we er aan moeten doen? De gemiddelde persoon is geconditioneerd om zulke zaken af te doen als samenzweringstheorieën van paniekzaaiers. De Bijbelse spreuk zegt echter: "Schrander is degene die de rampspoed heeft gezien en zich vervolgens verbergt, maar de onervarenen zijn doorgelopen en moeten de straf ondergaan." (Spreuken 22:3)

De vraag is nu welke praktische stappen we nu kunnen nemen om de schok die over onszelf en onze families zal komen te verzachten?

Het was te verwachten dat de financiële media, in het geval van vernietiging van financiële instellingen, kleine investeerders sterk heeft aangeraden niet in paniek te raken en wat je ook doet - verkoop je aandelen niet! (Je kunt er trouwens zeker van zijn dat professionele aandelenhandelaars dat advies niet zullen opvolgen!)

Aan de andere kant doet een bedrijf dat overlevingsuitrusting verkoopt naar verluidt goede zaken in het verkopen van gasmaskers, chemische beschermkappen en zelfs parachutes aan mensen die in wolkenkrabbers werken! (Niet lachen. De arme zielen die hun dood tegemoet sprongen van de brandende Twin Towers hadden er graag eentje omgedaan voordat ze sprongen.)

The National Terror Alert Resource Center geeft nog meer praktische adviezen die enkele lezers wellicht nuttig zullen vinden.

Paradoxaal genoeg zullen juist Jehovah's Getuigen hun wenkbrauwen fronsen bij de gedachte enig niet-geestelijke overlevingsvoorbereidingen te treffen voor de soort van calamiteit waar we tegenover staan. Er is ons laten geloven dat we op één of andere manier passieve toeschouwers zullen zijn wanneer het samenstel om ons heen in elkaar stort. Het Wachttorengenootschap vindt dat we gewoon vertrouwen in God moeten hebben en alles in zijn handen moeten laten. Ons op enige wijze praktisch voorbereiden wordt bezien als een gebrek aan geloof in Jehovah's reddende kracht. Maar, zijn dat redelijke en evenwichtige gedachten? Nemen we in andere aspecten van ons leven ook geen weloverwogen voorzorgsmaatregelen - voor het geval dat?

Wanneer je bijvoorbeeld een automobilist bent, heb je dan niet meestal een reservewiel bij je? Hopelijk heb je het nooit nodig, maar mocht je ooit een lekke band hebben, is het dan niet goed te weten dat je voorbereid bent? En is het geen goed idee om een brandblusser in huis te hebben - voor het geval dat? Zelfs zoiets eenvoudigs als een zaklamp die je voorhanden hebt in huis is verstandig in het geval van een plotselinge nachtelijke stroomuitval. Onder zulke omstandigheden verwachten we niet van Jehovah dat hij onze nalatigheid compenseert, toch?

En zei de Heer Jezus zelf niet dat de huiseigenaar de hele nacht op zou blijven, wanneer hij niet precies zou weten wanneer de dief zou komen, om te voorkomen dat zijn huis leeggeroofd zou worden? Wel, wat is het verschil tussen beroofd worden onder bedreiging van een wapen of door andere middelen wanneer het eindresultaat ons verlies is? We zouden ons moeten realiseren dat de ineenstorting van het financiële stelsel een veel effectievere dief zal zijn dan tienduizend gemaskerde bandieten. (Zie Joël 2:9)

Het is waar dat Christus ons ook waarschuwde "Denkt aan de vrouw van Lot," en dat we bereid moeten zijn alles achter te laten - "Laat degene die zich op die dag op het dak bevindt, maar wiens huisraad in het huis is, niet naar beneden komen om het op te halen." Maar, dient dat niet onze beslissing te zijn wanneer die tijd daar is? Wanneer wij alles achterlaten dient dit niet het gevolg te zijn van het hebben van een onjuist gevoel van veiligheid in de blijvendheid van dit samenstel waardoor we niet langer waakzaam zijn, toch?

Wanneer de dodelijke barensweeën over dit samenstel komen, zullen we onvermijdelijke geloofstesten moeten doorstaan waarop we ons nu niet specifiek kunnen voorbereiden. En als dat betekent dat we de Leeuwenkuil in moeten - dan moet dat maar. Laat Jehovah's Wil geschieden - niet de onze. Wanneer we ons echter in het hol van de leeuw bevinden, is het dan werkelijk nodig onszelf te ontkleden en te peperen en ons vlees mals te maken om ons geloof voor het grauwende roofdier te bewijzen?

Vooral wanneer we afhankelijke baby's of kinderen hebben, is het hebben van een voorraadje babyvoeding en andere benodigdheden niet noodzakelijkerwijs een indicatie van gebrek aan geloof, toch? En het hebben van extra ingeblikt eten voor oudere kinderen lijkt evenzo niet onredelijk te zijn, of wel? Waarom zouden onze kinderen nodeloos moeten lijden? Is het niet de verplichting van ouders naar hun beste vermogens toe te zien op het welzijn van hun kinderen? Trouwens, er zijn naast oorlog en financiële ineenstorting nog veel meer onzekerheden in deze wereld. Bij stormen, aardbevingen, overstromingen en andere natuurrampen kunnen we ook denken: Hadden we ons maar beter voorbereid op eventuele calamiteiten.

En wat is er verkeerd aan wanneer mensen die afhankelijk zijn van bepaalde medicijnen tegen diabetes of astma (om een paar aandoeningen te noemen) op zijn minst een voorraad voor 60-90 dagen voorhanden te hebben? Wie zou zich in een medische noodsituatie willen bevinden terwijl we tegen door paniek bevangen menigten moeten strijden voor de noodzakelijk dingen voor het leven?

En wat te denken van de bejaarden in onze gemeentes die wellicht niet voor zichzelf kunnen zorgen in de kritieke tijden die voor ons liggen? Wachten we totdat de ramp heeft toegeslagen voordat we gaan nadenken over hun toekomstige benodigdheden? Hoogstwaarschijnlijk zullen juist zij in een catastrofale tijd in de verwarring over het hoofd worden gezien. Paulus gaf de Korinthische gemeente de raad elke week materiële voorzieningen opzij te zetten ter ontlasting van de toenmalige heiligen, door te zeggen: "Laat een ieder van u op elke eerste dag van de week in zijn eigen huis iets opzij leggen en opsparen, naargelang hij voorspoed heeft." (1 Korinthiërs 16:2)

Zou het nu niet liefdevol zijn enkele zaken apart te zetten in de voorraadkast voor een toekomstige tijd van nood - niet alleen voor onszelf, maar voor de broeders en zusters - voor het geval dat er een onverwachte rampspoed komt? Volgens de bovenstaande apostolische raad is het Christelijk om zoiets te doen.

Zoals de Bijbel aangeeft biedt geld een beperkte bescherming tegen de harde realiteiten van het leven. Prediker 7:12 zegt: "Want wijsheid is tot bescherming evenals geld tot bescherming is; maar het voordeel van kennis is, dat de wíjsheid haar bezitters in het leven houdt."

Maar, wat kan geld voor je doen wanneer je er niet bij kunt? In het geval van een ineenstorting van het systeem, of dit nu veroorzaakt wordt door een terroristische daad of een andere gebeurtenis, is het zeer waarschijnlijk dat het wereldwijde bankenstelsel bevroren zal worden en gesloten zal moeten worden totdat de zaken uitgezocht zijn. In dat geval zal cash in het handje belangrijk zijn - in ieder geval op korte termijn. In plaats van al ons geld blind toe te vertrouwen aan het inherent fragiele banknetwerk, hoe veel of weinig dat ook is, zou het niet verstandiger zijn een redelijke hoeveelheid noodgeld achter de hand te hebben op een veilige plaats - voor het geval dat? Wat is er toch gebeurd met de praktische wijsheid van het hebben van enig cash geld in de sok van grootmoeder?

Ja, het is niet dat we Jehovah niet vertrouwen bij zulke aangelegenheden. Het een kwestie van geen vertrouwen hebben in de Duivel! En laten we eerlijk zijn: tenzij je volledig onafhankelijk bent, zijn de meeste van ons afhankelijk van het samenstel van dingen van de Duivel.

Het is ironisch dat de website van het Wachttorengenootschap op het moment dat het terreuralarm verhoogd werd een artikel bevatte getiteld: "Wat We Leerden van de Pygmeeën". Het artikel verhaalt hoe de Pygmeeën jagen en gebruik maken van medicinale planten en voedsel bijeen vergaren van het land. Zonder twijfel zullen juist primitievere volken en anderen die in buitengebied wonen minder getroffen worden door de komende ineenstorting van het financiële systeem. Zij kunnen ons werkelijk veel leren over onafhankelijkheid en vindingrijkheid. (Wellicht zullen de Bethelieten in New York wanneer de tijd komt voedsel gaan zoeken in Central Park?)

De ironie is echter dat het Wachttorengenootschap klaarblijkelijk het gevoel heeft dat miljoenen Jehovah's Getuigen en het lezerspubliek beter gediend zijn met artikelen over Afrikaanse Pygmeeën, dan een tijdige uiteenzetting van de grimmige realiteiten waartegenover de hedendaagse wereld zich gesteld ziet. Terwijl het Wachttorengenootschap blijft volhouden dat het einde nabij is, lijken ze in het geheel niet wakker te zijn ten aanzien van de echte en hedendaagse gevaren waar we tegenover staan. Het lijkt onverantwoordelijk van hen te zijn Jehovah's Getuigen zo slecht in te lichten over en voor te bereiden op praktische zaken om de harde realiteiten van een opdoemende verdrukking tegemoet te kunnen gaan.

Hoe waar zijn Jezus' woorden in Lukas 16:8, waar we lezen: "Want de zonen van dit samenstel van dingen zijn ten aanzien van hun eigen geslacht in praktisch opzicht wijzer dan de zonen van het licht."

Of er iets voortkomt uit de recente "Alarmfase Oranje" moet nog worden bezien, op zijn minst zou het ons bedachtzaam moeten maken op de onzekere en kritieke tijden die we binnengaan. Uiteindelijk zal het ons helpen "de tegenwoordigheid van de dag van Jehovah goed in gedachte te houden." (2 Petrus 3:11)