Als één van Jehovah's Getuigen heb ik altijd gestaan voor het hooghouden van waarheid - punt. Dat is mijn agenda. Op diverse leerstellige gebieden en andere kwesties ben ik zelfs een ferme verdediger van het Wachttorengenootschap (zie bijvoorbeeld: 101 Antwoorden op 101 Vragen). Wees ervan overtuigd dat mijn motief niets te maken heeft met het in diskrediet brengen van het Wachttorengenootschap, maar met het achterhalen van de waarheid en die hoog te houden - vooral met betrekking tot Jehovah's belang in de kwestie.

Ik kan het volgende in alle eerlijkheid zeggen: De NGO affaire zelf is nog niet eens zo verontrustend in vergelijking met de leugens die het Wachttorengenootschap geuit heeft nadat het in de openbaarheid werd gebracht. Wanneer het Wachttorengenootschap eenvoudig had toegegeven dat ze een kleine politieke partner van de Verenigde Naties was geworden om hun humanitaire werk in ontwikkelingslanden te bevorderen, wat de meest waarschijnlijke rechtvaardiging is voor het worden van een NGO, dan had ik dat kunnen accepteren. Wanneer het Wachttorengenootschap dit eerlijk had toegegeven, zouden de meeste Jehovah's Getuigen hen vergeven hebben. Wanneer ze de waarheid hadden gesproken, had e-watchman niet eens bestaan. De halsstarrige leugens van het Wachttorengenootschap geven echter aan dat er een veel groter onderliggend probleem is dan enkel een politiek compromis - hoe verschrikkelijk het ook was.

Met betrekking tot mijn motieven voor het krachtig aan de kaak stellen van de misleidende verhulling van de NGO affaire door het Wachttorengenootschap: Volgens de eigen redenering van het Wachttorengenootschap zijn christenen moreel verplicht anderen te waarschuwen voor onzichtbare geestelijke gevaren. Als het Wachttorengenootschap geestelijk overspel heeft gepleegd en Jehovah's Getuigen in deze kwestie misleid heeft, dan kwalificeert zich dat zeker als een onzichtbaar geestelijk gevaar, toch? De Wachttoren van 1 mei 1974 zei hierover het volgende:

"Wat is het gevolg wanneer men een leugen zonder protest laat passeren? Draagt zwijgen er niet toe bij de leugen voor waar te laten doorgaan, waardoor ze vrijer baan heeft om velen, misschien tot grote schade van hen, te beïnvloeden?

Wat gebeurt er als men wangedrag en immoraliteit niet aan de kaak stelt en veroordeelt? Is dit niet hetzelfde als een infectie verbergen zonder één poging in het werk te stellen haar te genezen en te voorkomen dat ze zich uitbreidt?

Wanneer mensen in groot gevaar verkeren afkomstig uit een bron waarvan zij geen kwaad vermoeden, of als zij door degenen die zij als hun vrienden beschouwen worden misleid, is het dan onvriendelijk hen te waarschuwen? Zij verkiezen het misschien geen geloof aan de waarschuwing te hechten. Zij zijn er misschien zelfs wel gebelgd over. Ontheft dat iemand echter van de morele verantwoordelijkheid die waarschuwing te geven?

Als u tot degenen behoort die trouw aan God trachten te zijn, zijn de kwesties die door deze vragen worden opgeworpen thans van levensbelang voor u. Waarom? Omdat Gods dienstknechten in elke periode van de geschiedenis het hoofd hebben moeten bieden aan de uitdaging die deze kwesties vormen. Zij hebben onwaarheid en goddeloosheid aan de kaak moeten stellen en mensen moeten waarschuwen voor de gevaren van misleiding - niet slechts in het algemeen, maar op specifieke wijze, in het belang van de zuivere aanbidding."

De Internationale Bijbelonderzoekers liepen vroeger over straat met sandwichborden en luidsprekers waarmee ze de christenheid keihard aan de kaak stelden. Werden zij gemotiveerd door bitterheid of wrok? Waren ze soms ontevreden ex-kerkgangers die de kerken in diskrediet wilden brengen, of werden ze gemotiveerd door een oprechte liefde voor God die hen ertoe bewoog de goddeloze daden die in de naam van Christus werden gedaan aan de kaak te stellen? Wanneer het laatste het geval was, is het dan niet op zijn minst mogelijk dat Jehovah's geest sommigen onder Jehovah's Getuigen ertoe aanzet een roep te laten klinken om het diep verborgen kwaad in ons midden aan de kaak te stellen? De grootste loyaliteitstest waarmee Jehovah's Getuigen geconfronteerd kunnen worden is zonder twijfel de keuze tussen loyaliteit aan Jehovah en loyaliteit aan de Organisatie. Tragisch genoeg is dat niet één het hetzelfde.

Als het niet geheim was, waarom heeft Bethel haar NGO status dan nimmer gepubliceerd in lectuur van het Wachttorengenootschap?

Als het niet geheim was, waarom werd het Wachttorengenootschap er dan toe gedwongen uitleg te geven aan diverse bijkantoren wereldwijd waar Jehovah's Getuigen om antwoorden hebben gevraagd?

Moeten we soms aannemen dat al die vragen, die bijkantoren ertoe aan hebben gezet contact te zoeken met het hoofdkantoor van het Wachttorengenootschap, afkomstig waren van "ex-getuigen" met een agenda?

In het licht van de feiten die slecht moeizaam aan het licht gekomen zijn, lijkt het passender de agenda in twijfel te trekken van degenen die ons willen laten geloven dat de NGO verbintenis van het Wachttorengenootschap met de VN niet geheim was.

Maar, relatieve onderworpenheid is juist dat - relatief. Volgens het Wachttorengenootschap zelf bestaat er een lijn die niet overschreden dient te worden - een lijn die scheiding brengt tussen relatieve onderworpenheid en wereldse compromissen. Het Genootschap veroordeelt de christenheid voor het overschrijden van die lijn. Zoals alle Jehovah's Getuigen weten heeft het Wachttorengenootschap, vanaf de formatie van de Volkerenbond (nu meer dan 85 jaar geleden), de christenheid de wind van voren gegeven voor het ondersteunen van de Bond en haar opvolger - de VN. Beschouw echter eens de volgende vraag: Waarom doet het Wachttorengenootschap de relatie van de christenheid met de VN niet evenzo af als relatieve onderworpenheid aan de superieure autoriteiten? Waarom is de verhouding van de christenheid afgodisch, terwijl die van het Wachttorengenootschap theocratisch is?

In 1951, meer dan een halve eeuw geleden, pochte De Wachttoren van 15 september dat Jehovah's Getuigen "weigerden een verbintenis aan te gaan met de walgelijke Volkerenbond of de Verenigde Naties." De vraag is of het Wachttorengenootschap een verbintenis is aangegaan met de Verenigde Naties toen ze in 1992 een NGO werd? Het antwoord is ja. De DPI/NGO Sectie van de website van de Verenigde Naties licht de relatie tussen NGO's en de VN toe:

"NGO's zijn sinds haar oprichting partners geweest van DPI. De NGO Sectie van DPI maakt onderdeel uit van DPI's Outreach Division en handelt als haar verbinding met de VN. De DPI/NGO Sectie houdt toezicht over het partnerschap met geassocieerde NGO's om het werk van de VN beter te ondersteunen. De belangrijkheid om als integraal onderdeel van de informatie activiteiten van de VN met NGO's samen te werken werd reeds bij oprichting van het Department of Public Information in 1946 erkent."

Wanneer we het Wachttorengenootschap daarom met dezelfde maat meten als zij bij de christenheid hebben gedaan, moeten we concluderen dat de organisatie zeer zeker bezoedeld is.

Op dezelfde pagina die de vraag bespreekt of het gepast is om pro-VN artikelen te publiceren, beweert de Verdediger feitelijk dat er niets ongepasts is aan de verschijning van zoveel artikelen waarin de Verenigde Naties geprezen wordt, omdat het Wachttorengenootschap uit vele bronnen citeert, zoals de New York Times, en omdat het ook verslag doet van activiteiten van andere regeringen. De Verdediger gebruikt wederom een ongeldige redenering genaamd een stroman. Dat is wanneer de pleiter een zwakkere positie construeert en aanvalt onder het voorwendsel dat zijn argument evenzo van toepassing is op een krachtigere positie. Het argument van de Verdediger is om het volgende een stroman:

Het citeren van VN bronnen of zelfs verslag doen van VN activiteiten is niet noodzakelijkerwijs politiek compromitterend - het hangt af van de motieven. Wanneer het Wachttorengenootschap specifiek artikelen schreef met als doel tegemoet komen aan de criteria van verbondenheid voor NGO's, dan is er een probleem. Daar het Wachttorengenootschap zich exclusief opgedragen heeft aan het werk om Gods koninkrijk aan te kondigen, is elke afwijking of elk compromis in die missie een zeer ernstige zonde. Het Wachttorengenootschap is zich daar zelf zeer goed van bewust. Ja, het Wachttorengenootschap heeft toegegeven jaren geleden een dergelijke compromittering te hebben begaan. Onder druk van de regering heeft het Genootschap kennelijk enkele pagina's uit het controversiële Finished Mystery boek verwijderd. Het Jaarboek van Jehovah's Getuigen van 1976 geeft op blz. 118 commentaar op dit incident:

"Na de beproevingsvolle tijd van 1917 tot 1919 onderwierp Jehovah's volk zich aan een zelfonderzoek. In het besef dat de wijze waarop zij in bepaalde omstandigheden gehandeld hadden, niet Gods goedkeuring wegdroeg, vroegen zij in gebed om vergiffenis en hadden berouw van hun vroegere handelwijze. Als gevolg hiervan schonk Jehovah hun vergiffenis en zijn zegen. Een van de compromissen was geweest dat zij bladzijden uit het boek The Finished Mystery hadden weggenomen om de censuurautoriteiten tevreden te stellen. Een ander compromis trad aan het licht toen in The Watch Tower van 1 juni 1918 werd gezegd: "In overeenstemming met de resolutie van het Congres van 2 april en de proclamatie van de president van de Verenigde Staten van 11 mei wordt voorgesteld dat het volk des Heren 30 mei overal tot een dag van gebed en smeking maakt." In daaropvolgende commentaren werden de Verenigde Staten geprezen, wat niet strookte met de christelijke positie van neutraliteit."

Het Wachttorengenootschap geeft toe dat het in Gods ogen verkeerd was met censuur een compromis te sluiten of enige menselijke regering te prijzen. Nu de vraag: Schreef Bethel specifiek artikelen waarin de VN geprezen werd om de beoordelaars van het DPI gunstig te stemmen? Beschouw de feiten:

Ten eerste is het volgens het Department of Public Information van de Verenigde Naties zo dat alle NGO's die aan de vereisten voldoen, bij hun aanvraag zes voorbeelden van hun werk aan het DPI moeten versturen. Het volgende wordt gezegd op de DPI/NGO website onder het kopje: Wat is de procedure voor NGO's om zich te associëren met DPI?

"Geïnteresseerde NGO's die aan de criteria voldoen dienen een officiële aanvraag in te dienen voor associatie met het DPI, een korte beschrijving van hun organisatie te geven en tenminste zes voorbeelden van recente informatie materialen mee te zenden."

Het Wachttorengenootschap heeft nooit uitgelegd hoe ze zich als NGO aan het DPI hebben kunnen verbinden zonder aan deze vereisten te voldoen - waarbij één vereiste was dat ze voorbeelden van hun werk aan het DPI moesten toezenden voor goedkeuring. Terwijl het Wachttorengenootschap beweert dat ze enkel een aanvraag heeft ondertekend omdat ze de VN bibliotheek wilde gebruiken, heeft het hoofd van de DPI sectie van de Verenigde Naties onmiskenbaar gezegd dat het Wachttorengenootschap aan de vereisten heeft voldaan, wat betekent dat ze vrijwillig voorbeelden van haar werk heeft ingediend om betrokkenheid bij de Verenigde Naties te demonstreren.

Het nu volgende is een passage uit het boek Jehovah Zelf Is Koning Geworden, uit het hoofdstuk waarin de NGO affaire in detail wordt besproken.

In 1991, het jaar waarin het Wachttorengenootschap oorspronkelijk de aanvraag indiende om een geassocieerde NGO te worden, publiceerde het tijdschrift Ontwaakt! een verbijsterend artikel dat bedoeld leek de onoplettende lezer de indruk te geven dat Jehovah's Getuigen de politieke doelen van de Verenigde Naties onderschrijven. Het Ontwaakt! artikel uit de uitgave van 8 september 1991 was getiteld: "Wat gebeurt er bij de Verenigde Naties?" De openingszin luidde:

"Er gebeurt iets bij de Verenigde Naties. Er doen zich opzienbarende ontwikkelingen voor die van invloed zullen zijn op uw toekomst. Wereldleiders laten zich er zeer optimistisch over uit."

Naar welke "opzienbare ontwikkelingen" verwees de Ontwaakt!? Het artikel versloeg verder hoe de natiën de VN na het einde van de Koude Oorlog begonnen te promoten in het optimistische geloof dat ze uiteindelijk haar eigen idealen zou kunnen bewerkstelligen. Ja, de Ontwaakt! leek te laten geloven dat de VN nog geen wereldvrede had kunnen brengen, omdat individuele natiën niet volledig hadden samengewerkt met de Verenigde Naties. De Ontwaakt! leek ook de roep te versterken de VN meer macht te geven zodat ze haar edicten na kan leven.

Wat echter opmerkelijk genoeg ontbrak in de driedelige serie was elke verwijzing naar de Verenigde Naties als zijnde het symbolische scharlakengekleurde wilde beest uit Openbaring of het "walgelijke ding dat verwoesting veroorzaakt." Wat ook niet werd genoemd is dat de VN een hedendaagse afgod of vervalsing van Christus' koninkrijk is. Ja, er werd zelfs met geen woord over gesproken hoe Gods koninkrijk alle bestaande koninkrijken op aarde zal vervangen. In plaats daarvan sprak de Ontwaakt! hoopvol over de mogelijkheid dat een nieuw voorziene VN werkelijk een bepaalde mate van vrede en veiligheid zou kunnen brengen in een door oorlog vermoeide wereld. Door de "nobele doelstellingen" en oprechte pogingen te prijzen, informeerde de Ontwaakt! de lezers over het voorwoord van het VN handvest:

"In het voorwoord van het Handvest van de Verenigde Naties worden de volgende nobele doelstellingen onder woorden gebracht: "Wij, de volken van de Verenigde Naties, vastbesloten komende geslachten te beveiligen tegen de oorlogsgesel, die tweemaal gedurende ons leven onuitsprekelijk leed over de mensheid heeft gebracht, . . . en [verlangend] onze krachten te verenigen om internationale vrede en veiligheid te handhaven, . . . hebben besloten onze pogingen te verenigen om deze doeleinden te bereiken."

Hebben de VN 'deze doeleinden bereikt'? Hebben ze de volken ertoe gekregen hun krachten te verenigen en vrede en veiligheid te handhaven? Nee, tot dusver niet, hoewel de VN er serieus naar hebben gestreefd het er beter af te brengen dan de Volkenbond. De generatie die de oprichting ervan in 1945 heeft meegemaakt, is sindsdien echter geteisterd door oorlogen, revoluties, invasies, coups en agressie in veel delen van de aarde. En bij dit geweld hebben veel van de volken een rol gespeeld die hadden besloten "internationale vrede en veiligheid te handhaven"."

Zonder twijfel week de Ontwaakt! van 8 september 1991 duidelijk af van de eerdere artikelen van het Genootschap over de VN. De laatste paragraaf op bladzijde 10 typeert de dubbelzinnige manier van schrijven welke zonder twijfel handig in elkaar gedraaid is om onwetende lezers de indruk te geven dat Jehovah's Getuigen, net als bijvoorbeeld het VN-promotende Bahai geloof, geloven dat de Verenigde Naties Gods instrument is om vrede te brengen. Merk in het volgende citaat op hoe de onwetende lezer gemakkelijk onder de impressie kan raken dat de Verenigde Naties politieke doelstellingen kan halen buiten hetgeen Jehovah's Getuigen verwachten:

"Jehovah's Getuigen zijn er vast van overtuigd dat de Verenigde Naties in de zeer nabije toekomst een voorname rol zullen gaan spelen in de wereldgebeurtenissen. Deze ontwikkelingen zullen zonder twijfel zeer opwindend zijn. En de resultaten zullen van verstrekkende invloed zijn op uw leven. Wij raden u ten sterkste aan Jehovah's Getuigen bij u in de buurt naar meer bijzonderheden over deze kwestie te vragen. De bijbel schildert duidelijk een beeld waaruit blijkt dat de Verenigde Naties zeer binnenkort macht en autoriteit zullen krijgen. De VN zullen dan enkele zeer verbazingwekkende dingen doen die u waarschijnlijk zullen verwonderen. En u zult tot uw opwinding horen dat er nog een betere weg heel nabij is die beslist eeuwige vrede en veiligheid zal brengen!"

Wanneer de lezer écht de suggestie in de Ontwaakt! zou volgen en één van Jehovah's Getuigen uit de buurt naar "meer bijzonderheden over deze kwestie" zou vragen, zou hij er zonder twijfel achter komen dat deze verwachte opwindende gebeurtenissen te maken hebben met de Verenigde Naties die de rol van de profetische 8ste koning uit Openbaring hoofdstuk 17 en 18 vervult. Het Wachttorengenootschap heeft in het verleden zeer veel geschreven over hoe de VN binnenkort macht gegeven zal worden door de natiën om een gemilitariseerde tiran te worden, waarna ze een afschuwelijke holocaust zal starten welke alle georganiseerde religie van de aarde zal wegvagen - inclusief de christenheid. Dit zijn de "verbazingwekkende dingen" die Jehovah's Getuigen in de toekomst verwachten!

Maar, waarom schreven de schrijvers van de Ontwaakt! dat dan niet gewoon?

Het artikel in de Ontwaakt! valt enkel te begrijpen in het licht van de noodzaak dat zich inschrijvende NGO's voorbeelden moeten insturen van hun ondersteuning aan de idealen van de Verenigde Naties. Met dat in gedachte wordt het volledig duidelijk waarom de laatste paragraaf dubbelzinnige bewoordingen bevatte die door Jehovah's Getuigen op een bepaalde manier worden opgevat, terwijl onwetende lezers (zoals de beoordelaars van het DPI) op handige wijze een heel andere indruk gegeven wordt.

In het licht van het gegoochel van het Wachttorengenootschap is niet de vraag "Wat gebeurt er bij de Verenigde Naties?" relevant, maar zouden Jehovah's Getuigen de volgende vraag moeten overdenken: Wat gebeurt er op Bethel? (Einde van de passage)

De meeste Jehovah's Getuigen nemen aan dat alles wat het Genootschap over de Verenigde naties geschreven heeft een inleiding is tot hoe Gods koninkrijk de problemen van de mensheid zal oplossen. Maar dat is eenvoudig niet waar. De Ontwaakt! van 8 september 1991 zei niets over Gods koninkrijk. In plaats daarvan werd er hoopvol over de VN gesproken en werd de lezer de indruk gegeven dat de VN haar missie om vrede te brengen, ondanks dat ze die "tot dusver" niet bereikt heeft, op een dag zou kunnen bereiken. Wat wellicht nog wel het meest veelbetekenend is, is dat de Ontwaakt! van 8 september precies één maand voor de indiening van de oorspronkelijke aanvraag en de voorbeelden bij het DPI werd gepubliceerd - in oktober 1991.

De Verdediger beweert dat er niets in de Ontwaakt! is geschreven dat mogelijkerwijs beschouwd kan worden als propaganda voor de VN. Als weerlegging daarvan volgt hier wederom een passage uit het nog te verschijnen boek:

De meest opvallende propaganda van het Wachttorengenootschap ter ondersteuning van de Verenigde Naties was waarschijnlijk de Ontwaakt! van 22 november 1998. Klaarblijkelijk heeft het Wachttorengenootschap vrijwillig bijgedragen aan de viering van de 50ste verjaardag van de ondertekening van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens door er een tien bladzijden tellend artikel over te schrijven. Hoewel de gemiddelde Jehovah's Getuige geen betekenis hing aan die gebeurtenis, deed het Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten (OHCHR) dat zeker wel - wat ook geldt voor het Wachttorengenootschap.

De OHCHR website promootte de 50ste verjaardag door middel van een lijst van "Meer dan Vijftig Ideeën om de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens te Herdenken." De website droeg ideeën aan voor regeringen, scholen, jeugdgroepen en ja, NGO's. (Scroll naar het einde van het OHCHR artikel). Dit waren drie suggesties voor NGO's:

• Herdefinieer het dagelijkse leven/werk in mensenrechten termen;
  
• Onderricht leden en de maatschappij over de wijze waarop de activiteiten van een organisatie verband houden met mensenrechten;
  
• Verspreid informatie en educatieve materialen (bijv. publiciteitsposters, pamfletten, kalenders met afbeeldingen van mensenrechten gebeurtenissen, VN foto's) aan de achterban.

Het is duidelijk dat het Wachttorengenootschap het op zich heeft genomen op zijn minst twee van bovenstaande suggesties toe te passen ter herdenking van de Verklaring. Het valt niet te ontkennen dat er inspanningen zijn gedaan om informatie te verspreiden, inclusief VN foto's, om zowel de "leden als de maatschappij" te onderrichten over de "activiteiten van de organisatie" met betrekking tot mensenrechten. De Ontwaakt! publiceerde zelfs de basisprincipes van de Verklaring van de Rechten van de Mens alsof ze de Tien Geboden waren. Het is echter begrijpelijk geworden in het licht van het feit dat het Wachttorengenootschap zich het jaar daarvoor als NGO bij het DPI registreerde met 'mensenrechten' als speciaal interessegebied.

(.) Net als andere compromitterende artikelen die het Genootschap heeft geschreven, is de kunstig in elkaar gestoken bedotting van de Ontwaakt! duidelijk bedoeld om Jehovah's Getuigen rustig te houden door Jehovah symbolisch te noemen, terwijl de oningewijde lezer de indruk gegeven wordt dat Christus' koninkrijk een soort abstracte verbintenis heeft met de Verenigde Naties. Het artikel over mensenrechten besluit met een formele verwijzing naar Gods voorgestelde oplossing:

"Net zoals de bijbel duidelijk maakt dat de Schepper de bron is van de hoedanigheden die aan de mensenrechten ten grondslag liggen, laat hij ons ook weten dat de Schepper de bron is van een wereldregering die ze garandeert. Die hemelse regering is onzichtbaar maar reëel. In feite bidden miljoenen mensen, misschien onbewust, om deze wereldregering wanneer zij zeggen in wat algemeen het Onze Vader wordt genoemd: "Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, zo ook op aarde" (Mattheüs 6:10). Het door God aangestelde Hoofd van die Koninkrijksregering is de Vredevorst, Jezus Christus. - Jesaja 9:6.

Die wereldregering zal erin slagen een werkelijk mondiale en blijvende mensenrechtencultuur te creëren door, onder andere, oorlog voor eeuwig uit te bannen."

De Ontwaakt! vertelt de lezer echter niet dat Gods koninkrijk geen deel uitmaakt van de huidige politieke orde. Ook wordt er niet vermeld dat het Gods bedoeling is alle onthouding van mensenrechten en oorlog te elimineren door alle aardse politieke instellingen te vernietigen - inclusief de Verenigde Naties. In plaats daarvan laat men de lezer zitten met een soort vage New Age gedachte dat God de bron is van menselijke inspanningen om een wereldregering te vormen.

"GEZIEN VANAF DE 29STE VERDIEPING"

In een grove schending van christelijke neutraliteit ging Bethel zelfs zover een vertegenwoordiger van het Wachttorengenootschap naar het hoofdkantoor van de VN te sturen om een mensenrechten functionaris te interviewen voor de speciale gedenkuitgave van de Ontwaakt!. Wetende dat Jehovah's Getuigen in die tijd niets afwisten van de NGO verbintenis, pronkte het Genootschap klaarblijkelijk met hun geestelijk overspelige affaire door te publiceren dat de onwettige verhouding plaatsvond op de 29ste verdieping van het VN hoofdkantoor. Het interview in de Ontwaakt!, getiteld "Gezien Vanaf de 29ste Verdieping", wordt vooraf gegaan door de volgende opmerkingen op bladzijde zes:

"WANNEER u uit de lift stapt op de 29ste verdieping van het gebouw van de Verenigde Naties in New York, wijst een blauw bordje u de weg naar het Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten (OHCHR). Dit verbindingsbureau vertegenwoordigt het hoofdkwartier van het OHCHR in het Zwitserse Genève - het middelpunt van de VN-activiteiten op het gebied van de mensenrechten. Terwijl Mary Robinson, de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten, aan het hoofd staat van het OHCHR in Genève, is de van oorsprong Griekse Elsa Stamatopoulou hoofd van het Newyorkse bureau. Eerder dit jaar was mevrouw Stamatopoulou zo vriendelijk een schrijver van de Ontwaakt!-staf te ontvangen voor een terugblik op vijf decennia mensenrechtenactiviteiten. Hier volgen enkele passages uit het interview."

Het artikel vermeldt niet dat mevrouw Stamatopulou, als vertegenwoordiger van het Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN, "zo vriendelijk was een schrijver van de Ontwaakt!-staf te ontvangen" in haar kantoor in New York, omdat het Wachttorengenootschap in die tijd een actieve mensenrechten NGO was. En zoals we reeds hebben vastgesteld zijn NGO's een partnerschap met de Verenigde Naties aangegaan en krijgen ze daarom grotere toegang tot VN faciliteiten. Wanneer het Wachttorengenootschap geen NGO was geweest, had de schrijver van de Ontwaakt! waarschijnlijk niet eens toegang gekregen tot de 29ste verdieping van de wolkenkrabber van de Verenigde Naties. Het interview met mevrouw Stamatopoulou is ook verhelderend. Op de vraag van de Ontwaakt!-interviewer over wat ze in de toekomst verwachtte, zei ze:

"De ontwikkeling van een mondiale mensenrechtencultuur. Wat ik bedoel is, dat wij door voorlichting mensen meer bewust moeten maken van mensenrechten. Natuurlijk is dat een reusachtige uitdaging omdat er een verandering van mentaliteit bij komt kijken. Daarom lanceerden de VN tien jaar geleden een wereldwijde informatiecampagne om het publiek over hun rechten en landen over hun verantwoordelijkheden voor te lichten. Daarnaast hebben de VN de jaren 1995 tot 2004 uitgeroepen tot het "Decennium voor Mensenrechten-Educatie". Hopelijk kan educatie verandering brengen in de geest en het hart van mensen. Dat klinkt misschien bijna als het Evangelie, maar wanneer het om mensenrechteneducatie gaat, ben ik een echte gelovige. Ik hoop dat de wereld in de komende eeuw de mensenrechtencultuur als haar ideologie zal aannemen."

Mevrouw Stamatopoulou herhaalde dat de Verenigde Naties tot doel heeft "mensen voor te lichten", vooral met betrekking tot kwesties omtrent mensenrechten; en ondanks dat ze de rol van NGO's in dat opzicht niet specifiek noemde (of de Ontwaakt! heeft haar commentaar niet weergegeven), is het overduidelijk dat de Ontwaakt! bij die gelegenheid die rol vervulde van een behulpzame NGO voor de Verenigde Naties door haar lezers door middel van het interview met mevrouw Stamatopoulou te informeren en voor te lichten over kwesties omtrent mensenrechten.

Om de zaken een beetje in perspectief te zetten en de ongepastheid aan te geven van het artikel over de 50ste verjaardag van de ondertekening van de Verklaring van de Rechten van de Mens en tevens van het onbetamelijke persoonlijke interview van de Ontwaakt! met een VN functionaris vanuit het binnenste van het hoofdkantoor van de Verenigde Naties, hoeven we ons enkel af te vragen waarom Bethel bijvoorbeeld nimmer een senaatslid of congreslid van de VS heeft geïnterviewd over de ondertekening van de Onafhankelijkheidsverklaring van de Verenigde Staten; wellicht op de trappen van Capitol Hill, of iets soortgelijks? Zoiets zou natuurlijk aanstootgevend zijn voor veel Jehovah's Getuigen en toch beschouwde het Wachttorengenootschap de herdenking van deze speciale VN gebeurtenis niet als een schending van onze politieke neutraliteit.

(Ten tijde van dit schrijven wordt de Ontwaakt! van 22 november 1998 nog steeds genoemd op de mensenrechten website als voorbeeld van een ondersteunende organisatie.)

In de geest van het "Decennium voor Mensenrechten-Educatie" publiceerde de Ontwaakt! van 8 januari 1999, enkele maanden na de 50ste verjaardag van de ondertekening van de Verklaring van de Rechten van de Mens, wederom een serie mensenrechtenartikelen, deze maal duidelijk om in te spelen op de Verenigde Naties om de rechten van Jehovah's Getuigen te beschermen.

.Het meest weerzinwekkende is echter dat het mensenrechten segment besloot met de aanstootgevende bewering dat "enkele van de waarden" in een voorgestelde verklaring van de VN geïnspireerd waren door Christus' zogenoemde Gouden Regel. De Ontwaakt! zegt:

"Terwijl het betrekkelijk gemakkelijk is om te bepalen welke mensenrechten beschermd moeten worden, is het niet altijd gemakkelijk vast te stellen welke mensenplichten universeel aanvaard moeten worden. Enkele van de waarden in de voorgestelde Verklaring van Plichten zijn evenwel ingegeven door de tijdloze en universele Gulden Regel die Jezus zo'n tweeduizend jaar geleden formuleerde: "Alle dingen dan die gij wilt dat de mensen voor u doen, moet ook gij insgelijks voor hen doen."" (Einde van de passage)

Bethel bleek vooral gretig te zijn in het noemen van de speciale jaaraankondigingen van de VN. In de Ontwaakt! van 22 juli 1999 kwam men dus de verplichting na om het publiek te informeren over een wijd spectrum aan VN gerelateerde onderwerpen door een serie artikelen te schrijven over ouderdom. Toevalligerwijs had de VN het jaar 1999 uitgeroepen tot "Internationaal Jaar van de Ouderen". Het is niet verbazingwekkend dat de Ontwaakt! de volgende aankondiging publiceerde:

HET INTERNATIONALE JAAR VAN DE OUDEREN

"Nu ik zelf 60 ben . . ., val ik binnen de statistische gegevens die ik eerder geciteerd heb", zei secretaris-generaal Kofi Annan van de Verenigde Naties onlangs bij de start van het Internationale Jaar van de Ouderen. Daarin staat de heer Annan allerminst alleen. Onderzoekers zeggen dat bij de eeuwwisseling in veel landen 1 op de 5 mensen 60 jaar of ouder zal zijn. Sommigen van hen zullen verzorging behoeven, maar allemaal zullen zij behoefte hebben aan manieren om hun onafhankelijkheid, hun waardigheid en hun productiviteit te behouden. Om beleidsmakers te helpen aan de uitdagingen die deze 'demografische revolutie' teweegbrengt te voldoen en om tot een beter besef van "de waarde van de hoge leeftijd in de samenleving" te komen, besloot de Algemene Vergadering van de VN in 1992 om 1999 uit te roepen tot het Internationale Jaar van de Ouderen. "Naar een samenleving voor alle leeftijden" is het thema van dit speciale jaar."

De Wachttoren die sprak over familieproblemen vestigde de aandacht op het feit dat 1994 het "Internationale Jaar van de Familie" was:

"Het gezin - de Verenigde Naties hebben geprobeerd er de aandacht van de hele wereld op te vestigen. Hoe? Door 1994 uit te roepen tot "Internationaal Jaar van het Gezin". Hoewel wereldleiders, sociologen en gezinsadviseurs er snel bij waren om hun bezorgdheid uit te spreken over dingen als het toenemend aantal onwettige geboorten en de scherp stijgende echtscheidingscijfers, zijn zij minder vlot geweest met het aandragen van uitvoerbare, realistische oplossingen voor dergelijke problemen." (De Wachttoren, 9 september 1995)

1995 zou het "Jaar van Tolerantie" worden - zoals aangekondigd door de Verenigde Naties. Hierover informeerde De Wachttoren van 1 oktober het publiek door te zeggen:

"In overeenstemming met hun verklaring hebben de Verenigde Naties 1995 uitgeroepen tot het Jaar van de Verdraagzaamheid. Zal het echter, realistisch gesproken, ooit mogelijk zijn vrede en veiligheid tot stand te brengen in een door religie verdeelde wereld?"

Het jaar 1998 werd door de VN uitgeroepen tot "Internationaal Jaar van de Oceaan", waarop de Ontwaakt! dat jaar tweemaal de aandacht op vestigde. Eén van deze artikelen zei:

"Niets ontziende overbevissing, giftige chemicaliën en radioactief afval in de oceanen brengen de grondslag voor het leven op de hele aarde in gevaar", bericht de krant Nassauische Neue Presse. Volgens de krant Kieler Nachrichten behoort de Zwarte Zee tot de belangrijkste slachtoffers. Die zee wordt als een van de meest bedreigde ecosystemen ter wereld beschouwd, aangezien in 90 procent ervan helemaal geen leven meer is. Ongezuiverd afvalwater heeft de golven die tegen de kust van Oekraïne klotsen in groenbruine drab veranderd, en de stranden rond Odessa werden vorig jaar zomer slechts één week voor het publiek opengesteld. "De Zwarte Zee is dodelijk gewond", zei de Roemeense president Emil Constantinescu. "Als wij haar laten sterven, staan wij voor gevolgen die erger zijn dan wij ons kunnen voorstellen." De Verenigde Naties hebben 1998 uitgeroepen tot het "Internationale Jaar van de Oceaan". (Ontwaakt!, 22 september 1998)

De Ontwaakt! van 8 juni 1998 informeerde haar lezers over het feit dat de Verenigde Naties 1997-2006 als het "Decennium van de Uitbanning van Armoede" uitriep:

"James Speth, hoofd van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties, verklaarde: "Wij kunnen niet accepteren dat er nooit een eind aan [de armoede] zal komen. De moderne wereld beschikt over de middelen, de know-how en de bekwaamheid om armoede naar de bladzijden der geschiedenis te verwijzen." Maar kan de moderne wereld de armoede uitroeien?

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties hoopt kennelijk dat de armoede met menselijke inspanningen uit de wereld geholpen kan worden, want ze heeft de jaren 1997 tot en met 2006 uitgeroepen tot het eerste "VN-Decennium van de Uitbanning van Armoede". De VN stelden zich daarbij voor zij aan zij met regeringen, volken en instellingen te werken aan het bevorderen van de economische ontwikkeling, het verbeteren van de toegang tot basisvoorzieningen, het verbeteren van de positie van vrouwen en het verwerven van inkomen en werkgelegenheid."

De Wachttoren van 1 januari 2001 verklaarde dat het jaar 2000 was uitgeroepen tot "Het Internationale Jaar voor een Cultuur van Vrede".

"OP 14 september 1999 werd zowel in Parijs als in New York het Internationale Jaar voor een Cultuur van Vrede ingeluid. Het werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties uitgeroepen voor het jaar 2000. Federico Mayor, voormalig directeur-generaal van de UNESCO, deed een plechtige oproep om "een mondiale beweging te scheppen voor een cultuur van vrede en geweldloosheid".

De UNESCO heeft als stelregel dat 'aangezien oorlogen hun oorsprong vinden in de geest van de mensen, ook de verdedigingswerken voor de vrede in de geest van de mensen moeten worden opgebouwd'. In overeenstemming hiermee stelt de organisatie zich ten doel door middel van "onderwijs, dialoog en samenwerking" een cultuur van vrede te bevorderen. De heer Mayor merkte op dat mensen niet slechts "vreedzaam moeten zijn, zelfs niet alleen maar pacifisten, maar vredestichters"."

Het jaar 2001 werd door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het "Internationale Jaar van Vrijwilligers". Enkele maanden voordat het Wachttorengenootschap ontmaskerd en ertoe gedwongen werd snel haar NGO lidmaatschap te ontbinden, was de Ontwaakt! van 22 juli daarom gewijd aan vrijwilligerswerk. Hoewel het niet verbazingwekkend was dat het wereldwijde vrijwilligerswerk door Jehovah's Getuigen opgehemeld werd, gaf de Ontwaakt! ook het "Internationale Jaar van Vrijwilligers" gunstige publiciteit:

"De VN hopen dat IYV 2001 (International Year of Volunteers) zal leiden tot meer verzoeken om de diensten van vrijwilligers, tot een groter aanbod van mensen die als vrijwilliger willen dienen en tot meer geld en voorzieningen voor vrijwilligersorganisaties om de groeiende behoeften van de maatschappij op te vangen. In totaal 123 regeringen sponsoren gezamenlijk de doelstellingen van deze VN-resolutie."

Het Wachttorengenootschap herdacht en publiceerde niet enkel huidige VN jaarcampagnes, zoals het Internationale Jaar van Vrijwilligers; ze informeerden het lezerspubliek ook over VN-initiatieven uit het verleden. De VN riep het jaar 1979 bijvoorbeeld uit tot het "Internationale Jaar van het Kind". Hoogstwaarschijnlijk was de Ontwaakt! van 8 december 2000 ook een uitgave die door Bethel aan het DPI werd toegezonden als bewijs voor haar voortdurende ondersteuning van de wereldwijde agenda van de Verenigde Naties. Die uitgave van de Ontwaakt! was gewijd aan het prijzen van UNICEF en bekendheid geven aan het "Internationale Jaar van het Kind". Het artikel getiteld "Een aanhoudend zoeken naar oplossingen" opent met de enthousiaste goedkeuring voor UNICEF:

"VANAF haar prilste begin stelt de organisatie der Verenigde Naties belang in kinderen en hun problemen. Eind 1946 richtte ze het Internationale Kindernoodfonds van de Verenigde Naties (UNICEF) op, als tijdelijke maatregel om zorg te dragen voor kinderen in door oorlog verwoeste gebieden.

In 1953 werd van dit noodfonds een permanente organisatie gemaakt. Hoewel het nu officieel bekendstaat als het Kinderfonds van de Verenigde Naties, heeft het zijn oorspronkelijke acroniem, UNICEF, behouden. Al meer dan een halve eeuw dus voorziet UNICEF kinderen overal ter wereld van voedsel, kleding en medische zorg en heeft het getracht voor hun behoeften in het algemeen zorg te dragen.

De behoeften van kinderen begonnen meer op de voorgrond te treden in 1959, toen de Verenigde Naties een Verklaring van de Rechten van het Kind aannamen. (Zie het kader op blz. 5.) Men hoopte dat dit document belangstelling zou wekken voor de problemen van kinderen en ze zou helpen oplossen door tot publieke steun aan te moedigen, zowel op financieel gebied als anderszins.

(...) In erkenning van de aanhoudende noodzaak om de problemen van kinderen op te lossen en in overeenstemming met hun verklaarde doelstellingen, riepen de Verenigde Naties 1979 daarom uit tot het Internationale Jaar van het Kind. Regeringsinstanties en burgerlijke, godsdienstige en liefdadige groeperingen over de hele wereld waren graag bereid mee te zoeken naar oplossingen."

Anderen delen de waardering die de Ontwaakt! uitte over de bezorgdheid van de Verenigde Naties voor kinderen echter niet, en met goede redenen. Een voormalig VN functionaris, Denis Halliday, noemde de door de VN ondersteunde sancties tegen Irak bijvoorbeeld een vorm van genocide waarin waarschijnlijk meer dan één miljoen Irakezen gestorven zijn - voornamelijk minderjarigen en kinderen. In tegenstelling tot de geestdriftige waardering van de Ontwaakt! voor hun VN partner, was het Kinderfonds van de VN geheel niet geïnteresseerd in de benarde toestand van de stervende Irakese kinderen.

Natuurlijk eindigt het verslag in de Ontwaakt! met de verplichte verwijzing naar Gods koninkrijk als antwoord; dit is echter duidelijk ondergeschikt aan de aandacht voor de Verenigde Naties en hun aanhoudende zoeken naar een oplossing voor de problemen van kinderen. Daarnaast vervalst het artikel de uniekheid van het goede nieuws door de Verenigde Naties schaamteloos te prijzen voor het delen van dezelfde verheven doelen als het Koninkrijk van God. (Bedenk: De vereisten van het DPI stellen dat NGO's de doelen van de VN onderschrijven.) Tot besluit dweept de Ontwaakt! ongegeneerd:

"Gods koninkrijk zal de mensen tot volmaaktheid herstellen, zodat ze in een volmaakt evenwicht kinderen kunnen grootbrengen. Kinderen zullen worden grootgebracht in de geest van vrede en universele broederschap, het in de VN-Verklaring van de Rechten van het Kind uiteengezette ideaal. Nooit meer zal er behoefte zijn aan een Internationaal Jaar van het Kind of aan een Verdrag inzake de Rechten van het Kind."

Het blijkt dat veel artikelen in de Ontwaakt! die spreken over de vele gezondheids-, sociale en maatschappelijke problemen in de wereld enkel achteloos verwijzen naar de Bijbelse oplossing voor zulke problemen, bijna als een postscriptum. In de uitgave van 8 januari over mensenrechten, citeerde de Ontwaakt! bijvoorbeeld ettelijke malen VN functionarissen en de Bijbel slechts drie maal. Veel artikelen blijken voornamelijk geschreven te zijn om het publiek te informeren over de door de Verenigde Naties voorgestelde oplossingen. Een serie artikelen in de Ontwaakt! van 22 augustus 1997 over de watercrisis werd bijvoorbeeld als mogelijkheid aangegrepen om de VN plannen en prestaties te prijzen:

"Op 10 november 1980 sprak de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties vol vertrouwen over het komende "Internationale Tienjarenplan voor de Drinkwatervoorziening en Hygiëne". Het doel, zo maakte de vergadering bekend, was in 1990 alle bewoners van de Derde Wereld volledige toegang tot schoon water en sanitaire voorzieningen verschaft te hebben. Tegen het eind van het decennium was er ongeveer $134 miljard uitgegeven om ruim een miljard mensen van schoon water te voorzien en ruim 750 miljoen mensen de beschikking over faciliteiten voor de zuivering van rioolwater te geven - een indrukwekkende prestatie."

In de Ontwaakt! van 8 juni 2001 werden de inspanningen van de Wereldgezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties gepubliceerd:

"ZOU u uzelf en uw gezin een betere gezondheid toewensen? Natuurlijk. Maar hoewel de meesten van ons slechts af en toe iets mankeren, is voor miljoenen mensen ziekte een pijnlijke metgezel voor het leven. Toch wordt er op grote schaal van alles in het werk gesteld om het tij van ziekte te keren. Neem bijvoorbeeld de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), een instantie van de Verenigde Naties. Op een in 1978 onder auspiciën van de WHO gehouden conferentie waren afgevaardigden van 134 landen en 67 VN-organisaties het erover eens dat gezondheid meer is dan niet ziek zijn. Gezondheid, zo verklaarden zij, is "een toestand van optimaal lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn". Vervolgens namen de afgevaardigden de gedurfde stap gezondheid te bestempelen als een "grondrecht"! De WHO stelde zich dan ook ten doel "een aanvaardbaar gezondheidsniveau voor alle mensen" te bereiken."

De Ontwaakt! van 8 augustus 1997 is nog een voorbeeld. Deze uitgave besprak het probleem van voedseltekorten, maar is in werkelijkheid een verhulde reclame voor de Wereldvoedseltop van de Verenigde Naties die het jaar daarvoor werd gehouden. De openingsparagraaf luidt:

"Elke man, elke vrouw en elk kind heeft het recht om vrij te zijn van honger en ondervoeding", verkondigde de onder auspiciën van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) gehouden Wereldvoedselconferentie in 1974. Er werd toen een oproep gedaan de honger "binnen tien jaar" wereldwijd uit te bannen. Toen echter eind vorig jaar vertegenwoordigers van 173 landen op het hoofdkwartier van de FAO in Rome bijeenkwamen voor een vijfdaagse Wereldvoedseltop, wilden zij weten: "Wat is er misgegaan?" Niet alleen is men er niet in geslaagd iedereen van voedsel te voorzien, maar de situatie is nu, ruim twintig jaar later, nog slechter."

De Ontwaakt! bespreekt maar weinig sociale problemen zonder gebruik te maken van de mogelijkheid om één of andere VN functionaris te citeren. Het onderstaande gedeelte uit een artikel over drugsmisbruik citeert bijvoorbeeld Kofi Annan en de VN-commissie voor Verdovende Middelen:

"Secretaris-generaal Kofi Annan van de Verenigde Naties merkt op: "Drugs ontwrichten onze samenleving, brengen misdaad voort, verbreiden ziekten zoals aids en maken onze jeugd en onze toekomst kapot." Hij zegt verder: "Thans zijn er over de hele wereld naar schatting 190 miljoen drugsgebruikers. Geen land is immuun. En geen land kan verwachten in zijn eentje de drugshandel binnen zijn grenzen een halt toe te roepen. De globalisering van de drugshandel vereist een internationale aanpak." (.) In 1997 waarschuwde de VN-commissie voor Verdovende Middelen." (Ontwaakt! 8 november 1999)

De meeste mensen weten waarschijnlijk niet eens dat een dergelijke instantie als de VN-commissie voor Verdovende Middelen bestaat; het Wachttorengenootschap heeft er echter op toegezien dat haar lezerspubliek bekend is geraakt met onbekende VN instellingen - al is het maar oppervlakkig. (Einde van de passage)

Het Wachttorengenootschap wil de indruk wekken dat ze in 1991 enkel een aanvraag hebben ondertekend en dat dat alles was. In werkelijkheid was het noodzakelijk ieder jaar een nieuwe aanvraag in te dienen om hun NGO status te behouden. Het Wachttorengenootschap wil ons dus laten geloven dat ze jaar na jaar op naïeve wijze een gedetailleerd aanvraagformulier hebben ingevuld zonder er ooit bij na te denken wat ze deden. (Klik hier voor een voorbeeld van het jaarlijkse aanvraagformulier dat het Wachttorengenootschap heeft moeten invullen. Wellicht is het formulier gedurende de jaren enigszins veranderd, maar er wordt in ieder geval duidelijk dat er veel meer bij betrokken was dan het Wachttorengenootschap wil toegeven.)

Met betrekking tot feitelijke documentatie: De VN publiceert een jaarlijkse brochure waarin de diverse goedgekeurde NGO's en hun interessegebieden worden beschreven. In 1997 voegde het Genootschap mensenrechten toe aan haar specifieke lijstje. (Klik hier voor een kopie waarop het Wachttorengenootschap als een NGO wordt genoemd met interesse op het gebied van HR - Human Rights (Mensenrechten).

Waarom is dit relevant? Ten eerste omdat erdoor wordt aangetoond dat Lloyd Barry en Ciro Aulicino, die het aanvraagformulier dat jaar ondertekenden, heel goed wisten dat de aanvraag meer inhield dan het aanvragen van een bibliotheekkaart. Dit in tegenstelling tot de ongefundeerde beweringen van de Verdediger dat we niet kunnen weten of een Wachttorenfunctionaris de organisatie willens en wetens betrok bij de VN. Bij het vernieuwen van hun aanvraag, waarbij de interesse op het gebied van mensenrechten werd toegevoegd, moeten die Wachttorenfunctionarissen geweten hebben dat dit gedaan werd zodat het DPI en andere NGO's zouden weten dat het Wachttorengenootschap actief betrokken was bij het promoten van mensenrechten kwesties.

"De DPI status staat onder autoriteit van het VN Departement of Public Information (UNDPI) welke het opzicht heeft over VN archieven en research faciliteiten. Om de status te verkrijgen moet een organisatie, volgens Paul Hoeffel, hoofd van de DPI/NGO sectie bij de Verenigde Naties, tenminste drie jaar bestaan en bewijs overleggen dat ze bereidwillig met de Verenigde Naties hebben samengewerkt. De financiële verslagen van de organisatie moeten ter beoordeling aan het DPI worden overhandigd en de doelen en filosofie van de organisatie mogen niet conflicteren met algemene VN missies en algemeen VN beleid. "We moeten voorzichtig zijn met wie we aanvaarden," zegt Hoeffel. Het voordeel van deze status, zegt hij, is dat NGO's toegang krijgen tot alle VN faciliteiten en conferenties en informatie kunnen verzamelen over hun interessegebieden in de VN bibliotheek. Op dit moment vragen per jaar ongeveer 250 organisaties DPI status aan, zegt hij, waarvan er ongeveer 40 tot 50 worden aanvaard. Er zijn nu 1400 NGO's met DPI status."

Het DPI onderwerpt alle NGO aanvragers niet alleen aan een nauwkeurig onderzoek, er is tevens een jaarlijks accrediteringproces. Het DPI dissocieert NGO's die niet langer gekwalificeerd zijn. Hieronder volgt een citaat van een VN functionaris waarin wordt gezegd dat NGO's "nauwkeurig onderzocht" worden en dat degenen die niet langer aan de criteria voldoen ontbonden worden.

"Raymond Sommereyns, Voorzitter van de DPI Committee on NGO's en Directeur van DPI's Outreach Division, merkt op dat de halfjaarlijkse vergadering een nieuwe groep van hoog gekwalificeerde NGO's welkom heet om met de Verenigde Naties samen te werken. 'Terzelfdertijd', zei hij, 'onderzoeken we nauwkeurig die NGO's die niet langer aan de criteria voor associatie met het DPI voldoen.' Een lijst van gedissocieerde NGO's zal in februari 2003 beschikbaar zijn."

Wanneer het Wachttorengenootschap de vereisten van de overeenkomst niet was nagekomen, zou ze waarschijnlijk gedissocieerd zijn van het DPI. Het Wachttorengenootschap heeft echter van 1992-2001 als NGO gediend en werd slechts op eigen verzoek gedissocieerd, niet omdat ze de vereisten van associatie niet nagekomen waren!

Jehovah's Getuigen moeten niet zo naïef ze om te denken dat het Wachttorengenootschap geen politieke macht kreeg bij de Verenigde Naties door zich als een NGO te registreren. Hun zogenaamde beweegreden om dit te doen was om ondersteuning te kunnen geven aan Jehovah's Getuigen uit verschillende landen ter wereld die met moeilijkheden te kampen hebben. Kennelijk is de gunst winnen bij de Verenigde Naties niet onopgemerkt gebleven en is het ook lonend gebleken. Dit wordt in het klein door de organisatie zelf verraden, zoals in het volgende korte verslag in de Ontwaakt! van 22 juli 2001:

"Een krant in Congo (Kinshasa) prees het humanitaire werk van Jehovah's Getuigen als "niet plichtmatig maar praktisch". Functionarissen van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR) hebben eveneens hun ingenomenheid betuigd. Een UNHCR-functionaris in de Democratische Republiek Congo was zo enthousiast over de ordelijkheid waarmee het reliefwerk van de Getuigen plaatsvond, dat ze de vrijwilligers haar voertuig ter beschikking stelde. Plaatselijke mensen zijn eveneens onder de indruk."

In welke mate heeft het Wachttorengenootschap rechtstreeks hulp ontvangen van de Verenigde Naties? Dat is moeilijk te zeggen. Het blijkt echter dat er veel meer bij betrokken was dan slechts het gebruik van een voertuig bij die ene gelegenheid. In een poging de betrekkingen van het Wachttorengenootschap met de VN tot op de bodem uit te zoeken, heeft deze onderzoeker ontdekt dat het Genootschap bijna een dozijn dochter NGO's heeft laten opschieten in diverse Europese landen. Vlak voordat het Wachttorengenootschap een NGO werd, werd in Franrijk in 1990 bijvoorbeeld een NGO opgericht onder de naam Aidafrique. Wat was het doel van deze NGO? The Zambia Daily Mail van 17 juni 1999 zegt onder de kop "Franse NGO functionarissen vliegen in om Congo DR vluchtelingen te helpen" het volgende:

"Twee functionarissen van Aid Afrique worden vandaag in het land verwacht om aanvullende humanitaire hulp te geven aan duizenden vluchtelingen die gevlucht zijn uit het door problemen verscheurde Congo DR. Voorzitter van Aid Afrique, Mr. Claude Hamel en Mr. Louis de Wit, uit respectievelijk Frankrijk en België, zullen lezingen houden bij de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR), het Ministerie van Gezonheid en andere humanitaire organisaties om te bezien welke hulp er geboden kan worden aan vluchtelingen. Een verklaring aan de Mail van gisteren zei dat de twee functionarissen een week lang durend bezoek aan het land zullen brengen waarbij ze geassisteerd zullen worden door twee plaatselijke Aid Afrique vertegenwoordigers, Mr. Edward Finch en Mr. Estime Mbayo.

"Er wordt verwacht dat er meer dan US$30.000 uitgegeven zal worden aan dekens, kleding, voedsel, huishoudelijke voorwerpen, landbouwgereedschap en werktuigen alsook medicijnen voor de vluchtelingen uit Congo," zegt de verklaring. De hulpgoederen worden door gemeenten van Jehovah's Getuigen uit België, Frankrijk en Zwitserland geschonken. Aid Afrique is een in 1990 in Frankrijk opgerichte internationale humanitaire organisatie met als doel hulp te bieden aan kritieke gebieden in Afrika. Door middel van UNHCR inspanningen in Tanzania heeft de organisatie vorig jaar 20 ton voedsel en medicijnen verstuurd naar vluchtelingen in de Kigoma regio. In 1997 gaf Aid Afrique US$820.000 uit aan humanitaire hulp in het voormalige Zaïre."

De Zambiaanse krant onthulde dat de Aidafrique NGO haar humanitaire doelstellingen enkel kon bereiken door middel van het UNHCR. Maar, wanneer er in de wereldlijke media in Afrika openlijk verslag wordt gedaan van zulke samenwerkingsverbanden met diverse instanties van de Verenigde Naties, waarom is het Wachttorengenootschap dan niet openhartiger door Jehovah's Getuigen erover te informeren dat hun prestaties een resultaat zijn van hun partnerschap met de UNHCR? Wanneer de relatie van het Wachttorengenootschap met de Verenigde Naties tenslotte zo eerzaam was, waarom publiceert men dit dan niet - zoals ze hebben gedaan met zo veel andere VN gesponsorde programma's?

Waarschijnlijk zijn dochter NGO's zoals Aidafrique in de eerste plaats opgericht om de bekendere naam "Wachttorengenootschap" op de achtergrond en van de voorpagina te houden.

Het is interessant dat Jehovah's Getuigen in Franrijk onafhankelijk een brochure hebben uitgegeven getiteld "Een Missie naar Afrika." Hierin worden de activiteiten van de Aidafrique NGO in detail beschreven. Op pagina 9 en 10 werd een onthullend commentaar gegeven:

"Onze problemen is dikwijls belemmerd geworden door problemen die eigen zijn aan een land. Afstanden zijn groot en communicatie is zo goed als onmogelijk. De beste manier om zich te verplaatsen, zo niet de enige, is het vliegtuig. Wij gebruikten dikwijls een H.C.R.-toestel (Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen). Administratieve formaliteiten hielden ons ook op."

Niemand trekt hier de motieven van Jehovah's Getuigen in twijfel wanneer ze levensreddende hulp willen bieden aan onze lijdende broeders in Afrika. Het was juist en christelijk dit te doen. De vraag is echter: tegen welke prijs? Is het redden van een ziel het waard een deal te sluiten met de Duivel? Jehovah's Getuigen in Malawi vonden van niet. Zij waren niet eens bereid een politieke ID-kaart van 25 cent te kopen, ondanks dat dit een gruwelijke razzia tegen hen ontketende. Natuurlijk is het regelmatige gebruik van VN toestellen een zeer groot voordeel en zonder twijfel zag het Wachttorengenootschap dat ze deze voordelen zou hebben door een NGO te worden en nauwer samen te werken met de Verenigde Naties. Op zijn minst geeft het aan dat er bij de relatie van het Wachttorengenootschap met de VN veel meer betrokken was dan het Besturend Lichaam van Jehovah's Getuigen tot dusver heeft willen toegeven.

In oktober 2000 werd de bijkantoor opziener van het Wachttorengenootschap in Portugal geïnterviewd door de Portugese krant Publico. Hoewel hij ontkende dat er een compromis gesloten was, gaf broeder Candeias in een moment van onbedachtzame eerlijkheid toe dat het Wachttorengenootschap een relatie met de VN is aangegaan als politiek middel voor het geven van humanitaire hulp aan Jehovah's Getuigen. Hij werd geciteerd: "Zonder de ondersteuning van de VN zou het onmogelijk zijn om humanitaire hulp te geven." (Einde van de passage)

In oktober 2000 publiceerde de Balkans Mensenrechten Organisatie een petitie aan de OSCE die door diverse NGO's was ondertekend. Eén daarvan was een NGO genaamd de "Administrative Center for Jehovah's Witnesses in Russia". Wat is de Administrative Center for Jehovah's Witnesses in Russia precies? Het is een andere non-gouvernementele organisatie die is opgericht om Jehovah's Getuigen te vertegenwoordigen. Toegegeven, het is niet eenzelfde soort NGO als dat het Wachttorengenootschap was als een internationale NGO verbonden aan het UN/DPI, maar het diende duidelijk hetzelfde doel. De OSCE petitie die Jehovah's Getuigen in Rusland getekend hebben, luidde onder andere:

"De ondertekenende NGO's hebben de Human Dimension bijeenkomsten, gedurende de jaren en in hun verschillende opzetten, allen waardevol en belangrijk geacht voor zowel regeringen als NGO's om mensenrechten belangen ter sprake te brengen in de deelnemende landen. Dientengevolge hebben ze er actief aan deelgenomen door middel van verslagen en interventies en hebben ze andere NGO's ertoe aangemoedigd hetzelfde te doen."

De petitie bevestigt dat de Russische NGO, als vertegenwoordiger van het Wachttorengenootschap en Jehovah's Getuigen, vrijwillig heeft samengewerkt met diverse andere NGO's, inclusief de Scientology Kerk, "om mensenrechten belangen ter sprake te brengen in de deelnemende landen." Door de petitie te ondertekenen geeft de Administrative Center for Jehovah's Witnesses in Rusland toe actief "andere NGO's ertoe aan te moedigen" het goede doel van mensenrechten interventies op te pakken. En natuurlijk is er overvloedig bewijs voor dat de moederorganisatie in Brooklyn haar bronnen heeft gebruikt om "mensenrechten belangen ter sprake te brengen".

Nu, in het licht van de ondertekening van de petitie is het nu volgende het dilemma: De vraag is of de Administrative Center for Jehovah's Witnesses in Rusland de andere NGO's en de OSCE heeft bedrogen door een politieke petitie te ondertekenen zonder deze in werkelijkheid te ondersteunen of ernaar te handelen (wat vergezocht lijkt) of dat het Wachttoren Bijbel en Traktaatgenootschap uit New York liegt wanneer ze zegt dat het Wachttorengenootschap een NGO is geworden zodat ze gebruik kon maken van de VN bibliotheek en dat er niet meer bij betrokken was.

Ze kunnen niet allebei de waarheid vertellen.

.In werkelijkheid zijn er diverse dochter NGO's die door het Wachttorengenootschap zijn opgezet om Jehovah's Getuigen wettelijk te vertegenwoordigen bij regeringsaangelegenheden. In mei 1999 hield de Mensenrechten Commissie van de Verenigde Naties hun jaarlijkse conferentie in Genève. Onder de vele gouvernementele en non-gouvernementele organisaties die aanwezig waren, werden Jehovah's Getuigen er door drie stuks vertegenwoordigd. Ze waren de eerder genoemde "Association of Jehovah's Witnesses" en "Jehovah's Witnesses in Russia," alsook een derde NGO genaamd "European Association of Jehovah's Witnesses for the Protection of Religious Freedom." De lijst van deelnemende NGO's kan op de website van de Mensenrechten Commissie van de Verenigde Naties worden ingezien. (Scroll naar beneden naar het kopje B. Attendance) (Einde van de passage.)

De vraag is echter niet of Jehovah's Getuigen of niet-getuigen zich bekommeren om de NGO affaire. De belangrijkste vraag is: Bekommert Jehovah zich erom?

Hier is tot besluit nog een passage uit Jehovah Zelf Is Koning Geworden:

In het licht van de hier gepresenteerde feiten, niet alleen de vereisten voor NGO's die door de VN zelf gepubliceerd zijn, maar ook het overvloedige bewijsmateriaal dat het Wachttorengenootschap haar verplichtingen als een NGO is nagekomen door het publiek over activiteiten van de Verenigde Naties te informeren; alsmede het ondersteunende bewijsmateriaal van rechtstreekse deelname aan diverse politieke conferenties door functionarissen van het Wachttorengenootschap (inclusief NGO petities), is het bedrog en huichelarij van het Wachttorengenootschap blootgelegd.

Ongeacht het ogenschijnlijk nobele motief voor een dergelijke politieke betrokkenheid, rechtvaardigt handelen ten gunste van humanitaire of zelfs theocratische doelen het sluiten van vriendschap met de wereld? Waar is het vertrouwen in en de vrees voor God gebleven? Als het "Jehovah's organisatie" is, zoals wordt beweerd, kunnen de consequenties van de dubbelhartigheid van het Wachttorengenootschap door zichzelf geestelijk te prostitueren met haar vreemde bedgenoten niet afgezwakt worden. De bijbel spreekt in Jakobus 4:4 duidelijk over de kwestie tegen christenen: "Overspeelsters, weet gij niet dat de vriendschap met de wereld vijandschap met God is? Al wie daarom een vriend van de wereld wil zijn, maakt zich tot een vijand van God."

Maar, waren de activiteiten van het Wachttorengenootschap als een NGO werkelijk zo'n serieuze aangelegenheid? Ja, volgens het Wachttorengenootschap zelf is het een zeer gewichtige kwestie. Het is ironisch dat het Genootschap met haar veroordeling van de christenheid in het volgende citaat uit De Wachttoren van 1 november 1972 onbedoeld zichzelf veroordeelt:

"Het logische gevolg hiervan is, dat ook de christenheid, doordat ze tot de Verenigde Naties behoort, voor menselijke (en niet voor goddelijke) heerschappij is.De christenheid heeft haar naam verloochend, en daarvoor bestaat geen enkele verontschuldiging."

Als er voor de christenheid geen enkele verontschuldiging bestaat en ze haar bewering christelijk te zijn verloochend heeft "doordat ze tot de Verenigde Naties behoort," hoeveel temeer is het partnerschap van het Wachttorengenootschap met de Verenigde Naties dan onvergeeflijk? De christenheid is tenminste open en eerlijk geweest over haar ondersteuning van de Verenigde Naties, terwijl het Wachttorengenootschap zich schuldig heeft gemaakt aan grove huichelarij. Het Wachttorengenootschap heeft zich gedragen als een immorele overspeelster; ze heeft zich heimelijk in de schaduw rondbewogen en gelogen toen ze werd gesnapt. Toegegeven, dit zijn stevige woorden. Is het werkelijk eerlijk het Wachttorengenootschap te beschuldigen van afgoderij, geestelijke prostitutie en huichelarij? Volgens de eigen veroordelende woorden van het Wachttorengenootschap ten opzichte van de christenheid moet het antwoord wederom "Ja" zijn:

"De aanhoudende vriendschappelijkheid van de christenheid ten opzichte van de politici en de militaire strijdkrachten en de grote handelsprofiteurs van deze wereld is een openbaar schandaal. De religieuze sekten der christenheid hebben eveneens geestelijk overspel "met hun drekgoden" gepleegd. Een van de laatste en grootste dingen die ze heeft verafgood, is het "beeld" van het symbolische wilde beest van wereldpolitiek, namelijk de Verenigde Naties, waartoe de meeste zogenaamd christelijke natiën behoren." - De Natiën Zullen Weten Dat Ik Jehovah Ben - Hoe?

Als de "aanhoudende vriendschappelijkheid ten opzichte van de politici" van de christenheid een openbaar schandaal is, is het geheime verbond van het Wachttorengenootschap des te laakbaarder, omdat Jehovah's Getuigen erover pochen niet besmet te zijn met dergelijke wereldse zaken. Welk verschil bestaat er tussen de wijze waarop de christenheid de Verenigde Naties tot een afgod heeft gemaakt en het Wachttorengenootschap? Het Wachttorengenootschap heeft de VN of Volkerenbond weliswaar niet op godslasterlijke wijze uitgeroepen tot de politieke manifestatie van Gods koninkrijk op aarde, zoals sommige geestelijken van de christenheid hebben gedaan, maar als de Verenigde Naties werkelijk het "walgelijke ding" uit de profetie is, zoals Jehovah's Getuigen geloven, komt de constante aandacht die het Wachttorengenootschap geeft aan elke uitspraak van de VN dan ook niet overeen met het verheerlijken van een "drekgod", zoals Jehovah het zelf uitdrukte?

Het komt er op neer dat het Wachttoren Bijbel en Traktaatgenootschap politieke partner is geworden van een instelling uit Satans wereld en het overvloedige bewijs toont aan dat het Genootschap de verplichting van die partnerschap is nagekomen. En niet alleen dat, maar in haar dienst aan de Verenigde Naties heeft het Wachttorengenootschap onwettig gebruik gemaakt van middelen (zowel menselijke als materiele) die exclusief zijn toegewijd aan Jehovah God. Naar Jehovah's oordeel komt dat overeen met geestelijke prostitutie, afgoderij en afval.

Er bestaan onontkoombare consequenties voor zulke goddeloosheid.

In 1951, meer dan een halve eeuw geleden, pochte De Wachttoren van 15 september erover dat Jehovah's Getuigen "weigerden een verbintenis aan te gaan met de walgelijke Volkerenbond of de Verenigde Naties."

Oh, wat zijn de dingen veranderd!

Geen wonder dat Jehovah uitdrukking geeft aan zijn eigen teleurstelling en ontzetting over de betreurenswaardige huichelarij van zijn volk, wanneer hij in Jesaja 1:21 zegt: "O hoe is de getrouwe stad tot een prostituée geworden!"

In het licht van het feit dat het Wachttorengenootschap precies datgene doet waar ze de christenheid onomwonden voor veroordeeld heeft, kunnen we beter begrijpen waarom Jehovah lang geleden in Ezechiël 7:27 het volgende zei: "Naar hun gedrag zal ik jegens hen handelen, en met hun oordelen zal ik hen oordelen; en zij zullen moeten weten dat ik Jehovah ben."