In antwoord op de vraag hoe het vers zou luiden wanneer de woorden "met betrekking tot" niet waren toegevoegd, de GNB luidt als volgt: "Wie dus een van deze geboden afschaft, al is het nog zo klein, en anderen leert hetzelfde te doen, zal de kleinste genoemd worden in het hemelse koninkrijk. Maar wie zich aan de geboden houdt en anderen leert hetzelfde te doen, die zal een grote naam hebben in het hemelse koninkrijk."

Kennelijk neemt de vertaler aan dat de uitdrukking "in het hemelse koninkrijk" betekent dat degene die de geboden houdt een hemelse beloning ontvangt. Dat is echter niet wat Jezus zei. Dit wordt duidelijk uit het feit dat hij zei zegt dat degene die de geboden overtreedt de "kleinste in het hemelse koninkrijk" genoemd zal worden. Moeten we ons indenken dat degenen die Gods geboden overtreden en anderen ertoe misleiden hetzelfde te doen, toch naar de hemel zullen gaan, maar dat ze enkel een lagere plaats hebben dan degenen die Gods wetten gehoorzamen? Volgens de onlogica van de vragensteller is dat de conclusie die we zouden moeten trekken. Er wordt ten slotte gezegd dat zij gering zullen zijn "in het koninkrijk der hemelen" - dus moeten ze in de hemel zijn, toch?

Dat zou betekenen dat Paulus niet wist waarover hij het had toen hij de Korinthiërs zei dat overspelers en hoereerders het koninkrijk niet zouden beërven. Zo'n verdraaide redenatie lijkt op zichzelf te rechtvaardigen waarom de NWV "met betrekking tot" heeft toegevoegd om die specifieke tekst te verduidelijken.

Uit de context, in het 15de vers van het 51ste hoofdstuk van Jesaja, wordt duidelijk dat Jehovah spreekt in termen van symbolische hemelen en aarde. Het vers luidt: "Maar ik, Jehovah, ben uw God, die de zee opzweept, opdat haar golven onstuimig worden. Jehovah der legerscharen is zijn naam. En ik zal mijn woorden in uw mond leggen, en met de schaduw van mijn hand zal ik u stellig bedekken, om de hemel te planten en de aarde te grondvesten en tot Sion te zeggen: 'Gij zijt mijn volk.'"

Volgens het 15de vers zijn de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde in werkelijkheid de mensen die God zegent. Het vers beschrijft in symbolische termen hoe Jehovah zijn volk uit hun vertreden toestand zal redden en hen in zijn gunst zal herstellen. Wanneer de nieuwe hemelen en nieuwe aarde mensen zijn, spreekt het voor zich dat de oude hemelen en aarde die voorbijgaan het vroegere samenstel van regering en maatschappij vertegenwoordigt.

Met betrekking tot de opmerking dat Salomo Prediker schreef nadat hij een afvallige was geworden, dat is in rechtstreekse tegenspraak met de geïnspireerde uiting van de apostel Paulus dat "de gehele Schrift door God is geïnspireerd." Salomo sprak over de nietigheid van menselijke inspanningen. In contrast met in ijdelheid de wind najagen, besloot Salomo zijn boek door te zeggen dat het vrezen van God de gehele verplichting van de mens is.

Wat betreft Johannes 10:33, het is opmerkenswaardig dat Trinitariërs geneigd zijn de Farizeeën en Christus-hatende Joden aan te halen, alsof zei de waarheid spraken. Jezus had hen in het 8ste hoofdstuk reeds gezegd dat zij noch hem, noch zijn Vader die hem gezonden had, kenden, maar dat zij leugenaars waren en zonen van de Duivel. De waarheid is dat de Joden logen toen ze zeiden dat Jezus zichzelf tot God maakte. Dat deed hij namelijk niet. In dezelfde context, in vers 29, zei Jezus enkel: "Wat mijn Vader mij heeft gegeven, is groter dan al het andere, en niemand kan ze uit de hand van de Vader rukken. Ik en de Vader zijn één."

Terwijl Trinitariërs vlug aannemen dat uitdrukkingen als "Ik en de Vader zijn één" hetzelfde is als zeggen 'Ik ben God,' duiden de Schriften op iets anders. In het 17de hoofdstuk van Johannes erkende Jezus bijvoorbeeld zijn eenheid met God en vroeg zijn Vaders zegen over zijn dicipelen dat zij één mochten zijn met hem. Geen enkel redelijk persoon zou concluderen dat Jezus trachtte te zeggen dat alle Christenen God zijn of deel uitmaken van een soort van meervoudige Godheid.

Jezus liet de leugen van de Joden in werkelijkheid niet zomaar voorbij gaan. In het 36ste vers corrigeerde hij hen door te herhalen dat hij Gods Zoon was en dat hij gezonden was door zijn Vader.

En toch, volgens de Trinitarische redenatie is het woord "zoon" synoniem aan "vader." Kennelijk hebben woorden dan geen echte betekenis, dus zwart is eigenlijk wit, boven is onder, dood is leven, enzovoorts, enzovoorts.

Jezus' oorspronkelijke apostelen en dicipelen hadden heel wat verkeerde begrippen die pas opgehelderd werden nadat Jezus was opgestaan. Daarom zei Christus in Lukas 24:25 tot hen: "O onverstandigen, die traag van hart zijt om alle dingen te geloven die de profeten hebben gesproken!" Ondanks dat Christus zijn geliefde apostelen beschreef als onverstandig en traag van hart om Gods woord te geloven, had hij hen even tevoren toch de verantwoordelijkheid toevertrouwd hem te vertegenwoordigen wanneer ze door het land trokken om te prediken dat het koninkrijk Gods nabij was gekomen. Dat is buitengewoon wanneer we beschouwen dat de apostelen in de tijd dat ze erop uit werden gezonden niet eens wisten dat het koninkrijk in de hemel zou zijn.

Jehovah's Getuigen staan in dezelfde positie ten opzichte van Christus' aankomst, als dat de apostelen stonden voor Christus' dood en opstanding. Maleachi 3:1, 2 voorzegt dat de aankomst van Gods Messiaanse boodschapper zal resulteren in een loutering en reiniging van Gods dienstknechten. Er staat: "Ziet! Ik zend mijn boodschapper, en hij moet een weg voor mijn aangezicht banen. En plotseling zal tot Zijn tempel komen de ware Heer, die gijlieden zoekt, en de boodschapper van het verbond, in wie gij behagen hebt. Ziet! Hij zal stellig komen", heeft Jehovah der legerscharen gezegd. "Doch wie zal de dag van zijn komst verdragen, en wie zal standhouden wanneer hij verschijnt? Want hij zal zijn als het vuur van een louteraar en als het loog van de wassers."

Wanneer er een definitieve afrekening en loutering zal plaatsvinden voor het ware volk van God, zoals de Schriften zeggen, is het logisch dat er onreine leerstellingen en standpunten bestaan die verwijderd moeten worden. De fouten van Jehovah's Getuigen, in het verleden en heden, diskwalificeren ons daarom op zichzelf niet van vertegenwoordiging van Gods koninkrijk, net zoals de apostelen niet ongeschikt waren in hun geestelijk onverlichte toestand. De kwalificerende factor is onze welwillendheid om onszelf te laten tuchtigen en onderwijzen door Christus.

In dat vers wordt "ego eimi" enkel vertaald als een voornaamwoord en werkwoord. Welke rechtvaardiging bestaat er daarom voor de vertaler om dezelfde zinsnede te vertalen alsof het synoniem is aan de naam van Jehovah, zoals ze hebben gedaan in Johannes 8:58? Er bestaat geen rechtvaardiging, alleen duidelijk bevooroordeeldheid om de onschriftuurlijk leerstelling van de Drieëenheid te ondersteunen.

Als Jezus bedoeld had de titel "Ik Ben" aan te nemen, had hij zoiets als het volgende gezegd: 'Voordat Abraham leefde, was ik de Ik Ben.' Zoals het er nu voor staat, door het omvormen van "zijn" tot een eigennaam blijft de zin verstoken van een werkwoord voor het voornaamwoord. Daarom is Johannes 8:58 in de meeste vertalingen regelrechte brabbeltaal, tenzij je denkt dat Jezus plotseling begon te spreken in een soort Ebonics. Wanneer de verzonnen titel "Ik Ben" in Johannes 8:58 eenvoudigweg een andere naam van God is, moeten we in staat zijn het woord met God of Jehovah te verwisselen en dezelfde betekenis behouden. Dus, lees het vers in kwestie eens terwijl je "Ik Ben" vervangt door God en hoe klinkt het dan? De NIV zou luiden: "Voordat Abraham geboren was, God.

Je hoeft geen Griekse taalkundige te zijn om in te zien dat de vertaling van ego eimi met "Ik Ben" een banale en onhandige poging van Trinitariërs is om een manke leerstelling op te houden die op zichzelf niet blijft staan. De waarheid is dat de uitdrukking in kwestie een actie in het verleden aanduidt en volgens de context werd Jezus ook gevraagd naar zijn verleden. De NWV is niet de enige vertaling die dit beseft. De New Living Translation geeft het mooi weer door te zeggen: "De mensen zeiden, "Gij zijt nog geeneens vijftig jaar oud. Hoe kunt gij zeggen dat gij Abraham hebt gezien?" Jezus antwoordde, "De waarheid is, ik bestond voordat Abraham zelfs maar geboren was!""

Het Wachttorengenootschap is volledig gerechtvaardigd om ego eimi met "was ik" te vertalen.

Voor de lezers die geen toegang hebben tot oudere publicaties van het Wachttorengenootschap, volgt hier een citaat dat rechtstreeks uit de Wachttoren van 1 Maart 1992 is genomen, waarin deze vraag wordt besproken. Het lijkt passend te zijn om het Wachttorengenootschap eenvoudig zelf de vraag te laten beantwoorden.

De Groot Nieuws Bijbel (GNB) is het echter eens met de NWV, want daarin staat: "Pas nu goed op uzelf en op de hele kudde die de heilige Geest aan uw leiding heeft toevertrouwd. Hoed de gemeenschap, die God zich verworven heeft door het bloed van zijn eigen Zoon."

Welke vertaling is juist? De NWV en de GNB zijn juist. Het oorspronkelijke Grieks ondersteunt de zogenoemde "algemene" weergave niet. Noch ondersteunen de Schriften de bewering dat God zijn eigen leven als offer gaf. De Bijbel zegt op vele plaatsen dat God zijn zoon gaf, niet zichzelf.

De Kingdom Interlinear transcribeert het specifieke vers zodat het zegt dat God de gemeente verwierf "met het bloed van zijn eigen." Dat wil niet zeggen dat het Gods eigen bloed was, maar het bloed van degene die aan God toebehoorde - namelijk het bloed van zijn Zoon. De NWV is volledig gerechtvaardigd om dat duidelijk te maken.