De context van het specifieke vers wijst er duidelijk op dat Jezus zelf een schepsel van God is. Kolossenzen 1:15, 16 luidt: "Hij is het beeld van de onzichtbare God, de eerstgeborene van heel de schepping; want door bemiddeling van hem werden alle [andere] dingen in de hemelen en op de aarde geschapen, de zichtbare en de onzichtbare, of het nu tronen of heerschappijen of regeringen of autoriteiten zijn."

Daar Jezus naar het beeld van God is, hetzelfde als dat Adam oorspronkelijk was, is het duidelijk dat Jezus niet de Schepper is. Het is zelfs volkomen onzinnig te menen dat Paulus Christenen leerde dat God een beeld van zichzelf is. Toch is dat precies het soort nonsens dat Trinitariërs ons willen laten geloven. Tevens hebben verdedigers van de Drieëenheid de belachelijke bewering proberen op te werpen dat "eerstgeborene" niet eerstgeborene betekent, maar eenvoudig de meest belangrijke betekent. Als dat zo is, laten we het aan Trinitariërs over om uit te leggen waarom God zich bedient van zo'n ingewikkelde manier om zijn eigen onbetwiste positie van superioriteit te illustreren.

Iedereen die bekend is met de verbijsterende redenaties van Trinitariërs kan waarderen waarom het Wachttorengenootschap de noodzaak voelde om enige duidelijkheid te scheppen in zulke dikwijls verdraaide passages als Kolossenzen 1:15.

Feitelijk bediscussiëerde Paulus trouwens wat het woord "alle" betekent wanneer het van toepassing is op Jezus' heerschappij. De vragensteller zou wellicht verbaasd kunnen zijn dat "alle" niet altijd alles en iedereen betekent. In 1 Korinthiërs 15:27, 28 schreef de geïnspireerde apostel: "Want God "heeft alle dingen onder zijn voeten onderworpen". Maar wanneer hij zegt dat 'alle dingen onderworpen zijn', is het duidelijk dat dit met uitzondering is van degene die alle dingen aan hem onderwierp. Wanneer echter alle dingen aan hem onderworpen zullen zijn, dan zal ook de Zoon zelf zich onderwerpen aan Degene die alle dingen aan hem onderwierp, opdat God alles zij voor iedereen."

Paulus onthult dat de Vader, Jehovah God, inderdaad alle dingen onderworpen heeft aan de regering van zijn zoon, Jezus. Er is echter één uitzondering. Paulus merkt zelfs op dat de uitzondering duidelijk is. God zelf is de uitzondering. Wat betekent het woord "uitzondering" volgens jou?

Hier volgt de weergave uit de NBG51: "Want in Hem woont al de volheid der godheid lichamelijk; en gij hebt de volheid verkregen in Hem."

Vanzelfsprekend zal de Trinitariër de overhaaste conclusie trekken dat Jezus God is, omdat hij is vervuld met dezelfde goddelijke hoedanigheid welke ook God bezit. Het vers zegt echter ook dat Christenen een volheid bezitten of "volheid hebben verkregen" door Christus. Gebruik makend van dezelfde onlogische redenatie zouden Trinitariërs zich moeten indenken dat gezalfde Christenen ook God zijn, daar zij ook vervuld zijn met dezelfde hoedanigheid - of persoon, afhankelijk van hoe letterlijk je de uitdrukking wilt nemen.

Voor lezers met onderscheidingdvermogen zou het echter duidelijk moeten zijn dat het vers enkel zegt dat Jehovah indirect leeft door middel van Christus, daardat Christus Gods persoonlijkheid en eigenschappen volmaakt weerspiegelde. Dat is in harmonie met vele andere verzen die Jezus beschrijvan als gemaakt naar Gods beeld en als zijnde zijn nauwkeurige afdruk en weerspiegeling.

Jehovah heeft ons gemaakt met de intentie dat we een geestelijke relatie met hem hebben. Om ons een voorstelling van hem te laten maken, heeft God zich bekend gemaakt in menselijke termen. Jehovah vergelijkt zichzelf antropomorf met mensen. We lezen in Genesis dat Jehovah wandelde in de Tuin van Eden op het winderige gedeelte van de dag. Daar we reeds weten dat Adam God niet letterlijk kon zien en overleven, is het duidelijk dat de uitdrukking bedoeld is om ons de intieme geestelijke eenheid te laten waarderen die Adam had met God, voordat hij in opstand kwam. In diezelfde betekenis kunnen we er daarom zeker van zijn dat Jehovah niet letterlijk zal neerdalen om op de Olijfberg te staan.

Voor personen met onderscheidingsvermogen moet het duidelijk zijn dat het nemen van brood of het samen breken van brood eenvoudig samen de maaltijd genieten betekent. De GNB geeft Hand. 2:46 als volgt weer: "Trouw waren ze ook iedere dag in de tempel, eensgezind; ze braken het brood bij elkaar aan huis en gebruikten de maaltijden met vreugde en in eenvoud van hart."

Het antwoord op je vraag is dat Jezus sowieso niet fysiek naar de hemel opsteeg en daarom ook niet op die wijze zal terugkeren. We kunnen er, gebaseerd op Jezus' opmerkingen aan Nikodémus, zeker van zijn dat Jezus nooit meer menselijk zal worden. In het 3de hoofdstuk van Johannes legde hij uit: "wat uit het vlees is geboren, is vlees, en wat uit de geest is geboren, is geest." Dat betekent dat degenen die wedergeboren worden, zoals Christus dat was, hun menselijke vlees achter zich laten en geesten worden. Paulus schreef volgens de Statenvertaling in 2 Korinthiërs 5:16 het volgende: "Zo dan, wij kennen van nu aan niemand naar het vlees; en indien wij ook Christus naar het vlees gekend hebben, nochtans kennen wij Hem nu niet meer naar het vlees." Wanneer gezalfde Christenen Christus nooit meer naar het vlees zullen kennen, is het uitgesloten dat Jezus in het vlees zal terugkeren - zoals zovelen onterecht denken.

Dus, wat bedoelden de engelen dan toen ze zeiden dat Jezus op dezelfde wijze zou terugkeren? Wel, op welke wijze vertrok hij? Beschouw eens nauwkeurig de gebeurtenissen die vooraf gingen aan de proclamatie van de engelen in Handelingen 1:9-11: "En nadat hij deze dingen had gezegd, werd hij ten aanschouwen van hen omhooggeheven, en een wolk onttrok hem aan hun gezicht. En toen zij met gespannen aandacht in de lucht keken, terwijl hij heenging, zie! daar stonden twee mannen in witte klederen naast hen, en zij zeiden: "Mannen van Galiléa, waarom staat gij in de lucht te kijken? Deze Jezus, die van u werd opgenomen in de lucht, zal aldus op dezelfde wijze komen als gij hem in de lucht hebt zien gaan.""

Bijbelonderzoekers zouden moeten opmerken dat Jezus reeds uit hun zicht verdwenen was op het moment dat de engelen tot de dicipelen spraken. De dicipelen stonden daar maar, ongetwijfeld met onzag vervuld door de aanblik van Jezus opstijging, zelfs lang nadat Jezus verdwenen was in een wolk. Op dat moment vroegen de engelen waarom ze nog steeds naar de hemel staarden, alsof ze hoopten nog een glimps op te vangen van Jezus. Daar Jezus niet zichtbaar was op het moment dat de engelen spraken en de engelen zeiden dat Jezus op dezelfde wijze zou terugkeren, zou daarom betekenen dat verwachtingsvol naar de hemel staren voor Christus' terugkeer zo nutteloos zou zijn als de wake die de apostelen en andere dicipelen hielden op het moment dat de engelen tussenbeide kwamen. Met andere woorden, Christus was onzichtbaar op het moment dat de engelen zeiden dat hij op dezelfde wijze zou terugkeren.

Het feit dat Jezus reeds was opgenomen in een wolk is in harmonie met de profetie in Daniël 7:13, waar staat: "Ik bleef aanschouwen in de nachtvisioenen, en ziedaar! met de wolken des hemels bleek iemand gelijk een mensenzoon te komen; en tot de Oude van Dagen verkreeg hij toegang, en men bracht hem dicht bij, ja vóór Deze."

Het visoen in Daniël beschrijft de Mensenzoon die met de wolken des hemels komt en Jehovah God in zijn hemelse verblijfplaats nadert. Moeten we ons indenken dat er in Jehovah's hemel letterlijk uit vocht bestaande regenwolken ronddrijven? Natuurlijk niet. Het Wachttorengenootschap heeft er met inzicht vele malen op gewezen dat wolken in werkelijkheid een symbool zijn van onzichtbaarheid - zoals duidelijk is in die tekst. Wolken kunnen bijvoorbeeld letterlijk de zon, maan en sterren verduisteren. Wanneer er daarom wordt gezegd dat de Zoon des mensen komt op de wolken des hemels, erkennen onderzoekers van Gods Woord die onderscheidingsvermogen bezitten dat de profetieën ons niet leren dat Christus fysiek zal terugkeren, maar juist het tegenovergestelde - dat Jezus onzichtbaar zal terugkeren.

Het Hebreeuwse woord "ruach" is afkomstig van een woord dat ademen betekent. Het kan ook wind of de essentiële kracht die ervoor zorgt dat we ademen betekenen. Afhankelijk van de context wordt ruach vaak vertaald met wind. Het Griekse equivalent is "pneuma," waar de woorden pneumatisch en pneumonie vandaan komen - welke natuurlijk ook te maken hebben met lucht of ademen. Het is interessant dat vele vertalingen pneuma in Hebreeën 1:7 met winden vertalen in plaats van geesten: "En van de engelen zegt Hij: Die zijn engelen maakt tot winden en zijn dienaars tot een vuurvlam." (NBG51)

De oorspronkelijke talen gebruikten die uitdrukkingen dus eenvoudig om aan te geven dat geest een onzichtbare kracht is, net als adem of wind. De term "werkzame kracht" is een letterlijkere vertaling van het karakter van de Hebreeuwse en Griekse woorden in Genesis 1:2.

Wat betreft 1 Joh. 4:1, de NWV luidt: "Geliefden, gelooft niet elke geïnspireerde uiting, maar beproeft de geïnspireerde uitingen om te zien of ze uit God voortspruiten, want er zijn vele valse profeten tot de wereld uitgegaan." Vertalers van de Bijbel erkennen dat hetzelfde woord verschillende betekenissen kan hebben afhankelijk van het gebruik. Daarom is de benaming 'woord-voor-woord vertaling' misleidend. Het is waar dat het woord dat over het algemeen wordt vertaald met "geest" in deze tekst wordt gebruikt. Vertalen van de Bijbel vereist echter dat de vertalers de oorspronkelijke gedachte beschikbaar stellen aan de lezer - niet enkel het overeenkomstige woord in een andere taal. In die context draagt het Hebreeuwse woord dat over het algemeen vertaald wordt met geest de gedachte in zich van geademd worden door een geest in de zin van geïnspireerd zijn. Het Nederlandse woord "inspiratie," evenals het woord "respiratie," heeft de betekenis van de oorspronkelijke taal in zich, doordat degene die geïnspireerd wordt erkent dat hij aangeraakt of beïnvloed wordt door een uitwendige bron. In de Bijbel betekent inspiratie letterlijk dat God ademde op degene die geïnspireerd werd. Openbaring wijst erop dat de demonen ook op mensen kunnen ademen en hen kunnen inspireren tot het vertellen van leugens. Dat is dus de betekenis van 1 Johannes 4:1: Geïnspireerde uitingen zijn het eindresultaat van de geest die op die personen ademt.

The New Living Bible (NLB) geeft 1 John 4:1 op soortgelijke wijze weer: "Geliefde broeders, geloof niet iedereen die beweert door de Geest te spreken. Gij moet ze beproeven om te zien of de geest die ze hebben van God afkomstig is. Want er zijn vele valse profeten in de wereld." In het origineel was er geen woord dat overeenkwam met het Nederlandse woord "spreken," de vertalers van de NLB erkenden echter dat het noodzakelijk was erop te wijzen dat het vers niet verwees naar de geesten zelf, maar in plaats daarvan naar de uitingen die door de geest geïnspireerd werden, zodat de lezer de werkelijke betekenis van de oorspronkelijke uitdrukking werd gegeven.

1 Korinthiërs 6:19: "Wat! Weet gij niet dat ulieder lichaam de tempel is van de heilige geest die in u is, die gij van God hebt?"

2 Korinthiërs 6:16: "Want wij zijn een tempel van een levende God, zoals God heeft gezegd: "Ik zal onder hen verblijven en onder hen wandelen, en ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn.""

Efeziërs 2:20-22: "Terwijl Christus Jezus zelf de fundament-hoeksteen is. In eendracht met hem groeit het gehele gebouw, harmonisch samengevoegd, uit tot een heilige tempel voor Jehovah. In eendracht met hem wordt ook gij mede opgebouwd tot een plaats waarin God door geest woont."