Jehovah's Getuigen zijn zich terdege bewust van het feit dat Satan de Duivel de onzichtbare god van deze wereld is. Zijn horde demonen zijn de feitelijk heersende vorsten achter de politieke regeringen en het gehele samenstel van dingen. Elke poging die gedaan wordt om de dagelijkse zaken in Satans wereld in het licht van profetie te begrijpen en die geen rekening houdt met het endemische bedrog dat inherent is aan het samenstel, is daarom gedoemd te mislukken.

Met andere woorden, we zouden ons niet moeten indenken dat Jehovah's profetische woord in overeenstemming is met de geschiedenisversie van revisionisten, met politieke correctheid of met de bedrieglijke propaganda die de publieke opinie kneedt. De enige realistische kijk op onze wereld is vanuit het belachelijk gemaakte samenzweringsperspectief op het verleden en de huidige gebeurtenissen. Dit essay is het resultaat van meer dan tien jaar onderzoek naar de voortdurende samenzwering een Nieuwe Wereldorde te stichten.

De eeuwenlange strijd tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden voor overheersing is het primaire fenomeen waar de moderne geschiedenis omheen beweegt. Bij de voortdurende strijd tussen de twee vijandige koningen moet echter niet enkel gedacht worden aan militaire strijd tussen twee vijandige nationale legers op het slagveld. Rechtstreekse oorlogvoering is enkel een uiterlijke uitdrukking van een diep onderliggend filosofisch, politiek conflict.

Net zoals politieke stelsels met meerdere partijen in diverse kwesties tegenover elkaar staan, zo ook liggen de wortels van het conflict tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden in twee onderling tegenstrijdige ideologieën.

Op een andere plaats in Daniël zinspeelt de profeet op het uitzonderlijke wereldkoninkrijk dat politiek en ideologisch verdeeld is. In Daniël 2:41-43 lezen we: "En zoals gij aanschouwd hebt dat de voeten en de tenen deels van gevormd leem van een pottenbakker en deels van ijzer waren: het koninkrijk zelf zal verdeeld blijken te zijn, maar iets van de hardheid van ijzer zal erin blijken te zijn, aangezien, zoals gij hebt aanschouwd, het ijzer vermengd was met vochtig leem. En wat de tenen van de voeten aangaat, die deels van ijzer en deels van gevormd leem waren: het koninkrijk zal deels sterk blijken te zijn en zal deels broos blijken te zijn. Zoals gij hebt aanschouwd dat het ijzer vermengd was met vochtig leem: zij zullen zich gaan vermengen met het nageslacht der mensen; maar zij zullen zich niet aan elkaar blijken te hechten, de een aan de ander, net als ijzer zich niet met gevormd leem vermengt."

De twee lijnrecht tegenover elkaar staande ideologieën worden passend gesymboliseerd door het ijzer en leem in de voeten van Nebukadnezars kolossale metalen beeld. Maar, wat symboliseren deze twee onverenigbare materialen in de werkelijke wereld? Eenvoudig gezegd: Het ijzer is een afbeelding van oligarchische heerschappij en het leem vertegenwoordigt de republikeinse vorm van politieke regering. IJzer symboliseert tirannieke heerschappij, heerschappij uitgevoerd met ijzeren vuist en kenmerkend uitgeoefend door slechts een kleine elite. In het licht van het feit dat we gemaakt zijn uit het stof van de aarde, lijken de eigenschappen van leem een passend symbool te zijn voor de gewone man.

Oligarchie is verbonden aan imperialistische heerschappij en is in diverse vormen tot uitdrukking gekomen in de geschiedenis. Republicanisme is het tegengestelde van oligarchie en monarchie. Regerende oligarchklassen en elitaire personen bezien zichzelf gewoonlijk als inherent superieur aan de lagere klassen. Ze beschouwen de mensheid over algemeen als niets meer dan een kudde onopvoedbare beesten, terwijl de echte republikein grote potentie ziet in de mensheid, toegerust met goddelijke capaciteiten die verre superieur zijn aan de dierlijke schepping.

Vanuit Jehovah's standpunt bezien kan natuurlijk noch de oligarch, noch de republikein de taak van wereldregering aan. Alle gemeenschappen hebben echter de neiging politiek bezien te polariseren naarmate ze geleidelijk in lagen van hogere en lagere klassen worden verdeeld; waarbij de weinige rijken de neiging bezitten de vele anderen te domineren en waarbij het streven naar vrijheid van de vele anderen een natuurlijke tendens is sinds de mensheid zich op het gladde ijs van zelfregering heeft begeven.

Wat betreft de opeenvolging van wereldmachten vanuit het bijbelse perspectief; de hedendaagse politieke uiting van het ijzer en het leem wordt gestalte gegeven in de huidige Anglo-Amerikaanse dualistische wereldmacht. Als de opvolger van het Romeinse Rijk blijft Londen tot op de dag van vandaag de hoofdstad van de meest machtige oligarchie die de wereld ooit heeft geregeerd.

De Verenigde Staten is vanuit het verleden dé voorvechter van mensenrechten, vrijheid en democratie. Samengevoegd zijn Groot-Brittannië en de Verenigde Staten van Amerika een hybridische en onuitvoerbare samensmelting van twee onverenigbare stelsels van politieke economie.

Om de hedendaagse strijd tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden volledig te begrijpen, moeten we erkennen dat er een tijd was waarop de koning van het noorden volledige overheersing bezat. De profetie in het 2de hoofdstuk van Daniël maakt duidelijk dat het ijzer en het leem waaruit de voeten en tenen van het politieke beeld bestaan, een relatief recent fenomeen is. De benen van ijzer wijzen erop dat één enkel rijk heerste vóór het mengsel van leem en ijzer. De geschiedenis bevestigt dat het Romeinse Rijk en haar nakomeling, de christenheid, en tot slot het Britse Rijk tot een paar eeuwen terug elk op hun beurt controle over Europa hebben gehad.

Terwijl het Vaticaan en Constantinopel gedurende de Middeleeuwen streden om religieuze en politieke controle over een groot deel van de planeet, werd Venetië stilletjes aan de financiële hoofdstad van de wereld.

Onder hun aangestelde doge maakte de miljardairclub van de Venetiaanse oligarchie Venetië tot de meest machtige stadsstaat in het gehele feodalistische Europa. Later, in de 16de eeuw, exporteerde de Venetianen hun woekerachtige financiële stelsel naar Londen, en gedurende de tussentijdse eeuwen heeft het verhuisde Venetiaanse geheel zich geleidelijk getransformeerd in het huidige wereldwijde Wall Street-IMF financiële stelsel. Het is geen geheim dat de in Londen geconcentreerde hedendaagse oligarch naar voorbeeld van de Venetiaanse organisatie gevormd is.

Door middel van het 'verhuisde' oligarchische financiële stelsel werd Londen de erfgenaam en bestendiger van het Romeinse Rijk, ja, de koning van het noorden."

Maar, wat valt er te zeggen over de koning van het zuiden?

Gedurende de periode waarin Europa overheerst werd door het feodale stelsel, leefde 95% van de bevolking als verdierlijkte slaven. De Zwarte Dood die meer dan tien jaar lang verwoesting bracht over het continent bracht verstrekkende politieke en sociale veranderingen met zich mee. Daar de serie plagen de werkende bevolking in grote mate verminderde (schattingen lopen uiteen van eenderde tot de helft), waren er arbeiders nodig. Bekwame vakmannen en handwerkmannen waren uiteindelijk in staat een hoger loon te eisen. (Waarmee het begin gemarkeerd werd van wat uiteindelijk de middenklasse zou worden.) Tegelijkertijd begon de Renaissance ook een verbeterend en technologisch verheffend effect te krijgen op de algemene Europese maatschappij. Uiteindelijk begonnen in de 15de en 16de eeuw soevereine natiestaten vorm aan te nemen als alternatief voor feodalisme, beginnende met Frankrijk onder Koning Louis XI.

Echter, pas na de kolonisatie van de Amerika's door de Europese rijken kwam de eerste echte onafhankelijke natiestaat republiek tot bestaan, de Verenigde Staten. Voor het eerst in de moderne geschiedenis werd het oligarchische systeem geconfronteerd met een geduchte uitdager. De profetische koning van het noorden en zuiden bliezen hun eeuwenlange vijandschap daarom op die manier nieuw leven in.

Het Britse Rijk trachtte de net opgerichte natie te vernietigen in de zogenaamde Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Nadat het niet gelukt was om de pas opgerichte republiek te vernietigen, kidnapte de Britse marine dagelijks Amerikaanse zeemannen en ronselde hen tot dienst aan de Kroon. De Verenigde Staten verklaarde uiteindelijk de oorlog aan Groot-Brittannië. Deze oorlog is de Oorlog van 1812 gaan heten en tijdens deze oorlog werd de residentwoning van de president, het Witte Huis, vernietigd door de Britten. (Document van John Quincy Adams over de politieke wrijvingen vóór de oorlog.)

De strijd tussen de Verenigde Staten en Groot-Brittannië duurde na de oorlog van 1812 voort. Terwijl er in de geschiedenisboeken gesproken wordt over slavernij als de enige reden voor de Amerikaanse Burgeroorlog, had het echte onderliggende conflict te maken met de natuurlijke vijandschap tussen het Amerikaanse economische systeem en het Britse systeem.

Het fundamentele verschil tussen de twee systemen is dat de regering in het Amerikaanse systeem van politieke economie constitutioneel verplicht is haar macht te gebruiken voor het algemene welzijn van alle burgers. Dit wordt vooral bereikt door studie en onderwijs voor alle burgers te verschaffen, terwijl er een nationale infrastructuur wordt ontwikkeld en andere aanmoedigingen worden gegeven om menselijke inventiviteit en industrie te bevorderen. Het Britse economische systeem heeft enkel tot doel goedkope arbeid uit te buiten door middel van diverse vormen van slavernij en woekeringen - heden ten dage ook wel bekend als globalisme en vrije handel.

De Amerikaanse Burgeroorlog was in werkelijkheid een manifestatie van het zich ontwikkelende conflict tussen de entiteiten die in profetie worden afgebeeld als het ijzer en het leem. Het is ironisch dat de machten door de Amerikaanse Burgeroorlog zelfs het Noorden en het Zuiden werden genoemd.

In aanloop naar de Burgeroorlog was de Verenigde Staten vastbesloten het stelsel van slavernij, dat ze geërfd had van de oorspronkelijke koloniale machten, af te schaffen. Ondanks dat Brittannië de slavenhandel in de vroege jaren van 1800 reeds had verboden, waren de Engelse katoenfabrieken de voornaamste beneficianten van door slaven geproduceerd katoen uit het Zuiden. Als onbekend feit uit de geschiedenis: Daar er werd ingezien dat hun bron van goedkoop katoen bedreigd werd door afschaffing ervan, steunde de Britse monarchie de Confederatie in een poging de eenheid van de Verenigde Staten te verdelen en overwinnen. De oorlog had een heel andere uitkomst kunnen hebben, ware het niet dat Tsaar Alexander I dreigde de Russische marine in te zetten om te voorkomen dat Britse schepen geen toegang meer zouden krijgen tot de havens van de Unie.

Gedurende de Amerikaanse Burgeroorlog begon Abraham Lincoln aan een versneld programma voor de bouw van spoorlijnen en opbouw van de natie waardoor de Verenigde Staten verder in conflict zou komen met de in Londen gecentreerde oligarchie.

Het Amerikaanse systeem is verreweg superieur aan het Brits-Venetiaanse systeem, en naarmate andere natiën, zoals Duitsland, Japan, Rusland en China, zich begonnen te industrialiseren en streefden naar het Amerikaanse economische model werd het Britse Rijk gedwongen actie te ondernemen om de verspreiding van het Amerikaanse systeem tegen te gaan of zich anders uiteindelijk tegenover vernietiging gesteld te zien. De voorgestelde spoorlijn van Berlijn naar Bagdad was de laatste druppel. De Britse handelsvloot bezat vrijwel een monopolie over de maritieme handel. Een spoorlijn over het vaste land die het Midden-Oosten met het hart van Europa verbond was onaanvaardbaar. Britse geopolitieke kuiperijen onder Koning Edward VII slaagden er uiteindelijk in de Eerste Wereldoorlog te veroorzaken waardoor de historische missie van de Verenigde Staten werd ondermijnd.

Nu we het geschiedkundige fundament voor de epische strijd tussen twee lijnrecht tegenover elkaar staande systemen hebben gelegd, kunnen we moderne gebeurtenissen beter situeren in de context van de profetie van de koningen van het noorden en het zuiden.

"Men Zal Snode Plannen Tegen Hem Beramen"

In het voorgaande essay werd aangetoond dat onze interpretatie van Daniël 11:23, 24 aangepast dient te worden, zodat ze toegepast wordt op de verderving van Christus' gemeente doordat ze zich verbonden heeft met de koning van het noorden en op de uiteindelijke overheersing van Europa door het Romeinse Rijk in de vorm van de christenheid. Daaruit volgt daarom dat ook ons begrip van Daniël 11:25, 26 aangepast dient te worden. Die verzen luiden:

"En hij zal zijn kracht en zijn hart tegen de koning van het zuiden opwekken met een grote krijgsmacht; en de koning van het zuiden, van zijn kant, zal zichzelf tot de oorlog aanzetten met een buitengewoon grote en sterke krijgsmacht. En hij zal niet standhouden, omdat men snode plannen tegen hem zal beramen. En dezelfden die zijn lekkernijen eten, zullen zijn verbreking veroorzaken. En wat zijn krijgsmacht aangaat, die zal weggespoeld worden, en er zullen stellig vele verslagenen vallen."

De interpretatie van het Wachttorengenootschap van Daniël 11:25, 26 plaatst de vervulling ervan in de 3de eeuw van de Gewone Tijdrekening. Het Daniël-boek geeft het volgende commentaar op de bovenstaande verzen: "Zo'n 300 jaar nadat Octavianus van Egypte een Romeinse provincie had gemaakt, nam de Romeinse keizer Aurelianus de rol van koning van het noorden over. Ondertussen bekleedde koningin Septimia Zenobia van de Romeinse kolonie Palmyra de positie van koning van het zuiden. Het Palmyreense leger bezette in 269 G.T. Egypte onder het voorwendsel het voor Rome veilig te stellen. Zenobia wilde van Palmyra de belangrijkste stad in het oosten maken en zij wilde over Romes oostelijke provincies heersen. Gealarmeerd door haar ambitie wekte Aurelianus "zijn kracht en zijn hart" op om tegen Zenobia op te treden."

De huidige uitleg van het Wachttorengenootschap kent diverse problemen. Ten eerste, ondanks dat er geen twijfel over bestaat dat Rome Palmyra veroverde en koningin Zenobia gevangen nam, wijst de geschiedenis er nergens op dat de strijd tussen het woestijnkoninkrijk Palmyra en Rome zo groots was dat het imperialistische leger van Rome beschreven zou kunnen worden als "een grote krijgsmacht," of dat de legers van Palmyra door de voorspellende engel beschreven zouden kunnen worden als "een buitengewoon grote en sterke krijgsmacht." Eén bron beschrijft de twee legers van Rome en Palmyra als gelijk in grootte, elk bestaand uit zo'n 70.000 mannen. Dat kan nauwelijks "een buitengewoon grote en sterke krijgsmacht" genoemd worden, zowel naar vroegere als huidige maatstaven.

Ten tweede identificeert de interpretatie van het Wachttorengenootschap de koning van het noorden als de koning die "niet zal standhouden, omdat men snode plannen tegen hem zal beramen." Het is waar dat de Romeinse keizer Aurelianus kennelijk bedrogen en vermoord werd door zijn eigen Pretoriaanse garde - zoals het commentaar van het Wachttorengenootschap zegt. De onmiddellijke context van het betreffende vers lijkt er echter op te wijzen dat het de koning van het zuiden is - de koning met de grote en sterke krijgsmacht - die slachtoffer wordt van de samenzweringsplannen van de koning van het noorden. Trouwens, de moord op Aurelianus is enkel maar een kleine gebeurtenis in de geschiedenis en had geen substantieel effect op de koers van het Romeinse Rijk.

Maar niet alleen dat, er bestaat geen rechtvaardiging voor de introductie van een nieuwe entiteit die niet eerder in de profetie is genoemd door het voornaamwoord "men" van toepassing te brengen op de Pretoriaanse samenzweerders. De profetie bespreekt tenslotte de vijandschap tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden, niet de onbeduidende interne samenzweringen in het eigen kamp van de koning.

De meeste duidelijke tekortkoming in de toepassing van het Wachttorengenootschap van dit deel van de profetie is het feit dat het vers zegt "men zal snode plannen tegen hem beramen" - waarbij plannen meervoud is - oftewel meerdere plannen. Gezond verstand zegt natuurlijk dat slechts één moordplan succesvol kan zijn. En alle daaropvolgende "plannen" om Aurelianus te vermoorden zou, tja….overkill zijn.

Als alternatieve interpretatie en in het licht van de hiervoor voorgestelde herzieningen in Deel Eén, zou de heropleving van het conflict tussen de koning van het noorden en van het zuiden, waarbij "een buitengewoon sterke en machtige krijgsmacht" een rol speelt, heel goed de Grote Oorlog van 1914 kunnen beschrijven; oftewel de Eerste Wereldoorlog zoals ze over het algemeen genoemd wordt.

Vanuit een breed historisch perspectief, wat zeker Jehovah's kijk is op de aardse aangelegenheden, was de Eerste Wereldoorlog een grootse botsing tussen de overblijfselen van de Romeinse imperialistische macht en de zich uitbreidende macht van de republikeinse vorm van regeren die gedurende de Renaissance geboren werd en in de Amerikaanse Revolutie sterk de vrije loop kreeg.

Zoals het Wachttorengenootschap heel goed weet was de Eerste Wereldoorlog de meest hevige periode van bloedvergieten in de wereldgeschiedenis. Meer dan 35 miljoen mensen werden gedood of raakten gewond in de slachting - zoals de profetie van Daniël ook zegt: "En er zullen stellig vele verslagenen vallen." Grote aantallen mannen werden in stelling gebracht voor de oorlog. Sommige schattingen geven een aantal van 65.000.000 mannen die gedurende WOI in oorlog gingen! Dat past zeker binnen de beschrijving van de engel van "een buitengewoon sterke en machtige krijgsmacht." Die aantallen ontstijgen de gecombineerde Palmyreense en Romeinse legers natuurlijk met grote hoogte.

Maar, daar de Verenigde Staten en Groot-Brittannië overwinnende bondgenoten waren in de Eerste Wereldoorlog, op welke manier kan er dan worden gezegd dat de koning van het zuiden bezweek onder de plannen van de koning van het noorden - wanneer we ervan uitgaan dat Amerika de koning van het zuiden is? Het antwoord op die vraag zal je wellicht verbazen.

Na de Burgeroorlog begon de Verenigde Staten zich te ontwikkelen als de grootste industriële macht op aarde. Voor de leidende oligarchen in Londen werd het al snel duidelijk dat het formele Britse Rijk haar hoogtepunt onder Koning Victoria bereikt had en in de 20ste eeuw voorzeker tot irrelevant zou vervagen, tenzij er iets werd gedaan.

In zijn boek The Anglo-American Establishment schrijft historicus Carroll Quigley in detail over de manier waarop verschillende, overlappende, geheime genootschappen en rondetafel discussiegroepen (voorlopers van hedendaagse denktanks) zich in de tientallen jaren voor WOI in Groot-Brittannië formeerden, welke vooral tot doel hadden de Verenigde Staten opnieuw te onderwerpen aan de heerschappij van het Britse Rijk. Het Fabian Genootschap, opgericht in eind1800, nam als lange termijn doel aan de wereld socialisme te laten aanvaarden. Later in 1919 werd The Royal Institute for International Affairs opgericht, ook wel bekend als Chatham House, om Anglo-Amerikaanse betrekkingen te promoten.

De ultrarijke diamantmagnaat Cecil Rhodes, naar wie Rhodesië is vernoemd, lijkt samen met H.G. Wells, Betrand Russell, Lord Alfred Milner en nog anderen de primaire ontwerpers te zijn geweest van de zich nog steeds ontvouwende subversieve samenzwering om het Britse Rijk opnieuw te doen herleven. In 1928 publiceerde H.G. Wells een boek waarin het subversieve, samenzweringsplan van de oligarch "De Open Samenzwering" werd genoemd.

Een passage uit een boek dat in 1980 door Carol White werd uitgegeven, beschrijft hoe de samenzwerende imperialisten voor WOI bespraken hoe de Verenigde Staten het beste veroverd kon worden om als "dommekracht" voor Londen te dienen, zodat ze gebruikt kon worden om hun oorlogen uit te vechten en hun rekeningen te betalen. Wat betreft samenzweringen is dit hét snode plan van alle snode plannen - bedoeld om het Amerikaanse economische systeem over de gehele wereld te vernietigen en een nieuw Anglo wereldrijk te stichten - een Nieuwe Wereldorde, zoals het heden ten dag over het algemeen wordt genoemd.

De samenzweerders erkenden dat ze als eerste de Amerikaanse productiemotor moesten smoren door controle uit te oefenen over kredieten, wat betekende dat het nationale bankiersstelsel binnen de Verenigde Staten vernietigd moest worden.

Edward Griffin documenteert in zijn boek The Creature from Jekyll Island op gedetailleerde wijze hoe het "old-money" bankierskartel dat gecentreerd was in Londen, er in 1913, door middel van hun Amerikaanse agenten zoals Paul Warburg, J.P. Morgan en anderen, in slaagden de Verenigde Staten de in privé-handen zijnde Federal Reserve Bank in de schoenen te schuiven. Dit resulteerde erin dat de economische soevereiniteit van de Verenigde Staten in handen kwam van een exclusieve club van privé bankiers wiens eigen oogmerk haaks stond op die van de mensen in de Verenigde Staten.

Een dergelijke daad was ronduit ongrondwettelijk en is precies wat de Grondleggers van Amerika probeerden te voorkomen. Het complot was echter zo succesvol dat de zelfs de meeste hedendaagse Amerikanen denken dat de Federale Reserve in handen is van de regering van de Verenigde Staten. Dat is het niet. Ondanks dat de Federal Reserve wordt geleid door een bestuur van federaal aangestelde bestuurders, wijst Edward Griffin er in zijn boek op dat dat enkel een etalage is om te laten lijken dat de FED een wettige regeringsinstelling is.

Jehovah's onvergelijkelijke inzicht lijkt de voortdurende samenzwering tussen de oligarchie en de republiek te hebben beschreven toen de geïnspireerde profeet het volgende schreef: "Men zal snode plannen tegen hem beramen."

Het tweede aspect van de snode plannen om het Britse Rijk te doen voortduren, had te maken met het stimuleren van een oorlog op het continent Europa.

De grondleggers van de Verenigde Staten waren zich bewust van de noodzaak vrij te blijven van buitenlandse verwikkelingen en oorlogen. In 1823 uitte president James Monroe het beleid van de Verenigde Staten dat bekend is komen te staan als de Monroe Doctrine. In essentie zegt de doctrine dat de Verenigde Staten niet verwikkeld zal raken in de buitenlandse aangelegenheden van Europa en dat de Europese koloniale machten zich niet moeten mengen in Amerikaanse zaken. Hedendaagse imperialisten en globalisten noemen degenen die instemmen met een dergelijk beleid minachtend "isolationisten."

In de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog behield de Verenigde Staten haar neutraliteit tegenover de Europese machten. Zelfs toen de oorlog uitbrak in Europa, vooral door de vele in elkaar verstrikte verbonden tussen natiën, bleef de Verenigde Staten neutraal. Op 19 augustus 1914 sprak president Woodrow Wilson het Amerikaanse Congres toe en zei: "Iedere man die Amerika werkelijk liefheeft zal handelen en spreken in de ware geest van neutraliteit, wat de geest van onpartijdigheid en eerlijkheid en vriendelijkheid is tegen al wie het aangaat."

Na het doen zinken van de Britse Lusitania door Duitse onderzeeërs, wat resulteerde in de dood van ongeveer 120 Amerikanen, alsook andere daarop volgende gebeurtenissen, trok de Verenigde Staten uiteindelijk echter in 1917 de Eerste Wereldoorlog in aan de zijde van de Britten en de Fransen. Tot op de dag van vandaag bestaat er controverse over of de Britten de Duitsers misleid hebben tot het torpederen van de Lusitania door te zeggen dat het passagiersvaartuig in het "geheim" ammunitie verscheepte van New York naar Groot-Brittannië. Onverklaarbaar genoeg heeft de Lusitania kennelijk zelfs vaart geminderd en is ze blijven treuzelen in door onderzeeërs onveilig gemaakt water voor de kust van Ierland. Of die specifieke Lusitania samenzweringstheorie nu waar is of niet doet er niet toe; wat historisch bezien belangrijk is, is het feit dat anti-Duitse propaganda uiteindelijk de Amerikaanse opinie in het voordeel van de Britten liet omzwaaien.

Samenzweringshistorici, dat wil zeggen degenen die de gesteriliseerde versie van de geschiedenis die door de oligarchie overheerste gevestigde orde wordt verspreid verwerpen, erkennen dat Woodrow Wilson's meest nabije vertrouwensman en adviseur, Colonel Edwin Mandell House, over het algemeen Wilson's alter ego genoemd, in werkelijkheid een sympathisant van de Britten was (zo niet een regelrecht Britse agent) en degene die er het meest voor verantwoordelijk was dat de Verenigde Staten in de onmetelijke ramp, die bekend staat als de Eerste Wereldoorlog, gestuurd werd.

House was kennelijk ook invloedrijk bij de vestiging van de Federal Reserve Bank en in 1919 tevens behulpzaam bij de oprichting van The Council on Foreign Relations, wat de Amerikaanse dochterorganisatie is van het oligarchische Royal Institute for International Affairs.

Beide organisaties stellen zich in dienst van de oprichting van een Anglo-Amerikaans overheerst rijk en de vernietiging van het stelsel dat bestaat uit natiestaten. Net als de adviseur van Woodrow Wilson, wordt erkend dat Edwin House ook de Amerikaanse ontwerper is van de Volkerenbond.

Ondanks dat de entree van de Verenigde Staten in de Grote Oorlog de machtsbalans al snel deed overhellen ten gunste van de zogenaamde bondgenoten, diende Amerika slechts als Londens "dommekracht" en zat ze nadien opgescheept met een centrale bank waar buitenlanders de eigenaar van waren en nationaal beleid dat meer en meer onder invloed kwam van Britse imperialisten. Na een eeuw van strijd tegen de Lords van Londen bewerkstelligde de gebeurtenissen van de Eerste Wereldoorlog dat Amerika de trouwste bondgenoot van haar voormalige koloniale meester werd. Op die manier werd de Amerikaanse koning van het zuiden verlokt tot een verwoestende koers door verraders die loyaal aan de Kroon waren, zodat de schriftplaats werd vervuld die het volgende voorzegt: "En dezelfden die zijn lekkernijen eten, zullen zijn verbreking veroorzaken."

Op 28 juni 1919 namen de overwinnende Bondgenoten plaats aan de vredestafel en dwongen ze Duitsland ertoe de voorwaarden van het Verdrag van Versaille te aanvaarden. De ondertekenaars van het verdrag pretendeerde op vrede uit te zijn. Dit was een leugen. Historici zijn het erover eens dat de voorwaarden van de overwinnaars in het verdrag zo enorm - zo streng - waren (vooral met betrekking tot de wraakzuchtig exorbitante herstelbetalingen die Duitsland werden opgelegd), dat het "vredes"-Verdrag van Versaille de opkomst van het Nazisme en de Tweede Wereldoorlog in werkelijkheid onvermijdelijk maakte!

Op die manier werd Daniël 11:27 vervuld: "En wat deze twee koningen betreft, hun hart zal geneigd zijn het kwade te doen, en aan één tafel zullen zij louter leugen blijven spreken. Maar niets zal succes hebben, want het einde is nog voor de bestemde tijd."

Terwijl het rijk succesvol was in het vangen van hun "dommekracht," waren ze niet direct succesvol in het scheppen van een Anglo-gedomineerd wereldwijd rijk, waartoe de Volkerenbond uiteindelijk had moeten uitgroeien. Ondanks dat ze door vele toenmalige geestelijken werd verwelkomd als de "politieke uitdrukking van Gods koninkrijk op aarde," weigerde de Senaat van de Verenigde Staten het verdrag te bekrachtigen, daar dit volgens hen een schending van de Monroe Doctrine zou inhouden.

Het profetische lot zou de koning van het noorden niet toestaan zijn begeerde doel van onbetwiste wereldregering te bereiken vóór de bestemde tijd van het einde, wat "nog voor de bestemde tijd" was. Ondertussen gebruikte de koning van het noorden, 11 jaar na het einde van de Grote Oorlog, zijn pas verworven macht over de financiële aangelegenheden van de koning van het zuiden om "zijn verbreking verder te veroorzaken" door de stekker van de Amerikaanse economie uit het stopcontact te trekken. Het is een historisch feit dat Londens oligarchie de Grote Depressie veroorzaakt heeft.

"Zijn Hart Zal Tegen het Heilige Verbond Zijn"

De sluwe imperialisten waren niet alleen vastbesloten het Amerikaanse systeem uit te roeien, het was tevens hun intentie het christendom te verderven en te vernietigen, omdat het republikeinse systeem in hun beleving haar legitimiteit vond in het beginsel dat de mens gemaakt is naar het beeld van God. (Interessant artikel geschreven door Gary North: The Conspiracy's Theology)

En niet alleen dat, maar tegen het einde van de 19de eeuw ontsnapte het zeker niet aan de aandacht van de demonische vorsten, de werkelijke heersers van de wereld, dat er zich een kleine groep gezalfde christenen begon te vormen rond Charles Taze Russell en het Wachttorengenootschap. Net als in de eerste eeuw zal de koning van het noorden af moeten rekenen met de vijanden van zijn satanische meester. Daarom lezen we in Daniël 11:28:

"En hij zal met een grote hoeveelheid have naar zijn land terugkeren, en zijn hart zal tegen het heilig verbond zijn. En hij zal doeltreffend handelen en stellig naar zijn land terugkeren."

De geschiedenis bevestigt dat het Romeinse Rijk Christus' gezalfde volgelingen oorspronkelijke hevig vervolgde. Naarmate de tijd verstreek, nam Rome echter een coulantere houding aan ten opzichte van het christendom en uiteindelijk nam het rijk de verdorven vorm van het christendom zelfs aan als staatsreligie. Terwijl ze de banden met het Romeinse Vaticaan verbrak, aanvaarde Londen haar eigen soortgelijke vorm van het christendom in de vorm van de Anglicaanse Kerk van Engeland. Met de wederopkomst en snelle verspreiding van gezalfde christenen, degenen die in het "heilige verbond" met Jehovah opgenomen zijn, keerde de koning van het noorden echter "terug naar zijn land" in de zin dat hij terugkeerde naar de oorspronkelijke anti-Christus houding van Rome.

Tegelijkertijd met de opkomst van de Internationale Bijbelonderzoekers brachten de imperialistische heersers tevens diverse schadelijke vormen van antichristendom voort en gaven ze hier voeding aan. Onder deze bevonden zich het Darwinisme en het Communisme en de satanische visie dat de mensheid afstamt van het dierenrijk. Door middel van de gestaag groeiende controle van de oligarchie over academische instituten en de media, heeft evolutie in de geest van de meeste personen de bijbelse waarheid omtrent de goddelijke oorsprong van de mensheid vrijwel geheel verdrongen.

Satanisme werd ook populair gemaakt door de Jehovah-hatende occultist, Helena Blavatsky, ongeveer in dezelfde tijd als waarin Russell begon met het uitgeven van De Wachttoren. Hoewel Blavatsky geboren was in Rusland, deden haar wereldreizen haar uiteindelijk belanden in Londen waar haar occulte theosofie door velen uit de Britse aristocratie aangenomen werd. Door middel van de hogere lagen van de Vrijmetselarij is Blavatsky's verzoete theosofie uitzonderlijk populair geworden als de hedendaagse New Age religie. Niet geheel toevallig is New Age pantheïsme de officiële religie van de Verenigde Naties.

De koning van het noorden ondernam echter ook agressievere actie tegen het "heilige verbond." Terwijl de invloed van de toegewijde Bijbelonderzoekers zich uitbreide over Noord-Amerika en Europa - in eerste instantie door middelen als het ongelooflijk succesvolle Fotodrama der Schepping, en later door middel van de radio, alsook de gedrukte pagina, kwamen miljoenen personen in aanraking met lang verborgen Bijbelse waarheden.

Het duurde niet lang voordat de oorlogszaden die te Versaille waren geplant het Fascisme, de holocaust en de gruwelijkheden van de Tweede Wereldoorlog deden opkomen als een rechtstreeks tarten van het heilige verbond. Daniël 11:29, 30 voorzegt nog een andere botsing tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden: "Op de bestemde tijd zal hij terugkeren, en hij zal werkelijk tegen het zuiden komen; maar het zal in het laatst niet zo blijken te zijn als in het eerst. En tegen hem zullen stellig de schepen van Kittim komen, en hij zal moedeloos moeten worden."

In de geschiedenisboeken worden Hitler en het Nazisme als een geheel Duitse creaties afgeschilderd. In werkelijkheid werd Hitler gefinancierd en ondersteund door bepaalde elementen uit de financieroligarchie die tegen het Amerikaanse systeem waren. Op dit moment in de geschiedenis is het buitengewoon interessant dat Webster Tarpley in zijn Unauthorized Biography of George Bush grondig documenteert hoe de grootvader van de huidige president gedienstig is geweest in het veilig stellen van leningen van Brown Brothers Harriman aan Adolf Hitler en zijn Nazi regime. Het is een bekend feit dat de Rockefeller familie Hitler en de Nazi partij evenzo ondersteunde.

Lyndon LaRouche en zijn Executive Intelligent Review (EIR) hebben vrijgegeven regeringsdocumenten van de VS uit die tijd bestudeerd. Daardoor wordt onthuld dat de regering onder Franklin Roosevelt zich bewust was van het feit dat de Europese aristocratie achter een complot zat om het Sovjet Communisme tegen het Nazisme op te zetten, met als doel de naties van Europa angstig te maken zodat ze hun nationale regeringen zouden ontbinden en een feodalistische superstaat te vormen. Geheime diensten van de VS noemden de fascistische beweging uit die tijd Synarchisme.

In overeenstemming met de wijze waarop Daniëls profetie geschreven is, moeten we niet verwachten dat de identiteit van de koning van het noorden en het zuiden van het ene op het andere vers zo abrupt zou veranderen - zoals het Wachttorengenootschap leert. In overeenstemming met de feiten uit de geschiedenis zette de Tweede Wereldoorlog de Verenigde Staten van Franklin D. Roosevelt wederom op tegen de wereldwijde belangen van het Britse Rijk.

Terwijl de eens machtige economie van de Verenigde Staten zich nu in grote moeilijkheden bevond en de natie zelf op de rand van het Fascisme stond, was de koning van het noorden voornemens de dodelijke coup-de-grace toe te dienen aan de koning van het zuiden door de gecombineerde krachten van de Nazis, Sovjets en Japanse imperialisten los te laten tegen de Verenigde Staten.

Het pakte echter niet zo uit als de oligarchie gehoopt had. Hun eerdere successen tegen de koning van het zuiden werden niet herhaald - in ieder geval niet gedurende de Tweede Wereldoorlog; zoals de profetie ook voorzei: "Maar het zal in het laatst niet zo blijken te zijn als in het eerst."

Op dit moment is het noodzakelijk een onderscheid te maken tussen de mensen in Groot-Brittannië en de oligarchie die heerst over de Eilanden - de Club of the Isles genaamd. Elke natie kent de twee rivaliserende partijen van oligarchie en de personen die wedijveren voor zeggenschap - de Britse Eilanden vormen hierop geen uitzondering. Zo is het dat de "schepen van Kittim" heel goed de Marines van de VS en de Britse Commonwealth zouden kunnen afbeelden, doordat de mensen hun nationale belangen lieten gelden om de bedoelingen van de oligarchie gedurende de Tweede Wereldoorlog te doen mislukken.

Tijdens en na de oorlog verspreidde het Amerikaanse economische systeem zich wederom. Het resultaat was dat de Verenigde Staten in zeer korte tijd een economische en militaire supermacht werd en dat de natiën van Europa, als gevolg van het Marshall Plan, hulp kregen om zich snel te herstellen van de verwoesting die was aangebracht door de oorlog. Geen wonder dat de engel tegen Daniël zei dat de samenzwerende koning van het noorden "moedeloos zal moeten worden."

Na de Tweede Wereldoorlog zag de imperialistische koning van het noorden zich opnieuw gesteld tegenover een nieuwe golf van nationalistische trots en economische kracht. Hoe zal de koning van het noorden omgaan met de herrijzende koning van het zuiden? En hoe zal hij omgaan met de groeiende invloed van Jehovah's Getuigen? Dat zal in Deel Drie worden besproken, getiteld: Een Kortstondige Overwinning voor de Koning van het Noorden.