Te eniger tijd heeft bijna iedereen zich de volgende vragen wel eens in een of andere vorm gesteld: Waarom staat God het kwaad toe? Als hij almachtig is, wanneer gaat hij dan een einde maken aan onrecht? Geeft God niet om ons?

Anderen echter, die de gevolgen overdenken wat het zou betekenen als God werkelijk met geweld slechtheid zou stoppen, vinden het onaanvaardbaar dat God een einde aan de wereld maakt. In beide gevallen wordt Gods karakter in twijfel getrokken.

Terwijl Jehovah er aan de ene kant door sommigen van wordt beschuldigd niet liefdevol en onachtzaam te zijn door niet zijn macht uit te oefenen en de wereld te bevrijden van zonde en slechtheid, wordt hij aan de andere kant beschuldigd een tiran en een boeman te zijn alleen al voor het van plan zijn het huidige slechte samenstel te vernietigen.

Spijtig genoeg lijken Jehovah's Getuigen bij tijden het plaatje te vertroebelen door mensen de impressie te geven dat op een bepaald punt, zomaar uit het niets, God willekeurig mensen begint af te slachten in Armageddon.

Jehovah is zich echter zeker bewust van de vragen met betrekking tot zijn goede naam en reputatie. Dus, hoe kan God tonen dat hij genoeg om ons geeft om rechtvaardigheid te brengen terwijl hij zich terzelfder tijd niet blootstelt aan kritiek een boeman te zijn wanneer hij het voorgenomen eeuwigdurende einde over dit onbevredigende, slechte samenstel brengt? Hoe kunnen deze vragen worden opgelost? Hebben de profeten iets te zeggen aangaande dit cruciale onderwerp?

Dat hebben ze inderdaad! De profeet Habakuk werd geïnspireerd Jehovah over deze zelfde kwesties, waar zoveel mensen tegenwoordig benieuwd naar zijn, te ondervragen.

Het visioen van Habakuk opent met een serie vragen die de profeet tot God richt, als hij vraagt: "Hoe lang, o Jehovah, moet ik om hulp schreeuwen, zonder dat gij hoort? Hoe lang zal ik tot u roepen om hulp tegen geweld, zonder dat gij redt? Waarom doet gij mij het schadelijke zien, en blijft gij niets dan moeite aanzien? En waarom zijn gewelddadige plundering en geweld voor mijn ogen, en waarom ontstaat er ruzie, en waarom rijst er twist?"

Zoals de profeet opsomt: sinds de uitzetting uit het paradijs van vrede en welbehagen van Adam en Eva, heeft de mensheid buiten Eden allerlei moeilijkheden - die ruzie, geweld, plundering en andere vormen van schadelijkheid omvatten - ervaren. Het is alsof de bloemen van het paradijs zijn verdrongen door een slechtheid die wortel geschoten heeft en zich verspreidt als een verstikkende wijnrank. Gezien 's mensen sterke neiging naar onrechtvaardigheid en totale onmenselijkheid, is er weinig reden tot optimisme dat het kwaad ooit maar kan worden ontworteld en dat rechtvaardigheid en vrede ooit zullen overheersen.

En nu talloze landen en despoten wapens bezitten, met een potentieel aan vernietiging en dood op een schaal die iedere verbeelding tart, is het gegeven van Goddelijke interventie des te meer urgent. Zonder de directe inmenging van God te overwegen, is er zelfs geen realistische hoop voor langdurige overleving van ons ras. Ofschoon de meeste mensen er de voorkeur aan geven niet over een dergelijk onplezierig resultaat voor de wereld na te denken, verzekeren Jehovah's profeten ons dat deze huidige verdorven beschaving uiteindelijk zal moeten nadenken over het ondenkbare.

"Aanschouwt Het Gij Spotters"

De meeste mensen hebben de neiging te spotten met het idee van welk soort van oordeel van God dan ook. Evenzo zijn de meeste mensen mentaal geconditioneerd om beschouwelijk, zelfgenoegzaam te lachen of om terug te schrikken voor alleen al het noemen van het woord 'samenzwering.' Maar wanneer we in aanmerking nemen dat de wereld wordt geregeerd door degene die door Jezus werd geïdentificeerd als de 'vader van de leugen', hoe zou er dan geen samenzwering tegen Gods koninkrijk kunnen zijn? Het is dan ook geen wonder dat we subtiel zijn onderwezen iedereen die over een samenzwering tot een Nieuwe Wereldorde praat, te categoriseren als paranoïde gekken die geloven dat "boemannen" in de regering de waarheid over buitenaardse wezens in vliegende schotels en graancirkels, en meer van dat soort onzin, verbergen. Dientengevolge is het idee, dat er een voortdurende samenzwering gaande zou kunnen zijn om de wereld in een anti-god, supernationale, totalitaire staat te veranderen, absurd lijkend gemaakt.

Zelfs Jehovah's Getuigen zouden de neiging kunnen hebben te spotten met de suggestie van een samenzwering voor een zogenaamde Nieuwe Wereldorde. Er zou door sommigen kunnen worden verondersteld dat, als het echt zó belangrijk zou zijn, de Wachttoren en Ontwaakt er wel over zouden schrijven. Omdat er zoveel verwarrende informatie uit alle hoeken komt, nog verergerd door een natuurlijke scepsis en zelfs een diepzittende weerstand te geloven dat zo iets sinisters zou kunnen bestaan, zijn we niet in staat de waarheid omtrent deze zaken aangaande Jehovah's toekomstige oordelen, te herkennen.

In erkenning van onze neiging tot minachtend met zulke dingen te spotten, begint Jehovah het antwoord op Habakuks vragen door te zeggen: "Ziet onder de natiën, en kijkt toe, en staart elkaar vol verbazing aan. Staat verbaasd; want er is een activiteit die in uw dagen ten uitvoer wordt gebracht, welke gijlieden niet zult geloven, ook al wordt het verhaald."

Volgens de Septuaginta staat er in Habakuk 1:5: "Aanschouwt het, gij spotters, en verwondert u er over, en verdwijnt, want ik werk een werk in uw dagen, een werk dat gij geenzins zult geloven, zelfs al vertelt iemand het u in bijzonderheden."

Wat is de activiteit die God ten uitvoer brengt waarnaar de profeet verwijst? Volgens de profetie van Habakuk had de activiteit die Jehovah ten uitvoer bracht oorspronkelijk te maken met het de Babylonische legers toe te staan niet alleen Juda te onderwerpen, maar een groot gedeelte van de wereld van die dagen. Maar hoe konden de Babylonische militairen mogelijkerwijze het werk van God doen?

Nadat hij het wrede karakter van de indringers had beschreven, werd Habakuk geïnspireerd te verklaren dat de Chaldeese moloch moest dienen als Jehovah's officiële middel om te straffen. Habakuk 1:12 zegt: "Zijt gij niet van oudsher, o Jehovah? O mijn God, mijn Heilige, gij sterft niet. O Jehovah, tot een oordeel hebt gij haar gesteld; en, o Rots, tot een terechtwijzing hebt gij haar gegrondvest." Hier is het principe vastgesteld waarbij, hoewel Jehovah dergelijke beesten niet creeërt, het bij tijden zijn doel dient "natuurlijk" bestaande, roofzuchtige instituten toe te staan als de uitvoerders van zijn oordelen te dienen door ze niet te weerhouden van het uitvoeren van hun werk.

Het is interessant dat Paulus in Handelingen 13:41, Habakuk 1:5 van de Septuaginta vertaling aanhaalt. Door dit te doen bevestigt de apostel voor ons dat Jehovah's oordeelswerk veel verder gaat dan het letterlijk gebruiken van de Chaldeeën, eeuwen geleden. Dat kan ook uit de profetie van Habakuk zelf worden afgeleid, omdat het hele 3de hoofdstuk van die profetie te maken heeft met Jehovah's directe reactie op de wreedheden van de Chaldeeën.

Het is een feit dat de Bijbelse profeten Babylons val tot in opmerkelijk detail voorzegden; maar de val van Babylon voor de Perzen was min of meer een coup zonder bloedvergieten. Er was zeker geen miraculeus optreden van Gods kant om zijn volk van vernietiging te redden. Toch beschrijft de profetie van Habakuk dat Jehovah vanuit de hemel een wereldwijde vernietiging ontketent als reactie op een aanval tegen zijn gezalfde.

Habakuk 3:11-14 zegt bijvoorbeeld: "Zon - maan - stonden stil in hun verheven woning. Als licht bleven uw eigen pijlen gaan. Het bliksemen van uw speer diende tot glans. Met openlijke veroordeling doorschreedt gij voorts de aarde. In toorn zijt gij de natiën gaan dorsen. En gij zijt uitgetrokken tot de redding van uw volk, om uw gezalfde te redden. Gij hebt het hoofd uit het huis van de goddeloze verpletterd. Het fundament werd blootgelegd, ja, tot de hals toe. Met zijn eigen staven hebt gij het hoofd van zijn krijgslieden doorboord toen zij aanstormden om mij te verstrooien. Hun uitgelaten gejubel was als van hen die eropuit zijn een ellendige in een schuilplaats te verslinden."

Dit gedeelte van de profetie kan alleen maar de daadwerkelijke oorlog van Armageddon beschrijven. Als dat het geval is, is het duidelijk dat het visioen van Habakuk, in eerste instantie van toepassing op het keizerlijke Babylon, in werkelijkheid een profetie is die in detail Gods uiteindelijke oordeel over onze moderne wereld beschrijft.

Het visioen van Habakuk is nu duidelijk nog geen realiteit geworden. Daarom vertelt God zijn wachter Habakuk het visioen op te schrijven om er een verslag van te bewaren, omdat, zoals Jehovah zegt: "Want het visioen is nog voor de bestemde tijd, en het blijft voorthijgen naar het einde, en het zal geen leugen vertellen. Zelfs al zou het op zich laten wachten, blijf er vol verwachting naar uitzien; want het zal zonder mankeren uitkomen. Het zal niet te laat komen."

De meeste bijbelse profetieën zijn oorspronkelijk door God door middel van visioenen doorgegeven. En net zoals de visioenen van Openbaring, Daniël, Jesaja, Ezechiël en anderen hun uiteindelijke vervulling nog niet hebben gezien, is ook het visioen van Habakuk gereserveerd voor de daadwerkelijke tijd van het einde.

Ondanks het feit dat het visioen voor een toekomstige tijd is, zijn de vele oorlogen en verwoestingen van de 20ste eeuw, volgens het meest recente commentaar van de Wachttoren op Habakuk, op de één of andere manier het werk van moderne Chaldeeën. Maar als dat waar zou zijn, zou het betekenen dat de Nazi's, Sovjets, de Rode Chinezen en de Rode Khmer enz., allen Jehovah's doel dienden toen ze meedogenloos tientallen miljoenen levens vernietigden. En de vraag blijft: Als zij dienden als Gods middel om te straffen, waarom komen onrechtvaardigheid, strijd en onderdrukking dan nog steeds wereldwijd voor? Meer nog, waarom is God niet miraculeus verschenen om, zoals Habakuk in een visioen zag, de dingen recht te zetten? Het is duidelijk dat deze verdorven regimes Gods doel niet dienden. Habakuks profetie betreft klaarblijkelijk de voor de toekomst vastgestelde tijd van de Oordeelsdag.

Volgens Habakuk, net als trouwens alle profeten in dat opzicht, komt Gods uiteindelijke interventie in de menselijke aangelegenheden als een directe reactie op de buitensporigheden en wreedheden die begaan worden door de laatste koning. Dus, wat is dan de reden voor het teleurstellende gebrek aan inzicht van de Wachttoren in deze cruciale zaken? Jesaja 29:10 legt het uit wanneer hij zegt: "Want over ulieden heeft Jehovah een geest van diepe slaap uitgestort, en hij sluit uw ogen, de profeten, en hij heeft zelfs uw hoofden, de visionairs, omhuld."

Zoals met vele andere profetieën het geval is, is het duidelijk dat Jehovah de werkelijke betekenis van Habakuk heeft verborgen tot de tijd dat het visioen werkelijkheid wordt. En de manier waarop het visioen wordt voorgesteld is als een slapende leviathan, die opeens ontwaakt om op een nietsvermoedende wereld te jagen. Daarom smeekt de profeet in Habakuk 3:2 Jehovah met deze woorden: "O Jehovah, ik heb het bericht over u gehoord. Ik ben bevreesd geworden, o Jehovah, voor uw activiteit. O breng ze in het midden der jaren tot leven! Moogt gij ze in het midden der jaren bekendmaken. Moogt gij er tijdens de beroering aan denken barmhartigheid te betonen."

Op dit late uur, nu de wereld op een onveranderlijke dodenmars lijkt te zijn naar een uiteindelijke allesomvattende oorlog en het onontkoombare gebruik van massavernietigingswapens, lijkt het in het bijzonder de tijd te overwegen wat het visioen van Habakuk eigenlijk voor de toekomst voorspelt.

"Schrikwekkend en Vrees
Inboezemend Is Ze"

Habakuk stelt ons voor aan de Chaldeeën door ze als een venijnig, onstuimig en vrees inboezemend volk te beschrijven. Het 8ste vers luidt: "En haar paarden zijn sneller dan luipaarden gebleken, en ze zijn feller dan avondwolven gebleken. En haar rijpaarden hebben de grond omgewoeld, en van verre komen haar eigen rijpaarden. Ze vliegen als de arend die toeschiet om te verslinden."

Tot in relatief recente tijden was het onbevreesde oorlogspaard het beste van de militaire uitrusting. Een aanvallende cavalerie kon snel een aanzienlijke oppervlakte grond innemen en gemakkelijk soldaten te voet overmeesteren of overvleugelen. Dit doet de vraag rijzen: Als het primitieve Babylonische leger op een bepaald moment al werd beschreven als een formidabel overwinnaar van volken, hoe veel meer vreesinboezemend zijn dan moderne gemechaniseerde militaire strijdkrachten?

Er is gezegd dat de wapenwedloop voorbij is en dat Amerika gewonnen heeft. Zonder twijfel is de Amerikaanse militie de meest ontzagwekkende en verschrikkelijke oorlogsmachine die ooit heeft bestaan op aarde, zoals recent werd gedemonstreerd in de laatste Amerikaanse en Britse aanval op Irak. Geen enkel land kan mogelijkerwijs hopen de overweldigende macht van de Anglo-Amerikaanse militaire superioriteit te verslaan.

De meest recente oorlog in het Perzische Golfgebied heeft de wereld een glimp gegeven van de grove militaire kracht waartoe de Verenigde Staten in staat is te ontketenen. Vanuit bases rond de halve wereld of vanaf gigantische drijvende luchtmachtbases in de zeeën kunnen letterlijk duizenden supersonische oorlogsvliegtuigen uit de hemel naar omlaag duiken en lasergestuurde precisieraketten met dodelijke accuraatheid loslaten. Met de grond in contact staande, in een baan om de aarde zwevende satellieten, voorzien de soldaten op de grond in het vermogen vanuit zee of uit de lucht gelanceerde kruisraketten en enorme bunkervernietigende bommen tot binnen enkele meters van doelen overal ter wereld te leiden. En dat zijn nog maar de conventionele wapens en technologie die zich in het formidabele arsenaal van de VS bevinden. Natuurlijk sluipen meer dan een dozijn nucleaire onderzeeërs onder de oppervlakten van de oceanen van de wereld die in staat zijn met een eenvoudige druk op de knop, in een oogwenk, hele landen weg te vagen. Naast vele duizenden nucleaire wapens, wordt er gerapporteerd dat er nog vele geheime wapens zijn die nog in ontwikkeling zijn of eenvoudigweg nog niet in de strijd zijn gebruikt. Als het Chaldeese leger al als vreesinboezemend werd beschouwd, hoe veel te meer dan de militie van de Anglo-Amerikaanse supermacht?

Tot recent hebben de Verenigde Staten er niet agressief naar gestreefd andere landen militair te domineren. Echter, in de nasleep van de terreuraanslag van 11 september heeft Amerika een meer dreigende houding naar de landen van de wereld aangenomen. Het nieuwgevormde Amerikaanse beleid richt zich niet alleen op de recent benoemde "As van het Kwaad", maar nagenoeg alle onafhankelijke staten kunnen eenzijdig worden veroordeeld als landen die een schuilplaats bieden aan terroristen of op een of andere manier als een bedreiging voor de Amerikaanse veiligheid worden geoordeeld.

Ironisch genoeg is het land dat vanwege het imperialisme van Amerika het grootste risico loopt, Amerika zelf. Dat is omdat de werkelijke vijand van het rijk het hele democratische nationale staatsbestel is, waarvan Amerika de voornaamste is. Nog een terroristische aanslag, gekoppeld aan de ineenstorting van de dollar, zou makkelijk aanleiding kunnen geven tot een militair dictatorschap en het eind van de Verenigde Staten als een constitutionele republiek betekenen. Veel waarnemers zijn al gealarmeerd door toenemende, ongrondwettelijke politiestaat-achtige maatregelen.

Wat wellicht nog het interessantst aan de recente politieke ontwikkelingen is, welke leidden tot de aanval op Irak, is dat het Anglo-Amerikaanse duo de veroordeling van de wereld riskeerde door de internationale wetgeving en de verordening van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te trotseren. Het lijkt alsof de Anglo-Amerikaanse koning de rest van de grote landen van de wereld minacht.

Hoewel het visioen van Habakuk nu nog geen werkelijkheid is geworden, kunnen we, gezien de overmoedige houding die door de zevende koning uit de bijbelse profetie aan de dag wordt gelegd, enig inzicht verkrijgen in de toekomstige vervulling van het vers dat zegt: "En van haar kant beschimpt ze zelfs koningen, en hoogwaardigheidsbekleders zijn haar iets lachwekkends. Van haar kant lacht ze zelfs om elke versterkte plaats, en ze hoopt stof op en neemt haar in." (Habakuk 1:10)

"Deze Kracht Van Haar Is
Aan Haar God Toe Te Schrijven"

Als de huidige regerende god van deze wereld lijkt het dat Satan de Duivel meer dan tevreden is met de dingen te houden zoals ze zijn. Gedurende de laatste ruwweg 6000 jaar hebben hij en zijn demonen zich verkneukeld in de verschillende manieren van aanbidding door de misleidde massa's van de mensheid. Maar de Duivel toestaan prins over de mensheid te spelen is, wat Jehovah aangaat, slechts een tijdelijk genoegen. Jehovah heeft al de wettelijke voorziening voor Jezus Christus en zijn 144.000 gekozenen getroffen om de regering over de wereld over te nemen. We moeten echter niet veronderstellen dat de demonische horde stilletjes gehandboeid in de nacht zal vertrekken. Ten slotte betekent de Hebreeuwse naam van Satan letterlijk tegenstrever. We kunnen er daarom zeker van zijn dat de demonen krachtig weerstand zullen bieden aan Christus' koninkrijk wanneer het volledig aan de macht komt. Het 12de hoofdstuk van de Openbaring onthult dat Satan en zijn demonen een furieuze maar verloren oorlog in de hemel zullen voeren als het koninkrijk van de wereld eenmaal aan Christus is overgegeven.

Het resultaat van die onzichtbare oorlog in de hemel bestaat erin dat Satan en zijn legioenen fysiek worden verwijderd uit de hemelse omgeving van Jehovah's aanwezigheid. Het slechte nieuws is dat zij zullen worden gedwongen hier op onze kleine planeet een laatste loopgraafstelling in te nemen tegen het luisterrijke koninkrijk van Christus! Onnodig te zeggen dat die ontwikkeling weinig goeds voorspelt voor de wereld of Jehovah's Getuigen. Daarom zegt de Schrift: "Weest hierom vrolijk, gij hemelen en gij die daarin verblijft! Wee de aarde en de zee, want de Duivel is tot u neergedaald, en hij heeft grote toorn, daar hij weet dat hij slechts een korte tijdsperiode heeft."

Hetzelfde 12de hoofdstuk van Openbaring beeldt Satan af als een monsterachtige draak met zeven koppen en tien horens. Dat geeft aan dat het zevenkoppige, tienhoornige beest, dat de zeven bijbelse koninkrijken vertegenwoordigt, eigenlijk alleen maar een afbeelding is van een satanische organisatie die invloed van een niet-stoffelijk karakter over de planeet uitoefent. Aangezien het aardse politieke samenstel zo nauw verbonden is met het demonische, moet het neerwerpen van de grote draak krachtens oorzaak en gevolg vérgaande, wereldwijde gevolgen hebben die iedere calamiteit die de wereld ooit heeft getroffen ver overtreft.

Net als een in de hoek gedreven crimineel gijzelaars zou kunnen nemen in een wanhopige poging te proberen zijn onvermijdelijke gevangenneming af te wenden en zoveel mogelijk schade aan te richten, zo zal, wanneer de goden van dit samenstel worden geconfronteerd met hun eigen gevangenzetting, het ook zijn alsof zij de wereld in gijzeling nemen en de hele aardbol met uitroeiing bedreigen als Christus hen zou proberen te verwijderen. Daarom is het juist dán, gedurende het kritieke laatste uur, wat samenvalt met Satans "korte tijdsperiode", dat we kunnen verwachten dat het visioen van Habakuk werkelijkheid wordt, zodat de moderne Chaldeeën, gemotiveerd door Satans drijvende geest, tot hun schrikwekkende zoektocht naar totale werelddominantie worden gedreven.

Habakuk 1:9 en 11 voorzegt: " In haar geheel komt ze enkel voor geweld Het bijeenbrengen van hun aangezichten is als de oostenwind, en ze vergadert gevangenen net als het zand... In die tijd zal ze stellig oprukken als wind en doortrekken en zich werkelijk schuldig maken. Deze kracht van haar is aan haar god toe te schrijven." Hoe de door demonen voortgedreven Chaldeeën zich precies schuldig zullen maken moet nog blijken.

"Ten Einde Woonsteden In Bezit
Te Nemen Die Haar Niet Toebehoren."

Volgens Habakuk zal het rijk, wat door de Chaldeeën wordt vertegenwoordigt, de hele aarde plunderen en in slavernij brengen. Dit wordt bevestigd door de profetie van Joël die beschrijft hoe de hele aarde als het ware wordt overspoeld door een plaag van verslindende sprinkhanen die de stad binnenstormen, over beschermende muren en door open ramen, als dieven. Is het echter werkelijk mogelijk voor onze tegenwoordige wereld voor een dergelijk eerloos lot te zwichten? Ja, dat is het--en nog veel bereidwilliger dan de meeste mensen zich mogelijkerwijs kunnen voorstellen.

Koninkrijken hebben altijd gedijt op het plunderen en in slavernij brengen van mindere mensen en volkeren. Onder degenen die Satan de macht heeft gegeven over de wereld te regeren, lijkt het een onweerstaanbare drijfveer te zijn. In de moderne tijd hebben communistische regeringen de eigendomsrechten van hun inwonenden eenvoudigweg ingetrokken en alle privé eigendommen geconfiskeerd. Kapitalisme heeft echter dezelfde macht te onteigenen---zij het op minder openlijke manieren. Dit kan worden bereikt door het stimuleren van overmatige schuldenlast, omdat, zoals de bijbel het ziet---de lener een slaaf wordt van hem die leent. Regeringen zouden ook hun onderdanen in slavernij kunnen brengen en ze verarmen door een toenemende belastingheffing, plotselinge geldontwaarding, of de hoeveelheid geld in omloop enorm te doen toenemen, zodat het minder en minder waard wordt tot het uiteindelijk waardeloos is.

Gezien de huidige economische conditie waar de wereld zich in bevindt, individuele bedrijven en landen die dieper en dieper in een moeras van schulden zinken, doemt er nu het schrikbeeld op van wanbetaling van schulden, die de oorzaak is van een plotseling, catastrofaal melt-downscenario die het hele door schulden opgeblazen samenstel zal laten verdwijnen. Vanwege de onderlinge verbondenheid van het wereldwijde financiële samenstel, kan de ineenstorting van een enkel groot instituut de gevreesde kettingreactie in gang zetten, het zogenaamde "domino"-scenario wat het hele huis ineen kan doen storten. De werkelijkheid van dit door computernetwerken gekenmerkte tijdperk betekent dat de hele wereld, in het geval van een ineenstorting van het hele systeem, op iedere willekeurige dag, feitelijk failliet kan worden verklaard doordat schulden vroegtijdig worden opgeëist.

En een wereldwijde financiële ineenstorting is een absolute zekerheid als terroristen of schurkenstaten ooit een nucleair wapen laten ontploffen in een groot bevolkingscentrum, waar dan ook---laat staan het gebruik van wapens voor massavernietiging door een imperialistiche supermacht. Hoe snel zou de wereld veranderen als normale dagelijkse financiële transacties onmogelijk zouden worden!

Terwijl het meeste wat voor geld doorgaat vandaag de dag alleen als digitale databits op een supercomputer bestaat, en papiergeld en creditcards natuurlijk niet bestonden toen de bijbel werd geschreven, zouden we toch de geest van de woorden van de profeet moeten begrijpen als hij zegt: "Op de straten zullen zij zelfs hun zilver werpen, en iets afschuwelijks zal hun eigen goud worden. Noch hun zilver noch hun goud zal hen kunnen bevrijden op de dag van Jehovah's verbolgenheid." (Ezechiël 7:19)

Natuurlijk bezitten de meeste mensen geen werkelijk goud. En zelfs onze munten bevatten maar weinig echt zilver. Niettemin bevestigt de christelijke profeet ons dat wat het ook is wat voor materiële rijkdom doorgaat, het degenen die erop vertrouwen uiteindelijk in de steek zal laten. Hoewel opgemerkt moet worden dat goud niet roest of vergaat, zegt Jakobus 5:1 toch: "Welaan nu, gij rijken, weent en jammert om uw ellenden die over u komen. Uw rijkdom is verrot en uw bovenklederen zijn door de mot aangetast. Uw goud en zilver is weggeroest, en hun roest zal tot een getuigenis tegen u zijn en uw vleesdelen verteren. Iets wat gelijk is aan vuur hebt gij in de laatste dagen opgestapeld."

Daarom zal, zoals Jezus zelfs zei, de onrechtvaardige rijkdom van dit samenstel ons uiteindelijk in de steek laten. Ze zal dienen als onze middelen van onderhoud en als onze bescherming voor de ontberingen van miserabele armoede. Maar hoe zal de verarming van de wereld over ons komen zodat ons geld zoveel als papierconfetti, dat op straat wordt gegooid, zal worden? Habakuk 1:6 beschrijft Jehovah's straffende vertegenwoordiger door over hem te zeggen: "De bittere en onstuimige natie, die naar de wijd open plaatsen der aarde gaat ten einde woonsteden in bezit te nemen die haar niet toebehoren."

Als antwoord spreekt Habakuk 2:6b een vloek uit over het plunderende rijk, als hij zegt: "Wee hem die vermenigvuldigt wat niet van hem is - o hoe lang! - en die een zware schuld op zich laadt." En nog eens in het 9de vers: "Wee degene die vuil gewin maakt voor zijn huis, ten einde zijn nest in de hoogte te stellen, om zo bevrijd te zijn uit de greep van dat wat rampspoedig is."

We kunnen er zeker van zijn dat het visioen voor de bestemde tijd de volslagen ineenstorting van het huidige samenstel en het inluiden van een totalitair, collectief, wereldwijd staatsbestel inhoudt. Habakuk voorzegt dat wanneer de bestemde tijd voor het visioen werkelijkheid te worden er is, het neo-Chaldeese rijk. "alle natiën tot zich blijft vergaderen en alle volken tot zich blijft bijeenbrengen." We moeten niet het bijeenbrengen en verzamelen van alle landen met enige soort van vreedzaam één maken van mensen van de wereld verwarren.

De allereerste Psalm voorzegt een soortgelijk bijeenbrengen van alle landen tijdens een periode van opschudding en "tumult"---of "gewelddadig schudden"---zoals Habakuk het zegt. Er wordt gezegd: "Waarom zijn de natiën in tumult geweest en zijn ook de nationale groepen over iets ijdels blijven mompelen? De koningen der aarde stellen zich op En de hoogwaardigheidsbekleders zelf hebben zich als één blok aaneengesloten tegen Jehovah en tegen zijn gezalfde." Uiteindelijk is dan de toekomstige bijeenverzameling van volkeren onder de 8ste koning de opmaat naar Gods oorlog van Armageddon, iets wat Openbaring ook zegt: "En ze vergaderden hen tot de plaats die in het Hebreeuws Har-Mágedon wordt genoemd."

Jehovah's Getuigen zouden niet langer moeten veronderstellen dat de profetie van de eerste Psalm in 1914 is vervuld. De voor de hand liggende reden hiervoor is dat de tijd van tumult, wanneer de natiën en koningen samendrommen tegen Jehovah's regering, uiteindelijk Jehovah er toe zal brengen zijn eeuwenlange, zelfopgelegde stilte eindelijk te verbreken. De psalm gaat verder met te zeggen: "Ja, Hij die in de hemel zetelt, zal lachen; Jehovah zelf zal hen bespotten. In die tijd zal hij tot hen spreken in zijn toorn, en in zijn brandend misnoegen zal hij hen met ontsteltenis slaan, zeggend: "Ik, ja ik, heb mijn koning geïnstalleerd op Sion, mijn heilige berg."

Aangezien Jehovah nu nog niet zijn misnoegen naar de natiën tot uitdrukking heeft gebracht, is het duidelijk dat het voorzegde als één samendrommen tegen Gods koninkrijk een gebeurtenis in de toekomst is. Als dat het geval is, is het tevens duidelijk dat Jehovah's Messias nog niet als de nieuwe aardse regeerder is geïnstalleerd. Klaarblijkelijk is het grote tumult, dat de natiën bijeenbrengt, de komende grote verdrukking, die een direct resultaat is van Christus' troonsbestijging en het uit de hemel werpen van Satan, wat weer de beslissende ontwikkeling is die een afvallige wereld onontkoombaar dwingt de zaak van Gods universele soevereiniteit onder ogen te zien.

"En Het Oefent Dwang
Uit Op Alle Personen"

De profetie van Habakuk werpt ook licht op de de raadselachtige 666 uit Openbaring. Terwijl de meerderheid van de Bijbel "gelovigen" op roddelkrantjesniveau zich voorstellen dat de antichrist van plan is op ieders voorhoofd een zichtbaar 666 te stempelen, of dat een microchip in alle aardbewoners zal worden geïmplanteerd, dient dergelijke letterlijke interpretatie van Bijbels symbolisme enkel om de waarheid te verduisteren.

Niemand zal een letterlijk 666 op zijn voorhoofd of hand getatoeëerd krijgen evenmin als de 144.000 de naam van Jehovah en Jezus op hun voorhoofd krijgen, zoals in het direct daaropvolgende vers van Openbaring 14:1 wordt gezegd. Het teken van het beest symboliseert slechts dat er zich een beslissende scheiding onder de mensheid voordoet tijdens de oordeelsperiode, zodat Jehovah duidelijk degenen kan herkennen die aan hem toebehoren en degenen die dat niet doen. Degenen die hem toebehoren zijn degenen die Jehovah werkelijk aanbidden---zelfs als dat ze zodoende het leven zou kunnen kosten. Terwijl degenen die in de ogen van God door de drievoudige zes zijn getekend, degenen zijn die zichzelf veroordelen door de Duivel te aanbiddden in een ijdele poging hun leven te verlengen.

Openbaring 13:16-17 legt in detail uit hoe de beslissende scheiding tot stand komt; er staat: "En het ("het" is het van Engelse oorsprong zijnde beeld van het wilde beest, dat uiteindelijk tot leven komt) oefent dwang uit op alle personen, de kleinen en de groten, en de rijken en de armen, en de vrijen en de slaven, opdat men dezen een merkteken aan hun rechterhand of op hun voorhoofd zou geven, en opdat niemand zou kunnen kopen of verkopen, behalve wie het merkteken heeft, de naam van het wilde beest of het getal van zijn naam."

Sinds de tijd van Nimrods imperialistische rijk Babel, heeft Satan consequent geprobeerd zijn politiek-religieuze apparaat te gebruiken om Jehovah's aanbidders in onderworpenheid te dwingen. Veel moderne landen hebben echter, blijkbaar door goddelijke voorzienigheid, verschillende grondwettelijke waarborgen voor zekere vrijheden ontwikkeld, die als een bolwerk tegen absolute tirannie hebben gediend. Klaarblijkelijk echter, zullen dergelijke beschermingen worden afgeschaft gedurende het laatste uur van de achtste koning. Dan zal de Duivel een laatste allesomvattend poging doen om te bedriegen, intimideren, dwingen of anderszins alle volken er toe te brengen voor redding naar hem op te zien en niet naar Jehovah's koninkrijk. Dat is wat Openbaring voorzegt als er staat dat het beest "dwang uitoefent op alle personen." Echter, vanuit Jehovah's standpunt, vormt ons opzien naar elke andere bron voor levensonderhoud en redding anders dan God, een daad van afgoderij.

Het beeld van het wilde beest wordt macht over leven en dood van de hele mensheid gegeven opdat het "zou bewerken dat allen die het beeld van het wilde beest op generlei wijze zouden aanbidden, gedood werden." Niemand zal worden toegestaan onverschillig te blijven in zijn loyaliteit tijdens de Oordeelsdag. De kwestie aangaande ons geloof zal letterlijk een zaak van leven en dood worden. Dat is de dag dat mensen door pure wanhoop over de omstandigheden zullen worden gedwongen een standpunt in te nemen ten aanzien van wie zij aanbidden. Geen wonder dat Jehovah door Habakuk zegt: "Maar wat de rechtvaardige betreft, door zijn getrouwheid zal hij blijven leven."

Gods verklaring tegen de Chaldeeën veroordeelt ze voor het dwingen van de mensheid een afgod te aanbidden, door te zeggen: "Wee degene die zijn metgezellen iets te drinken geeft, waar uw woede en toorn bijgemengd wordt, om hen dronken te maken, met de bedoeling hun schaamdelen te zien." (Habakuk 2:15)

Op soortgelijke wijze veroordeelt Paulus christenen die op zelfingenomen wijze van hun maag een god maken. Net zo waarschuwt Jezus zijn discipelen voorzichtig te zijn niet te worden bezwaard door overmatig eten en drinken, zodat de dag van Jehovah geen strik voor ze zou zijn. Habakuk geeft aan dat zulke onachtzaamheid en overdreven zelfingenomenheid kan leiden tot een strik omdat men niet de geestelijke kracht heeft aan het drinken van de beker van woede, die de razende koning onder ons zal laten rondgaan, weerstand te bieden. Tot hun eeuwige schande zullen velen zichzelf toestaan slechts valse aanbidders te zijn, in een ijdele poging hun ziel in leven te houden---als het ware hun integriteit te verkwanselen voor een kom eten.

De meeste mensen schijnen tegenwoordig van mening te zijn dat afgoderij een praktijk is die verbonden is aan onwetende mensen uit de oudheid. In hun geest is afgodenaanbidding alleen die primitieve vorm van aanbidding zoals bedreven door dierlijke heidenen wanneer zij zich neerwerpen voor groteske beelden van hun eigen maaksel. Echter, Jehovah ziet zulke dingen anders. Vanuit zijn standpunt bedrijven de mensen van onze moderne wereld een vorm van afgodenaanbidding die in ieder onderdeel net zo barbaars en walgelijk is als de religie van Chaldeeën uit de oudheid.

Net als een letterlijk gesneden beeld de luisterrijke God Jehovah naar beneden haalt, zo kan ook het politieke middel, dat wordt verondersteld een vervanging voor Gods koninkrijk te zijn, alleen maar tot afgoderij leiden. Jehovah beschouwt het ijdel en aanmatigend voor zondige mensen te pochen dat door hun wijsheid en macht aan alle behoeften van de mensheid zal worden voldaan en dat de overvloed aan complexe problemen van de wereld op de een of andere manier zal worden opgelost. Dus in de geest van degenen die in beslag worden genomen door dit mythologische idee van een wereldwijd politiek utopia, is een redder uit de hemel niet langer nodig.

De profetie van Habakuk drukt deze gedachte, in harmonie met de andere profeten, uit als hij zegt: "Wat voor baat heeft een gesneden beeld gehad, wanneer zijn formeerder het gesneden heeft, een gegoten beeld, en een onderwijzer van leugen?, wanneer de formeerder van zijn vorm er zozeer op heeft vertrouwd dat hij goden maakte die niets waard zijn en die stom zijn?" (Habakuk 2:18)

"Een onderwijzer van leugen" is een passende beschrijving van de satanische propaganda achter wereldheerschappij. Een vorige generatie van bewonderaars loofden de Volkerenbond als de enige hoop op vrede voor onze planeet, daarbij Christus' koninkrijk uitsluitend. En zoals in deze zaken geïnformeerde mensen weten, heeft de Verenigde Naties zelfs de Bijbelse messiaanse profetie gestolen dat mensen hun zwaarden tot ploegscharen zullen slaan en heeft schaamteloos die profetie op haar zelf van toepassing gebracht. Maar, zoals het bovenaangehaalde vers van Habakuk impliceert, wat kan het mogelijkerwijs voor goeds brengen aan degenen die een gegoten beeld zouden maken, zelfs van Jesaja's symbool van vrede en zodoende het icoon tot een afgod maken, wanneer zij niet het vermogen hebben het te verwezenlijken.

In voorbije jaren refereerde de Wachttoren moedig aan de Verenigde Naties als een namaaksel van Gods koninkrijk---wat natuurlijk precies is wat zij van plan is te worden. Vreemd genoeg echter is de Wachttoren in recente jaren er toe overgegaan in bezielende taal over de Verenigde Naties te spreken, zelfs haar veronderstelde prestaties voor het voetlicht te halen. Niettemin kunnen we nu beter waarderen waarom de Bijbel naar het laatste koninkrijk wijst als een "walgelijk ding" dat in Gods heilige plaats staat en waarom Habakuk 2:4-5 naar Gods oordeel over de aanmatigende Neo-Chaldeeën wijst, als hij over hen zegt: "Zie! Zijn ziel is opgeblazen; ze is niet oprecht geweest in hem...En inderdaad, omdat de wijn verraderlijk werkt, is een fysiek sterke man aanmatigend; en hij zal zijn doel niet bereiken, hij die zijn ziel ruim heeft gemaakt net als Sjeool, en die gelijk de dood is en niet verzadigd kan worden."

Hoe zal de laatste koning zijn ziel ruim als Sjeool maken en zo onverzadigbaar als de dood zelf?

"Moet Hij Voortdurend
Natiën Doden?"

Moderne beschaving is, niettegenstaande haar vele wetenschappelijke voordelen en vernuft, slechts deel van een eeuwenoud verdorven samenstel en als zodanig wordt het geplaagd door precies dezelfde problemen die de menselijke samenleving al eeuwen teisteren. De oorzaak waarom de gedegenereerde menselijke natuur zo is wordt door de tijd niet beter. Mensen zijn nog net zo geneigd tot barbaarse handelingen, hebzucht en afgoderij als in oude tijden. Omdat de wereld Jehovah's raad heeft afgewezen en winden van vernietiging heeft gezaaid, eisen de wetten van wederkerigheid dat er uiteindelijk stormen van verwoesting worden geoogst.

Hoe onplezierig en storend het ook moge zijn erover na te denken, het feit is dat de mensen een lange geschiedenis van elkaar vermoorden achter zich hebben en nog steeds niet minder geneigd zijn dat te doen. Koninkrijken en hun religieuze consorten zijn de ergste bloedvergieters op de planeet. De Assyrische en Babylonische koninkrijken waren notoir meedogenloos en wreed. Zo ook het Romeinse rijk en de Christenheid. Grimmig genoeg, echter, voorzegt de profetie van Habakuk ons dat het ergste nog komen moet.

Nadat Jehovah op Habakuks aanvankelijke vraag geantwoord had, de profeet voorstellend aan de Chaldeese scherprechter, was Habakuk ontsteld door wat hij in een visioen zag. Daarom richt de profeet zich opnieuw tot God als hij Jehovah vraagt waarom hij zou toestaan dat een verraderlijke tiran iemand die rechtvaardiger dan hij zelf is zou verzwelgen. In Habakuk 1:14 vervolgt de profeet zijn navraag: "En waarom maakt gij de aardse mens als de vissen der zee, als kruipend gedierte, waarover niemand heerst?"

Sinds Adam tegen Jehovah rebelleerde, de mensheid daarmee zonder het directe opzicht van onze hemelse koning latend, heeft God besloten de mensheid niet af te schermen van het ondergaan van het onontkoombare vreselijke eindresultaat van onze rebellie. In het dierenrijk worden de sterkste en slimste dieren als het meest succesvol beschouwd. Volgens het aardse, dierlijk filosofische fundament van de beschaving is de mens niets meer dan een zich hoog ontwikkeld dier. Zo'n gebrek aan spiritualiteit heeft de mens, oorspronkelijk naar Gods beeld gemaakt, er toe gebracht anderen te bezien en te behandelen zoals beesten dat doen. Het uiteindelijke eindresultaat, door Habakuk beschreven, is dat hele volken door de Chaldeeën worden gevangen als louter vissen in een net. Het 15de vers luidt: "Al deze heeft hij met louter een vishaak opgehaald; hij sleept ze mee in zijn sleepnet, en hij vergadert ze in zijn visnet. Daarom verheugt hij zich en is blij."

Dat andere etnische groepen en lagere sociale klassen tot een submenselijke soort horen is altijd al de racistische geesteshouding van imperialisten geweest. En zulke mindere mensen moeten als vee, of vissen, worden samengedreven en uitgezift naar het de heersende klasse belieft. Zonder twijfel heeft de immorele, wetteloze en gewelddadige natuur van de gewone man alleen maar de visie van de racist op deze dingen bevestigd.

In moderne tijden geloofden de Nazi's dat hun Arische ras het superieure ras was. Zij zagen andere mensen en rassen als een probleem wat opgelost moest worden, wat aanleiding gaf tot hun zogenaamde "Endlösung" die de liquidatie van het Joodse ras vereiste. Net als de Nazi's hebben moderne elitaire personen dezelfde dierlijke mentaliteit. Klaarblijkelijk zijn zij geheel en al van plan wereldregering te gebruiken om een wereldwijde "eindoplossing" te verwezenlijken ten aanzien van de toenemende problemen van bevolkingsgroeibeheersing, milieuaantasting en het afnemen van natuurlijke hulpbronnen.

Zoals de antiglobalisten en nationalistische patriotten hebben gewaarschuwd en gevreesd, zal klaarblijkelijk de valstrik van wereldregering onvermijdelijk leiden tot volkerenmoord op een schaal die nooit eerder op onze bloeddoordrenkte planeet is gezien. Habakuk vervolgt: "Daarom brengt hij slachtoffers aan zijn sleepnet en brengt hij offerrook voor zijn visnet; want daardoor is zijn deel goed geolied, en zijn voedsel is gezond. Zal hij daarom zijn sleepnet leegmaken, en moet hij voortdurend natiën doden, terwijl hij geen mededogen toont?" Zoals een echt roofdier is de laatste koning door de profetie voorbestemd voor zijn plezier hele volken op te vreten. Op die manier heeft hij "zijn ziel ruim gemaakt net als Sjeool."

"In De Meest Afgelegen
Streken Van Het Noorden"

Volgens Jeremia zouden de Chaldeeën uit de richting van het noorden komen. Jeremia 4:6-7 bericht bijvoorbeeld: "Want een rampspoed breng ik aan uit het noorden, ja, een grote ineenstorting. Hij is opgerezen als een leeuw uit zijn struikgewas, en degene die de natiën in het verderf stort, is uitgetrokken; hij is uitgegaan uit zijn plaats om uw land tot een voorwerp van ontzetting te maken."

Volgens Daniëls meer bekende profetie aangaande de koning van het noorden, zal de moderne koning van het noorden uiteindelijk als een vloed over alle natiën, inclusief het geestelijk Israël, trekken. Maar nadat de koning zich als heerser over alle natiën heeft geplaatst, voorzegt Daniël 11:44: "Maar er zullen berichten zijn die hem zullen ontstellen, van de opgang der zon en uit het noorden, en hij zal stellig uitgaan in grote woede ten einde te verdelgen en velen aan de vernietiging prijs te geven." Zonder twijfel doet zijn voortgaan in grote razernij, ten einde velen te vernietigen, zich voor gedurende de verdrukking wanneer de Chaldeeën voortdurend hele volken zonder mededogen doden---zoals Habakuk vergelijkbaar voorzegt. Maar wat zijn de berichten van de opgang der zon en uit het noorden die de koning van het noorden ontstellen?

In de Schrift wordt gezegd dat Gods eigen oordelen uit de richting van het symbolische noorden komen---daarmee in feite Jehovah de ultieme Koning van het noorden makend. Psalm 75:6-7 zegt bijvoorbeeld: "Want noch uit het oosten noch uit het westen, noch uit het zuiden komt verhoging. Want God is de rechter. Hij vernedert deze en verhoogt gene." Aangezien er wordt gezegd dat Gods oordelen niet uit het oosten, westen of het zuiden komen, is het duidelijk door de weglating dat het noorden de richting weergeeft waaruit Jehovah zijn bevelen uitvaardigt.

Het 14de hoofdstuk van Jesaja beschrijft, parallel aan Habakuk, de koning van Babylon als de doder van volkeren. Jesaja 14:6 wijst naar "degene die volken sloeg in verbolgenheid met een slaan zonder ophouden, degene die in louter toorn natiën onderwierp met een vervolging zonder beteugeling."

De verzen 18-20 beschrijven ook de oneervolle dood van de laatste suïcidale tiran, als er gezegd wordt: "Alle andere koningen der natiën, ja, zij allen, hebben zich in heerlijkheid neergelegd, ieder in zijn eigen huis. Maar wat u betreft, gij zijt weggeworpen zonder een grafstede voor u, als een verfoeide spruit, bekleed met gedoden die met het zwaard zijn doorboord, die neerdalen tot de stenen van een kuil, als een vertreden kadaver. Gij zult niet met hen verenigd worden in een graf, omdat gij uw eigen land in het verderf hebt gestort, uw eigen volk hebt gedood. Tot onbepaalde tijd zal het nageslacht der boosdoeners niet worden genoemd."

Waar de geschiedenis met respect over vroeger regerende koninkrijken en keizerrijken spreekt, zal de laatste koning als het ware geen eervolle begrafenis krijgen. Als we in overweging nemen dat globalisme van plan is de VN boven alle nu aanwezige regerende koninkrijken te plaatsen, zou de verwezenlijking van dat schema betekenen dat op een dag alle inwoners van de aarde er toe behoren. Daarom is het feit dat de schijnende door God wordt veroordeeld voor het doden van zijn eigen mensen ook indicatief voor een uiteindelijke wereldomvattende, genocidale, definitieve eindoplossing.

Maar, wat het symbolische noorden betreft zegt Jesaja 14:12-14: "O hoe zijt gij uit de hemel gevallen, gij schijnende, zoon des dageraads! Hoe zijt gij ter aarde neergehouwen, gij die de natiën machteloos placht te maken! Wat u betreft, gij hebt in uw hart gezegd: 'Ten hemel zal ik opstijgen. Boven de sterren Gods zal ik mijn troon verheffen, en ik zal mij neerzetten op de berg der samenkomst, in de meest afgelegen streken van het noorden. Ik zal opstijgen boven de hoge plaatsen der wolken; ik zal mij op de Allerhoogste doen gelijken.'"

De oorspronkelijke Chaldeeën verhieven zichzelf boven de "berg der samenkomst" toen ze letterlijk de tempel, die op de top van de berg Sion stond, verwoestten. Zoals het meest recente commentaar op Jesaja correct uitlegt, verhieven zij zichzelf boven de "sterren" door zich boven de lijn van Davidische koningen te verheffen. De grotere vervulling kan alleen betekenen dat de achtste koning zich uiteindelijk boven Gods koninkrijk zal verheffen---als een namaak koninkrijk. Maar, aangezien Gods koninkrijk vanuit een hemelse, gunstige ligging regeert, hoe zou enig aards koninkrijk zich dan mogelijkerwijs boven de regerende sterren van de hemel verheffen?

Sinds het begin van de Christelijke gemeente op Pinksteren, 33 G.T., heeft Jezus Christus als koning over zijn koninkrijk van gelovigen geregeerd. De profetie wijst echter naar een tijd dat het koninrijk van de Duivel, over de wereld, ook aan Christus zal worden gegeven. Dat is de periode van verwarring en beroering zoals in de profetie beschreven.

In de periode die tot die gewichtige gebeurtenis leidt, hebben gezalfde christenen, die hopen met Christus in zijn koninkrijk te delen, geen werkelijke regeringsautoriteit buiten de gemeente. Wanneer hun Heer echter koning van de wereld wordt, zullen de getrouwe gezalfden in de volle zin koningen worden---zij worden aangesteld over alle aardse eigendommen van hun hemelse Meester. Daarom wijst Daniël er bijvoorbeeld in Daniël 7-8 op dat het koninkrijk aan de heiligen van het Opperwezen wordt gegeven.

Ook kunnen we ons beter realiseren hoe de koning met een bars gelaat "groter bleef worden, totdat hij zelfs tot aan het heerleger van de hemel reikte, zodat hij er van het heerleger en van de sterren ter aarde deed vallen en ze vervolgens vertrapte." Het regerende leger van het koninkrijk der hemelen zal, gedurende Christus' tegenwoordigheid, op aarde volledig worden vertegenwoordigd door een gezalfd overblijfsel. De dan geopenbaarde zonen van God zullen niet langer als ambassadeurs van Gods koninkrijk dienen. Zij zullen volledig bekwame koningen zijn, zelfs vóór hun opstanding.

Zonder twijfel zijn de pasgekroonde koningen van Gods koninkrijk degenen waar in Openbaring naar wordt verwezen als: "de koningen van de opgang der zon." En ongetwijfeld is het de aankondiging van het komende koninkrijk dat het bericht "van de opgang der zon en uit het noorden," doet uitgaan dat de koning van het noorden ontstelt en zijn onbeheerste woede uitlokt.

Uiteindelijk wordt de Chaldeese 8ste koning schuldig door, zoals Habakuk 1:11 voorzegt, direct de aardse koningen van Gods koninkrijk aan te vallen. In het 3de hoofdstuk van zijn profetie beschrijft Habakuk Jehovah's reactie op de aanval, als hij zegt: "En gij zijt uitgetrokken tot de redding van uw volk, om uw gezalfde te redden. Gij hebt het hoofd uit het huis van de goddeloze verpletterd. Het fundament werd blootgelegd, ja, tot de hals toe. Met zijn eigen staven hebt gij het hoofd van zijn krijgslieden doorboord toen zij aanstormden om mij te verstrooien. Hun uitgelaten gejubel was als van hen die eropuit zijn een ellendige in een schuilplaats te verslinden."

Als eenmaal de gezalfde koningen van Gods koninkrijk definitief met Gods onomkeerbare goedkeuring zijn verzegeld, is er niets meer wat welke antichrist dan ook, Duivel of imperialistische tiran kan doen om hun loyaliteit aan God te verbreken. Hun redding staat vast. Zij zijn onsterfelijk en moreel onkreukbaar vanaf dat punt. Hun martelaarschap dient alleen om hen in een oogwenk in glorierijke, onoverwinnelijke, hemelse koningen te veranderen. Vanuit hun hemelse post ontketenen Christus en zijn verzamelde 144.000 totale vernietiging over de moordenaar van volkeren en de zogenaamde verslinder van Gods koninkrijk.

Aangezien Christus en de met hem verbonden regeerders het legale recht hebben hun belangen te verdedigen en hun autoriteit over de aarde te doen gelden, is het volkomen juist dat de Chaldeeën verantwoordelijk worden gehouden voor hun wreedheden tegen de volkeren en de stad van God. Habakuk 2:7-8 voorzegt hoe de koninkrijkserfgenamen de berover zullen beroven en hun moordenaar zullen doden, als hij zegt: "Zullen niet plotseling opstaan degenen die rente van u eisen, en ontwaken degenen die u gewelddadig schudden, en zult gij hun niet stellig worden tot iets om te plunderen? Omdat gijzelf vele natiën gewelddadig hebt geplunderd, zullen alle overgeblevenen van de volken u gewelddadig plunderen, wegens het vergieten van mensenbloed en het geweld tegen de aarde, de stad en allen die erin wonen."

Habakuk besluit zijn profetie door de fysieke en emotionele tol die het visioen van hem eiste te beschrijven: "Ik hoorde het, en mijn buik kwam in beroering; bij het geluid trilden mijn lippen; verrotting drong voorts in mijn beenderen; en in mijn toestand was ik in beroering, dat ik rustig de dag der benauwdheid moest afwachten, wanneer hij optrekt tegen het volk, om een overval op hen te plegen."

Jezus vertelde zijn apostelen eens dat hij ze nog vele dingen had te zeggen maar dat ze in die tijd niet in staat waren de last te dragen. Ongetwijfeld zal de toekomstige onthulling van Christus' wil beduiden dat hij volledig alle dingen zal onthullen die zijn aanhangers moeten ondergaan, inclusief het correcte begrip van Habakuk en de andere profeten. Het is interessant dat verscheidene vertalingen van het eerste vers van Habakuks profetie zeggen: "De last die Habakuk heeft gezien."

Maar, zelfs al was de profeet ontzet bij het zien van het verschrikkelijke visioen betreffende de toekomst van de wereld en de eindoplossing van de Duivel, zijn volhardend geloof in Jehovah gaf hem de kracht vooruit te zien naar de verwezenlijking van het visioen, wetend dat het uiteindelijk naar redding voor Gods volk zal leiden. Vandaar dat de slotwoorden van Habakuks last een positieve toon inhouden: "Toch wil ik, wat mij betreft, mij uitbundig in Jehovah verheugen; ik wil blij zijn in de God van mijn redding. Jehovah, de Soevereine Heer, is mijn vitale kracht; en hij zal mijn voeten maken als die van de hinden, en op mijn hoge plaatsen zal hij mij doen treden."