|
Het
Hebreeuwse gedeelte van de Heilige Schrift bevat diverse
profetieën over Jehovah's oordelen, beslissingen en belofte
voor bevrijding. Terwijl de meeste van deze profetieën gericht
waren aan Israël en Juda, uitte Jehovah ook enkele uitgebreide
rechterlijke voorzeggingen tegen de omringende natiën van
Israël.
Er wordt vooral over de volgende drie natiën gesproken:
Egypte, Assyrië en Babylon, welke de eerste drie wereldmachten
voorstellen waaruit het symbolische zevenkoppige wilde beest
uit Openbaring bestaat. De profeet Ezechiël werd door God
zelfs geïnstrueerd om treurzangen te componeren voor het
heengaan van Tyrus en Egypte. Gezien het feit dat de Hebreeuwse
profeten zoveel te zeggen hadden over deze nu niet meer
bestaande natiën en rijken, is het inconsistent dat ze schijnbaar
zo weinig hebben geschreven over hedendaagse natiën - vooral
omdat de 7de en 8ste koning uiteindelijk degenen zijn die
onder Christus' oordeel komen. Toegegeven, de boeken Daniël
en Openbaring geven een beknopte beschrijving van de cruciale
ontwikkelingen die direct voorafgaan aan het eind van het
gehele samenstel, maar het is niets in vergelijking tot
de gedetailleerde profetieën die gericht zijn tot de rijken
uit oude tijden.
Ezechiël wijdde bijvoorbeeld in totaal acht hoofdstukken
aan enkel de val van Tyrus en Egypte. Jesaja wijdt
nog eens twee complete hoofdstukken aan datzelfde onderwerp.
De belangrijkste reden dat deze dingen überhaupt zijn opgetekent,
was dat mensen zouden weten dat Jehovah oppermachtig is.
Waarom zou de machtigste natië van allen, de Anglo-Amerikaanse
zevende koning, dan schijnbaar zo weinig aandacht krijgen
van de profeten? Is Jehovah's vooruitziende blik op enige
manier gelimiteerd? Of kan het zijn dat Gods Woord wellicht
gedetailleerder is dan we beseffen?
Eén van de belangrijkste manieren waarop God met zijn dienaren
communiceert, is door middel van illustraties en patronen.
En daar Gods oordelen over zijn volk en dit samenstel een
uiteindelijke onthulling, of openbaring zullen krijgen,
moet het ons niet onlogisch toeschijnen dat Jehovah veel
dingen in zijn Woord heeft verborgen voor een toekomende
tijd, wanneer de feitelijk apocalyps plaatsvindt. Jesaja
48:6 maakt ons hierop attent, waar Jehovah zegt: "Ik
heb u nieuwe dingen doen horen vanaf de tegenwoordige tijd,
ja, opgespaarde dingen, die gij niet hebt geweten."
Een alternatieve weergave van de uitdrukking "opgespaarde
dingen" is: "zorgvuldig bewaarde dingen." We
kunnen er daarom zeker van zijn dat wanneer we profetieën
lezen die simpelweg niet kloppen op de manier zoals wij
ons voorstellen, het waarschijnlijk zo is dat de profetie,
om het zo maar te zeggen, gecodeerd is zodat het in reserve
gehouden wordt - zorgvuldig bewaard.
Het boek Daniël bevestigt dat bepaalde profetieën worden
bewaard totdat de feitelijke tijd van het einde begint.
In Daniël 12:9 zegt de engel bijvoorbeeld het volgende tegen
de profeet: "Ga, Daniël, want de woorden blijven geheim
en verzegeld tot de tijd van het einde." Wanneer Jehovah
zijn boek begint te onthullen en zijn geheimen aan zijn
dienaren begint te openbaren, kunnen we daarom terecht concluderen
dat de tijd van het einde aanstaande is.
"En
Wat Egypte Betreft, Het Zal
Geen Ontkomene Blijken Te Zijn"
Het 11de hoofdstuk van Daniël, beginnend vanaf het 40ste
vers, voorzegt de cruciale politieke ontwikkelingen die
plaatsvinden tijdens de feitelijke tijd van het einde,
als een inleiding tot de uiteindelijke confrontatie. Volgens
Daniël 11:42 zal de koning van het noorden "zijn hand
blijven uitsteken tegen de landen; en wat het land Egypte
betreft, het zal geen ontkomene blijken te zijn."
Het voorgaande vers voorzegt dat Edom, Moab en een
gedeelte van de natie Ammon tijdelijk de agressie
van de koning van het noorden zullen ontvluchten. Daar deze
drie natiën al vele eeuwen verdwenen zijn en daar de profetie
zich nog moet ontvouwen (omdat het geen eerdere, kleinere
vervulling heeft gekend), is het duidelijk dat Moab,
Edom en Ammon enkel een vertegenwoordiging zijn van
andere entiteiten die in verbinding staan met geestelijk
Israël, een interessante ontwikkeling die ergens anders
zal worden besproken. Maar, het punt is dat ondanks dat
Egypte heden ten dage nog steeds als natie bestaat, het
grotendeels onbeduidend is geworden met betrekking tot de
politieke aangelegenheden in de huidige wereld. Het hedendaagse
Egypte is slechts een schaduw van het voormalige Egyptisch
Rijk. Egypte moet daarom ook een afbeelding zijn
van een hedendaagse natie, niet zichzelf.
Na de uiteenvalling van het koninkrijk van Alexander werd
Egypte de oorspronkelijke koning van het zuiden. De Wachttoren
heeft correct ingezien dat wanneer er daarna in de profetie
over "Egypte" wordt gesproken, dit een afbeelding
is van de dan heersende koning van het zuiden. Nadat de
koning van het noorden als een storm opkomt en de landen
zal overstromen, ten tijde van het begin van de tijd
van het einde, wordt er in de profetie niet meer gesproken
over de koning van het zuiden. Het is daarom duidelijk dat
"Egypte" de Amerikaanse koning van het zuiden vertegenwoordigt.
Het probleem met onze huidige interpretatie zit hem in
het feit dat de Wachttoren ons heeft geleerd dat de profetie
tijdens de Koude Oorlog in vervulling is gegaan. Volgens
ons laatste commentaar op Daniël ontsnapte de Verenigde
Staten niet aan de expansionistische tendens van de Sovjet
"koning van het noorden." Als voorbeeld wordt de nederlaag
van de Amerikanen aangehaald, welke ze tegen de door de
Sovjets ondersteunde Communistische machten in Vietnam leden.
Verder beredeneert de Wachttoren dat de Sovjet koning van
het noorden regeerde over de "verborgen schatten"
van de Verenigde Staten (zoals de profetie in het 43ste
vers voorzegt), door Amerika er, naar men verondersteld,
toe te dwingen hun bronnen uit te putten in een peperdure
wapenwedloop. Niets kan echter verder naast de waarheid
liggen. Eén aspect van de Koude Oorlog en wapenwedloop was
de zogenoemde ruimtewedloop. Het wordt algemeen erkend
dat het Amerikaanse ruimtevaartprogramma de grootste economische
wetenschaps-aandrijver ooit was.
Uitgaven ten behoeve van defensie en research tijdens de
Koude Oorlog was een economisch sleutelcomponent welke grote
welvaart heeft gebracht en er één van de primaire oorzaken
van is dat de Verenigde Staten nu de enige SuperMacht is
in de wereld in het tijdperk na de USSR. In bepaalde gebieden
van het land zorgden bezuinigingen op het gebied van defensie
na de Koude Oorlog voor een korte, maar pijnlijke inkrimping
van economische activiteit.
In werkelijkheid was het de USSR die "geen ontkomene
bleek te zijn" daar het in de vuilnisbak van de geschiedenis
werd geveegd. In werkelijkheid beweren
enkele "debatvoerders van dit samenstel van dingen"
zelfs, dat het de opzettelijke Koude Oorlog strategie van
de Verenigde Staten is geweest om de USSR in insolventie
te drijven door de wapenwedloop gedurende de jaren van Reagan
te versnellen. Wat de waarheid met betrekking hiermee ook
is, de geschiedenis legt er getuigenis van af dat het de
USSR was die op zijn gat ging - niet zijn Amerikaanse vijand.
Niet eerder was het nieuwe niet-communistische Rusland
welkom geheten in de broederschap van kapitalistische natiën
- toen stortte het economisch ongegeneerd in elkaar. Nu,
net zoals in het grootste gedeelte van de zogenoemde Derde
Wereld, worden de verborgen schatten van de eens trotse
Sovjet Unie geplunderd
en komen hun bronnen steeds meer onder
controle van de IMF en aanverwante instellingen van
het Westen. Het moet daarom duidelijk zijn dat de Sovjet
Unie nooit over de "verborgen schatten" van Amerika
heeft geheerst.
De Wachttoren identificeerde de USSR voor het eerst als
koning van het noorden in 1957-1958. Wat eens een briljante
en inzichtvolle interpretatie leek, is nu door de tijd onnauwkeurig
gebleken en Jehovah's Getuigen en de Wachttoren hebben nu
te maken met een dilemma in de interpretatie. Het is geen
kwestie van even een paar aanpassingen doen aan ons huidige
commentaar, alsof we een nieuwe lap op een oud gewaad naaien.
Het is duidelijk dat we de gehele gedachte dat de USSR ooit
de koning
van het noorden is geweest, moeten loslaten.
Verder moeten we, wanneer we erkennen dat de
tijd van het einde nog niet begonnen is - in ieder geval
niet ten tijde van dit schrijven - een nieuw referentiepunt
in de profetie vaststellen. Wanneer we dat essentiële feit
onder ogen zien, wordt duidelijk dat de profetie aangaande
"Egypte" nog niet vervuld is. Waar we tegenover staan
is daarom de volledige ineenstorting en onderwerping van
de Verenigde Staten; en dat is wat Jehovah tot nu
toe heeft verzegeld in profetie.
Maar, hoe kunnen we hier zeker van zijn?
Ten eerste door in te zien dat het boek Daniël niet de
enige plaats is in de Schrift waar "Egypte" wordt
gebruikt als een symbool voor iets anders. Openbaring 11:8
zegt het volgende met betrekking tot de "twee getuigen"
die gedood worden door het wilde beest dat uit de afgrond
opstijgt: "En hun lijken zullen liggen op de brede straat
van de grote stad die in geestelijke zin Sodom en Egypte
wordt genoemd, waar ook hun Heer aan een paal werd gehangen."
Daar het algemeen bekend is dat Jezus buiten de muren van
Jeruzalem aan een paal genageld werd, in welke betekenis
werd Jezus dan in "Egypte" aan een paal gehangen?
In plaats dat Egypte de wereld in het algemeen symboliseert
- zoals we nu denken - is het, daar Farao's Egypte de eerste
wereldmacht uit de Bijbelse profetie was en ze bij diverse
gelegenheden veel te maken had met Gods volk, veel
toepasselijker en redelijker dat "Egypte" in die
bepaalde profetie een ander specifiek en belangrijk
rijk vertegenwoordigt die evenzo te maken had met
Jehovah's volk.
Satans zevenkoppige politieke monster is in werkelijkheid
een enkele organisatie die gedurende de eeuwen in
verschillende gedaanten constant heeft bestaan. De gehele
beestachtige organisatie manifesteert enkel verschillende
opeenvolgende regerende koppen. Gezien het feit dat Egypte
de eerste regerende kop was, lijkt het een passend
symbool te zijn voor welke kop er welk moment maar ook domineert.
Daarom, gedurende Christus' tijd op aarde was Rome de dan
heersende kop van het politieke apparaat van de Duivel en
omdat Christus inderdaad door Romeinse soldaten die onder
autoriteit van Ceasar handelden aan de paal werd genageld,
wordt er gezegd dat Christus in "Egypte" aan de paal
genageld is. Evenzo kunnen we verwachten dat de 8ste koning
tijdens de feitelijke Apocalyps zal opstaan als de leidende
autoriteit van het samenstel van dingen van de Duivel, en
daarna de leiding zal nemen in de vervolgende oorlog tegen
Jehovah's symbolische twee gezalfde getuigen - hen aldus
voor dood achterlatend in "Egypte" - waar ook hun
Heer werd geëxecuteerd.
Door het gebruik in Daniël en Openbaring wordt daarom duidelijk
dat God de oude natie Egypte inderdaad gebruikt als een
symbool voor andere machten. Laten we nu, met dit feit vers
in ons geheugen, de uitgebreide profetieën van Ezechiël
en Jesaja gedetailleerder bestuderen om te bepalen in welke
mate Jehovah zijn oordelen hier verborgen kan hebben. Deel
II zal evenzo de profetieën die gericht zijn tot het oude
Tyrus bestuderen.
"Op
Wie Zijt Gij Gaan
Gelijken In Uw Grootheid?"
De profetie die gericht is tegen Egypte bestaat feitelijk
uit een aantal verschillende aankondigingen die over een
periode van 15 jaar werden gegeven. De profetie in het 31ste
hoofdstuk van Ezechiël vergelijkt de natie Egypte met een
geweldige ceder op de Libanon wiens top tot de wolken reikt.
Volgens de profetie was de Egyptische ceder met geen andere
boom te vergelijken. Het 5de vers zegt: "Daarom werd
hij hoger van gestalte dan alle andere bomen van
het veld."
In de tijd dat de profetie aan Ezechiël werd gegeven, tijdens
de Joodse ballingschap in Babylon, was Egypte niet langer
de superieure macht in de regio. Zowel Assyrië als Babylon
waren elk op hun beurt gegroeid tot oppermacht. De beroemde
slag
bij Karkemis, welke in Jeremia 46:2 wordt genoemd, was
het begin van het einde van de Egyptische overmacht en de
nederlaag van Farao Necho maakte Babylon tot het rijk waar
ter dege rekening mee moest worden gehouden.
Gezien de apocalyptische taal in de profetie tegen Egypte,
zoals we straks verder zullen bemerken, is het voor Bijbelonderzoekers
duidelijk dat het een veel grotere vervulling heeft dan
enkel tegen het oude land van de Nijl. Volgens de interpretatie
van de Wachttoren vertegenwoordigt de ceder echter Satans
gehele politieke stelsel. Maar, als dat zo is, waarom
zou de profetie dan zeggen dat geen andere nationale
boom zich kon vergelijken met de Egyptische ceder? Als de
ceder alle natiën van het gehele samenstel van dingen
vertegenwoordigt, zouden er geen andere natiën kunnen zijn
waarmee het überhaupt vergeleken zou kunnen worden, toch?
Ezechiël 31:8, 9 benadrukt sterk dat alle andere natiën
in verhouding staan met de geweldige Egyptische ceder, maar
er niet mee te vergelijken zijn, door te zeggen: "Andere
ceders evenaarden hem niet in de tuin van God. Wat de jeneverbomen
betreft, die vertoonden geen gelijkenis met betrekking tot
zijn grote takken. En zelfs plataanbomen bleken niet als
hij te zijn wat hun takken betreft. Geen andere boom
in de tuin van God leek op hem in zijn schoonheid. Schoon
maakte ik hem in de overvloed van zijn loof, en alle andere
bomen van Eden die in de tuin van de ware God waren, bleven
hem benijden.'"
Nogmaals, als geen andere natie zich kon vergelijken met
Egypte, is het duidelijk dat Egypte niet alle natiën
vertegenwoordigt. Dat wordt verder bevestigd door het feit
dat de Egyptische ceder door een andere natie werd
omgehakt. Jehovah's oordeel tegen Egypte luidt: "Ik zal
hem ook in de hand van de despoot van de natiën geven. Zonder
mankeren zal hij er handelend tegen optreden. Overeenkomstig
zijn goddeloosheid wil ik hem verdrijven. En vreemden, de
tirannen van de natiën, zullen hem omhouwen... En uit zijn
schaduw zullen alle volken der aarde afdalen en ze zullen
hem laten liggen."
Het moet duidelijk zijn dat de beschrijving die van het
oude Egypte gegeven werd, nog specifieker van toepassing
is op de Verenigde Staten. Welke andere natie ter wereld
kan zich tenslotte vergelijken met Amerika? Wie kan ontkennen
dat Amerika de grootste natie is die ooit heeft bestaan?
Vanaf de koloniale grondlegging zijn de Verenigde Staten
uniek geweest in dat Amerika alles verloochend heeft waarvoor
het rijk in de geschiedenis stond. Als voorbeeld is hier
een link naar een document dat meer dan 100 jaar geleden
geschreven is en wat Amerika's tegenstand tegen imperialisme
beschrijft.
Het Britse Rijk en verbonden koloniale machten van Europa
waren van mening dat de mensheid een bezit was dat
gehoed en vergaard moest worden. De bewering dat God de
mens naar zijn beeld had geschapen en dat alle mensen gelijke
rechten hadden, was iets vreemds voor het rijk. Door de
ijzeren hand waarmee het rijk het continent Europa bestuurde,
bestond er geen mogelijkheid dat een ware republiek daar
ooit voor het eerst succesvol zou opkomen. Maar, omdat een
grote oceaan Amerika scheidde van de controlekamer van het
rijk, was het mogelijk dat het zaad van vrijheid wortel
kon schieten en uit kon groeien tot een natie die als een
schaduwgevende boom was voor alle onderdrukte mensen.
Het is een historisch feit dat veel personen de vrijheid
en welvaart van de Verenigde Staten hebben benijd en er
naar op hebben gekeken voor leiderschap, inspiratie, bescherming
en financiële hulp. Daarom zegt de schriftplaats: "alle
andere bomen van Eden die in de tuin van de ware
God waren, bleven hem benijden."
Miljoenen personen die onderdrukking en tirannie zijn ontvlucht,
zijn naar Amerika gestroomd om zodoende te trachten een
beter leven voor zichzelf te vinden. Diverse natiën
in Europa, Azië en Zuid-Amerika hebben het Amerikaanse
model proberen over te nemen en het Amerikaanse economische
systeem proberen na te volgen. Ontwijfelbaar hebben alle
natiën geleefd onder de schaduw van de 20ste Eeuwse
"Egyptische" ceder.
Natuurlijk heeft Amerika in het verleden ook het eigen
volk en de Afrikaanse bevolking onderdrukt. En Amerika is
schuldig aan nog veel meer slechte dingen. Het is ook waar
dat vele invloedrijke Amerikanen "koloniaal" zijn
blijven denken en de voorkeur hebben gegeven aan een systeem
van slavernij en uitbuiting, en in recente jaren zijn de
Verenigde Staten meer en meer gaan lijken op haar imperialistische
voorgangers - maar dat is niet altijd zo geweest. Om de
dingen in het juiste perspectief te plaatsen, het oude Egypte
maakte ook gebruik van slavernij en onderdrukking, toch
spreekt de profetie over Egypte als de benijding van alle
andere natiën. In een relatieve betekenis staat een
natie dus boven de anderen.
Zonder twijfel werd de 20ste Eeuw niet ongegrond de Amerikaanse
Eeuw genoemd. Door het toerusten en opleiden van de
gewone man en uit dat grote vat van creativiteit te tappen,
heeft het Amerikaanse systeem het grote menselijke potentiëel
ontketend en heeft het verbazingwekkende ontdekkingen en
uitvindingen gedaan die de hele mensheid tot voordeel hebben
gestrekt.
In de taal van de profetie symboliseren wateren dikwijls
mensen en natiën of de maatschappij in het algemeen.
Openbaring 17:15 zegt bijvoorbeeld het volgende over Babylon
de Grote: "De wateren die gij gezien hebt, waar
de hoer zit, betekenen volken en scharen en natiën
en talen." Dat symbolisme vasthoudend, beschrijft
Ezechiël 31:4, 5 de bron van de fenomenale groei van
het Grotere Egypte. Daar staat: "Wateren deden hem
groot worden; de waterdiepte deed hem hoog opschieten. Met
haar stromen ging ze rondom de plaats waar hij geplant was;
en haar kanalen zond ze uit naar alle bomen van het veld.
Daarom werd hij hoger van gestalte dan alle andere bomen
van het veld."
Door haar inwoners boven het slavernijniveau op te heffen
en door ambitieuze en briljante emigranten vanuit heel de
wereld aan te trekken; door het bevorderen van ontwikkeling,
research en een ondernemende geest heeft het Amerikaanse
systeem zich ontwikkeld tot het meest succesvolle en economisch
meest welvarende systeem dat ooit bedacht is. Dat wordt
klaarblijkelijk bedoeld met de waterbron welke de Egyptische
ceder voedt.
Maar waarom verwijst God naar de politieke naties, welke
in de macht van Satan liggen, alsof ze bomen in de Tuin
van Eden zijn? In Romeinen 13:1 geeft Paulus de reden, omdat
"de bestaande autoriteiten door God in hun relatieve
posities zijn geplaatst." Toen de Duivel Jezus
trachtte te verleiden door hem alle koninkrijken der aarde
aan te bieden, erkende zelfs hij dat de heerlijkheid
en de autoriteit van die koninkrijken aan hem gegeven
waren met Gods toestemming. Sinds de mensheid dus uit Eden
verdreven is, heeft God het toegestaan dat diverse autoriteiten
bestaan en macht uitoefenen (als alternatief voor tribalisme
of anarchie) totdat Jehovah het koninkrijk aan Christus
over geeft. Daar "er geen autoriteit [is] dan door
God," is het alsof de natiën door God "geplant"
zijn, in de zin dat hij de uiteindelijke stem heeft ook
al is Satan de god van deze wereld.
Bij diverse gelegenheden in het verleden heeft Jehovah
in de nationale aangelegenheden van natiën ingegrepen
om zijn wil met betrekking tot zijn volk ten uitvoer te
brengen. Door Jehovah's tussenkomst werd Jozef, een nederige
herderszoon van Jakob, bijvoorbeeld verhoogd tot de hoge
positie van Minister-President over heel Egypte. Daniël
werd evenzo verhoogd van gevangene tot derde regeerder over
het Babylonische Rijk. Ook Esther werd, ondanks dat ze gevangene
was, de koningin van het grote Perzische Rijk.
Daniël werd zelfs door de engel Gabriël verteld
dat Gabriël voor de Perzische regeerder als versterker
en vesting zou zijn. Of, zoals de Speuk zegt: "Het
hart van een koning is als waterstromen in de hand van Jehovah.
Overal waarheen het hem behaagt, wendt hij het."
We kunnen er dus van verzekerd zijn dat Jehovah's engelen
bij bepaalde gelegenheden evenzo hedendaagse regeringen
hebben beschermd en gesterkt om het werk van God te vergemakkelijken.
Daarom vroeg Paulus aan de broeders van Christus om te bidden
"betreffende koningen en allen die een hoge positie
bekleden, opdat wij een kalm en rustig leven mogen blijven
leiden met volledige godvruchtige toewijding en ernst."
Het is daarom een passende illustratie dat de diverse bomen
in Eden logischerwijs alle natiën op aarde symboliseren
tot de tijd van Jehovah's oordeel; terwijl Egypte de leidende
natie vertegenwoordigt - alsof het de grootste boom in de
gehele geplante tuin van God is. Wanneer Gods werk echter
voleindigd is, kunnen we verwachten dat de natiën omgehakt
zullen worden, net als bomen! En volgens de profetie heeft
Jehovah een houthakker die reeds voor die taak is aangewezen.
(Zie Jesaja 14:8)
Na de ramp van 11 september, een gebeurtenis die een tsunami-achtige
schokgolf in de wereld veroorzaakte, kunnen we ons slechts
een voorstelling maken van de schok en het afgrijzen welke
de natiën zullen ervaren wanneer de grootste natie
in de wereld in de handen van tirannen valt. Daarom vervolgt
Jehovah's profeet met te zeggen: "Wegens hem zullen
de bomen van het veld alle bezwijmen. Op het geluid van
zijn val zal ik stellig natiën doen schudden wanneer
ik hem naar Sjeool doe neerdalen bij degenen die neerdalen
in de kuil, en in het land hier beneden zullen alle bomen
van Eden..."
Volgens de profetie van Haggaï zal God een geweldige
opschudding van de wereld toestaan, welke als middel voor
het voleindigen van de uiteindelijke, definitieve verzameling
van zijn gekozenen en hun vrienden zal dienen. Haggaï
2:7 zegt: "'En ik wil alle natiën schudden,
en de begeerlijke dingen van alle natiën moeten binnenkomen;
en ik wil dit huis met heerlijkheid vervullen', heeft Jehovah
der legerscharen gezegd."
De profetie in Openbaring voorziet een opschudding van
alle natiën die plaatsvindt na het openen van het 6de
zegel en als voorbode van het verzegelen van de 144.000
en het bijeen verzamelen van de grote schare dient. Openbaring
6:12-16 beschrijft dat de hemelse lichten verduisterd zullen
worden en alle op bergen gelijkende instellingen ineen zullen
storten. Wat vooral belangrijk is, is dat het schudden van
de natiën niet het einde van de wereld is - ondanks
dat het op dat moment wel zo zal lijken, wat klaarblijkelijk
de reden is dat Jezus zei dat de verdrukking verkort zou
worden ter wille van Jehovah's uitverkorenen.
De ernstigheid en totaliteit van de komende ineenstorting
van het samenstel wordt tot uitdrukking gebracht door het
feit dat de angstige bewoners de steenmassa's en bergen
zullen smeken over hen te vallen om hen te beschermen tegen
Jehovah's oordeel. Wanneer elke berg dus van zijn plaats
verwijderd zal worden en de mensen der aarde hen toch zullen
smeken op hen te vallen, is het duidelijk dat de beschaving
nog enige tijd voort zal strompelen na de opschudding. De
bergen die neervallen zijn klaarblijkelijk de democratische
instellingen, terwijl in hun plaats een totalitaire meester
zal komen die veronderstelt dat hij de mensheid van Jehovah's
woede kan redden.
Terug naar Ezechiël: de profeet gebruikt apocalyptische
taal die erg lijkt op die in Openbaring, wanneer hij de
wereldomvattende gevolgen beschrijft van de val van Egypte.
De profeet zegt: "'En wanneer gij wordt uitgeblust,
wil ik de hemel bedekken en zijn sterren verduisteren. Wat
de zon betreft, met wolken zal ik ze bedekken, en de maan
zelf zal haar licht niet laten schijnen. Alle lichtende
lichten aan de hemel ik zal ze vanwege u verduisteren,
en ik wil duisternis over uw land brengen', is de uitspraak
van de Soevereine Heer Jehovah."
Bijbelstudenten zullen onmiddellijk beseffen dat Jezus
ook precies dezelfde apocalyptische illustratie gebruikte
toen hij de wereldschokkende gebeurtenissen voorzei die
tijdens zijn tegenwoordigheid zouden plaatsvinden. In Mattheüs
24:29 zei Jezus: "Onmiddellijk na de verdrukking
van die dagen zal de zon worden verduisterd, en de maan
zal haar licht niet geven, en de sterren zullen van de hemel
vallen, en de krachten der hemelen zullen worden geschokt."
Dit zijn duidelijk geen gewone, alledaagse gebeurtenissen.
Terwijl de Wachttoren heeft gespeculeerd dat Jezus wellicht
letterlijke hemelse fenomenen voorzei, wordt door
het veelvuldige gebruik van die specifieke apocalytische
fraseologie duidelijk dat zulk een symbolisme in de schrift
voorbehouden is aan het aanduiden van de unieke omstandigheden
welke de menselijke aangelegenheden zullen treffen wanneer
politieke machten van de wereld van hun ogenschijnlijk permanente
vaste plaatsen geschud worden. Daarom kunnen we concluderen
dat de val van de 7de wereldmacht de wereld zal schudden
en het gehele samenstel van nationale staten zal neerhalen.
We mogen verwachten dat de 8ste koning uit de as van die
ineenstorting zal opkomen en de wereld als nooit tevoren
zal tiranniseren.
Daarom zegt Ezechiël 32:10 verder: "En om
u zal ik stellig vele volken in ontzetting brengen, en zelfs
hun koningen zullen vol huivering om u sidderen wanneer
ik mijn zwaard voor hun aangezicht zwaai, en zij zullen
elk ogenblik moeten beven, ieder voor zijn eigen ziel, op
de dag van uw val."
Het bovenstaande vers doet denken aan de profetie van Openbaring,
welke beschrijft dat de koningen der aarde zullen sidderen
van angst voor de 8ste koning nadat hij Babylon de Grote
vernietigd heeft. Klaarblijkelijk vallen het Grotere Egypte
en haar democratische bondgenoten dus voordat Babylon
de Grote vernietigd wordt. En daar de Verenigde Staten en
het Westen voorvechters zijn geweest van mensenrechten en
religieuze vrijheid hebben beschermd, zal het einde van
het Amerikaanse democratische systeem de georganiseerde
religie over de gehele wereld inderdaad kwetsbaar achterlaten
voor de verwoestingen van de vijandige machten. Maar, welke
vijand kan de Verenigde Staten mogelijkerwijs overwinnen,
kunnen we ons afvragen? Gezien Amerika's overweldigende
militaire superioriteit, zal toch elke vijand die een invasie
tracht uit te voeren, een snelle en zekere vernietiging
tegemoet kunnen zien? Om die vragen te kunnen beantwoorden
en de uitkomst van de huidige ontwikkelingen te kunnen onderscheiden,
is de profetie van Jesaja onontbeerlijk.
"De
Vorsten van Zoan Hebben
Dwaas Gehandeld, de Vorsten
van Nof Zijn Bedrogen"
Na Farao Necho's nederlaag te Karkemis, was de weg voor
de Babylonische reus geopend om het zuiden te onderdrukken
en Filistea, Tyrus, Juda en Egypte alsook Moab, Ammon en
Edom te vertreden. Volgens de profetie die in het 19de hoofdstuk
van Jesaja staat opgetekend en welke te maken had met de
Assyrische invasie, was interne tweestrijd en politieke
onenigheid de bepalende factor in de val van Egypte. Wat
zou dit voor het Grotere Egypte kunnen inhouden?
(Opmerking voor studenten van Gods Woord: Daar Assyrië
en Babylon bij diverse gelegenheden beiden als instrument
door God gebruikt werden, kunnen we ze in profetieën
onderling verwisselen. Bijvoorbeeld: Het grootste gedeelte
van het 14de hoofdstuk van Jesaja beschrijft Jehovah's oordeel
tegen Babylon nadat het voor God als middel tot straf heeft
gediend. In het 25ste vers zegt Jehovah echter dat hij "de
Assyriër in mijn land [zal] verbreken." Dat
komt omdat zowel Assyrië als Babylon, in de grotere
vervulling van de profetieën, een voorafschaduwing
zijn van de 8ste koning.)
Wanneer we willen begrijpen waar wij ons heden ten dage
bevinden, is het noodzakelijk een uitgebreidere blik op
de geschiedenis te werpen. Totdat de
vrede van Westfalia in 1648 een einde maakte aan tientallen
jaren van religieuze oorlogsvoering in Europa, bestond er
niet zoiets als een onafhankelijke nationale staat. Sinds
die tijd kan geschiedenis alleen volledig worden begrepen
in het licht van de vijandigheid en strijd tussen de twee
onverenigbare systemen van het imperium en de onafhankelijke
nationale staat. Die twee strijdende stelsels worden perfect
gesymboliseerd door het leem en ijzer van de huidige Anglo-Amerikaanse
diade.
Er wordt gezegd dat iemand Benjamin Franklin eens heeft
gevraagd wat voor regering hij de zich ontwikkelende Verenigde
Staten had gegeven. Hij
antwoordde: "Een republiek, als je dat kan
houden." Dat antwoord geeft de uitdaging weer waar
Amerika en het samenstel van nationale staten mee te maken
heeft. Hoe dat zo?
Nadat de Amerikaanse Burgeroorlog de Confederatie met haar
Britse bondgenoot verslagen had, werd de Verenigde Staten
de grootste industriële natie ter wereld. Het Britse
rijk realiseerde zich dat het de Verenigde Staten niet in
rechtstreekse oorlogsvoering kon overwinnen, wanneer het
de controle zou houden. In plaats daarvan bepaalden zij
een
andere koers, daarbij het politieke en economische stelsel
van de Verenigde Staten van binnenuit te verderven en de
Verenigde Staten omver te werpen door het zelf imperialistisch
te maken.
Het uiteindelijke doel is de totale nationale staat te
elimineren en terug te keren naar wereldheerschappij - waarbij
de Verenigde Naties in New York als administratieve en rechterlijke
hoofdstad van het Nieuwe Wereldrijk wordt gebruikt. De roep
om het einde
van het verdrag van Westfalia wordt luider en luider.
In de afgelopen dertig jaar vindt de voortdurende controverse
tussen het Amerikaanse en het Britse systeem zijn weerschijn
in beleid zoals de Britse vrije handel tegenover het Amerikaanse
protectionisme. Terwijl het Amerikaanse systeem de natie
opbouwde door investeringen in industrie, infrastructuur
en onderwijs, heeft het London/Wall Street/financier systeem,
waarbij de wereld wordt geplunderd door middel van woekeringen
en financiële trucs, de Verenigde Staten nu op de rand
van economische ineenstorting gebracht.
In slechts luttele jaren is de Verenigde Staten van 's
werelds grootste lener in de grootste schuldenaar veranderd.
Tegelijkertijd heeft de Verenigde Staten, die ooit de grootste
industriële macht op aarde was, nu het punt bereikt
waarbij het zichzelf alleen in leven kan houden door goederen
uit het buitenland te importeren. Het jaarlijkse handelstekort
van de Verenigde Staten wordt nu geschat op meer dan $500.000.000.000!
Simpel gezegd zijn de Amerikanen overgeleverd aan een vorm
van slavernij, net zoals dat met de rest van de wereld reeds
is gebeurd.
(Een interessante parallel is dat er zich in de tijd van
Jozef een zeven jaar durende hongersnood voordeed in Egypte,
die een ieder dwong alles wat zij hadden te verkopen om
in leven te blijven, zodat ze letterlijk gecontracteerde
dienaren in hun eigen land werden.)
Alleen wanneer we een idee hebben van wat er werkelijk
in de wereld gebeurt, kunnen we de hoop hebben te begrijpen
waarover Jehovah God echt spreekt in profetieën. We
hoeven ten slotte niet te verwachten dat profetieën
in overeenstemming zijn met misleidende publieke opinie,
media propaganda en historische revisie, toch? Daar Satan
'de gehele bewoonde aarde misleidt' met behulp van zijn
diverse propagandamiddelen, kunnen we profetieën alleen
in overeenstemming met de werkelijkheid brengen wanneer
we de werkelijkheid zoals die in de echte wereld bestaat
vanuit Jehovah's gezichtspunt begrijpen.
Volgens Jesaja 19:11-13 bespot Jehovah Farao's raadgevers
voor hun onzinnigheid. Vers 13 luidt: "De vorsten
van Zoan hebben dwaas gehandeld, de vorsten van Nof zijn
bedrogen, de voornaamste mannen van haar stammen hebben
Egypte op een doolweg geleid."
De profetie lijkt met verbazingwekkende scherpzinnigheid
de huidige politieke situatie in de Verenigde Staten te
beschrijven. De vorsten van Nof en Zoan van de hedendaagse
Farao, zouden heel goed een afbeelding kunnen zijn van leden
van het kabinet en andere presidentiële adviseurs.
'De voornaamste mannen van haar stammen' beelden
toepasselijk de gekozen vertegenwoordigers van het Amerikaanse
volk af. Zoals uit hedendaagse gebeurtenissen blijkt, zijn
zij misleid in het accepteren van beleid en initiatieven
die duidelijk ontworpen en bedoeld zijn om de Amerikaanse
republiek te vernietigen.
Veel Amerikaanse vaderlandslievende personen hebben hun
bezorgdheid uitgesproken dat hun eens zo welvarende natie
met de grond gelijk wordt gemaakt, maar dat de neergaande
spiraal voortgaat, ondanks al het gepraat van goed-bedoelende
leiders. Hoe waar zijn de volgende woorden van de profeet:
"Jehovah zelf heeft in haar midden de geest van
ontsteltenis gemengd; en zij hebben Egypte op een doolweg
geleid in al zijn werk, net zoals een beschonkene ertoe
wordt gebracht in zijn uitbraaksel om te dolen. En Egypte
zal generlei werk blijken te hebben dat door de kop of de
staart, de scheut of de bies, gedaan kan worden."
(Jesaja 19:14, 15)
Het maakt niet uit welke politieke partij de macht heeft:
geen enkele hedendaagse Egyptische leider kan hun verdoemde
natie uit de rampzalige afgrond terug brengen. Jehovah heeft
de natie in feite gewogen en te licht bevonden. Ja, buitenlandse
waarnemers hebben een tastbaar ongemakkelijk gevoel,
terwijl ze de transformatie gade slaan van de eens welwillende
Verenigde Staten in een bedreigend
wereldrijk, onder leiding van de dwaze vorsten en voornaamste
mannen van Zoan en Nof.
"Ik
Wil het Land Doen
Drinken Wat Uit U Vloeit"
Zonder twijfel heeft de Verenigde Staten nog steeds grote
economische bronnen voorhanden. De dollar is in de wereld
in vele opzichten de voorkeursvaluta, ook al is die verheven
positie snel aan het afnemen. Alle olie-inkopen van alle
natiën moeten bijvoorbeeld worden gedaan in U.S. dollars,
welke eerst gekocht moeten worden voordat er olie gekocht
kan worden. Een ineenstorting van de dollar zal dus niet
alleen desastreus zijn voor Amerika, maar ook voor het wereldwijde
kapitalistische stelsel - alhoewel Amerika natuurlijk het
meest geraakt zal worden bij zo'n calamiteit. En klaarblijkelijk
zal de Amerikaanse koning op die wijze in handen van tirannen
vallen.
Terugkerend naar de profetie van de koning van het noorden
en zuiden; Daniël 11:42, 43 zegt gedeeltelijk: "En
wat het land Egypte betreft, het zal geen ontkomene blijken
te zijn. En hij zal werkelijk heersen over de verborgen
schatten van het goud en het zilver en over al de begeerlijke
dingen van Egypte." Daar de Sovjet-Unie,
zoals eerder besproken, nooit over Amerika's schatten heeft
geheerst, wacht deze profetie een toekomstige vervulling.
Merk ook op dat de koning van het noorden over "al
de begeerlijke dingen van Egypte" zal heersen.
Dat wijst zeker op een volledige economische onderwerping.
Ezechiël 30:4b bevestigt dat de schatten van Egypte
geconfisceerd zullen worden. Er staat: "En zij werkelijk
zijn rijkdom nemen en zijn fundamenten werkelijk worden
omvergehaald." De fundamenten van de Verenigde
Staten zijn de Constitutie en diverse wetten en instellingen
die de industrie en de economie regelen. De profetie voorspelt
dus het volledige einde van de onafhankelijke Verenigde
Staten.
Het 32ste hoofdstuk van Ezechiël geeft een nog betere
weergave van wat er zal gaan gebeuren. Daar wordt Egypte
afgebeeld als een vervuilend zeemonster dat enkel tot aas
zal worden. "En ik moet u laten liggen op het land.
Op de oppervlakte van het veld zal ik u slingeren. En op
u wil ik alle vliegende schepselen des hemels doen verblijven,
en met u wil ik de wilde dieren van de gehele aarde verzadigen.
En ik wil uw vlees op de bergen leggen en de dalen vullen
met uw afval. En ik wil het land doen drinken wat uit u
vloeit, van uw bloed, op de bergen; en zelfs stroombeddingen
zullen gevuld worden met hetgeen van u afkomstig is."
De bovenstaande profetie lijkt zeker verder te reiken dan
de val van het oude land Egypte. Hoe konden "de
wilde dieren van de gehele aarde" zich ten slotte
voeden met de gevallen Farao? Wanneer we echter beschouwen
wat er met de Verenigde Staten zal gebeuren in het geval
van een catastrofale financiële klap voor de dollar,
lijkt het een perfecte analogie te zijn. Zo'n gebeurtenis
zal Amerika in letterlijk één nacht een Derde
Wereld natie maken. In plaats van boven andere natiën
uit te tornen, zoals voorheen, zal de natie zich niet van
hen onderscheiden, alsof de andere op beesten gelijkende
natiën letterlijk zijn vlees eten!
Het 19de hoofdstuk van Jesaja voorzegt evenzo dat er een
economische ineenstorting voor Egypte in het verschiet ligt.
In de verzen 5-7 zegt Jehovah dat hij de Rivier de Nijl
en al haar kanalen zal laten opdrogen. De Nijl was natuurlijk
de levensader van Egypte. De Egyptenaren hadden een ingenieus
systeem van irrigatiekanalen ontworpen, waarbij de gehele
regio van water kon worden voorzien en aldus een overvloedige
opbrengst gaf. Het zou dus rampzalig zijn wanneer de Nijl
zou opdrogen. Natuurlijk lieten Nebukadnezars militairen
de Grote Rivier de Nijl niet opdrogen. Maar, daarmee beeldt
Gods profeet de totale verwoesting af die over de eens zo
groeiende graanschuur uit het Middellandse zeegebied zou
komen.
Het 9de en 10de vers wijzen op de grootte van die economische
ineenstorting, door te zeggen: "En de bewerkers
van gehekeld vlas moeten beschaamd staan, alsook de wevers
van witte stoffen. En haar vervaardigers van veelkleurig
weefwerk moeten verbrijzeld worden, allen die om
loon arbeiden, bedroefd van ziel." Natuurlijk zouden
de commercie en economische activiteit veel te lijden hebben
onder Nebukadnezars binnenvallende macht, dus waarom zou
Jehovah deze vanzelfsprekendheid dan vermelden? Kennelijk
omdat de profetie op een ander niveau spreekt, waarbij aangegeven
wordt dat loonarbeiders, die de uiteindelijke bron van rijkdom
zijn voor het Grotere Egypte, verlies zullen lijden wanneer
hun natie ineenstort.
De Christelijke profeten voorzeggen ook dat de laatste
dagen van het huidige samenstel zullen resulteren in economische
ellende. Jakobus 5:1-3 zegt: "Welaan nu, gij rijken,
weent en jammert om uw ellenden die over u komen. Uw rijkdom
is verrot en uw bovenklederen zijn door de mot aangetast.
Uw goud en zilver is weggeroest, en hun roest zal tot een
getuigenis tegen u zijn en uw vleesdelen verteren. Iets
wat gelijk is aan vuur hebt gij in de laatste dagen opgestapeld."
Daar zo'n financiële ramp nog niet plaats heeft gevonden,
is het duidelijk dat de laatste dagen de feitelijke
periode van oordeel zijn, en aldus nog niet begonnen zijn.
Maar, nogmaals, gezien de huidige precaire financiële
toestand van de wereld, mogen we aannemen dat het einde
dichtbij is. De tijd dat mensen inderdaad hun waardeloze
geld, obligaties en aandelen, en bovenal - hun Amerikaanse
dollars - als confetti op straat zullen gooien, moet heel
nabij zijn.
"De
Stad Der Omverhaling
Zal één Ervan Worden Genoemd"
Eén van de meest intrigerende aspecten van Jesaja's profetie
tegen Egypte kunnen we lezen in het 18de vers. Daar staat:
"Op die dag zullen er vijf steden in het land Egypte
blijken te zijn die de taal van Kanaän spreken en bij
Jehovah der legerscharen zweren. De Stad der Omverhaling
zal één ervan worden genoemd."
In de tijd dat de profetie werd gegeven, was Hebreeuws
de taal van Kanaän. Dus, in de hedendaagse toepassing is
de Hebreeuwse taal het geestelijke dialect dat door het
Israël van God wordt gesproken, samen met de andere schapen
die ook de taal van de Schrift vloeiend spreken.
En net zoals Egypte van tijd tot tijd een vluchtplaats voor
Jehovah's volk was, heeft de Verenigde Staten ook een omgeving
gecreëerd waarin Jehovah's Getuigen kunnen gedijen en groeien.
Zelfs in die mate dat ongeveer één miljoen zielen, zowel
geestelijke Israëlieten als een gecombineerd gezelschap
van Egyptenaren, door middel van hun openbare prediking
"bij Jehovah der legerscharen zweren."
De Verenigde Staten wordt dikwijls een smeltkroes genoemd
als gevolg van de grote etnische variatie binnen de bevolking.
Daar het werk van Jehovah's Getuigen eind 1800 in Amerika
begonnen is, namen immigranten uit diverse natiën de waarheid
mee naar hun thuisland, waarbij zij dus een zegen voor hen
werden. De Verenigde Staten heeft ook als vruchtbare grond
gefungeerd voor duizenden zendelingen, die op hun beurt
tot de verre uiteinden der aarde zijn verspreid met de boodschap
van Jehovah's koninkrijk. En door de relatieve voorspoed
van de States, in vergelijking met minder welvarende natiën,
is het wereldwijde werk van Jehovah's Getuigen gegroeid
door de vele materiële bijdragen en ondersteuning van vrijgevige
Amerikaanse broeders en zusters. Daarom zegt het laatste
vers van het 19de hoofdstuk van Jesaja: "Gezegend zij
mijn volk, Egypte."
Maar, wat valt er te zeggen over een stad genaamd "De
Stad der Omverhaling"? Daar Egypte werd binnengevallen
en werd afgebroken door vijandige machten van buiten
de natie, is het interessant dat een van Egypte's eigen
steden de profetische naam draagt van "De Stad der
Omverhaling." We moeten echter in gedachte houden
dat zowel Assyrië als Babylon Jehovah's instrumenten
waren om de natiën neer te halen. En als zodanig noemt
Jehovah hem in profetie de "verderver."
Jesaja 54:16 zegt: "Ikzelf heb ook de verderver
geschapen voor te gronde richtend werk." Jesaja
13:5 schetst de aard en grootte van het werk van Jehovah's
terechtsteller, door te zeggen: "Zij komen uit een
ver land, van het uiteinde des hemels, Jehovah en de wapens
van zijn openlijke veroordeling, om de gehele aarde te
gronde te richten."
In de moderne vervulling fungeert de 8ste koning als Jehovah's
uiteindelijke, imperialistische terechtsteller. De Wachttoren
zag dit al lang geleden in, maar lijkt er niet langer de
nadruk op te leggen. Hoe dan ook, wanneer Amerika uiteindelijk
verdrongen wordt door de Organisatie van de Verenigde Naties,
en het huidige samenstel van nationale staten weggevaagd
wordt, zoals de bedoeling is, zal New York uiteindelijk
Washington D.C. vervangen als de primaire wereldhoofdstad.
De Stad der Omverhaling zou op die tijd dus een toepasselijke
benaming zijn voor de Stad New York.
Wellicht nog verbazingwekkend nauwkeuriger zeggen de volgende
verzen van Jesaja hoofdstuk 19 het volgende: "Op
die dag zal er midden in het land Egypte een altaar voor
Jehovah blijken te zijn, en een zuil voor Jehovah bij zijn
grens. En het moet tot een teken en tot een getuige voor
Jehovah der legerscharen blijken te zijn in het land Egypte;
want zij zullen luid tot Jehovah roepen wegens de verdrukkers,
en hij zal hun een redder zenden, ja, een groot redder,
die hen werkelijk zal bevrijden."
In dezelfde Stad der Omverhaling, aan de kustlijn
van het hedendaagse Egypte, bevindt zich ook het Bethel
hoofdkantoor van Jehovah's Getuigen. Terwijl de meeste mensen
in de wereld geen belangrijkheid toekennen aan de naam van
Jehovah, doen Jehovah's Getuigen dat wel - en Jehovah zelf
ook. We hebben er hardnekkig voor gestreden dat de naam
van Jehovah erkend wordt als de onderscheidende en heilige
Naam van de Schepper. Klaarblijkelijk ziet en waardeert
Jehovah onze pogingen zijn naam te eren. Vanuit Jehovah's
standpunt bezien, en ondanks de tekortkomingen van de organisatie,
staat het hoofdkantoor van Bethel voor hem als een altaar
voor zijn Naam. De grote redder die Jehovah zijn verdrukte
volk in die tijd zal zenden, kan niemand anders zijn dan
Jezus Christus wanneer hij volledig is aangesteld als de
nieuwe koning over de aarde.
Jeremia 50:23 verwijst naar het wereldrijk Babylon als
"de smidshamer der gehele aarde." Ongetwijfeld
zal het hoofdkantoor van de Wachttoren in New York verder
dienen als een verzamelpunt wanneer de hamer eenmaal gevallen
is en de organisatie ineenstort. (Zie het essay: De
Komende Ineenstorting van de Wachttoren) Niet geheel
toevallig, geeft de profetie van de koning van het noorden
aan dat de koning, simultaan aan "Egypte's"
val, "werkelijk het Sieraadland [zal] binnentrekken."
Sjeool's
Roepen Van Natiën
Met betrekking tot het laatste aspect van Ezechiëls profetie
tegen Egypte, droeg Jehovah de profeet op te weeklagen over
de gevallen natie en uit de profeet het bevel om "haar
weg te slepen" naar Sjeool. Bij het arriveren in haar
laatste vurige begraafplaats wordt Egypte getroost door
de aanwezigheid van andere natiën die reeds in de afgrond
zijn. Ezechiël 32:31 zegt: "Dezen zijn het die Farao
zal zien, en hij zal stellig getroost worden over heel zijn
menigte." Wie zijn deze andere natiën die Farao in de
begraafplaats voor zijn gegaan? Ze zijn niemand anders dan
de voorgaande wereldmachten die voor de Anglo-Amerikaanse
koning kwamen. Wat we in gedachten moeten houden is dat,
terwijl elke natie gedurende de achterliggende eeuwen individueel
van het toneel is verdwenen, ze in profetieën collectief
nog steeds worden voorgesteld als het zeven-koppige beest.
Daarom componeert Ezechiël dus een profetische klaaglied
om het voorbijgaan van het gehele politieke samenstel in
herinnering te brengen.
Daar Egypte de eerste wereldmacht was en tevens, zoals
eerder opgemerkt, de Verenigde Staten vertegenwoordigt,
wordt het aangeduid als de laatste die in het graf arriveert.
De profetie begint in het 22ste vers dus met de tweede wereldmacht
uit de profetieën - Assyrië. Babylon was de 3de wereldmacht
na Egypte en Assyrië, maar daar het handelt als de uitvoerder
van oordelen, wordt het in deze opsomming van dode koningen
niet genoemd.
Jesaja verhaalt echter van een macabere gebeurtenis, alsof
alle koningen in het graf zich in verbazing oprichten wanneer
Babylon zich uiteindelijk in de dood bij hen aansluit. Jesaja
14:9 verwijst naar alle dode koningen van de aarde en zegt
over hen: "Om u heeft ze degenen die machteloos zijn
in de dood, gewekt, alle bokkige leiders der aarde. Ze heeft
alle koningen der natiën van hun tronen doen opstaan."
In werkelijkheid is Babylon een afbeelding van de 8ste en
laatste koning, welke alle anderen vervangt en zichzelf
boven het koninkrijk van God verheft. Dus, terwijl alle
andere natiën ten prooi vallen aan Jehovah's menselijke
terechtsteller, vernietigt God op het laatst zelf de Babylonische
koning en wordt hij op Armageddons slagveld als een rottende
karkas achtergelaten.
En omdat de 8ste koning de grauwe taak uitvoert van het
tiranniseren van de gehele wereld en een wereldwijde genocide
in werking stelt, merkt Jesaja op dat de andere koningen
een eervolle begrafenis hebben gekregen, maar de laatste
koning niet. Jesaja 14:18-20 zegt van hem: "Alle andere
koningen der natiën, ja, zij allen, hebben zich in
heerlijkheid neergelegd, ieder in zijn eigen huis. Maar
wat u betreft, gij zijt weggeworpen zonder een grafstede
voor u, als een verfoeide spruit, bekleed met gedoden die
met het zwaard zijn doorboord, die neerdalen tot de stenen
van een kuil, als een vertreden kadaver. Gij zult niet met
hen verenigd worden in een graf, omdat gij uw eigen land
in het verderf hebt gestort, uw eigen volk hebt gedood.
Tot onbepaalde tijd zal het nageslacht der boosdoeners niet
worden genoemd."
Terugkerend naar Ezechiël; in het 24ste vers noemt de profeet
vervolgens "Elam en heel haar menigte rondom haar graf."
Elam wordt herkend als één van de fundamentele onderdelen
van het Perzische Rijk. Elam symboliseert dus die 4de wereldmacht
uit de profetieën.
De volgende op de rol zijn "Mesech en Tubal en heel
haar menigte." Mesech en Tubal waren zonen van Jafet
die hun woongebied waarschijnlijk in Klein Azië hadden.
Hun broer, Javan, wordt als Vader van de Grieken erkend.
Die zonen van Jafeth kunnen dus Alexanders Griekse Rijk
vertegenwoordigen.
Vervolgens komt Edom. Wat kan deze natie vertegenwoordigen?
Zoals eerder opgemerkt noemt Daniël 11:41 Edom samen met
Moab en Ammon, die tijdens de tijd van het einde bestaan.
De walgelijke overeenkomst tussen deze drie natiën is dat
ze verbonden waren aan de Hebreeën. Moab en Ammon waren
de nakomelingen van Lot uit zijn incestueuze relatie met
zijn twee dochters na de vernietiging van Sodom. Esau, Jakobs
tweelingbroer, was de voorvader van de Edomieten. Deze drie
natiën hadden nauwe banden met de Israëlieten. Ze spraken
hetzelfde dialect, hadden dezelfde gebruiken en hetzelfde
erfgoed en toch waren ze vaak jaloerse vijanden van de Joden.
Door die verhouding symboliseren Moab, Ammon en Edom de
drie hoofdstromingen binnen de Christenheid, namelijk: Katholicisme,
Orthodox en Protestantisme zoals ze in relatie staan met
het ware Israël van God.
Daar de Katholieke Kerk de meest dominante van de drie
is en het de unieke positie had het Romeinse Rijk na Rome's
oorspronkelijke ineenstorting op te volgen, is Edom een
passend symbool voor de 6de koning. De belangrijkheid van
Edom, Moab en Ammon in profetieën zal uitgebreider worden
besproken in het essay "Babylon de Grote - Het Einde".
Tot slot noemt Ezechiël de Sidoniërs en alle hertogen van
het noorden die de gevallen Egyptische koning verwelkomen.
Deze vertegenwoordigen de andere helft van de Anglo-Amerikaanse
dualistische wereldmacht - het Britse Rijk. Dat zal in het
tweede deel worden besproken getiteld: De
Dood van een "God".
Bouwend op het profetische fundament dat de Wachttoren
heeft gelegd, zijn we niet alleen in staat onszelf in de
stroom des tijds van de waarschuwingsdagen van de Anglo-Amerikaanse
koning te situeren, maar tevens details te onderscheiden
die hiervoor onbekend waren. Door een analytische en vergelijkende
studie van alle relevante profetieën te maken, wordt het
duidelijk dat Jehovah's Woord veel diepgaander en scherper
is dan we ons eerder hebben voorgesteld.
Volgens de profetie van Ezechiël zal de val van de hedendaagse
natie Egypte het begin van Jehovah's Oordeelsdag
over het gehele huidige samenstel van dingen markeren. Ezechiël
geeft dit aan door te zeggen: "Dit heeft de Soevereine
Heer Jehovah gezegd: Jammert: Ach de dag!,
want er is een dag nabij, ja, een dag die Jehovah toebehoort,
is nabij. Een dag van wolken, een bestemde tijd van natiën
zal het blijken te zijn.""
|