|
Het Hebreeuwse gedeelte van de Heilige Schrift bevat diverse
profetieën over Jehovah's oordelen, beslissingen en belofte voor
bevrijding. Terwijl de meeste van deze profetieën gericht waren
aan Israël en Juda, uitte Jehovah ook enkele uitgebreide rechterlijke
voorzeggingen tegen de omringende natiën van Israël.
Er wordt vooral over de volgende drie natiën gesproken: Egypte,
Assyrië en Babylon, welke de eerste drie wereldmachten voorstellen
waaruit het symbolische zevenkoppige wilde beest uit Openbaring
bestaat. De profeet Ezechiël werd door God zelfs geïnstrueerd
om treurzangen te componeren voor het heengaan van Tyrus en Egypte.
Gezien het feit dat de Hebreeuwse profeten zoveel te zeggen hadden
over deze nu niet meer bestaande natiën en rijken, is het inconsistent
dat ze schijnbaar zo weinig hebben geschreven over hedendaagse
natiën - vooral omdat de 7de en 8ste koning uiteindelijk degenen
zijn die onder Christus' oordeel komen. Toegegeven, de boeken
Daniël en Openbaring geven een beknopte beschrijving van de cruciale
ontwikkelingen die direct voorafgaan aan het eind van het gehele
samenstel, maar het is niets in vergelijking tot de gedetailleerde
profetieën die gericht zijn tot de rijken uit oude tijden.
Ezechiël wijdde bijvoorbeeld in totaal acht hoofdstukken aan
enkel de val van Tyrus en Egypte. Jesaja wijdt nog eens
twee complete hoofdstukken aan datzelfde onderwerp. De belangrijkste
reden dat deze dingen überhaupt zijn opgetekent, was dat mensen
zouden weten dat Jehovah oppermachtig is. Waarom zou de machtigste
natië van allen, de Anglo-Amerikaanse zevende koning, dan schijnbaar
zo weinig aandacht krijgen van de profeten? Is Jehovah's vooruitziende
blik op enige manier gelimiteerd? Of kan het zijn dat Gods Woord
wellicht gedetailleerder is dan we beseffen?
Eén van de belangrijkste manieren waarop God met zijn dienaren
communiceert, is door middel van illustraties en patronen. En
daar Gods oordelen over zijn volk en dit samenstel een uiteindelijke
onthulling, of openbaring zullen krijgen, moet het ons niet onlogisch
toeschijnen dat Jehovah veel dingen in zijn Woord heeft verborgen
voor een toekomende tijd, wanneer de feitelijk apocalyps plaatsvindt.
Jesaja 48:6 maakt ons hierop attent, waar Jehovah zegt: "Ik
heb u nieuwe dingen doen horen vanaf de tegenwoordige tijd, ja,
opgespaarde dingen, die gij niet hebt geweten." Een alternatieve
weergave van de uitdrukking "opgespaarde dingen" is: "zorgvuldig
bewaarde dingen." We kunnen er daarom zeker van zijn dat wanneer
we profetieën lezen die simpelweg niet kloppen op de manier zoals
wij ons voorstellen, het waarschijnlijk zo is dat de profetie,
om het zo maar te zeggen, gecodeerd is zodat het in reserve gehouden
wordt - zorgvuldig bewaard.
Het boek Daniël bevestigt dat bepaalde profetieën worden bewaard
totdat de feitelijke tijd van het einde begint. In Daniël 12:9
zegt de engel bijvoorbeeld het volgende tegen de profeet: "Ga,
Daniël, want de woorden blijven geheim en verzegeld tot de tijd
van het einde." Wanneer Jehovah zijn boek begint te onthullen
en zijn geheimen aan zijn dienaren begint te openbaren, kunnen
we daarom terecht concluderen dat de tijd van het einde aanstaande
is.
"En
Wat Egypte Betreft, Het Zal
Geen Ontkomene Blijken Te Zijn"
Het 11de hoofdstuk van Daniël, beginnend vanaf het 40ste vers,
voorzegt de cruciale politieke ontwikkelingen die plaatsvinden
tijdens de feitelijke tijd van het einde, als een inleiding
tot de uiteindelijke confrontatie. Volgens Daniël 11:42 zal de
koning van het noorden "zijn hand blijven uitsteken tegen de
landen; en wat het land Egypte betreft, het zal geen ontkomene
blijken te zijn."
Het voorgaande vers voorzegt dat Edom, Moab en een gedeelte
van de natie Ammon tijdelijk de agressie van de koning
van het noorden zullen ontvluchten. Daar deze drie natiën al vele
eeuwen verdwenen zijn en daar de profetie zich nog moet ontvouwen
(omdat het geen eerdere, kleinere vervulling heeft gekend), is
het duidelijk dat Moab, Edom en Ammon enkel een vertegenwoordiging
zijn van andere entiteiten die in verbinding staan met geestelijk
Israël, een interessante ontwikkeling die ergens anders zal worden
besproken. Maar, het punt is dat ondanks dat Egypte heden ten
dage nog steeds als natie bestaat, het grotendeels onbeduidend
is geworden met betrekking tot de politieke aangelegenheden in
de huidige wereld. Het hedendaagse Egypte is slechts een schaduw
van het voormalige Egyptisch Rijk. Egypte moet daarom ook
een afbeelding zijn van een hedendaagse natie, niet zichzelf.
Na de uiteenvalling van het koninkrijk van Alexander werd Egypte
de oorspronkelijke koning van het zuiden. De Wachttoren heeft
correct ingezien dat wanneer er daarna in de profetie over "Egypte"
wordt gesproken, dit een afbeelding is van de dan heersende koning
van het zuiden. Nadat de koning van het noorden als een storm
opkomt en de landen zal overstromen, ten tijde van het begin van
de tijd van het einde, wordt er in de profetie niet meer
gesproken over de koning van het zuiden. Het is daarom duidelijk
dat "Egypte" de Amerikaanse koning van het zuiden vertegenwoordigt.
Het probleem met onze huidige interpretatie zit hem in het feit
dat de Wachttoren ons heeft geleerd dat de profetie tijdens de
Koude Oorlog in vervulling is gegaan. Volgens ons laatste commentaar
op Daniël ontsnapte de Verenigde Staten niet aan de expansionistische
tendens van de Sovjet "koning van het noorden." Als voorbeeld
wordt de nederlaag van de Amerikanen aangehaald, welke ze tegen
de door de Sovjets ondersteunde Communistische machten in Vietnam
leden.
Verder beredeneert de Wachttoren dat de Sovjet koning van het
noorden regeerde over de "verborgen schatten" van de Verenigde
Staten (zoals de profetie in het 43ste vers voorzegt), door Amerika
er, naar men verondersteld, toe te dwingen hun bronnen uit te
putten in een peperdure wapenwedloop. Niets kan echter verder
naast de waarheid liggen. Eén aspect van de Koude Oorlog en wapenwedloop
was de zogenoemde ruimtewedloop. Het wordt algemeen erkend
dat het Amerikaanse ruimtevaartprogramma de grootste economische
wetenschaps-aandrijver ooit was.
Uitgaven ten behoeve van defensie en research tijdens de Koude
Oorlog was een economisch sleutelcomponent welke grote welvaart
heeft gebracht en er één van de primaire oorzaken van is dat de
Verenigde Staten nu de enige SuperMacht is in de wereld in het
tijdperk na de USSR. In bepaalde gebieden van het land zorgden
bezuinigingen op het gebied van defensie na de Koude Oorlog voor
een korte, maar pijnlijke inkrimping van economische activiteit.
In werkelijkheid was het de USSR die "geen ontkomene bleek
te zijn" daar het in de vuilnisbak van de geschiedenis werd
geveegd. In werkelijkheid beweren
enkele "debatvoerders van dit samenstel van dingen" zelfs,
dat het de opzettelijke Koude Oorlog strategie van de Verenigde
Staten is geweest om de USSR in insolventie te drijven door de
wapenwedloop gedurende de jaren van Reagan te versnellen. Wat
de waarheid met betrekking hiermee ook is, de geschiedenis legt
er getuigenis van af dat het de USSR was die op zijn gat ging
- niet zijn Amerikaanse vijand.
Niet eerder was het nieuwe niet-communistische Rusland welkom
geheten in de broederschap van kapitalistische natiën - toen stortte
het economisch ongegeneerd in elkaar. Nu, net zoals in het grootste
gedeelte van de zogenoemde Derde Wereld, worden de verborgen schatten
van de eens trotse Sovjet Unie geplunderd
en komen hun bronnen steeds meer onder
controle van de IMF en aanverwante instellingen van het Westen.
Het moet daarom duidelijk zijn dat de Sovjet Unie nooit over de
"verborgen schatten" van Amerika heeft geheerst.
De Wachttoren identificeerde de USSR voor het eerst als koning
van het noorden in 1957-1958. Wat eens een briljante en inzichtvolle
interpretatie leek, is nu door de tijd onnauwkeurig gebleken en
Jehovah's Getuigen en de Wachttoren hebben nu te maken met een
dilemma in de interpretatie. Het is geen kwestie van even een
paar aanpassingen doen aan ons huidige commentaar, alsof we een
nieuwe lap op een oud gewaad naaien. Het is duidelijk dat we de
gehele gedachte dat de USSR ooit de koning
van het noorden is geweest, moeten loslaten.
Verder moeten we, wanneer we erkennen dat de
tijd van het einde nog niet begonnen is - in ieder geval niet
ten tijde van dit schrijven - een nieuw referentiepunt in de profetie
vaststellen. Wanneer we dat essentiële feit onder ogen zien, wordt
duidelijk dat de profetie aangaande "Egypte" nog niet vervuld
is. Waar we tegenover staan is daarom de volledige ineenstorting
en onderwerping van de Verenigde Staten; en dat is wat
Jehovah tot nu toe heeft verzegeld in profetie.
Maar, hoe kunnen we hier zeker van zijn?
Ten eerste door in te zien dat het boek Daniël niet de enige
plaats is in de Schrift waar "Egypte" wordt gebruikt als
een symbool voor iets anders. Openbaring 11:8 zegt het volgende
met betrekking tot de "twee getuigen" die gedood worden door het
wilde beest dat uit de afgrond opstijgt: "En hun lijken zullen
liggen op de brede straat van de grote stad die in geestelijke
zin Sodom en Egypte wordt genoemd, waar ook hun Heer aan
een paal werd gehangen."
Daar het algemeen bekend is dat Jezus buiten de muren van Jeruzalem
aan een paal genageld werd, in welke betekenis werd Jezus dan
in "Egypte" aan een paal gehangen? In plaats dat Egypte
de wereld in het algemeen symboliseert - zoals we nu denken
- is het, daar Farao's Egypte de eerste wereldmacht uit
de Bijbelse profetie was en ze bij diverse gelegenheden veel te
maken had met Gods volk, veel toepasselijker en redelijker
dat "Egypte" in die bepaalde profetie een ander
specifiek en belangrijk rijk vertegenwoordigt die evenzo
te maken had met Jehovah's volk.
Satans zevenkoppige politieke monster is in werkelijkheid een
enkele organisatie die gedurende de eeuwen in verschillende
gedaanten constant heeft bestaan. De gehele beestachtige organisatie
manifesteert enkel verschillende opeenvolgende regerende koppen.
Gezien het feit dat Egypte de eerste regerende kop was,
lijkt het een passend symbool te zijn voor welke kop er welk moment
maar ook domineert. Daarom, gedurende Christus' tijd op aarde
was Rome de dan heersende kop van het politieke apparaat van de
Duivel en omdat Christus inderdaad door Romeinse soldaten die
onder autoriteit van Ceasar handelden aan de paal werd genageld,
wordt er gezegd dat Christus in "Egypte" aan de paal genageld
is. Evenzo kunnen we verwachten dat de 8ste koning tijdens de
feitelijke Apocalyps zal opstaan als de leidende autoriteit van
het samenstel van dingen van de Duivel, en daarna de leiding zal
nemen in de vervolgende oorlog tegen Jehovah's symbolische twee
gezalfde getuigen - hen aldus voor dood achterlatend in "Egypte"
- waar ook hun Heer werd geëxecuteerd.
Door het gebruik in Daniël en Openbaring wordt daarom duidelijk
dat God de oude natie Egypte inderdaad gebruikt als een symbool
voor andere machten. Laten we nu, met dit feit vers in ons geheugen,
de uitgebreide profetieën van Ezechiël en Jesaja gedetailleerder
bestuderen om te bepalen in welke mate Jehovah zijn oordelen hier
verborgen kan hebben. Deel II zal evenzo de profetieën die gericht
zijn tot het oude Tyrus bestuderen.
"Op
Wie Zijt Gij Gaan
Gelijken In Uw Grootheid?"
De profetie die gericht is tegen Egypte bestaat feitelijk uit
een aantal verschillende aankondigingen die over een periode van
15 jaar werden gegeven. De profetie in het 31ste hoofdstuk van
Ezechiël vergelijkt de natie Egypte met een geweldige ceder op
de Libanon wiens top tot de wolken reikt. Volgens de profetie
was de Egyptische ceder met geen andere boom te vergelijken. Het
5de vers zegt: "Daarom werd hij hoger van gestalte dan alle
andere bomen van het veld."
In de tijd dat de profetie aan Ezechiël werd gegeven, tijdens
de Joodse ballingschap in Babylon, was Egypte niet langer de superieure
macht in de regio. Zowel Assyrië als Babylon waren elk op hun
beurt gegroeid tot oppermacht. De beroemde slag
bij Karkemis, welke in Jeremia 46:2 wordt genoemd, was het
begin van het einde van de Egyptische overmacht en de nederlaag
van Farao Necho maakte Babylon tot het rijk waar ter dege rekening
mee moest worden gehouden.
Gezien de apocalyptische taal in de profetie tegen Egypte, zoals
we straks verder zullen bemerken, is het voor Bijbelonderzoekers
duidelijk dat het een veel grotere vervulling heeft dan enkel
tegen het oude land van de Nijl. Volgens de interpretatie van
de Wachttoren vertegenwoordigt de ceder echter Satans gehele
politieke stelsel. Maar, als dat zo is, waarom zou de profetie
dan zeggen dat geen andere nationale boom zich kon vergelijken
met de Egyptische ceder? Als de ceder alle natiën van het
gehele samenstel van dingen vertegenwoordigt, zouden er geen andere
natiën kunnen zijn waarmee het überhaupt vergeleken zou kunnen
worden, toch?
Ezechiël 31:8, 9 benadrukt sterk dat alle andere natiën in verhouding
staan met de geweldige Egyptische ceder, maar er niet mee te vergelijken
zijn, door te zeggen: "Andere ceders evenaarden hem
niet in de tuin van God. Wat de jeneverbomen betreft, die vertoonden
geen gelijkenis met betrekking tot zijn grote takken. En zelfs
plataanbomen bleken niet als hij te zijn wat hun takken betreft.
Geen andere boom in de tuin van God leek op hem in zijn
schoonheid. Schoon maakte ik hem in de overvloed van zijn loof,
en alle andere bomen van Eden die in de tuin van de ware
God waren, bleven hem benijden.'"
Nogmaals, als geen andere natie zich kon vergelijken met Egypte,
is het duidelijk dat Egypte niet alle natiën vertegenwoordigt.
Dat wordt verder bevestigd door het feit dat de Egyptische ceder
door een andere natie werd omgehakt. Jehovah's oordeel
tegen Egypte luidt: "Ik zal hem ook in de hand van de despoot
van de natiën geven. Zonder mankeren zal hij er handelend tegen
optreden. Overeenkomstig zijn goddeloosheid wil ik hem verdrijven.
En vreemden, de tirannen van de natiën, zullen hem omhouwen...
En uit zijn schaduw zullen alle volken der aarde afdalen en ze
zullen hem laten liggen."
Het moet duidelijk zijn dat de beschrijving die van het oude
Egypte gegeven werd, nog specifieker van toepassing is op de Verenigde
Staten. Welke andere natie ter wereld kan zich tenslotte vergelijken
met Amerika? Wie kan ontkennen dat Amerika de grootste natie is
die ooit heeft bestaan? Vanaf de koloniale grondlegging
zijn de Verenigde Staten uniek geweest in dat Amerika alles verloochend
heeft waarvoor het rijk in de geschiedenis stond. Als voorbeeld
is hier
een link naar een document dat meer dan 100 jaar geleden geschreven
is en wat Amerika's tegenstand tegen imperialisme beschrijft.
Het Britse Rijk en verbonden koloniale machten van Europa waren
van mening dat de mensheid een bezit was dat gehoed en
vergaard moest worden. De bewering dat God de mens naar zijn beeld
had geschapen en dat alle mensen gelijke rechten hadden, was iets
vreemds voor het rijk. Door de ijzeren hand waarmee het rijk het
continent Europa bestuurde, bestond er geen mogelijkheid dat een
ware republiek daar ooit voor het eerst succesvol zou opkomen.
Maar, omdat een grote oceaan Amerika scheidde van de controlekamer
van het rijk, was het mogelijk dat het zaad van vrijheid wortel
kon schieten en uit kon groeien tot een natie die als een schaduwgevende
boom was voor alle onderdrukte mensen.
Het is een historisch feit dat veel personen de vrijheid en welvaart
van de Verenigde Staten hebben benijd en er naar op hebben gekeken
voor leiderschap, inspiratie, bescherming en financiële hulp.
Daarom zegt de schriftplaats: "alle andere bomen
van Eden die in de tuin van de ware God waren, bleven hem benijden."
Miljoenen personen die onderdrukking en tirannie zijn ontvlucht,
zijn naar Amerika gestroomd om zodoende te trachten een beter
leven voor zichzelf te vinden. Diverse natiën in Europa,
Azië en Zuid-Amerika hebben het Amerikaanse model proberen
over te nemen en het Amerikaanse economische systeem proberen
na te volgen. Ontwijfelbaar hebben alle natiën geleefd onder
de schaduw van de 20ste Eeuwse "Egyptische" ceder.
Natuurlijk heeft Amerika in het verleden ook het eigen volk en
de Afrikaanse bevolking onderdrukt. En Amerika is schuldig aan
nog veel meer slechte dingen. Het is ook waar dat vele invloedrijke
Amerikanen "koloniaal" zijn blijven denken en de voorkeur
hebben gegeven aan een systeem van slavernij en uitbuiting, en
in recente jaren zijn de Verenigde Staten meer en meer gaan lijken
op haar imperialistische voorgangers - maar dat is niet altijd
zo geweest. Om de dingen in het juiste perspectief te plaatsen,
het oude Egypte maakte ook gebruik van slavernij en onderdrukking,
toch spreekt de profetie over Egypte als de benijding van alle
andere natiën. In een relatieve betekenis staat een natie
dus boven de anderen.
Zonder twijfel werd de 20ste Eeuw niet ongegrond de Amerikaanse
Eeuw genoemd. Door het toerusten en opleiden van de gewone
man en uit dat grote vat van creativiteit te tappen, heeft het
Amerikaanse systeem het grote menselijke potentiëel ontketend
en heeft het verbazingwekkende ontdekkingen en uitvindingen gedaan
die de hele mensheid tot voordeel hebben gestrekt.
In de taal van de profetie symboliseren wateren dikwijls mensen
en natiën of de maatschappij in het algemeen. Openbaring
17:15 zegt bijvoorbeeld het volgende over Babylon de Grote: "De
wateren die gij gezien hebt, waar de hoer zit, betekenen volken
en scharen en natiën en talen." Dat symbolisme vasthoudend,
beschrijft Ezechiël 31:4, 5 de bron van de fenomenale groei
van het Grotere Egypte. Daar staat: "Wateren deden hem
groot worden; de waterdiepte deed hem hoog opschieten. Met haar
stromen ging ze rondom de plaats waar hij geplant was; en haar
kanalen zond ze uit naar alle bomen van het veld. Daarom werd
hij hoger van gestalte dan alle andere bomen van het veld."
Door haar inwoners boven het slavernijniveau op te heffen en
door ambitieuze en briljante emigranten vanuit heel de wereld
aan te trekken; door het bevorderen van ontwikkeling, research
en een ondernemende geest heeft het Amerikaanse systeem zich ontwikkeld
tot het meest succesvolle en economisch meest welvarende systeem
dat ooit bedacht is. Dat wordt klaarblijkelijk bedoeld met de
waterbron welke de Egyptische ceder voedt.
Maar waarom verwijst God naar de politieke naties, welke in de
macht van Satan liggen, alsof ze bomen in de Tuin van Eden zijn?
In Romeinen 13:1 geeft Paulus de reden, omdat "de bestaande
autoriteiten door God in hun relatieve posities zijn geplaatst."
Toen de Duivel Jezus trachtte te verleiden door hem alle koninkrijken
der aarde aan te bieden, erkende zelfs hij dat de heerlijkheid
en de autoriteit van die koninkrijken aan hem gegeven waren
met Gods toestemming. Sinds de mensheid dus uit Eden verdreven
is, heeft God het toegestaan dat diverse autoriteiten bestaan
en macht uitoefenen (als alternatief voor tribalisme of anarchie)
totdat Jehovah het koninkrijk aan Christus over geeft. Daar "er
geen autoriteit [is] dan door God," is het alsof de natiën
door God "geplant" zijn, in de zin dat hij de
uiteindelijke stem heeft ook al is Satan de god van deze wereld.
Bij diverse gelegenheden in het verleden heeft Jehovah in de
nationale aangelegenheden van natiën ingegrepen om zijn wil
met betrekking tot zijn volk ten uitvoer te brengen. Door Jehovah's
tussenkomst werd Jozef, een nederige herderszoon van Jakob, bijvoorbeeld
verhoogd tot de hoge positie van Minister-President over heel
Egypte. Daniël werd evenzo verhoogd van gevangene tot derde
regeerder over het Babylonische Rijk. Ook Esther werd, ondanks
dat ze gevangene was, de koningin van het grote Perzische Rijk.
Daniël werd zelfs door de engel Gabriël verteld dat
Gabriël voor de Perzische regeerder als versterker en vesting
zou zijn. Of, zoals de Speuk zegt: "Het hart van een koning
is als waterstromen in de hand van Jehovah. Overal waarheen het
hem behaagt, wendt hij het." We kunnen er dus van verzekerd
zijn dat Jehovah's engelen bij bepaalde gelegenheden evenzo hedendaagse
regeringen hebben beschermd en gesterkt om het werk van God te
vergemakkelijken. Daarom vroeg Paulus aan de broeders van Christus
om te bidden "betreffende koningen en allen die een hoge
positie bekleden, opdat wij een kalm en rustig leven mogen blijven
leiden met volledige godvruchtige toewijding en ernst."
Het is daarom een passende illustratie dat de diverse bomen in
Eden logischerwijs alle natiën op aarde symboliseren
tot de tijd van Jehovah's oordeel; terwijl Egypte de leidende
natie vertegenwoordigt - alsof het de grootste boom in de gehele
geplante tuin van God is. Wanneer Gods werk echter voleindigd
is, kunnen we verwachten dat de natiën omgehakt zullen worden,
net als bomen! En volgens de profetie heeft Jehovah een houthakker
die reeds voor die taak is aangewezen. (Zie Jesaja 14:8)
Na de ramp van 11 september, een gebeurtenis die een tsunami-achtige
schokgolf in de wereld veroorzaakte, kunnen we ons slechts een
voorstelling maken van de schok en het afgrijzen welke de natiën
zullen ervaren wanneer de grootste natie in de wereld in de handen
van tirannen valt. Daarom vervolgt Jehovah's profeet met te zeggen:
"Wegens hem zullen de bomen van het veld alle bezwijmen.
Op het geluid van zijn val zal ik stellig natiën doen schudden
wanneer ik hem naar Sjeool doe neerdalen bij degenen die neerdalen
in de kuil, en in het land hier beneden zullen alle bomen van
Eden..."
Volgens de profetie van Haggaï zal God een geweldige opschudding
van de wereld toestaan, welke als middel voor het voleindigen
van de uiteindelijke, definitieve verzameling van zijn gekozenen
en hun vrienden zal dienen. Haggaï 2:7 zegt: "'En
ik wil alle natiën schudden, en de begeerlijke dingen van
alle natiën moeten binnenkomen; en ik wil dit huis met heerlijkheid
vervullen', heeft Jehovah der legerscharen gezegd."
De profetie in Openbaring voorziet een opschudding van alle natiën
die plaatsvindt na het openen van het 6de zegel en als voorbode
van het verzegelen van de 144.000 en het bijeen verzamelen van
de grote schare dient. Openbaring 6:12-16 beschrijft dat de hemelse
lichten verduisterd zullen worden en alle op bergen gelijkende
instellingen ineen zullen storten. Wat vooral belangrijk is, is
dat het schudden van de natiën niet het einde van de wereld
is - ondanks dat het op dat moment wel zo zal lijken, wat
klaarblijkelijk de reden is dat Jezus zei dat de verdrukking verkort
zou worden ter wille van Jehovah's uitverkorenen.
De ernstigheid en totaliteit van de komende ineenstorting van
het samenstel wordt tot uitdrukking gebracht door het feit dat
de angstige bewoners de steenmassa's en bergen zullen smeken over
hen te vallen om hen te beschermen tegen Jehovah's oordeel. Wanneer
elke berg dus van zijn plaats verwijderd zal worden en de mensen
der aarde hen toch zullen smeken op hen te vallen, is het duidelijk
dat de beschaving nog enige tijd voort zal strompelen na de opschudding.
De bergen die neervallen zijn klaarblijkelijk de democratische
instellingen, terwijl in hun plaats een totalitaire meester zal
komen die veronderstelt dat hij de mensheid van Jehovah's woede
kan redden.
Terug naar Ezechiël: de profeet gebruikt apocalyptische
taal die erg lijkt op die in Openbaring, wanneer hij de wereldomvattende
gevolgen beschrijft van de val van Egypte. De profeet zegt: "'En
wanneer gij wordt uitgeblust, wil ik de hemel bedekken en zijn
sterren verduisteren. Wat de zon betreft, met wolken zal ik ze
bedekken, en de maan zelf zal haar licht niet laten schijnen.
Alle lichtende lichten aan de hemel ik zal ze vanwege
u verduisteren, en ik wil duisternis over uw land brengen', is
de uitspraak van de Soevereine Heer Jehovah."
Bijbelstudenten zullen onmiddellijk beseffen dat Jezus ook
precies dezelfde apocalyptische illustratie gebruikte toen hij
de wereldschokkende gebeurtenissen voorzei die tijdens zijn tegenwoordigheid
zouden plaatsvinden. In Mattheüs 24:29 zei Jezus: "Onmiddellijk
na de verdrukking van die dagen zal de zon worden verduisterd,
en de maan zal haar licht niet geven, en de sterren zullen van
de hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen worden geschokt."
Dit zijn duidelijk geen gewone, alledaagse gebeurtenissen. Terwijl
de Wachttoren heeft gespeculeerd dat Jezus wellicht letterlijke
hemelse fenomenen voorzei, wordt door het veelvuldige gebruik
van die specifieke apocalytische fraseologie duidelijk dat zulk
een symbolisme in de schrift voorbehouden is aan het aanduiden
van de unieke omstandigheden welke de menselijke aangelegenheden
zullen treffen wanneer politieke machten van de wereld van hun
ogenschijnlijk permanente vaste plaatsen geschud worden. Daarom
kunnen we concluderen dat de val van de 7de wereldmacht de wereld
zal schudden en het gehele samenstel van nationale staten zal
neerhalen. We mogen verwachten dat de 8ste koning uit de as van
die ineenstorting zal opkomen en de wereld als nooit tevoren zal
tiranniseren.
Daarom zegt Ezechiël 32:10 verder: "En om u zal
ik stellig vele volken in ontzetting brengen, en zelfs hun koningen
zullen vol huivering om u sidderen wanneer ik mijn zwaard voor
hun aangezicht zwaai, en zij zullen elk ogenblik moeten beven,
ieder voor zijn eigen ziel, op de dag van uw val."
Het bovenstaande vers doet denken aan de profetie van Openbaring,
welke beschrijft dat de koningen der aarde zullen sidderen van
angst voor de 8ste koning nadat hij Babylon de Grote vernietigd
heeft. Klaarblijkelijk vallen het Grotere Egypte en haar democratische
bondgenoten dus voordat Babylon de Grote vernietigd wordt.
En daar de Verenigde Staten en het Westen voorvechters zijn geweest
van mensenrechten en religieuze vrijheid hebben beschermd, zal
het einde van het Amerikaanse democratische systeem de georganiseerde
religie over de gehele wereld inderdaad kwetsbaar achterlaten
voor de verwoestingen van de vijandige machten. Maar, welke vijand
kan de Verenigde Staten mogelijkerwijs overwinnen, kunnen we ons
afvragen? Gezien Amerika's overweldigende militaire superioriteit,
zal toch elke vijand die een invasie tracht uit te voeren, een
snelle en zekere vernietiging tegemoet kunnen zien? Om die vragen
te kunnen beantwoorden en de uitkomst van de huidige ontwikkelingen
te kunnen onderscheiden, is de profetie van Jesaja onontbeerlijk.
"De
Vorsten van Zoan Hebben
Dwaas Gehandeld, de Vorsten
van Nof Zijn Bedrogen"
Na Farao Necho's nederlaag te Karkemis, was de weg voor de Babylonische
reus geopend om het zuiden te onderdrukken en Filistea, Tyrus,
Juda en Egypte alsook Moab, Ammon en Edom te vertreden. Volgens
de profetie die in het 19de hoofdstuk van Jesaja staat opgetekend
en welke te maken had met de Assyrische invasie, was interne tweestrijd
en politieke onenigheid de bepalende factor in de val van Egypte.
Wat zou dit voor het Grotere Egypte kunnen inhouden?
(Opmerking voor studenten van Gods Woord: Daar Assyrië en
Babylon bij diverse gelegenheden beiden als instrument door God
gebruikt werden, kunnen we ze in profetieën onderling verwisselen.
Bijvoorbeeld: Het grootste gedeelte van het 14de hoofdstuk van
Jesaja beschrijft Jehovah's oordeel tegen Babylon nadat het voor
God als middel tot straf heeft gediend. In het 25ste vers zegt
Jehovah echter dat hij "de Assyriër in mijn land
[zal] verbreken." Dat komt omdat zowel Assyrië als
Babylon, in de grotere vervulling van de profetieën, een
voorafschaduwing zijn van de 8ste koning.)
Wanneer we willen begrijpen waar wij ons heden ten dage bevinden,
is het noodzakelijk een uitgebreidere blik op de geschiedenis
te werpen. Totdat de
vrede van Westfalia in 1648 een einde maakte aan tientallen
jaren van religieuze oorlogsvoering in Europa, bestond er niet
zoiets als een onafhankelijke nationale staat. Sinds die tijd
kan geschiedenis alleen volledig worden begrepen in het licht
van de vijandigheid en strijd tussen de twee onverenigbare systemen
van het imperium en de onafhankelijke nationale staat. Die twee
strijdende stelsels worden perfect gesymboliseerd door het leem
en ijzer van de huidige Anglo-Amerikaanse diade.
Er wordt gezegd dat iemand Benjamin Franklin eens heeft gevraagd
wat voor regering hij de zich ontwikkelende Verenigde Staten had
gegeven. Hij
antwoordde: "Een republiek, als je dat kan houden."
Dat antwoord geeft de uitdaging weer waar Amerika en het samenstel
van nationale staten mee te maken heeft. Hoe dat zo?
Nadat de Amerikaanse Burgeroorlog de Confederatie met haar Britse
bondgenoot verslagen had, werd de Verenigde Staten de grootste
industriële natie ter wereld. Het Britse rijk realiseerde
zich dat het de Verenigde Staten niet in rechtstreekse oorlogsvoering
kon overwinnen, wanneer het de controle zou houden. In plaats
daarvan bepaalden zij een
andere koers, daarbij het politieke en economische stelsel
van de Verenigde Staten van binnenuit te verderven en de Verenigde
Staten omver te werpen door het zelf imperialistisch te maken.
Het uiteindelijke doel is de totale nationale staat te elimineren
en terug te keren naar wereldheerschappij - waarbij de Verenigde
Naties in New York als administratieve en rechterlijke hoofdstad
van het Nieuwe Wereldrijk wordt gebruikt. De roep om het einde
van het verdrag van Westfalia wordt luider en luider.
In de afgelopen dertig jaar vindt de voortdurende controverse
tussen het Amerikaanse en het Britse systeem zijn weerschijn in
beleid zoals de Britse vrije handel tegenover het Amerikaanse
protectionisme. Terwijl het Amerikaanse systeem de natie opbouwde
door investeringen in industrie, infrastructuur en onderwijs,
heeft het London/Wall Street/financier systeem, waarbij de wereld
wordt geplunderd door middel van woekeringen en financiële
trucs, de Verenigde Staten nu op de rand van economische ineenstorting
gebracht.
In slechts luttele jaren is de Verenigde Staten van 's werelds
grootste lener in de grootste schuldenaar veranderd. Tegelijkertijd
heeft de Verenigde Staten, die ooit de grootste industriële
macht op aarde was, nu het punt bereikt waarbij het zichzelf alleen
in leven kan houden door goederen uit het buitenland te importeren.
Het jaarlijkse handelstekort van de Verenigde Staten wordt nu
geschat op meer dan $500.000.000.000! Simpel gezegd zijn de Amerikanen
overgeleverd aan een vorm van slavernij, net zoals dat met de
rest van de wereld reeds is gebeurd.
(Een interessante parallel is dat er zich in de tijd van Jozef
een zeven jaar durende hongersnood voordeed in Egypte, die een
ieder dwong alles wat zij hadden te verkopen om in leven te blijven,
zodat ze letterlijk gecontracteerde dienaren in hun eigen land
werden.)
Alleen wanneer we een idee hebben van wat er werkelijk
in de wereld gebeurt, kunnen we de hoop hebben te begrijpen waarover
Jehovah God echt spreekt in profetieën. We hoeven ten slotte
niet te verwachten dat profetieën in overeenstemming zijn
met misleidende publieke opinie, media propaganda en historische
revisie, toch? Daar Satan 'de gehele bewoonde aarde misleidt'
met behulp van zijn diverse propagandamiddelen, kunnen we profetieën
alleen in overeenstemming met de werkelijkheid brengen
wanneer we de werkelijkheid zoals die in de echte wereld bestaat
vanuit Jehovah's gezichtspunt begrijpen.
Volgens Jesaja 19:11-13 bespot Jehovah Farao's raadgevers voor
hun onzinnigheid. Vers 13 luidt: "De vorsten van Zoan
hebben dwaas gehandeld, de vorsten van Nof zijn bedrogen, de voornaamste
mannen van haar stammen hebben Egypte op een doolweg geleid."
De profetie lijkt met verbazingwekkende scherpzinnigheid de huidige
politieke situatie in de Verenigde Staten te beschrijven. De vorsten
van Nof en Zoan van de hedendaagse Farao, zouden heel goed een
afbeelding kunnen zijn van leden van het kabinet en andere presidentiële
adviseurs. 'De voornaamste mannen van haar stammen' beelden
toepasselijk de gekozen vertegenwoordigers van het Amerikaanse
volk af. Zoals uit hedendaagse gebeurtenissen blijkt, zijn zij
misleid in het accepteren van beleid en initiatieven die duidelijk
ontworpen en bedoeld zijn om de Amerikaanse republiek te vernietigen.
Veel Amerikaanse vaderlandslievende personen hebben hun bezorgdheid
uitgesproken dat hun eens zo welvarende natie met de grond gelijk
wordt gemaakt, maar dat de neergaande spiraal voortgaat, ondanks
al het gepraat van goed-bedoelende leiders. Hoe waar zijn de volgende
woorden van de profeet: "Jehovah zelf heeft in haar midden
de geest van ontsteltenis gemengd; en zij hebben Egypte op een
doolweg geleid in al zijn werk, net zoals een beschonkene ertoe
wordt gebracht in zijn uitbraaksel om te dolen. En Egypte zal
generlei werk blijken te hebben dat door de kop of de staart,
de scheut of de bies, gedaan kan worden." (Jesaja 19:14,
15)
Het maakt niet uit welke politieke partij de macht heeft: geen
enkele hedendaagse Egyptische leider kan hun verdoemde natie uit
de rampzalige afgrond terug brengen. Jehovah heeft de natie in
feite gewogen en te licht bevonden. Ja, buitenlandse
waarnemers hebben een tastbaar ongemakkelijk gevoel, terwijl
ze de transformatie gade slaan van de eens welwillende Verenigde
Staten in een bedreigend
wereldrijk, onder leiding van de dwaze vorsten en voornaamste
mannen van Zoan en Nof.
"Ik
Wil het Land Doen
Drinken Wat Uit U Vloeit"
Zonder twijfel heeft de Verenigde Staten nog steeds grote economische
bronnen voorhanden. De dollar is in de wereld in vele opzichten
de voorkeursvaluta, ook al is die verheven positie snel aan het
afnemen. Alle olie-inkopen van alle natiën moeten bijvoorbeeld
worden gedaan in U.S. dollars, welke eerst gekocht moeten worden
voordat er olie gekocht kan worden. Een ineenstorting van de dollar
zal dus niet alleen desastreus zijn voor Amerika, maar ook voor
het wereldwijde kapitalistische stelsel - alhoewel Amerika natuurlijk
het meest geraakt zal worden bij zo'n calamiteit. En klaarblijkelijk
zal de Amerikaanse koning op die wijze in handen van tirannen
vallen.
Terugkerend naar de profetie van de koning van het noorden en
zuiden; Daniël 11:42, 43 zegt gedeeltelijk: "En wat
het land Egypte betreft, het zal geen ontkomene blijken te zijn.
En hij zal werkelijk heersen over de verborgen schatten van het
goud en het zilver en over al de begeerlijke dingen van Egypte."
Daar de Sovjet-Unie, zoals eerder besproken, nooit
over Amerika's schatten heeft geheerst, wacht deze profetie een
toekomstige vervulling. Merk ook op dat de koning van het noorden
over "al de begeerlijke dingen van Egypte" zal
heersen. Dat wijst zeker op een volledige economische onderwerping.
Ezechiël 30:4b bevestigt dat de schatten van Egypte geconfisceerd
zullen worden. Er staat: "En zij werkelijk zijn rijkdom
nemen en zijn fundamenten werkelijk worden omvergehaald."
De fundamenten van de Verenigde Staten zijn de Constitutie en
diverse wetten en instellingen die de industrie en de economie
regelen. De profetie voorspelt dus het volledige einde van de
onafhankelijke Verenigde Staten.
Het 32ste hoofdstuk van Ezechiël geeft een nog betere weergave
van wat er zal gaan gebeuren. Daar wordt Egypte afgebeeld als
een vervuilend zeemonster dat enkel tot aas zal worden. "En
ik moet u laten liggen op het land. Op de oppervlakte van het
veld zal ik u slingeren. En op u wil ik alle vliegende schepselen
des hemels doen verblijven, en met u wil ik de wilde dieren van
de gehele aarde verzadigen. En ik wil uw vlees op de bergen leggen
en de dalen vullen met uw afval. En ik wil het land doen drinken
wat uit u vloeit, van uw bloed, op de bergen; en zelfs stroombeddingen
zullen gevuld worden met hetgeen van u afkomstig is."
De bovenstaande profetie lijkt zeker verder te reiken dan de
val van het oude land Egypte. Hoe konden "de wilde dieren
van de gehele aarde" zich ten slotte voeden met de gevallen
Farao? Wanneer we echter beschouwen wat er met de Verenigde Staten
zal gebeuren in het geval van een catastrofale financiële
klap voor de dollar, lijkt het een perfecte analogie te zijn.
Zo'n gebeurtenis zal Amerika in letterlijk één nacht
een Derde Wereld natie maken. In plaats van boven andere natiën
uit te tornen, zoals voorheen, zal de natie zich niet van hen
onderscheiden, alsof de andere op beesten gelijkende natiën
letterlijk zijn vlees eten!
Het 19de hoofdstuk van Jesaja voorzegt evenzo dat er een economische
ineenstorting voor Egypte in het verschiet ligt. In de verzen
5-7 zegt Jehovah dat hij de Rivier de Nijl en al haar kanalen
zal laten opdrogen. De Nijl was natuurlijk de levensader van Egypte.
De Egyptenaren hadden een ingenieus systeem van irrigatiekanalen
ontworpen, waarbij de gehele regio van water kon worden voorzien
en aldus een overvloedige opbrengst gaf. Het zou dus rampzalig
zijn wanneer de Nijl zou opdrogen. Natuurlijk lieten Nebukadnezars
militairen de Grote Rivier de Nijl niet opdrogen. Maar, daarmee
beeldt Gods profeet de totale verwoesting af die over de eens
zo groeiende graanschuur uit het Middellandse zeegebied zou komen.
Het 9de en 10de vers wijzen op de grootte van die economische
ineenstorting, door te zeggen: "En de bewerkers van gehekeld
vlas moeten beschaamd staan, alsook de wevers van witte stoffen.
En haar vervaardigers van veelkleurig weefwerk moeten verbrijzeld
worden, allen die om loon arbeiden, bedroefd van ziel."
Natuurlijk zouden de commercie en economische activiteit veel
te lijden hebben onder Nebukadnezars binnenvallende macht, dus
waarom zou Jehovah deze vanzelfsprekendheid dan vermelden? Kennelijk
omdat de profetie op een ander niveau spreekt, waarbij aangegeven
wordt dat loonarbeiders, die de uiteindelijke bron van rijkdom
zijn voor het Grotere Egypte, verlies zullen lijden wanneer hun
natie ineenstort.
De Christelijke profeten voorzeggen ook dat de laatste dagen
van het huidige samenstel zullen resulteren in economische ellende.
Jakobus 5:1-3 zegt: "Welaan nu, gij rijken, weent en jammert
om uw ellenden die over u komen. Uw rijkdom is verrot en uw bovenklederen
zijn door de mot aangetast. Uw goud en zilver is weggeroest, en
hun roest zal tot een getuigenis tegen u zijn en uw vleesdelen
verteren. Iets wat gelijk is aan vuur hebt gij in de laatste dagen
opgestapeld." Daar zo'n financiële ramp nog niet
plaats heeft gevonden, is het duidelijk dat de laatste dagen
de feitelijke periode van oordeel zijn, en aldus nog niet
begonnen zijn. Maar, nogmaals, gezien de huidige precaire financiële
toestand van de wereld, mogen we aannemen dat het einde dichtbij
is. De tijd dat mensen inderdaad hun waardeloze geld, obligaties
en aandelen, en bovenal - hun Amerikaanse dollars - als confetti
op straat zullen gooien, moet heel nabij zijn.
"De
Stad Der Omverhaling
Zal één Ervan Worden Genoemd"
Eén van de meest intrigerende aspecten van Jesaja's profetie
tegen Egypte kunnen we lezen in het 18de vers. Daar staat: "Op
die dag zullen er vijf steden in het land Egypte blijken te zijn
die de taal van Kanaän spreken en bij Jehovah der legerscharen
zweren. De Stad der Omverhaling zal één ervan worden
genoemd."
In de tijd dat de profetie werd gegeven, was Hebreeuws de taal
van Kanaän. Dus, in de hedendaagse toepassing is de Hebreeuwse
taal het geestelijke dialect dat door het Israël van God wordt
gesproken, samen met de andere schapen die ook de taal
van de Schrift vloeiend spreken. En net zoals Egypte van tijd
tot tijd een vluchtplaats voor Jehovah's volk was, heeft de Verenigde
Staten ook een omgeving gecreëerd waarin Jehovah's Getuigen kunnen
gedijen en groeien. Zelfs in die mate dat ongeveer één miljoen
zielen, zowel geestelijke Israëlieten als een gecombineerd gezelschap
van Egyptenaren, door middel van hun openbare prediking "bij
Jehovah der legerscharen zweren."
De Verenigde Staten wordt dikwijls een smeltkroes genoemd als
gevolg van de grote etnische variatie binnen de bevolking. Daar
het werk van Jehovah's Getuigen eind 1800 in Amerika begonnen
is, namen immigranten uit diverse natiën de waarheid mee naar
hun thuisland, waarbij zij dus een zegen voor hen werden. De Verenigde
Staten heeft ook als vruchtbare grond gefungeerd voor duizenden
zendelingen, die op hun beurt tot de verre uiteinden der aarde
zijn verspreid met de boodschap van Jehovah's koninkrijk. En door
de relatieve voorspoed van de States, in vergelijking met minder
welvarende natiën, is het wereldwijde werk van Jehovah's Getuigen
gegroeid door de vele materiële bijdragen en ondersteuning van
vrijgevige Amerikaanse broeders en zusters. Daarom zegt het laatste
vers van het 19de hoofdstuk van Jesaja: "Gezegend zij mijn
volk, Egypte."
Maar, wat valt er te zeggen over een stad genaamd "De Stad
der Omverhaling"? Daar Egypte werd binnengevallen en werd
afgebroken door vijandige machten van buiten de natie,
is het interessant dat een van Egypte's eigen steden de
profetische naam draagt van "De Stad der Omverhaling."
We moeten echter in gedachte houden dat zowel Assyrië
als Babylon Jehovah's instrumenten waren om de natiën neer
te halen. En als zodanig noemt Jehovah hem in profetie de "verderver."
Jesaja 54:16 zegt: "Ikzelf heb ook de verderver geschapen
voor te gronde richtend werk." Jesaja 13:5 schetst de
aard en grootte van het werk van Jehovah's terechtsteller, door
te zeggen: "Zij komen uit een ver land, van het uiteinde
des hemels, Jehovah en de wapens van zijn openlijke veroordeling,
om de gehele aarde te gronde te richten."
In de moderne vervulling fungeert de 8ste koning als Jehovah's
uiteindelijke, imperialistische terechtsteller. De Wachttoren
zag dit al lang geleden in, maar lijkt er niet langer de nadruk
op te leggen. Hoe dan ook, wanneer Amerika uiteindelijk verdrongen
wordt door de Organisatie van de Verenigde Naties, en het huidige
samenstel van nationale staten weggevaagd wordt, zoals de bedoeling
is, zal New York uiteindelijk Washington D.C. vervangen als de
primaire wereldhoofdstad. De Stad der Omverhaling zou op
die tijd dus een toepasselijke benaming zijn voor de Stad New
York.
Wellicht nog verbazingwekkend nauwkeuriger zeggen de volgende
verzen van Jesaja hoofdstuk 19 het volgende: "Op die dag
zal er midden in het land Egypte een altaar voor Jehovah blijken
te zijn, en een zuil voor Jehovah bij zijn grens. En het moet
tot een teken en tot een getuige voor Jehovah der legerscharen
blijken te zijn in het land Egypte; want zij zullen luid tot Jehovah
roepen wegens de verdrukkers, en hij zal hun een redder zenden,
ja, een groot redder, die hen werkelijk zal bevrijden."
In dezelfde Stad der Omverhaling, aan de kustlijn van
het hedendaagse Egypte, bevindt zich ook het Bethel hoofdkantoor
van Jehovah's Getuigen. Terwijl de meeste mensen in de wereld
geen belangrijkheid toekennen aan de naam van Jehovah, doen Jehovah's
Getuigen dat wel - en Jehovah zelf ook. We hebben er hardnekkig
voor gestreden dat de naam van Jehovah erkend wordt als de onderscheidende
en heilige Naam van de Schepper. Klaarblijkelijk ziet en waardeert
Jehovah onze pogingen zijn naam te eren. Vanuit Jehovah's standpunt
bezien, en ondanks de tekortkomingen van de organisatie, staat
het hoofdkantoor van Bethel voor hem als een altaar voor zijn
Naam. De grote redder die Jehovah zijn verdrukte volk in die tijd
zal zenden, kan niemand anders zijn dan Jezus Christus wanneer
hij volledig is aangesteld als de nieuwe koning over de aarde.
Jeremia 50:23 verwijst naar het wereldrijk Babylon als "de
smidshamer der gehele aarde." Ongetwijfeld zal het hoofdkantoor
van de Wachttoren in New York verder dienen als een verzamelpunt
wanneer de hamer eenmaal gevallen is en de organisatie ineenstort.
(Zie het essay: De
Komende Ineenstorting van de Wachttoren) Niet geheel toevallig,
geeft de profetie van de koning van het noorden aan dat de koning,
simultaan aan "Egypte's" val, "werkelijk
het Sieraadland [zal] binnentrekken."
Sjeool's
Roepen Van Natiën
Met betrekking tot het laatste aspect van Ezechiëls profetie
tegen Egypte, droeg Jehovah de profeet op te weeklagen over de
gevallen natie en uit de profeet het bevel om "haar weg te
slepen" naar Sjeool. Bij het arriveren in haar laatste vurige
begraafplaats wordt Egypte getroost door de aanwezigheid van andere
natiën die reeds in de afgrond zijn. Ezechiël 32:31 zegt: "Dezen
zijn het die Farao zal zien, en hij zal stellig getroost worden
over heel zijn menigte." Wie zijn deze andere natiën die Farao
in de begraafplaats voor zijn gegaan? Ze zijn niemand anders dan
de voorgaande wereldmachten die voor de Anglo-Amerikaanse koning
kwamen. Wat we in gedachten moeten houden is dat, terwijl elke
natie gedurende de achterliggende eeuwen individueel van het toneel
is verdwenen, ze in profetieën collectief nog steeds worden
voorgesteld als het zeven-koppige beest. Daarom componeert Ezechiël
dus een profetische klaaglied om het voorbijgaan van het gehele
politieke samenstel in herinnering te brengen.
Daar Egypte de eerste wereldmacht was en tevens, zoals eerder
opgemerkt, de Verenigde Staten vertegenwoordigt, wordt het aangeduid
als de laatste die in het graf arriveert. De profetie begint in
het 22ste vers dus met de tweede wereldmacht uit de profetieën
- Assyrië. Babylon was de 3de wereldmacht na Egypte en Assyrië,
maar daar het handelt als de uitvoerder van oordelen, wordt het
in deze opsomming van dode koningen niet genoemd.
Jesaja verhaalt echter van een macabere gebeurtenis, alsof alle
koningen in het graf zich in verbazing oprichten wanneer Babylon
zich uiteindelijk in de dood bij hen aansluit. Jesaja 14:9 verwijst
naar alle dode koningen van de aarde en zegt over hen: "Om
u heeft ze degenen die machteloos zijn in de dood, gewekt, alle
bokkige leiders der aarde. Ze heeft alle koningen der natiën
van hun tronen doen opstaan." In werkelijkheid is Babylon
een afbeelding van de 8ste en laatste koning, welke alle anderen
vervangt en zichzelf boven het koninkrijk van God verheft. Dus,
terwijl alle andere natiën ten prooi vallen aan Jehovah's menselijke
terechtsteller, vernietigt God op het laatst zelf de Babylonische
koning en wordt hij op Armageddons slagveld als een rottende karkas
achtergelaten.
En omdat de 8ste koning de grauwe taak uitvoert van het tiranniseren
van de gehele wereld en een wereldwijde genocide in werking stelt,
merkt Jesaja op dat de andere koningen een eervolle begrafenis
hebben gekregen, maar de laatste koning niet. Jesaja 14:18-20
zegt van hem: "Alle andere koningen der natiën, ja, zij
allen, hebben zich in heerlijkheid neergelegd, ieder in zijn eigen
huis. Maar wat u betreft, gij zijt weggeworpen zonder een grafstede
voor u, als een verfoeide spruit, bekleed met gedoden die met
het zwaard zijn doorboord, die neerdalen tot de stenen van een
kuil, als een vertreden kadaver. Gij zult niet met hen verenigd
worden in een graf, omdat gij uw eigen land in het verderf hebt
gestort, uw eigen volk hebt gedood. Tot onbepaalde tijd zal het
nageslacht der boosdoeners niet worden genoemd."
Terugkerend naar Ezechiël; in het 24ste vers noemt de profeet
vervolgens "Elam en heel haar menigte rondom haar graf."
Elam wordt herkend als één van de fundamentele onderdelen van
het Perzische Rijk. Elam symboliseert dus die 4de wereldmacht
uit de profetieën.
De volgende op de rol zijn "Mesech en Tubal en heel haar menigte."
Mesech en Tubal waren zonen van Jafet die hun woongebied waarschijnlijk
in Klein Azië hadden. Hun broer, Javan, wordt als Vader van de
Grieken erkend. Die zonen van Jafeth kunnen dus Alexanders Griekse
Rijk vertegenwoordigen.
Vervolgens komt Edom. Wat kan deze natie vertegenwoordigen? Zoals
eerder opgemerkt noemt Daniël 11:41 Edom samen met Moab en Ammon,
die tijdens de tijd van het einde bestaan. De walgelijke overeenkomst
tussen deze drie natiën is dat ze verbonden waren aan de Hebreeën.
Moab en Ammon waren de nakomelingen van Lot uit zijn incestueuze
relatie met zijn twee dochters na de vernietiging van Sodom. Esau,
Jakobs tweelingbroer, was de voorvader van de Edomieten. Deze
drie natiën hadden nauwe banden met de Israëlieten. Ze spraken
hetzelfde dialect, hadden dezelfde gebruiken en hetzelfde erfgoed
en toch waren ze vaak jaloerse vijanden van de Joden. Door die
verhouding symboliseren Moab, Ammon en Edom de drie hoofdstromingen
binnen de Christenheid, namelijk: Katholicisme, Orthodox en Protestantisme
zoals ze in relatie staan met het ware Israël van God.
Daar de Katholieke Kerk de meest dominante van de drie is en
het de unieke positie had het Romeinse Rijk na Rome's oorspronkelijke
ineenstorting op te volgen, is Edom een passend symbool voor de
6de koning. De belangrijkheid van Edom, Moab en Ammon in profetieën
zal uitgebreider worden besproken in het essay "Babylon de
Grote - Het Einde".
Tot slot noemt Ezechiël de Sidoniërs en alle hertogen van het
noorden die de gevallen Egyptische koning verwelkomen. Deze vertegenwoordigen
de andere helft van de Anglo-Amerikaanse dualistische wereldmacht
- het Britse Rijk. Dat zal in het tweede deel worden besproken
getiteld: De Dood van
een "God".
Bouwend op het profetische fundament dat de Wachttoren heeft
gelegd, zijn we niet alleen in staat onszelf in de stroom des
tijds van de waarschuwingsdagen van de Anglo-Amerikaanse koning
te situeren, maar tevens details te onderscheiden die hiervoor
onbekend waren. Door een analytische en vergelijkende studie van
alle relevante profetieën te maken, wordt het duidelijk dat Jehovah's
Woord veel diepgaander en scherper is dan we ons eerder hebben
voorgesteld.
Volgens de profetie van Ezechiël zal de val van de hedendaagse
natie Egypte het begin van Jehovah's Oordeelsdag over het
gehele huidige samenstel van dingen markeren. Ezechiël geeft dit
aan door te zeggen: "Dit heeft de Soevereine Heer Jehovah gezegd:
Jammert: Ach de dag!, want er is een dag nabij,
ja, een dag die Jehovah toebehoort, is nabij. Een dag van wolken,
een bestemde tijd van natiën zal het blijken te zijn.""
|