Wat we moeten beseffen is dat de Wachttoren absoluut niets van doen heeft met de zalving door heilige geest. Dat is het werk van alleen de Almachtige God. Jezus vergeleek de zalving van de geest met de manier waarop de wind waait, waarbij geen mens kan zeggen waar de wind vandaan komt of waar hij heengaat. Met andere woorden: Jehovah kiest wie hij maar wil en geen enkel mens kan grenzen stellen aan Gods activiteiten of de complexiteit van Gods geest doorgronden.

Er zijn inderdaad diverse nieuwe gezalfde personen in ons midden, die zichzelf bezien als degenen die rond het 11de uur worden gehuurd in Jezus' illustratie in Mattheüs 20. Over het algemeen worden zij door het Genootschap echter met minachting en argwaan bezien, waar de illustratie van de gehuurden op het 11de uur in werkelijkheid over gaat. Met betrekking tot het idee dat er na Armageddon nog gekozenen op aarde zullen blijven, er zijn geen Schriftplaatsen die dat ondersteunen. Integendeel, diverse aspecten van profetieën onthullen juist het tegenovergestelde,: namelijk, dat iedere afzonderlijke gezalfde zal sterfen tijdens de verdrukking. Openbaring 6 beschrijft bijvoorbeeld de gebeurtenissen die zullen plaatsvinden na het openen van de eerste zes zegels. Het 11de vers verwijst naar de broeders van Christus, door te zeggen: "... totdat ook van hun medeslaven en hun broeders, die op het punt stonden gedood te worden evenals zij, het getal vol zou zijn."

Dat is een moeilijke situatie. Ten eerste moet je ook de mogelijkheid in aanmerking nemen dat jij het bij het verkeerde eind kan hebben. Toen Jezus aan de zeven gemeenten van gezalfden schreef, zei hij tweemaal dat hij de daden van de sekte van Nikolaüs haatte. Daar Jezus woorden in werkelijkheid gericht waren aan het overblijfsel van gezalfden die zouden leven tijdens de dag des Heren, duidt dit aan dat er een sektarische invloed binnen de organisatie zou zijn tot de tijd dat Christus "alle personen die wetteloosheid bedrijven" zal verwijderen. Daar zo'n verdeeldheid zaaiende invloed op dit moment niet algemeen herkend wordt binnen het Genootschap, maakt het een ieder er nog vatbaarder voor. Klaarblijkelijk was het echter Jezus' bedoeling zijn dicipelen te waarschuwen voor het gevaar van misleiding vanuit binnen de gemeente. "Wie een oor heeft, hij hore wat de geest zegt."

Daar Nikolaüs klaarblijkelijk een prominent persoon was, moet hij tegenwoordig een invloedrijke persoon symboliseren die volgelingen heeft vanuit Christus' gemeente. Zonder twijfel passen Ray Franz en zijn sympatisanten in het profiel van de hedendaagse sekte van Nikolaüs. Hij, als voormalig lid van het Besturende Lichaam, heeft een geloofwaardigheid van een insider die hij heeft gebruikt om duizenden Jehovah's Getuigen uit de organisatie te drijven. De hedendaagse geschilpunten die de sekte met de Wachttoren heeft, zijn: 1914, bloedtransfusies, uitsluiting, enz.

Daar de geest dus aan degenen met oren onthult dat er een sektarische invloed in de gemeente is totdat Jehovah's oordeel ten uitvoer wordt gebracht, en daar de invloed van die sekte duidelijk te zien is voor degenen met ogen, is het in jou geval wijs om na te gaan of je niet ten prooi bent gevallen aan de kwaadaardige invloed van de hedendaagse sekte van Nikolaüs.

Het belangrijkste voor een ieder van ons, of we nu wel of niet in de waarheid zijn, is dat we een nauwe persoonlijke band met Jehovah hebben en een sterk geloof. Uitgesloten worden of zich terugtrekken uit de organisatie betekent niet automatisch dat we ook door God worden uitgesloten, noch dat we ongeschikt zijn voor redding of van God zijn afgesneden. Toen Paulus de gemeente in Korinthe adviseerde om de goddeloze broeder uit hun midden te verwijderen, zei hij dat het doel van die drastische actie was 'voor de vernietiging van het vlees, opdat de geest behouden moge worden.' Volgens Paulus was uitsluiting uit de gemeente dus, hoewel het streng was, geen doodvonnis, mits de persoon de straf onderging en als gevolg daarvan zijn vleselijke verlangens die hem tot zonde gedreven hadden, vernietigde.

Daar sektarisme ook wordt bezien als één van de werken ven het vlees, zou het voor personen die zich in de toestand bevinden die je beschreef, goed zijn hun situatie opnieuw te bezien en zich in te spannen nederig op God te vertrouwen om alle zaken in zijn organisatie recht te zetten.

Ja, het is inderdaad een paradox. Dat is precies het hele punt. Dat is de manier waarop Jehovah ons onderwijst en loutert: door ons te confronteren met verwarrende paradoxen. De Bijbel confronteert ons met veel van zulke paradoxen. De eerste eeuwse Christenen waren bijvoorbeeld het licht der wereld. Hun was het onschatbare voorrecht toevertrouwd de lang verbrogen heilige geheimen van God te begrijpen. Paulus verwees naar gezalfde Christenen als zijnde "eens voor altijd verlicht." Toch schreef Paulus ook het volgende aan de Korinthiërs: "Wij zijn ten einde raad, maar niet totaal zonder uitweg." Hoe kunnen ze nu terzelfdertijd verlicht en ten einde raad zijn?

Het is klaarblijkelijk Jehovah's wil voor zijn volk dat zij onderhevig zijn aan onzekerheid zodat ons geloof kan worden getest. Niet om te struikelen, maar om de Beschuldiger eens voor altijd de mond te snoeren. Inderdaad, hoe kunnen Jehovah's Getuigen de waarheid bezitten wanneer we terzelfdertijd te maken hebben met fouten? Dat is een verwarrend dilemma waarvoor een ieder eens zal komen te staan. Wat ons kan helpen zulke verwarrende zaken op te lossen, is het kennen van Jehovah's Woord. 2 Thessalonicenzen 2:11 zegt bijvoorbeeld dat "God dus een werking van dwaling tot hen laat gaan, zodat zij geloof gaan hechten aan de leugen, opdat zij allen geoordeeld worden omdat zij de waarheid niet hebben geloofd maar behagen hebben geschept in onrechtvaardigheid."

Als dat geen paradox is. Er staat onomwonden dat Jehovah een werking van dwaling als waarheid laat voortgaan zodat allen geoordeeld worden. Dat betekent dat we allemaal persoonlijk verantwoordelijkheid voor God zijn om de waarheid te geloven, ongeacht wat een ander wel of niet doet. Natuurlijk is het oordeel nog niet begonnen. Daarom zei Paulus: "Oordeelt daarom niets vóór de bestemde tijd, totdat de Heer komt, die zowel de verborgen dingen der duisternis aan het licht zal brengen als de raadslagen der harten openbaar zal maken..." (1 Korinthiërs 4:5) Tijdens dat oordeel wordt er van een ieder van ons verwacht dat we een standpunt innemen. Maar, tot die tijd is het beste advies tactvol en beleidvol te zijn.

Omdat Jezus absolute controle had over zijn eigen bestemming, daarom. Terwijl onvolmaakte mensen van Jehovah's onverdiende goedheid en genade afhankelijk zijn om een opstanding uit de doden te ontvangen, was Jezus dat niet. Daar Jezus zondeloos was, was getrouw aan God blijven het enige dat hij hoefde te doen om in aanmerking te komen voor een opstanding. De dood is het loon van de zonde en wanneer Christus dus zondeloos stierf, zou Jehovah er door gerechtigheid toe verplicht zijn zijn Zoon niet in het graf te laten. Jehovah zou hem zijn leven teruggeven, niet door onverdiende goedheid, maar omdat Jezus het sowieso niet verdiende om te sterven. Dus Jezus kon beweren dat hij zichzelf een opstanding zou geven, omdat het geheel afhing van zijn eigen handelwijze. Wanneer Jezus er voor gekozen zou hebben God niet te gehoorzamen, zou hij een zondaar zijn geworden en elke hoop op een opstanding verbeurd hebben.

Jezus' op zichzelf staande bewering zou enige verwarring kunnen geven met betrekking tot de Drie-eenheid; er zijn echter vele verzen in de Schrift die uitdrukkelijk zeggen dat God Jezus een opstanding gaf. Jezus wekt zichzelf niet op. In Handelingen 3:15 zegt Petrus bijvoorbeeld: "de Voornaamste Bewerker van het leven daarentegen hebt gij gedood. Maar God heeft hem uit de doden opgewekt, van welk feit wij getuigen zijn."

Goed punt. Wanneer de plaatselijke gemeente wijn met een scheutje cyanide doorgeeft tijdens de Gedachtenisviering, luidt mijn advies als volgt: Drink het niet! Volg het voorbeeld van Jezus, wanneer er in de profetieën hetvolgende over hem wordt gezegd: "Maar tot voedsel gaven zij mij een giftige plant, en voor mijn dorst trachtten zij mij azijn te doen drinken." (Psalm 69:21) Natuurlijk weigerde Jezus.

Serieus nu, de Schrift waarschuwt specifiek tegen het volgen van mensen die beweren de Christus te zijn, zoals Mr. Jones beweerde. Er bestaat geen bijbelse basis voor het geloof stellen in zulke slinkse personen. Aan de andere kant moedigt de brief van Judas ouderlingen aan begripvol om te gaan met degenen die twijfels hebben, " door hen uit het vuur te rukken." Waar het op neer komt is dat we onze God en zijn Woord moeten kennen. Twijfelen aan Jehovah's woord en doel is niet juist. Jakobus zegt dat degenen die twijfels hebben als door de wind gedreven golven der zee zijn.

Ouderlingen zullen ook een zwaarder oordeel ontvangen. Maar, de getrouwe slaaf ontvangt het zwaarste oordeel, gebaseerd op het principe dat Christus in dit verband stelde: "van hem aan wie men het toezicht over veel heeft gegeven, zal men meer dan gebruikelijk is eisen."

Jou interpretatie van Openbaring 22:18, 19 lijkt niet van toepassing te zijn op Jehovah's Getuigen. We hebben niets afgenomen van of toegevoegd aan de profetie van Openbaring of enig ander Bijbelboek. Het verkeerd interpreteren van een profetie veroorzaakt niet Jehovah's vervloeking. Als dat zo zou zijn, zouden de apostelen veroordeeld zijn omdat ze oorspronkelijk allerlei verkeerde ideeën hadden over Christus. Wat betreft ouderlingen die op moeten staan tegen afvalligheid, dat hebben ze gedaan; tenminste, volgens wat zij beschouwen als afvalligheid. De meeste ouderlingen zijn simpelweg niet bekend, op dit tijdstip tenminste, met veel van de zaken waarmee de oganisatie te maken heeft en die vanuit Jehovah's standpunt bezien als afvallig kunnen worden beschouwd.

Jezus wordt koning in progressieve stappen. De rechterlijke basis voor Christus' koninkrijk heeft zijn oorsprong in wat het Davidische koninkrijk wordt genoemd. Jezus was de zoon van David en daarom voorziet de bestijging van David van de troon van Israël in een messiaans patroon. David werd toen hij nog maar een jongen was bijvoorbeeld gezalfd als toekomstige koning. Nadien sloeg hij Goliath neer en werd hij een nationale oorlogsheld. Maar, ondanks dat hij de aangewezen koning was, moest hij op Jehovah's bestemde tijd wachten.

Uiteindelijk werd David er als gevolg van Sauls waanzinnige jalouzie toe gedwongen als vluchteling te leven. Gedurende die tijd verzamelde David een leger van personen om zich heen die David als koning erkenden. Nadat Saul in oorlog was gedood, werd David gezalfd als koning over alleen de stam Juda, terwijl Isboseth Sauls koninkrijk over de overige 11 stammen erfde. Zeven jaar later werd David uiteindelijk koning over heel Israël. Toen Davids macht eenmaal verstevigd was, onderwierp hij al Israëls vijanden. Zijn meest in het oog springende overwinning was het innemen van de Jubusitische burcht Jeruzalem, welke hij tot hoofdstad maakte. 2 Samuël 5:10 zegt over het koninkrijk van David: "Zo werd David gaandeweg groter, en Jehovah, de God der legerscharen, was met hem."

Jezus' koningschap volgt een zelfde patroon als Davids. Ten eerste is hij gezalfd als toekomstige koning, maar moet hij in onderworpenheid blijven aan het Joodse stelsel van aanbidding en slechts enkele loyale dicipelen erkennen zijn koninklijke autoriteit. Na de opstanding van Christus wordt hem echter alle autoriteit over het Israël van God gegeven. Hij wordt koning over alle gezalfde Christenen die zijn autoriteit aanvaarden. Tijdens het besluit van dit samenstel breid Jezus' koningschap zich uit over niet-gezalfde personen die de boodschap van zijn vertegenwoordigers aanvaarden. Uiteindelijk zal het lange wachten aan zijn Vaders zijde eindigen wanneer al zijn vijanden als een voetbank onder zijn voeten worden gesteld; volgens Openbaring zal op dat moment "het koninkrijk der wereld het koninkrijk van onze Heer en van zijn Christus [zijn] geworden." Dat luidt het kritieke wisselen van de wacht in wat uiteindelijk zal resulteren in de desastreuse vernietiging van Satans wereld en het begin van Jezus' onbetwiste 1000-jarige regering vanuit het hemelse Jeruzalem.

Er bestaat slechts één ware Christelijke gemeente. Volgens Jezus zou deze gemeente echter worden geïnfiltreerd met satanische personen. Jezus sprak over dit fenomeen in zijn illustratie van het onkruid en de tarwe. Evenzo zei Jezus dat zijn beleidvolle slaaf en boze slaaf in hetzelfde huisgezin zouden bestaan, totdat de meester van het huisgezin de boze slaaf zou wegzenden. Jezus adviseerde zijn beleidvolle slaaf nooit zich uit Gods huishouden terug te trekken en het achter te laten voor de bozen.

In Jezus' raad aan de zeven gemeenten werd vrijwel elke gemeente geteisterd door afvallige binnendringers en valse apostelen. Wederom adviseerde Jezus zijn loyalen nooit de gemeente te verlaten, ongeacht de afvallige invloed die aanwezig was. Niet Christenen die de gemeente verlaten, maar Gods oordeel zal Jehovah's organisatie van afvalligen reinigen. Jesaja 32:5, 6 zegt: "De onzinnige zal niet langer edelmoedig worden genoemd; en wat de beginselloze man betreft, van hem zal niet worden gezegd dat hij edel is; want de onzinnige zal van zijn kant louter onzinnigheid spreken, en zijn hart zelf zal werken aan wat schadelijk is, om te werken aan afval en tegen Jehovah te spreken wat eigenzinnig is, om de ziel van de hongerige ledig te doen gaan, en hij doet zelfs de dorstige zonder drinken gaan."

Ondanks dat afvalligen nu wellicht niet openbaar zijn, doordat ze nu bezien worden als vrijgevige en nobele personen, zal Jehovah's oordeel uiteindelijk alle charlatans en hypocrieten in ons midden ontmaskeren.