In Mattheüs 5:41 zegt Jezus: "Indien iemand die onder autoriteit staat, u prest één mijl met hem te gaan, ga dan twee mijlen met hem."

Het antwoord is Ja. Dat is wat Jehovah's Getuigen altijd hebben gedaan, doordat we gevangenisstraf als alternatief voor oorlog voeren hebben bezien. Jezus onderwees zijn dicipelen in werkelijkheid: "Biedt geen weerstand aan degene die goddeloos is." Gedurende de oorlog in Vietnam was er in de Verenigde Staten bijvoorbeeld een aanzienlijke anti-regerings gevoel als gevolg van de dienstplicht. Sommige dienstplichtigen verbrandden hun oproep voor militaire dienst in het openbaar om hun weerstand te uiten, terwijl andere dienstweigeraars naar Canada vluchtten. Jehovah's Getuigen gingen in plaats daarvan naar de gevangenis. In dat opzicht onderwierpen we ons dus aan degenen met autoriteit en zaten liever in de gevangenis dan ons geweten geweld aan te doen door in oorlog te gaan.

Het volgen van Christus' raad ons te onderwerpen aan degenen met autoriteit heeft echter zijn beperkingen. Beschouw bijvoorbeeld eens het voorbeeld van de drie Hebreeën in Babylon. Zij onderwierpen zich in bepaalde opzichten vrijwillig aan hun gevangennemers, maar weigerden standvastig de verdorven heerlijkheden van de koning te eten, omdat ze hiermee de Mozaïsche Wet zouden overtreden. Ook weigerden zij te buigen voor het gouden beeld op de Vlakte van Dura.

Zo is het dus dat we ons enkel aan degenen met autoriteit onderwerpen, wanneer we daarmee geen andere Christelijke wet of ander beginsel overtreden. Tijdens de Holocaust werkten Jehovah's Getuigen in de concentratiekampen bijvoorbeeld bereidwillig samen met de Nazi's die hen gevangen hadden genomen. Toen de Nazi's ons echter trachtten te laten werken in munitiefabrieken of op een andere manier die Hitlers oorlog indirect zou ondersteunen, weigerden de broeders mee te werken.

Jammer genoeg heeft de Wachttoren in het verleden min of meer voor elke Getuige bepaald dat de gevangenis het enige acceptabele alternatief is voor militaire dienst. Maar, nu erkennen we dat sommige vormen van alternatieve dienst geen bezwaren geven voor sommige personen. Nu wordt het daarom juist bezien als een gewetenskwestie voor een ieder die met de kwestie te maken krijgt.

In licht van het feit dat de wereld zich voorbereid op wat een wereldwijde oorlogsvoering lijkt te worden en sommige leden van het Congres in de Verenigde Staten voorstellen de dienstplicht weer in te voeren, lijkt je vraag op de juiste tijd gesteld te worden.

Hier is een artikel dat na 9-11 geschreven is en alternatieven vanuit een niet-JG standpunt beschouwt. [LINK] Hier is een artikel [LINK] welke de situatie van Jehovah's Getuigen in Zuid-Korea beschouwt, waar geen alternatieven bestaan. Het is óf het leger óf de gevangenis in.

Net als bij andere leerstellingen moeten we altijd voorzichtig zijn onze conclusie te baseren op de interpretatie van enkel één vers in de Bijbel. Wanneer Johannes 2:19-22 de enige tekst in de Bijbel zou zijn welke over Christus' natuur van na zijn opstanding spreekt, zouden we wellicht gerechtvaardigd zijn in onze conclusie dat Jezus in het vlees is opgewekt. Het is echter niet het enige vers. In feite zijn er diverse andere schriftplaatsen die aangeven dat Jezus als een geestelijk schepsel is opgewekt. Toch moeten we ons redeneringsvermogen gebruiken om de ogenschijnlijke tegenstellingen en paradoxen op te lossen.

Hebreeën 5:7 zegt bijvoorbeeld: "In de dagen van zijn vlees heeft Christus, met sterk geroep en tranen, smekingen en ook smeekbeden opgedragen aan Degene die hem uit de dood kon redden..."

Redenerend over het bovenstaande vers; wanneer de "dagen van zijn vlees" vóór Jezus' dood waren, zoals de tekst duidelijk aangeeft, is het duidelijk dat Jezus niet langer in het vlees was nadat Jehovah hem uit de dood redde. Verder schreef de apostel Paulus in 2 Korinthiërs: "Ook al hebben wij Christus naar het vlees gekend, dan kennen wij hem nu stellig niet meer zo." Wat betekent dat? Het betekent dat de apostelen en oorspronkelijke dicipelen die Jezus persoonlijk kenden toen hij een vleselijke man was, hem niet langer als een man van vlees en bloed kenden. Dat was kennelijk omdat Christus niet langer vlees was. Paulus wist waarover hij het had. Hij is de enige mens die Christus ooit in de geest heeft "gezien." Zijn nauwe ontmoeting met de verheerlijkte Christus op de weg naar Damaskus zorgde ervoor dat hij drie dagen sprakeloos en blind was.

In het 15de hoofdstuk van 1 Korinthiërs geeft Paulus uitleg over de hemelse opstanding en zegt duidelijk dat gezalfde Christenen van vlees naar geest veranderd moesten worden; met de volgende reden: "Dit zeg ik evenwel, broeders, dat vlees en bloed Gods koninkrijk niet kunnen beërven, en de verderfelijkheid beërft de onverderfelijkheid niet. Ziet! Ik vertel u een heilig geheim: Wij zullen niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden..."

Wanneer we wederom ons redeneringsvermogen gebruiken; wanneer vlees en bloed Gods hemelse koninkrijk niet kunnen beërven en alle gezalfde Christenen veranderd worden, rijst automatisch de vraag: Waarin worden zij veranderd? Ze worden veranderd in de natuur en heerlijkheid van Christus Jezus. Het is dus redelijk te veronderstellen dat Jezus ook veranderd werd. Hij werd van een sterveling van vlees en bloed veranderd in de onsterfelijke, onvernietigbare, verheelijkte Zoon van God. Dat is feitelijk wat Jezus Nikodémus probeerde uit te leggen over wat het betekent wedergeboren te zijn, toen hij tot hem zei: "Wat vlees is, is vlees, wat geest is, is geest." Met andere woorden, mensen zijn mensen, en geestelijke wezens zijn geestelijke wezens. Wil een mens dus een geest worden, dan moet hij wedergeboren worden. Wedergeboren worden komt er uiteindelijk op neer te moeten sterven in het vlees, het aldus mogelijk makend als een nieuwe schepping in de geestelijke wereld te komen. Dat is wat Jezus en de 144.000 worden - een nieuwe schepping.

Petrus schreef verder: "Daar Christus dan in het vlees heeft geleden, zo wapent ook gij u met dezelfde gezindheid...om de rest van zijn tijd in het vlees niet meer voor de begeerten van mensen te leven, maar voor Gods wil." Redenerend over dit vers: De apostel geeft zeer duidelijk aan dat degenen met een hemelse hoop eenvoudigweg hun overgebleven tijd in het vlees uitleven en trachten te vechten tegen de gedegenereerde neigingen van het vlees. Maar, het vers maakt ook duidelijk dat het vlees enkel een tijdelijke conditie is. Daar Christus' volgelingen de hoop hebben op een dag hun vlees af te leggen en daar ze "het Lam blijven volgen waarheen hij ook gaat," is de enige logische conclusie die we kunnen trekken dat Christus niet langer vlees is. Om de waarheid nog duidelijk te maken, zegt Petrus verder: "Immers, ook Christus is eens voor altijd gestorven betreffende zonden...hij, die ter dood gebracht werd in het vlees, maar levend gemaakt in de geest."

Na een korte beschouwing van deze verzen, moet het duidelijk zijn dat Jezus Christus niet in het vlees is opgestaan. Degenen die het tegenovergestelde beweren, zijn eenvoudigweg de Schrift aan het verdraaien.

Dus, wat bedoelde Jezus wel toen hij zei: "Breekt deze tempel af en in drie dagen zal ik hem oprichten...Hij sprak echter over de tempel van zijn lichaam."

Wel, beschouw eerst eens de context van Jezus' opmerkingen. Hij had net de geldwisselaars verdreven uit zijn Vaders tempel en de Joden eisten een één of ander teken van hem. Dus Jezus zei hen 'deze tempel af te breken en in drie dagen zal ik hem oprichten.' De Joden waren echter vleselijk gericht en niet geestelijk. Daarom dachten ze dat Jezus sprak over de letterlijke tempel. Daarom bespotten ze hem en zeiden dat het 46 jaar had geduurd om de tempel te bouwen. Later, bij Jezus' terechtstelling, bracht één van de valse beschuldigers de zaak weer te berde door te beweren dat Jezus had gezegd dat hij Herodus' tempel in drie dagen zou herbouwen.

Met deze setting in gedachten, hoe waarschijnlijk is het dat Jezus de tijd zou nemen om de Joden uit te leggen wat hij bedoelde met zijn opzienbarende uitdrukking? Zelfs de apostelen begrepen op die tijd niet direct waarover Jezus sprak. Pas na Jezus' opstanding herinnerden zij zich Jezus' woorden en begonnen ze te begrijpen dat Jezus' koninkrijk werkelijk niet van deze wereld was en dat Jezus zelf terugkeerde naar de hemel.

De bedoeling van Jezus' opmerking was twee stelsels van aanbidding te contrasteren. De Joden beelden zich in dat het Joodse stelsel voor altijd zou blijven bestaan. Ze konden niet begrijpen dat het Mozaïsche Wetsverbond en de priesterlijke tempelregeling, welke zijn hoofdzetel in de tempel in Jeruzalem had, ooit tot zijn einde zou komen. Maar, Jezus wist dat dat wel zou gebeuren. Hij wist ook dat hij een centrale figuur zou worden in Jehovah's nieuwe verbond. In werkelijkheid verving Christus dus de tempelregeling. En dat zou allemaal mogelijk worden door de offerandelijke dood van Jezus' vleselijke lichaam. Daarom sprak Christus' in verband met Jehovah's geestelijke tempel over zijn lichaam.

Op diverse andere plaatsen in de Griekse Geschriften wordt Jezus vergeleken met een hoeksteen en fundament van Jehovah's geestelijke tempel; waarbij de feitelijke tempel uit 144.000 levende stenen bestaat. Maar, Jezus ging geen gedetailleerde uitleg geven aan de koppige Joden over wat de tempel uiteindelijk zou zijn. Hij zei enkel dat zijn lichaam Jehovah's uit stenen en mortel bestaande tempel ging vervangen, doordat hij opgewekt zou worden uit de dood. Natuurlijk legde de apostelen deze dingen veel later gedetailleerder uit.

Wederom konden de meeste Joden Jezus' onderwijs niet begrijpen, omdat ze niet geestelijk ingesteld waren. Ze dachten enkel in vleselijke termen. Het is ironisch dat er heden ten dage personen zijn die beweren wedergeboren te zijn, maar die even vleselijk gericht en ongeestelijk zijn als de Joden die Jezus vermoordden. Daarom kunnen zulke "wedergeboren" personen de ware leerstellingen van Christus niet bevatten en daarom verdraaien ze alle andere Bijbelse leerstellingen.

De gehele Christelijke Griekse Bijbel getuigt van het feit dat Jezus een gemeente van gelovigen heeft die tijdens het oordeel zal bestaan. Christus' gemeente bestaat uit al degenen die op een bepaald moment gezalfd zijn. Deze uitverkorenen worden in de Schrift Christus broeders genoemd. Eén van Christus' broeders zijn is een zeer eervol voorrecht. Jehovah's uitverkorenen zijn zeer speciaal voor hem. Daarom is één aspect van de basis voor Christus' oordeel van niet-gezalfde personen, hoe zij Christus' geestelijke broeders behandelen. Dat wordt uitgelegd in Mattheüs 25:31-46, in de zogenoemde illustratie van de schapen en de bokken.

Daar de Schrift aangeeft dat Christus al zijn verkozen broeders in één gemeente samenbrengt, betekent dit dat er slechts één georganiseerde religie is die door Christus als zijn bezit wordt gerekend. Het is geen kwestie van "lid worden" van een religie, maar wanneer je in Jehovah en zijn Messias gelooft, zoals je beweert, zul je, om redding te verwerven, op een gegeven moment ook moeten herkennen wie Jezus' broeders zijn en je ondersteuning aan hen moeten geven tijdens hun moeilijkheden.

Helaas lijken wij als mensen een ongelimiteerde capaciteit te bezitten onszelf voor de gek te houden. Aan de ene kant zeg je dat je "niet met een rein geweten" één van Jehovah's Getuigen kan zijn. En aan de andere kant zeg je dat je, omdat je geen omgang meer hebt met de gemeente, "in zonde vervallen" bent. Zie je een contradictie in deze twee beweringen? Wanneer je als direct resultaat van het afvallen van de waarheid in zonde bent vervallen, geeft dit dan niet aan dat het beoefenen van de waarheid een bepaalde waarde had, ook al zijn er problemen in de organisatie?

Wanneer je enkele essays op e-Watchman hebt gelezen, geloof je dan dat Jehovah zijn volk gaat oordelen en alle dingen onder zijn volk recht zal zetten? Wanneer je accepteert wat de Schrift in dit verband te zeggen heeft, is het dan niet logisch dat je terugkeert naar de waarheid, in plaats van Jehovah te dienen op je eigen voorwaarden?