Je vraag 'Wie is de boze slaaf?' is in werkelijkheid de andere kant van Jezus' vraag: 'Wie is werkelijk de getrouwe slaaf?' Jezus stelde die vraag bij twee verschillende gelegenheden aan zijn dicipelen en elke keer wees hij erop dat er ook een boze slaaf zou zijn die zich in hetzelfde huis als de getrouwe slaaf zou bevinden. Samen vertegenwoordigen die twee slaven de gezalfde Christenen. Dat wordt duidelijk uit het feit dat Jezus zei dat hij zijn getrouwe slaven zou belonen door hen aan te stellen over al zijn bezittingen. Met andere woorden, Christus zal zijn koninkrijk uiteindelijk delen met zijn getrouwe slaven.

Met betrekking tot je bewering dat elke religie kan zeggen dat haar ex-leden de boze slaven uit Jezus' illustratie zijn, dat is simpelweg niet redelijk te noemen. De getrouwe slaaf zou onderscheiden worden door het feit dat hij vol verwachting zou uitkijken naar de terugkeer van zijn meester. Dat kan niet naar waarheid worden gezegd van een andere religie, om het simpele feit dat geen andere Christelijke religie weet wat Christus' koninkrijk is en ook prediken ze er niet over. Daarentegen wordt wereldwijd erkend dat het middelpunt van de leerstellingen van de Wachttoren te maken heeft met de aankondiging van Jehovah's koninkrijk en dat de terugkeer van de meester aanstaande is. Daar staan Jehovah's Getuigen om bekend - onze prediking dat Gods koninkrijk binnenkort realiteit zal worden.

Daar dit de zienswijze is van degenen die door ons als de getrouwe en beleidvolle slaaf worden bezien, staat de boze slaaf voor het tegenovergestelde. Bedenk dat de boze slaaf enkel in relatie tot de getrouwe slaaf bestaat. En daar onze koninkrijksverwachtingen de afgelopen 100 jaar op teleurstelling zijn uitgelopen, zijn enkelen uit het huishouden hun medebroeders gaan slaan, omdat de meester uitblijft. Ondanks dat de boze slaaf wellicht terechte redenen heeft om op bepaalde gebieden kritiek te hebben op zijn medeslaven, is het onderliggende motief van de boze slaaf volgens de profetie het ontrouwe ongeloof dat Christus niet zal verschijnen.

Er zijn nu twee onderscheiden meningskampen onder Jehovah's Getuigen en ex-Jehovah's Getuigen - elk onder invloed van óf de getrouwe slaaf óf de boze slaaf. Het ene kamp houdt vol dat de terugkeer van de meester aanstaande is - het andere kamp beweert dat de Apocalypse uitgesteld is. Het is daarom duidelijk dat het toneel nu in gereedheid is gebracht voor de vervulling van het laatste aspect van de profetie, namelijk, dat Christus zijn huisgezin en de wereld, door zijn plotselinge aankomst zal verrassen - gelijk een dief in de nacht. Wanneer je beide verslagen in de Schrift leest, zul je opmerken dat de context van Christus' illustratie erover spreekt dat Jezus zou komen gelijk een dief in de nacht.

We zijn getuigen van beiden - Jehovah God en Jezus Christus, omdat Jehovah en Jezus van elkaar getuigen. Jehovah getuigde bijvoorbeeld van het feit dat Jezus zijn Zoon was toen hij bij diverse gelegenheden rechtstreeks vanuit de hemel sprak, zeggende: "Dit is mijn Zoon." En Jezus getuigde in zijn gehele bediening van zijn Vader. Daar de Joodse natie altijd beschouwd werd als Jehovah's Getuigen, moesten zij ook Jezus' getuigen worden toen hij als Messias kwam. En dat is juist datgene wat Joden die zich bekeerden tot het Christendom deden. Christenen werden inderdaad getuigen van zowel Jehovah als Christus. Wanneer je het gehele boek over Handelingen van de apostelen leest, zul je bemerken dat ze, ondanks dat ze hoofdzakelijk getuigden van Jezus, ook over Jehovah bleven spreken en veel citeerden uit de Hebreeuwse Geschriften, welke in de Hebreeuwse gedachtengang vooral geassociëerd werd met Jehovah God.

Het is een feit dat Jehovah en Jezus volledig één zijn met elkaar, zodat het onmogelijk is alleen van één van hen te getuigen. Daarom zei Jezus dat degenen die de Zoon eren, ook de Vader eren - niet omdat ze dezelfde persoon zijn, zoals Trinitariërs denken - maar, omdat ze één zijn met elkaar. Omdat we erkennen dat Jezus en zijn Vader één zijn in hun voornemens, zijn Jehovah's Getuigen getuigen voor Jehovah en Jezus Christus.

Ten eerste: De situaties in Malawi en Mexico waren niet hetzelfde. In Malawi verklaarde de regering onder leiding van Dr. Banda letterlijk het "jachtseizoen" op Jehovah's Getuigen voor geopend. Ze verloren alle rechten die inwoners gewoonlijk hebben. Ze werden ontslagen. Hun huizen en bezittingen werden geconfisceerd. Ze verloren bescherming van de politie, daarom verkrachtten groepen van patriotistische honden onze zusters en de broeders werden geslagen en gevangengezet. Uiteindelijk vluchtten de meeste Jehovah's Getuigen naar het buurland Mozambique om aan de verdrukking te ontkomen.

De situatie in Mexico was niets vergeleken met die in Malawi. In Mexico moesten de broeders een document hebben waarin stond dat ze militaire dienst hadden verricht. Er was geen echte straf, behalve dat het moeilijk was om te reizen en wellicht moeilijk om zonder dat document bepaalde banen te krijgen. De broeders kregen daar dus het slechte advies alle ongemakkelijkheid door middel van 'mordida' te vermijden - wat te maken heeft met iemand omkopen. Omkoping is trouwens de algemene manier om wettelijke en zakelijke kwesties op te lossen in Latijns Amerika. De mordida is zo algemeen in Mexico dat het zelfs beschouwd wordt als een onofficiële belasting die moet worden betaald wil men iets voor elkaar krijgen.

Ex-Jehovah's Getuigen hebben de leugen in het leven geroepen dat de donkergekleurde Afrikanen voor de wolven werden geworpen, terwijl de Wachttoren de Mexicaanse broeders bevoordeelde. Dat is eenvoudigweg niet waar. De Mexicaanse broeders werden niet vervolgd wanneer ze die kaart niet hadden. En gezien de woestheid van de vervolging van Jehovah's Getuigen in Malawi, zouden ze zelfs vervolgd worden wanneer ze wel een politieke ID kaart hadden aangeschaft. Dat betekent niet dat het advies van de Wachttoren om de mordida te betalen juist was, maar de situatie in Mexico was in geen geval te vergelijken met de netelige positie van de broeders in Malawi.

De kwestie heeft in werkelijkheid te maken met hoe wij het Wachttorengenootschap bezien. Zoals je al opmerkte in je vraag, het met geheel je ziel dienen van God is onafhankelijk van wat de Wachttoren wellicht wel of niet heeft gedaan. Omdat je dus voorwaarden hebt gesteld aan je geloof in Jehovah, gebaseerd op wat iemand anders wel of niet doet, heb je een struikelblok voor jezelf neergelegd.

Beschouw eens de Bijbelse historie van het oude Israël en de leiders. Het is een feit dat vrijwel elke koning en vooraanstaande leider in Israël op een bepaald gebied tekort schoot. Het werd Mozes bijvoorbeeld verboden het Beloofde Land binnen te gaan, omdat hij bij één gelegenheid in gebreke bleef Jehovah de eer te geven. Neem David als een ander voorbeeld: Hij was geliefd bij Jehovah en de natie, toch zegt de Schrift dat hij bij één gelegenheid door Satan werd verleid om Israël te tellen. Zijn generaal, Joab, verzette zich tegen de hele kwestie, maar David hield vol. Davids dwaasheid bracht Jehovah's straf over de gehele natie.

Maar, de vraag is: Verloor David Jehovah's gunst volledig door zijn dwaze fout? Nee. Evenzo, betekende de straf die de natie als gevolg van Davids fout moest ondergaan dat zij niet Jehovah's eigen bezit waren? Wederom, nee, natuurlijk niet. Wanneer mannen in leidende posities binnen de Wachttoren domme of misschien zelfs slechte dingen doen, wil het evenzo niet zeggen dat de organisatie niet aan Jehovah God toebehoort. Integendeel, vele profetieën - waarop e-Watchman de aandacht op heeft gevestigd - geven duidelijk aan dat Jehovah zijn organisatie zal tuchtigen voor hun tekortkomingen.

Met betrekking tot stemmen, het lijkt erop dat de Wachttoren één of twee stappen terug heeft gedaan in die kwestie om zichzelf te beschermen tegen de beschuldiging dat ze haar leden zou aanmoedigen het politieke stelsel niet te ondersteunen. Door het aan het geweten van elke persoon zelf over te laten, denkt de Wachttoren klaarblijkelijk dat de regering minder geneigd zal zijn sancties tegen de organisatie te ondernemen. En het feit is dat zulke dingen inderdaad als een gewetenskwestie moeten worden bezien.

Wat we in gedachten moeten houden is dat er een verschil bestaat tussen het besluit en het einde. Dit zijn in het Grieks twee verschillende woorden. Telos betekent het absolute einde en wordt aldus eenvoudigweg vertaald met "het einde." Syntelia betekent echter "besluit," wat de gedachte van een besluitende periode in zich draagt. Daarom wordt syntelia vertaald met "besluit van het samenstel." En in het boek van Daniël gebruikt de Griekse Septuaginta het woord syntelia, waar het wordt vertaald met de "tijd van het einde." Jezus zei dat 'het goede nieuws over de gehele aarde gepredikt zal worden en dan zal het einde komen.' Dat betekent het absolute einde van de wereld. Volgens Daniël zal het boek Daniël echter pas gedurende de tijd van het einde, of besluit, ontdaan worden van zijn verzegeling. Indien dat zo is, hoe waarschijnlijk is het dan dat de prediking van het goede nieuws van het koninkrijk volbracht zal zijn voordat de profetieën van Daniël ontzegeld zijn en de zonen van het koninkrijk zullen schijnen als de zon in het koninkrijk van hun Vader?

Jezus benadrukte dat het teken van zijn tegenwoordigheid en het besluit niet het teken van het einde was. Christus zei bijvoorbeeld dat er oorlogen en berichten van oorlogen zouden zijn, "maar het einde is er nog niet." In het volgende vers maakt Jezus verder duidelijk dat natie die tegen natie zal opstaan en de aardbevingen en voedseltekorten enkel "een begin van de weeën der benauwdheid" zijn. Dat wil niet zeggen dat de tijd van het einde tientallen jaren zal voortduren, zoals we ons wellicht nu indenken, maar dat het besluit een interval met een bepaalde tijdsduur is in tegenstelling tot de abolute finale.

Verder is het duidelijk dat het teken van Jezus' tegenwoordigheid en het besluit van het samenstel nog niet begonnen is. Eén reden is dat veel aspecten van Jezus' profetie simpelweg nog niet waargenomen worden. Jezus zei bijvoorbeeld dat "de ene broer de andere ter dood zal overleveren, en een vader zijn kind, en kinderen zullen tegen de ouders opstaan en zullen hen ter dood laten brengen." En Mattheüs vermeldt verder: "wegens het toenemen der wetteloosheid zal de liefde van de meesten verkoelen." Jezus profetie verwijst naar wereldwijde onderdrukking van de predikers van Gods koninkrijk, op een schaal die we nog nooit hebben meegemaakt.

Ondanks dat Jehovah's Getuigen in sommige landen enige vervolging hebben geleden, kunnen we iets aanwijzen wat het intensiteitsniveau, waarbij iemands eigen familie zich tegen hem of haar keert en hem of haar ter dood laat brengen, slechts maar benadert? Nee, we kunnen niet zeggen dat dat reeds heeft plaatsgevonden. Het probleem is dat het menselijkerwijs onmogelijk is de toekomst in dezelfde precieze details te voorzien zoals de Bijbel dat doet. Daar we zulk inzicht missen, zijn we geneigd de profetieën in overeenstemming te brengen met gebeurtenissen in het verleden en het heden. Daarom houden we vast aan het idee dat WWI de vervulling was van de profetie die spreekt over natie die tegen natie opstaat.

Het is voor Jehovah's Getuigen vrijwel onmogelijk voor te stellen dat die profetie een toekomstige vervulling zou kunnen hebben. Toch bestaat er schriftuurlijk bewijs voor dat het teken van Christus' tegenwoordigheid en het besluit van het samenstel van dingen nog niet begonnen is.

Met betrekking tot de bewering dat de prediking niet gedaan kan worden tijdens een periode van intense vervolging, vergeet je de kracht van Jehovah's grootse heilige geest in aanmerking te nemen. In de profetie over het besluit zei Jezus dat zijn dicipelen voor koningen en bestuurders zouden worden gesleept, maar dat we, wanneer we voor zulke hooggeplaatsten worden gebracht, ons niet van te voren zorgen hoeven te maken over wat we gaan zeggen, omdat we ervan verzekerd worden dat de heilige geest voor ons zal spreken. Nu, in alle rechtzaken waar Jehovah's Getuigen in de 20ste eeuw mee te maken hebben gehad, is dat aspect van Jezus' profetie nooit in vervulling gegaan. Hoe kunnen we dat zeggen? Omdat de Wachttoren altijd wettelijke raadgevers heeft gehad die ons in de rechtzaal vertegenwoordigden. Als gevolg daarvan hebben we dus op voorhand onze verdediging geoefend. Het is duidelijk dat de heilige geest dus niet onze wettelijke zaak heeft opgenomen op een manier die Jezus beschreef.

Het punt is: de prediking van Jehovah's Getuigen heeft de profetie duidelijk nog niet vervuld, anders zou het hele samenstel tot een einde zijn gekomen. Maar, we hebben wel zeker een fundament en basis gelegd voor het werk dat onder leiding van Jezus tot zijn voleindiging zal komen tijdens de afsluitende periode van het samenstel van dingen. Op dit moment kunnen we ons enkel voorstellen dat het predikingswerk voltooid wordt in het normale van deur-tot-deur werk met de Wachttoren, omdat dat het enige is waar we bekend mee zijn. Maar, Jehovah heeft de middelen om in veel kortere tijd nog veel meer te bereiken op een schaal die we ons niet kunnen voorstellen.

Ik vermoed dat de val van Jericho in dit opzicht een precedent schept. Daar marcheerden de priesters van Jehovah, zes dagen achter elkaar, eenmaal per dag rond Jericho, terwijl zij de ark droegen. Toen, op de 7de dag, marcheerden zij 7 maal rond de stad. Na de 7de rondgang stortten de muren van de tot ondergang gedoemde stad in. Met de macht van Jehovah's geest kunnen we inderdaad wonderbaarlijke dingen bereiken - dingen die onmogelijk lijken. Ook vertelt Gods Woord ons dat er bepaalde dingen zijn die we nog niet kunnen begrijpen. Maar, wanneer Jehovah tijdens de openbaring zijn heilige geheim onthult, zullen we een nieuwe en dynamische boodschap prediken die niemand heeft gehoord. Gods profeet verzekert ons daarvan wanneer hij schrijft: "Gij hebt gehoord. Aanschouw het alles. Wat ulieden betreft, zult gij het niet vertellen? Ik heb u nieuwe dingen doen horen vanaf de tegenwoordige tijd, ja, opgespaarde dingen, die gij niet hebt geweten. In de tegenwoordige tijd moeten ze geschapen worden, en niet van die tijd af, ja, dingen die gij vóór vandaag niet hebt gehoord, opdat gij niet zegt: 'Zie! Ik heb ze al geweten.'"

De context van de profetie in het 48ste hoofdstuk van Jesaja heeft te maken met Jehovah's oordeel en uiteindelijke tuchtiging van zijn geestelijk Israël. Dat heeft nog niet plaatsgevonden. Noch hebben we 'het aanschouwd.' Maar, nadat Christus Jezus zijn gemeente tijdens het besluit gelouterd heeft, vraagt de profetie: 'zult gij het niet vertellen?' Dat betekent dat de natuur van onze boodschap zal veranderen. En ongetwijfeld onze methode ook. Door middel van Jehovah's Woord zijn we dus in staat een blik in de toekomst te werpen en een glimp op te vangen van wat er nog komen gaat. En terwijl we dit doen, kunnen we ons gaan realiseren dat de prediking die we tot nu toe volbracht hebben niet het einde is. Nee, het is enkel een voorbode van het grootse werk dat God zich voorgenomen heeft voor degenen die werkelijk standvastig blijven in de volgende fase van het besluit tot aan het einde.