De Verenigde Naties is wel eens een "papieren tijger" genoemd, omdat het hen maar al te vaak aan de macht ontbreekt om ondersteuning te vinden voor hun vele reglementen. De zeldzame uitzondering was twaalf jaar geleden tijdens de Golfoorlog I, toen de Verenigde Naties zelfs een verenigde poging deed om het Irakese leger uit Koeweit te krijgen. Maar nu staat het Anglo-Amerikaanse duo natuurlijk lijnrecht tegenover de organisatie die ze geschapen hebben.

Het is opmerkenswaardig dat de Verenigde Naties de invasie van Irak door de zogenoemde coalitie illegaal heeft genoemd, al is het niet duidelijk welke wettelijke actie er tegen Brittanië en de VS genomen kan of zal worden voor het doorzetten zonder de toestemming van de VN. Er gaan zelfs geruchten dat President Bush en Blair wanneer de oorlog uit de hand loopt en er vele burgerslachtoffers vallen voor moeten komen voor oorlogsmisdaden. Maar, het feit dat de Verenigde Naties het tot nu toe aan macht heeft ontbroken om de Anglo-Amerikaanse koning te weerhouden van het doen van zijn wil, geeft aan dat de VN nog niet als de 8ste en laatste koning uit de Bijbelse profetieën is gaan regeren. Eén ding is echter duidelijk: de wereld is een heel hachelijke en kritieke tijd binnengegaan en alles kan gebeuren.

Volgens de profetie in het 13de hoofdstuk van Openbaring zal de heersende kop van Satans politieke wilde beest een catastrofale zwaardslag toegebracht krijgen en vervolgens miraculeus opstaan, enkel om de wereld tot afgoderij van een beeld van het opgestane beest te misleiden. We kunnen er zeker van zijn dat zo'n zwaardslag niet in de Eerste Wereldoorlog aan de Anglo-Amerikaanse overwinnaars is toegebracht. Daar we er zeker van kunnen zijn dat de profetie een toekomstige vervulling zal kennen, mogen we verwachten dat de wereld de onverwachte en angstaanjagende ineenstorting van de Anglo-Amerikaanse koning tegemoet kan zien en in zekere mate ook het hele samenstel dat wordt overheerst door de huidig regerende 7de koning.

Met betrekking tot wanneer we mogen verwachten dat de 8ste koning zal optrekken tegen Jehovah's volk: volgens het 13de hoofdstuk van Openbaring zal het beest direct nadat het de zwaardslag heeft ontvangen en weer tot leven komt God lasteren en een oorlog tegen zijn dienstkechten beginnen.

Als ik het goed heb werd in dat Wachttoren artikel de waarheid gesteld dat de scheiding van de schapen en de bokken in de toekomst zal plaatsvinden, tijdens de verdrukking. Daarvoor dachten we dat het scheidingswerk op dit moment als resultaat van ons predikingswerk werd volbracht. Dat is niet het geval. In plaats daarvan bepalen de schapen en bokken hun eigen oordeel door de manier waarop ze Christus' broeders behandelen tijdens hun vernedering, wanneer ze hongerig, naakt, ziek en gevangen zijn en op andere manieren worden vervolgd. (Zie Mattheüs 25:31-46)

Op dit moment past die beschrijving simpelweg niet bij degenen die nu als Christus' boodschappers dienen. Volgens diverse profetieën in Daniël, Ezechiël, Jesaja, Openbaring en op andere plaatsen in de Schrift, zullen de gezalfde zonen van God, of broeders van Christus, echter geveld worden door de moeilijkheden van de verdrukking. De schapen die tijdens die periode van oordeel loyaal blijven aan Christus' in het nauw gedreven broeders, zijn degenen die Christus zal belonen door hen toe te staan het koninkrijk te beërven.

Maar, terwijl de Wachttoren hun interpretatie van die profetie wél heeft aangepast zodat het een toekomstige vervulling heeft, leren we nog steeds dat het oordeel over Gods huisgezin plaats heeft gevonden in de periode van 1916-1919. Bedenk dat Gods huisgezin volgens de schrift is samengesteld uit degenen die een hemelse hoop hebben.

Het hierboven geciteerde vers in Mattheüs 19:28, alsook het gerelateerde vers in Mattheüs 25:31, verwijzen beiden naar het oordeel dat zal plaatsvinden "wanneer de Zoon des mensen plaats neemt op zijn glorierijke troon." De contradictie is dat we onderwijzen dat het oordeel in de toekomst zal plaatsvinden wanneer Christus op de troon gaat zitten, terwijl we terzelfdertijd nog steeds beweren dat Christus in 1914 reeds op zijn troon is gaan zitten. Doordat de Wachttoren dogmatisch aan de chronologie van 1914 heeft vastgehouden, is er daarom nu helaas een duidelijke onsamenhangend geheel ontstaan.

Toen Jezus op aarde was stichtte hij een geestelijke organisatie die geen deel van deze wereld is. Toen Jezus voor Pilatus stond en hij ervan beschuldigd werd dat hij zichzelf tot rivaliserende koning voor Ceasar maakte, zei Christus dat zijn autoriteit als koning niet afkomstig was van enig aardse, politieke bron. Verder onthulde Jezus dat Satan de Duivel in werkelijkheid de onzichtbare kracht is achter de tronen van deze wereld, omdat Satan in werkelijkheid de god van deze wereld is. Ware Christenen worden uit de wereld geroepen, wat betekent dat ze het niet langer toestaan dat de wereld hun leven overheerst, hun waarden bepaald en hun karakter vormt.

Ondanks dat Paulus Christenen onderwees dat zij moesten bidden voor koningen en zij in hoge ranken, was het doel daarvan dat we voort kunnen gaan met het leven van een kalm en rustig leven, omdat we erkennen dat degenen met macht een geweldige invloed op ons leven kunnen uitoefenen - zowel ten goede als ten slechte. We laten het dus door middel van gebed in Gods handen die de uiteindelijk stem in de uitkomst heeft.

Maar, daar er geen verslag in de Bijbel staat waar Jezus of zijn dicipelen ooit trachtte het Romeinse Rijk te beïnvloeden door enig soort van politieke actie, moeten we concluderen dat "geen deel van de wereld zijn" betekent dat we er politiek niet bij betrokken zijn.

Wat betreft vieringen, ook hier geldt hetzelfde principe van het geen deel zijn van de wereld. Vrijwel alle feestdagen hebben een politieke of vals religieuze betekenis die we simpelweg onacceptabel vinden. In plaats van het vieren van bepaalde feesten omdat verwacht wordt dat iedereen dat doet, vieren we meer persoonlijke gebeurtenissen zoals huwelijken, doop, gedenkdagen, het halen van dimploma's en dat soort dingen.

De fundamentele leerstellingen van Jehovah's Getuigen zijn nooit veranderd. Je hebt klaarblijkelijk uit het oog verloren wat er werkelijk belangrijk is. Geloof in Christus en Jehovah is essentiëel. Jezus zei in Johannes 12:44-46: "Wie geloof stelt in mij, stelt niet alleen geloof in mij, maar ook in hem die mij heeft gezonden; en hij die mij aanschouwt, aanschouwt ook hem die mij heeft gezonden. Ik ben als een licht in de wereld gekomen, opdat een ieder die geloof stelt in mij, niet in de duisternis blijft." In het 50ste vers zei Jezus verder dat hij de Vader's geboden gehoorzaamde en dat "zijn gebod eeuwig leven betekent."

Welke veranderingen die de leerstellingen van de Wachttoren de afgelopen eeuw hebben ondergaan je ook in gedachte hebt, ze zijn relatief onbeduidend. Daarbij komt dat het de verantwoordelijkheid van elke Christen is om te weten wie ze aanbidden en waarom. Als je een afvallige bent, of wellicht "aan de tafel van de demonen deel hebt," zoals Paulus het verwoordde, is het jouw verantwoordelijkheid voor God om te weten wat je gelooft en waar je staat.

Helaas zijn sommige van onze vrienden ten prooi gevallen aan geestelijke roofdieren die passen in de beschrijving die Paulus gaf in 2 Timotheüs 3:6, 7, waar staat: "Want uit hun midden staan de mannen op die zich op sluwe wijze in huisgezinnen indringen en zwakke vrouwen als hun gevangenen wegvoeren die beladen zijn met zonden en door velerlei begeerten gedreven worden, die altijd leren en toch nooit tot een nauwkeurige kennis van de waarheid kunnen komen."

Ondanks dat de Schrift Christenen gebiedt omgang met broeders en zusters die afvallig zijn geworden stop te zetten, is het in mijn ogen verkeerd om te weigeren de kwesties zelfs maar te bespreken, vooral met familieleden. Judas zegt ten slotte dat we moeten trachten hen uit het vuur van twijfel te slepen. Maar hoe kunnen we dat doen zonder dat we er moeite voor doen te begrijpen wat de kwesties precies zijn? Het slechtste wat familie en vrienden kunnen doen, is irrationeel of hysterisch worden. Dat zal er enkel toe bijdragen dat het slachtoffer verder zal afdrijven en het bewaarheid de beschuldigingen van tegenstanders dat we gehersenspoelde sekteleden zijn. Als we er geen problemen mee hebben dat we met compleet onbekende personen bijbelse discussies voeren over leerstellingen als de Drieëenheid, waarom kunnen we dan niet rationeel de kwesties en bezorgdheden van onze eigen bloedverwanten bespreken die wellicht verontrust zijn geworden over bepaalde dingen binnen het Wachttorengenootschap?

In de context van het eerder aangehaalde vers schrijft Paulus dat we moeten zijn als "iemand die zich onder het kwade in bedwang houdt en met zachtaardigheid degenen onderricht die niet gunstig gezind zijn, daar God hun misschien berouw geeft, hetwelk tot een nauwkeurige kennis van de waarheid leidt, en zij weer tot bezinning komen uit de strik van de Duivel, aangezien zij door hem levend gevangen zijn om diens wil te doen."

Redenerend over het bovenstaande vers: Wanneer degenen die verstrikt zijn door de Duivel 'weer tot bezinning kunnen komen,' dan houdt de Bijbel zeker de hoop levend dat het voor iemand die nu tegenstander is van zijn voormalige geloof, mogelijk is terug te keren in de waarheid. Eén ding dat we in hun voordeel kunnen zeggen, is dat Jehovah's Getuigen die hun geloof verlaten en zelfs zover gaan dat ze demonstreren op onze congressen niet onverschillig zijn.

En, ter info: e-Watchman heeft diverse emails ontvangen van zogenoemde afvalligen die kenbaar hebben gemaakt wederom één van Jehovah's Getuige te willen worden.

Houd ook in gedachte dat de Wachttoren en alle Jehovah's Getuigen niet vrijuit gaan in deze kwestie. We hebben vele struikelblokken in de organisatie toegelaten, welke door onze tegenstanders snel tegen ons worden gebruikt. Nederigheid van onze kant is daarom altijd gepast.

De familie van deze personen zouden er goed aan doen geen beschuldigingen over een weer te maken en degenen die tot afvalligheid zijn gestruikeld ervan te verzekeren dat we nog steeds om hen geven, en dat we hen graag willen helpen hun twijfels en kwesties te overwinnen, mits zo'n discussie zonder rancune gevoerd kan worden.

De Bijbel verzekert ons ervan dat we een vrije wil hebben en dat onze beslissingen ons uiteindelijke oordeel bepalen. Jezus beweerde dit duidelijk in Johannes 10:17, 18, toen hij met betrekking tot zijn offerandelijke dood het volgende zei: "Daarom heeft de Vader mij lief, omdat ik afstand doe van mijn ziel, opdat ik ze wederom moge ontvangen. Niemand heeft ze mij afgenomen, maar ik doe er uit eigen beweging afstand van. Ik heb macht er afstand van te doen, en ik heb macht ze wederom te ontvangen. Het gebod hiervoor heb ik van mijn Vader ontvangen."

Redenerend over het bovenstaande vers: Jezus spreekt over zijn dood en de daarop volgende opstanding alsof het al was gebeurd, omdat de profetieën dit feitelijk reeds hadden voorzegd. Zijn dood en opstanding waren in de Schrift gepredestineerd. En toch zei Jezus ook dat het zijn beslissing was of hij vrijwillig zijn leven zou neerleggen zoals de Vader dat wilde. Het was Jezus' eigen keuze om te doen wat Jehovah wel of niet zou behagen. Willen liefde en loyaliteit enige betekenis hebben dan moet er de mogelijkheid bestaan om niet lief te hebben en om deloyaal te zijn. Even terzijde, daarom is de Drieëenheid ook zo absurd. Waarom zou God zichzelf liefhebben omdat hij gehoorzaam is aan zichzelf?

Het punt is echter dat Jezus een keuze had. Klaarblijkelijk wist God simpelweg dat Jezus de juiste beslissing zou nemen. Maar, vanuit menselijk standpunt bezien was dit geen uitgemaakte zaak. En de Duivel ging er klaarblijkelijk ook niet vanuit dat Jezus' gehoorzaamheid reeds vaststond. Daarom trachtten de demonen Christus onvermoeibaar te beproeven en onder druk te zetten zodat hij Jehovah ongehoorzaam zou zijn - ze wisten dat hij een vrije wil had om zijn eigen weg te kunnen gaan. Meer dan al het andere is dit het bewijs van de kracht van volmaakte liefde. Jezus houdt zoveel van Jehovah dat het klaarblijkelijk onmogelijk voor hem is die liefde te bedriegen. En klaarblijkelijk wist Jehovah dat van tevoren.

Maar, de toekomst is vanuit Jehovah's standpunt bezien stellig wèl al gebeurd. Het hele punt is dat we nederig moeten erkennen dat we er geen idee van hebben wat God ziet vanuit zijn verheven positie. Wij hebben de neiging te denken dat onze waarneming van dingen hetzelfde is als Gods waarneming van de realiteit. Maar, beschouw eens dat zelfs de wetenschap erkent dat wat voor ons als realiteit doorgaat, enkel relatief is voor een bepaalde tijd en plaats. We moeten onszelf eraan herinneren dat Jehovah in een totaal andere dimensie leeft en in een andere wereld van tijd en ruimte; zodat wat in de fysieke wereld voor onmogelijk wordt gehouden, heel gewoon is voor Jehovah.

Je zegt dat je Jehovah en Jezus liefhebt en dat is ongetwijfeld waar. De vraag is echter: Wie heb je meer lief, Jehovah of jezelf? Dat is in werkelijkheid de uitdaging waarvoor we allen staan, daar we als onvolmaakte zondaars allemaal zelfzuchtige verlangens hebben die een potentiëel struikelblok kunnen vormen voor het liefhebben van Jehovah met heel ons verstand, hart en ziel - zoals Jezus ons zei. Daar je er ongetwijfeld bekend mee bent dat de Bijbel zegt dat mannen die bij mannen liggen Gods koninkrijk niet zullen beërven, ken je het antwoord op je eigen vraag reeds. Verder weet je ook dat God de oude steden Sodom en Gomorrah vernietigde als gevolg van dezelfde praktijk als waar jij je mee bezig houdt.

De vraag die je voor jezelf moet beantwoorden is of je bereid bent eeuwig leven te verbeuren door toe te geven aan je homoseksuele levensstijl. Dat is een keuze die je zelf moeten maken.

Je zegt dat je je "homoseksuele levensstijl gewoon niet [kunt] opgeven." Die bewering is niet geheel waar. Wat je zou moeten zeggen is: 'Ik wil mijn homoseksuele levensstijl gewoon niet opgeven.' Er bestaat geen twijfel over dat we een vrijwel ongelimiteerde capaciteit hebben voor zelfbedrog. De schrift beschrijft onze innerlijke natuur op een nauwkeurige manier door te zeggen: "Het hart is verraderlijker dan iets anders en niets ontziend. Wie kan het kennen?" Maar, we zijn het aan onszelf verplicht het op zijn minst te proberen en eerlijk te zijn tegenover onszelf. De waarheid is dat je je homoseksuele levenswijze kunt opgeven als je dat wilt.

Zoals je weet zei Paulus in zijn brief aan de Korinthiërs het volgende, nadat hij praktijken zoals overspel en homoseksualiteit had genoemd, praktijken waarvan hij zei dat ze een persoon van Gods koninkrijk zouden uitsluiten: "En toch zijn sommige van u dat geweest."

Natuurlijk bestaat er tegenwoordig het argument dat personen als homoseksueel geboren worden en dat het niet iets is waarvoor ze kiezen en dat zou best waar kunnen zijn. Gods Woord zegt echter wat er gezegd wordt. Zoals al eerder opgemerkt, we worden allemaal als zondaren geboren en daaruit volgt dat we allemaal ongezonde verlangens hebben die, zoals Petrus zei "strijd voeren tegen de ziel." De meeste mannen hebben bijvoorbeeld een sterke, seksuele aantrekkingskracht ten opzichte van vrouwen. Normaliter wordt dat als natuurlijk en normaal beschouwd. Maar, Jezus zei dat wanneer een man wellustig naar een vrouw bleef kijken, hij reeds in zijn hart overspel heeft gepleegd. Dus, ook heteroseksuele mannen moeten vechten tegen begerige neigingen wanneer ze God willen behagen.

Kort nadat de Joden het Beloofde Land binnengingen, begonnen ze met Baäl aanbidding. We kunnen alleen maar ons hoofd schudden wanneer we proberen te begrijpen waarom iemand voor een rechtopstaande paal in de grond zou buigen. En toch vertelt Kolossenzen 3:5 ons dat wanneer we ons overgeven aan schadelijke seksuele begeerte, onreinheid en overspel, we ons reeds met een vorm van afgoderij bezig houden. Maar, in plaats dat we een blok hout als object van aanbidding gebruiken, aanbidden we vanuit Jehovah's standpunt bezien onze eigen voortplantingsorganen wanneer we meer belangrijkheid toekennen aan het bevredigen van onze eigen verlangens dan aan het gehoorzamen van God.

Jezus' raad aan ons is dat we ons eigen oog moeten uitrukken of elk onderdeel van ons lichaam dat ons doet struikelen moeten afhakken, zodat we niet de geweldige gave van eeuwig leven mislopen. Daar bedoelde Jezus mee dat we wellicht vleselijk bezien intensief moeten lijden om onze zondige verlangens te onderdrukken. Volgens Jezus is het lijden dat we nu zouden kunnen meemaken, doordat we vechten tegen de zonde in ons lichaam, niets vergeleken met de genezing en vrijheid die Jehovah beloofd heeft aan degenen die hem meer liefhebben dan zichzelf. De vraag die je jezelf dus serieus moet stellen, is: Wie heb ik meer lief?

Wat meer dan al het andere bepaalt of we Gods vergeving ontvangen, is onze eigen houding. De Schrift zegt dat "God goed is en bereid te vergeven." Er staan veel voorbeelden in de Bijbel waar God de ergste zondaars vergeeft. Als je je echter de illustratie in herinnering brengt waarbij Jezus de Farizeeër tegenover de zondaar stelde, erkende de Farizeeër voor God niet zijn eigen schuld. In plaats daarvan dankte hij God er op een vrome manier voor dat hij rechtvaardiger was dan de walgelijke zondaar. En dit terwijl de zondaar zo door wroeging werd verteerd dat hij niet eens zijn blik naar de hemel omhoog kan richten en hij nederig bij God smeekte om goedgunstig voor een zondaar te zijn.

Er wordt ons vergeving geschonken wanneer we het geloof hebben onze hand uit te strekken en het voor onszelf te vragen.