Ten eerste, ik heb heel wat emails ontvangen van Jehovah's Getuigen en anderen die me bedanken voor de aanmoediging die op e-Wachtman wordt gegeven. Ten tweede, welke leugens worden volgens jou verspreid? Welke "duidelijk gestelde" waarheden worden volgens jou tegengesproken? Je hebt waarschijnlijk niet helemaal begrepen waar e-Watchman voor is bedoeld. Ik geloof dat het Wachttoren Genootschap een instrument van Jehovan is geweest dat door hem is gebruikt om mensen een fundamentele kennis van de Bijbel te geven. En ongetwijfeld zijn er veel Jehovah's Getuigen die nederige waarheidlievende mensen zijn die het juiste liefhebben.

Verder oordeel ik niet zelf Jehovah's Getuigen zoals je beweert. e-Watchman wijst enkel op Bijbelse profetieën die Jehovah's vooraf opgetekende rechterlijke beslissingen ten aanzien van zijn volk bevatten. Je opmerkingen zijn echter nogal typerend voor het grootste gedeelte van de broeders die, ironisch genoeg, snoeven over de zogenaamde nederigheid van Jehovah's Getuigen. Volgens de mening van onze hemelse Rechter deelt hij jou bewering echter niet dat "het Genootschap de meest nederige, Bijbelvolgende en oprechte aanbidders zijn op heel de aarde." De Schrift onthult in werkelijkheid dat Jehovah gekwetst is door onze trotse houding en dat hij vastbesloten is de leiders van zijn volk te tuchtigen en te vernederen. Jesaja 28:14 zegt bijvoorbeeld: "Daarom, hoort het woord van Jehovah, gij snoevers, gij heersers van dit volk..." De context onthult dat Jehovah's berisping gericht is tot zijn eigen volk, niet tot de snoevers van de Christenheid zoals we altijd geleerd hebben. Er staan diverse essays op e-Watchman die daarover spreken.

De Wachttoren heeft Jehovah's Getuigen er vaak toe aangemoedigd nederig te zijn en vlug te zijn in het toegeven van onze fouten. Maar, heeft de organisatie die zulke dingen onderwijst ook in praktijk gebracht wat ze leren? Helaas is het antwoord een stellig - Nee!

Hoe goed we ook luisteren tijdens vergaderingen en/of congressen, we zullen de Wachttoren nooit nederig horen erkennen dat ze Jehovah's Getuigen ooit heeft misleid. De tragische consequentie van het gebrek aan eerlijkheid en nederigheid van het Wachttorengenootschap is dat vele tienduizenden Jehovah's Getuigen gestruikeld zijn. De recentelijke schande van kindermisbruik die de organisatie in combinatie met het NGO-schandaal heeft geruïneerd, toont de absolute weigering van de Wachttoren aan om verantwoordelijkheid te nemen over hun eigen zonden. Dat is geen kenmerk van nederigheid. De Wachttoren heeft in dit opzicht in werkelijkheid een verschrikkelijk voorbeeld gesteld voor Jehovah's Getuigen. Geen wonder dat veel ouderlingen, pioniers en anderen in de gemeente zo'n ongepaste eigengerechtigheid ten toon spreiden!

Wat nog het ergste is, is dat de Wachttoren de profetieën listig heeft verdraaid en Jehovah's Getuigen zo heeft laten geloven dat Jehovah niet vreugdevoller over ons kan zijn. Dat is natuurlijk een leugen! Het idee dat de organisatie uiteindelijk verantwoordelijk wordt gesteld door God is voor de meeste Jehovah's Getuigen ondenkbaar, wat eens te meer blijkt uit jouw maar al te bekende en voorspelbare reactie op de feiten die op e-Watchman worden verschaft. Maar, wanneer Jehovah's Getuigen werkelijk Gods volk zijn, zoals jij en ik geloven, is zijn oordeel onontkoombaar en is het de enige manier waarop Jehovah zichzelf als onze God kan stellen en zijn volk nederig kan maken.

In tegenstelling tot de huidige leerstelling van de Wachttoren dat we op dit moment de profetie in het 3de hoofdstuk van Zefanja vervullen, welke spreekt over een zuivere taal van waarheid, laat de context uitkomen dat God die nodige verandering pas doorvoert wanneer de verdrukking begint. Er wordt duidelijk gezegd dat we vol verwachting moeten blijven "tot de dag dat ik [Jehovah] opsta tot de buit," en dat "dan" de verandering naar een zuivere taal zal plaatsvinden. De profetie voorzegt verder dat God zijn volk uiteindelijk hun vele zonden zal vergeven en de arrogante personen die nu in ons midden zijn uit zijn gemeente zal verwijderen. Vers 11b voorzegt: "want dan zal ik uit uw midden uw hoogmoedige uitgelatenen verwijderen; en gij zult nooit weer hoogmoedig zijn op mijn heilige berg."

Redenerend over het bovenstaande vers: Als de "hoogmoedige uitgelatenen" prominente mannen in het midden van Gods volk zijn, zodat hun verwijdering Gods koninkrijk voorgoed zal reinigen, moet het duidelijk worden dat dat oordeel niet alleen in de nabije toekomst zal plaatsvinden, maar dat het van boven tot onder een loutering zal zijn van degenen die nu als pilaren worden bezien. Het oordeel dat ons wacht kan enkel beschreven worden als een opdoemend onheil, maar het is het enige middel dat de zaken in de organisatie kan rechtzetten en werkelijke vrees voor Jehovah en ware nederigheid bij ons kan aankweken; eigenschappen die God vereist van degenen die hij de nieuwe wereld uit zijn belofte zal schenken.

Het volgende verzen in Zefanja maken dat nog meer duidelijk. Ze luiden: "En ik zal stellig in uw midden een nederig en gering volk doen overblijven, en zij zullen werkelijk hun toevlucht zoeken bij de naam van Jehovah. Wat de overgeblevenen van Israël betreft, zij zullen geen onrecht doen, noch leugen spreken, noch zal er in hun mond een bedrieglijke tong worden gevonden..."

Wat we in gedachten moeten houden is dat toen Jezus op 33 G.T. ter voorbereiding op zijn dood het avondmaal at, het niet echt een herdenking van zijn dood was, omdat hij op dat moment zijn leven nog niet had afgelegd - daarom wordt het het Avondmaal genoemd en niet de Gedachtenisviering. De eerste echte herdenking van zijn dood zou pas het volgende jaar plaatsvinden.

De 12 apostelen die bij Jezus waren in de bovenkamer tijdens het Pascha waren enkel vertegenwoordigers van alle 144.000, net zoals de zonen van Jakob vertegenwoordigers waren van de 12 stammen van Israël toen Jakob hen op zijn sterfbed zegende. Jezus verkoos en leidde de 12 persoonlijk op omdat zij het fundament zouden gaan vormen van de symbolische 12 stammen van geestelijk Israël dat daarna zou komen. Op die manier worden ze ook gesymboliseerd in Openbaring 21:14 waar de 12 apostelen worden beschreven als fundamentstenen waarop de stad van God gebouwd is.

Wat ook opgemerkt dient te worden is dat Jezus bij sommige gelegenheden slechts Petrus, Jakobus en Johannes gebruikte als vertegenwoordigers van de 12. Alleen deze drie apostelen waren bijvoorbeeld bij Jezus op de Berg van de Transfiguratie; toch heeft de profetische betekenis van die gebeurtenis betrekking op allen met de hemelse hoop. Het is dus niet ongebruikelijk dat Jezus zijn avondmaal met de 12 zou gebruiken, wetende dat zij het gehele lichaam van Christus vertegenwoordigen zoals zich dat in de loop der eeuwen zou gaan ontwikkelen. De reden dat Jezus het eerste Avondmaal niet met al zijn dicipelen gebruikte, is echter in de eerste plaats omdat de zalving op dat moment nog niet had plaatsgevonden. Later, toen nieuwe dicipelen werden toegevoegd, werd hen geboden dat ze moesten herdenken. Neem bijvoorbeeld Paulus die, ondanks dat hij niet aan tafel met de 12 had gezeten, toch zei dat hij persoonlijk het gebod van Christus had ontvangen "blijft dit tot een gedachtenis aan mij doen."

Bij die eerste gelegenheid was het doorgeven van de brood en wijn, net als nu, geheel symbolisch voor het bloed en vlees van Christus dat geofferd zou worden. Dat is feitelijk wat Jezus zei - "Deze beker betekent het nieuwe verbond krachtens mijn bloed, dat ten behoeve van u vergoten zal worden." Het enkel drinken van wijn uit een gedeelde beker bekrachtigt op zichzelf niets. Zoals Jezus uitlegde, moest zijn bloed uitgegoten worden, maar op het moment dat Jezus dat zei was zijn bloed duidelijk nog niet uitgegoten.

Wat betreft de aanwezigheid van Judas aan de tafel; dat hij dronk uit de beker wil niet zeggen dat hij feitelijk opgenomen werd in een verbond met Jehovah door middel van Christus; niet dat het uit zou maken, gezien het feit dat er sinds Pinksteren vele gezalfden zijn afgevallen van hun roeping. Zoals je echter weet, was een vervanger voor Judas te vinden het eerste waar de 11 getrouwe apostelen zich na Jezus' terugkeer naar de hemel mee bezig hielden. In het eerste hoofdstuk van Handelingen liet Jehovah dus uitkomen dat Matthias Judas moest vervangen. Dat was direct voordat de heilige geest op Pinksteren werd uitgestort. Toen de geest uiteindelijk daadwerkelijk op de 120 en de 12 apostelen die in de bovenkamer aanwezig waren werd uitgestort, pas toen wijdde Jezus het nieuwe verbond in, een verbond wat mogelijk was gemaakt door zijn dood zo'n 50 dagen eerder.

Wat betreft de andere dicipelen en hun opname in het koninkrijksverbond, neem wederom Paulus eens als voorbeeld: Ondanks dat hij een apostel voor de natiën was, was hij niet één van de oorspronkelijke apostelen en was hij zeker niet aanwezig toen Jezus met de 12 apostelen een verbond sloot voor een koninkrijk. Toch had Paulus de hoop om het koninkrijk met Christus te delen. Dat wordt duidelijk door wat Paulus schreef aan Timotheüs in 2 Timotheüs 2:12, waar staat: "Indien wij blijven verduren, zullen wij ook te zamen als koningen regeren."

In Openbaring 3:20, 21 verwees Jezus naar het delen van het avondmaal met al zijn dicipelen in de zeven symbolische gemeenten van gezalfden toen hij zei: "Zie! Ik sta aan de deur en klop. Als iemand mijn stem hoort en de deur opendoet, zal ik in zijn huis komen en de avondmaaltijd met hem nuttigen en hij met mij. Wie overwint, hem zal ik geven met mij plaats te nemen op mijn troon, evenals ik heb overwonnen en met mijn Vader plaats heb genomen op zijn troon."

Jezus deelt het avondmaal met al zijn gezalfde broeders en niet slechts met de 12 apostelen en het delen van dat maal met hen vormt de basis voor het evenzo delen van het koninkrijk met hen.

Nogmaals, het enkel doorgeven van een brood en een beker wijn was niet datgene wat het nieuwe verbond in werking stelde. Het feitelijke uitgieten van Christus' bloed later die dag en Christus' terugkeer naar de hemel als Hogepriester om de waarde van zijn eigen offer aan te bieden, is datgene wat het verbond dat Jehovah sloot met geestelijk Israël bekrachtigde. We kunnen daarom niet zeggen dat het nieuwe verbond vóór het koninkrijksverbond werd ingesteld, omdat Christus' dood nog niet plaats had gevonden op het moment dat hij de beker aan de 12 doorgaf - zoals eerder uitgelegd.

Laten we het Mozaïsche verbond als patroon nemen: God sloot een verbond met de gehele natie Israël, maar later sloot God een apart verbond voor een koninkrijk met David. Jehovah's verbond met David vereiste klaarblijkelijk geen middelaar omdat het enkel secundair was ten opzichte van voorgaande verbonden die God had gesloten met Abraham en de natie Israël. Jehovah's verbond met David vormde echter de basis voor Jezus' koninkrijk. Bedenk ook dat Jezus zich persoonlijk niet in het nieuwe verbond bevindt. Hij is er de middelaar van, tussen Jehovah en de 144.000. Daarom werd het door Jezus aan de apostelen als twee aparte overeenkomsten voorgesteld. Het nieuwe verbond waarin Jezus middelaar is, is een verbond tussen Jehovah en de 12 stammen van geestelijk Israël. Dat stelt hen in staat aangenomen te worden als geestelijke zonen van God. Maar, omdat Jehovah een verbond met Christus sloot voor een koninkrijk, sloot Jezus zijn eigen secundaire verbond met zijn gezalfde dicipelen om zijn koninkrijk met hen te delen. Daarom zei Jezus het volgende tegen de apostelen: "Ik sluit een verbond met u, evenals mijn Vader een verbond met mij heeft gesloten, voor een koninkrijk..."

Wat betreft Jehovah die een verbond sloot met David en zijn afstammelingen voor een koninkrijk: dit had niet mogelijk geweest wanneer David niet reeds onder het Wetsverbond had gestaan. Evenzo is Jezus' verbond voor een koninkrijk met zijn dicipelen op zichzelf staand niet mogelijk. Degenen met wie Christus zijn koninkrijk deelt, kunnen enkel degenen zijn die reeds als mede-erfgenamen met Christus zijn opgenomen in het nieuwe verbond en die delen in de goddelijke natuur (2 Petrus 1:4).

Wat betreft heel Israël dat het Pascha eet en niet slechts de priesterlijke klasse: bedenk dat er op het oorspronkelijke Pascha, toen de Hebreeërs hun deurposten bespatten met het bloed van het lam, zodat de engel des doods hun huizen oversloeg, geen Levitische priesterklasse bestond. De priesterlijke stam kwam niet in beeld tot na de exodus, toen Jehovah de natie organisaarde en de tabernakel als onderdeel van het Wetsverbond instelde. De 12 stammen vierden het oorspronkelijke Pascha in werkelijkheid al voordat ze onder het Mozaïsche Wetsverbond kwamen. Hetzelfde geldt voor de 12 apostelen in dat ze het eerste Avondmaal met Christus gebruikten voordat ze in het nieuwe verbond opgenomen werden. Bedenk ook dat het omvangrijke en gevariëerde gezelschap van niet-Joden die Egypte op het Pascha verlieten zich niet hielden aan de Pascha-regelingen van dat oorspronkelijke Pascha, daarom beelden zij gepast de niet-gezalfde andere schapen in deze tijd af. In het Christelijke samenstel van dingen dienen echter alle "stammen" van geestelijk Israël Jehovah als koningen en onderpriesters van de Hogepriester - Christus. Petrus verwees naar geestelijk Israël als een heilige natie en koninklijke priesterschap.

Toen Jehovah Adam en Eva schiep zei hij: "Laten we de mens maken naar ons beeld." De vraag is: Tegen wie sprak God en wie nodigde hij uit om te delen in de schepping? Een Trinitariër zal waarschijnlijk concluderen dat God slechts in zichzelf sprak, of misschien was één onderdeel van de Drieëenheid aan het overleggen met de andere twee delen van de drieënige samensmelting. Het meer logische en schriftuurlijke antwoord is echter dat Jehovah sprak tegen zijn Eniggeboren Zoon.

Wat bedoelde Jehovah daarom in Jesaja 44:24 toen hij zei dat hij alleen handelde tijdens de schepping? De context in Jesaja laat zien dat God alle andere zogenaamde goden die door de natiën aanbeden worden als bedriegers aan de kaak stelt. Jehovah beweert dat hij alleen de Schepper van het universum is. Dat sluit echter niet uit dat de voormenselijke Jezus aan Jehovah's zijde was. De reden daarvoor is wat Jezus zelf ook herhaaldelijk zei, dat hij 'niets doet uit eigen beweging, maar alleen wat hij de Vader ziet doen.'

Jezus schiep als het Woord inderdaad alles wat bestaat, maar dit was niet iets wat hij uit zichzelf deed. Jehovah gaf zijn Eniggeboren Zoon dat voorrecht. Daarom draagt Jezus ook nooit de titel Schepper, omdat hijzelf door Jehovah is geschapen en achteraf door zijn Schepper de macht heeft gekregen om alle andere dingen te scheppen. Eenvoudig gezegd had Jehovah alles zelf kunnen scheppen, maar Jezus niet. Als gevolg van Jehovah's edelmoedige natuur deelde hij zichzelf volledig met zijn allereerste schepping. En, omdat Jezus en Jehovah volledig in eenheid zijn met elkaar, handelen ze als één. Wanneer Jehovah daarom zegt dat niemand bij hem was, betekent dat dus dat God niemand anders als zijn gelijke erkent.

Er bestaat geen twijfel over dat demonen de macht hebben ons ziek te maken. De Schrift zegt dat de Duivel de mogelijkheid bezit dood te veroorzaken. Kijk naar het geval Job: er wordt van Satan gezeg dat hij hem van top tot teen boosaardig sloeg met de één of andere afschuwelijke huidziekte. Er moet echter worden opgemerkt dat het alleen mogelijk was omdat Jehovah er toestemming voor gaf. Er bestaat echter bewijs dat demonen openlijk mensen lastigvallen en ziekte veroorzaken in landen waar voodoo en medicijnmannen aanwezig zijn. Maar het feit dat veel zieke mensen door middel van medicijnen kunnen genezen, lijkt erop te duiden dat de meeste ziekten niet door demonen worden veroorzaakt. Feit is dat we onderworpen zijn aan de natuurwetten, zodat we oogsten wat we zaaien. Wanneer we onze gezondheid verontachtzamen, moeten we uiteindelijk het lijden daarvan ondergaan.

Daar de mensheid echter over het algemeen onder de kwaadaardige invloed van demonische machten staat, moeten we aannemen dat de richting waarin de wereld zich begeeft in overeenstemming is met Satans aandrijvende kracht. De factoren die bijdragen aan de achteruitgang van het milieu hebben daarom bijvoorbeeld heel wat invloed op onze gezondheid - of gebrek aan gezondheid. In de krantenkoppen van deze week stond bijvoorbeeld een artikel dat een toename van 50% van kanker voorspelt gedurende de komende 20 jaar. In een ander artikel beweerde enkele wetenschappers dat onze atmosfeer 50% minder zuurstof bevat dan een eeuw geleden, wat zeker niet goed is. Wat dat betreft zijn demonen dus indirect verantwoordelijk voor de weg van ziekte en dood. Maar, klaarblijkelijk veroorzaken demonen in sommige gevallen rechtstreeks ziekte - zowel fysiek als mentaal.

Wat betreft je vraag of bepaalde demonen machtiger zijn dan anderen - de Schrift laat zien dat dat het geval is. Jezus sprak eens over een demon die zeven andere demonen met zich meenam die slechter waren dan hij. Net zoals er dus diverse persoonlijkheden en verschillen in kracht bestaan in het menselijke rijk, geldt dit ook voor de geestelijke wereld. Sommige demonen zijn extreem wreed en gevaarlijk, terwijl anderen relatief minder kwaadaardig zijn.

De vele profetieën in de Bijbel die tot geestelijk Israël gericht zijn, wijzen op een grote afval tijdens de oordeelsperiode. In zijn profetie over het besluit zei Jezus dat "velen tot struikelen [zullen] worden gebracht en elkaar verraden en elkaar haten.." Wanneer Christus als louteraar van zijn volk zal arriveren, zoals voorzegd staat in Maleachi, kunnen we verwachten dat velen tijdens die cruciale tijd uit de organisatie gezift worden. Ongetwijfeld zal onze 'liefdesrelatie' die we met het jaartal 1914 zijn aangegaan een struikelblok blijken te zijn voor velen die simpelweg weigeren afstand te doen van het idee dat Christus' tegenwoordigheid in 1914 begon. Maar ook al is dat zo, elke vrolijkheid die onze tegenstanders wellicht mee zullen maken wanneer ze de organisatie uiteen zien vallen, zal van korte duur zijn.

Volgens het 7de hoofdstuk van Micha zal er een verwarring bij Gods volk ontstaan zodat degenen die de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde zullen beërven, vernederd en berispt worden. Maar, nadat God zijn eigen huis oordeelt, zullen ook Babylon de Grote en afvalligen hun oordeel ontvangen. Met betrekking tot dat toekomstige oordeel, spreekt Micha voor Jehovah's gelouterde getrouwe slaaf wanneer hij zegt: "Jehovah's woede zal ik dragen - want ik heb tegen hem gezondigd - totdat hij mijn rechtsgeding voert en mij werkelijk recht verschaft. Hij zal mij uitleiden tot het licht; ik zal zijn rechtvaardigheid aanschouwen. En mijn vijandin zal het zien, en schaamte zal haar bedekken die tot mij zei: "Waar is hij, Jehovah, uw God?" Mijn eigen ogen zullen op haar neerzien. Nu zal zij een plaats van vertrapping worden, als het slijk der straten."

Abraham ondervroeg Jehovah over de vernietiging van Sodom en Gomorra, niet de gehele aarde. Het einde van het verhaal was dat er geen 10 rechtvaardige mensen waren zodat Jehovah Sodom en Gomorra inderdaad vernietigde, maar Lot en zijn familie kregen een escorte van engelen uit de verdoemde stad Sodom. Het is interessant dat Jezus zijn tegenwoordigheid vergeleek met de dagen van Sodom en Gomorra. Wanneer dat dus het geval is, kunnen we ervan overtuigd zijn dat er ondanks een wereldwijde verdrukking (die ongetwijfeld gepaard zal gaan met het gebruik van massavernietigingswapens) overlevenden zullen zijn - gezegenden van Jehovah.

De Wachttoren heeft heel wat artikelen geschreven die uitleggen wat Jehovah's voornemen met de aarde is. Hier is een link (Engels) naar één zo'n artikel. Hier is er nog één.