Het is interessant dat de Wachttoren jaren geleden, gedurende het tijdperk Rutherford, onderwees dat de toename van kennis te maken had met de toename in wetenschappelijke data enzovoort. Maar, met betrekking tot de vertaling van het woord in kwestie; in de Griekse taal zitten er verschillende facetten aan het woord "kennis," zodat de vertalers gerechtvaardigd zijn om kleur toe te voegen waar zij dit nodig achten. De Griekse Geschriften in de Nieuwe Wereldvertaling gebruikt bijvoorbeeld regelmatig de zinsnede "nauwkeurige kennis," terwijl de meeste andere vertalers eenvoudigweg het woord "kennis" gebruiken.

Maar ons juist interpreteren van profetie zou niet afhankelijk mogen zijn van de wijze waarop een bepaald woord wel of niet vertaald is. Individuele profetieën in de Bijbel kunnen worden vergeleken met de stukjes van een jigsaw puzzel; doordat ze alleen relevantie voor ons hebben in relatie tot andere stukjes waaruit de gehele puzzel bestaat. Zo is het dat Daniël 12:4 slechts één aspect is van een groot aantal profetieën die verbonden zijn aan de zogenoemde tijd van het einde. En het overlappende thema van alle profetieën die spreken over de tijd van het einde is dat Jehovah gedurende die tijd een volledige geestelijke verlichting zal brengen over zijn loyalen.

Daniël 12:3 zegt bijvoorbeeld: "En zij die inzicht hebben, zullen stralen als de glans van het uitspansel; en degenen die de velen tot rechtvaardigheid brengen, als de sterren tot onbepaalde tijd, ja, voor eeuwig." De Wachttoren leert ons dat die profetie reeds vervuld is, doordat de gezalfden de andere schapen geestelijk hebben verlicht met betrekking tot Gods grootse voornemen. Volgens Jezus vindt zo'n geestelijke verlichting echter pas plaats aan het begin van een op een oogsttijd gelijkende periode, welke door Christus het besluit van het samenstel van dingen werd genoemd en welke in Daniël is vertaald met "de tijd van het einde." In verband met de uiteindelijke scheiding van het tarwe en het onkruid zegt Jezus: "In die tijd zullen de rechtvaardigen zo helder schijnen als de zon in het koninkrijk van hun Vader. Wie oren heeft, hij luistere."

Paulus verwees naar een toekomstige wonderbaarlijke openbaring van de zonen van God wat zou resulteren in een onbeschrijflijke vreugde voor de mensheid. In Romeinen 8:19 schreef Paulus: "Want de vurige verwachting van de schepping wacht op het openbaar worden van de zonen Gods." Toen Mozes van de Sinaï afdaalde, nadat hij veertig dagen met Jehovah gesproken had, straalde zijn gezicht gelijk de zon, zelfs zo veel dat hij tijdelijk een sluier moest dragen. Deze gebeurtenis heeft profetische betekenis, wat duidelijk wordt uit het feit dat Mozes samen met Elia en Christus in het visioen van de transfiguratie verscheen.

In de 2de brief aan Korinthiërs, in het 3de hoofdstuk, verwijst Paulus naar Mozes' heerlijkheid en zei dat gezalfde Christenen evenzo getransformeerd worden in de heerlijkheid van hun Vader. Mozes' stralende gezicht is dus een voorbode van wat er staat te gebeuren. Maar, daar zo'n apocalyps van de zonen van God nog niet heeft plaatsgevonden, en daar het evenzo duidelijk is dat de tarwe en het onkruid op dit moment samen blijven groeien in hetzelfde veld, is de enige redelijke conclusie die we kunnen trekken dat degenen met inzicht nog als de zon moeten gaan stralen in Jehovah's koninkrijk. En wanneer de tijd voor de zonen van God arriveert om te stralen, moeten we ons niet indenken dat de climax van het Christelijke tijdperk zoiets algemeens is als het uitgeven van een religieus tijdschrift. Wanneer we de context daarom in beschouwing nemen, zal de toename van kennis plaatsvinden in relatie tot de onthulling van de ware zonen van God gedurende de definitieve fase - gedurende de tijd van het einde. In het licht van de heerlijkheid die nog onthuld moet worden - een heerlijkheid die alle menselijke kennis in enkel dwaasheid zal doen verbleken, zodat de kennis van God de aarde zal vullen - blijkt dat de Nieuwe Wereldvertaling gerechtvaardigd is in de weergave van Daniël 12:4.

Je hebt gelijk wanneer je erop wijst dat Jezus' waarschuwing over zijn komst als dief in de nacht gericht was aan zijn apostelen en dicipelen - en daarbij aan al zijn gezalfde dicipelen. In de evangelieën van Lukas en Mattheüs leidde Jezus zijn illustratie van de getrouwe en beleidvolle slaaf in met de strenge waarschuwing voor zijn sluipende komst als een dief in de nacht. Het is een grote ironie dat Christus' eigen getrouwe slaven zijn plotselinge aankomst niet zouden verwachten. Kennelijk is jouw redenering dat omdat Jehovah's Getuigen reeds vele tientallen jaren Christus' aankomst hebben verwacht, Christus om die reden niet kan terugkomen totdat onze verwachting afneemt. Dat is niet redelijk. Dat komt omdat Christus bij zijn terugkomst wel degelijk een getrouwe slaaf zal aantreffen die vol verwachting heeft uitgekeken naar de terugkeer van de Meester. Het is zeker paradoxaal. Aan de ene kant zegt de Bijbel: "Dde Zoon des mensen komt op een uur waarvan gij het niet hebt gedacht." En aan de andere kant schreef Paulus dat de ware zonen van God door die gebeurtenis niet overvallen zouden worden alsof ze dieven waren. Hoe kunnen we die paradox oplossen?

In de 1ste Eeuw maakten de apostelen nogal een schok mee, toen Christus werd gearresteerd en ter dood werd gebracht. Ondanks dat Jezus hen keer op keer uitlegde dat zulke dingen moesten plaatsvinden, konden ze gewoon niet begrijpen wat hij hen zei. Op een bepaalde wijze kwam Jezus' einde voor hen als een dief in de nacht, omdat ze verkeerde verwachtingen hadden. Hetzelfde geldt voor alle hedendaagse Jehovah's Getuigen. Ja, we hebben reeds vele jaren de Grote Verdrukking verwacht. Maar, wat vewachten we dat er zal gebeuren wanneer de verdrukking begint? De Wachttoren heeft in dit opzicht enkele zeer dogmatische inzichten, die niet erg goed worden ondersteund door de Schriften. Verder heeft de Wachttoren aangenomen dat Christus' tegenwoordigheid reeds begonnen is en dat Satan reeds naar de aarde is geslingerd. Dus, ondanks dat we verwachten dat enkele dingen in een bepaalde volgorde zullen plaatsvinden, die verwachtingen zullen ons zeker op een doodlopende weg leiden. Door zulke aannames zal het feitelijke begin van Jezus' parousia zeker op een tijd komen waarop Jehovah's Getuigen het niet verwachten, om de eenvoudige reden dat we verkeerde verwachtingen hebben.

Er is een groot gedeelte van profetieën welke door de Wachttoren toegepast wordt op de periode van 1914-1919, maar de feiten ondersteunen zo'n interpretatie niet echt. Ondanks dat het waar is dat de Bijbelstudenten toen door een uitzonderlijke tumultueuze tijd gingen, lijkt het een grote overdrijving te zijn dat zulke relatief milde beproevingen een vervulling waren van de vele profetieën die spreken over de heiligen die vertrapt en vertreden zullen worden. De vervolging van Jehovah's Getuigen gedurende WOII was ten slotte veel zwaarder dan wat de Bijbelstudenten gedurende de Eerste Wereldoorlog meemaakten. In de Eerste Wereldoorlog stierven er geen Bijbelstudenten de marteldood. De Wachttoren heeft geen uitgave gemist. De "ballingschap" hield in dat er acht functionarissen van de Wachttoren een paar maanden in de gevangenis doorbrachten. Ondanks dat het waar is dat de geestelijkheid de heksenjacht van de regering tegen de Wachttoren heeft opgehitst, bestaat er in werkelijkheid geen vergelijking met wat de Joden moesten meemaken toen Babylon Jeruzalem vernietigde en Jehovah's volk in ballingschap nam.

De vele profetieën die voorzeggen dat de bevrijde gevangenen daarna een geestelijk paradijs zullen genieten, beschrijven eenvoudigweg niet de huidige geestelijke toestand van Jehovah's Getuigen (Zie het essay: "Sodom of Geestelijk Paradijs - Welke?"). Volgens onze huidige interpretatie van profetieën, zoals jij die onder andere citeerde, is het voor de Wachttoren niet te bevatten dat Jehovah's Getuigen in de toekomst in enige toestand van gevangenschap zouden kunnen belanden. Het is zelfs nog ondenkbaarder dat Babylon de Grote zichzelf boven ons zal verheffen. Toch is het duidelijk dat dit precies datgene is wat de profetieën voorzeggen.

Ik vraag het geduld van de lezers, het is mijn bedoeling zulke profetieën te bespreken in het komende essay "Babylon de Grote - Wanneer Valt Ze?."

Het is nu een wetenschappelijk feit dat alle mensen genetisch verbonden zijn, wat betekent dat we één gemeenschappelijke voorouder hebben - zoals de Bijbel beschrijft. Wat een verklaring is voor de relatief oppervlakkige raciale verschillen heeft te maken met de mensheid die trouwen binnen nauw verwante stamgroepen zodat de inherente genetische diversiteit recessief werd en bepaalde karakteristieken gingen overheersen naarmate opeenvolgende generaties zich voortplantten.

Hetzelfde genetische ontwerp wordt blijkt ook in de dierenwereld. Alle honden in de gehele hondenfamilie zijn genetisch met elkaar verbonden, wat erop wijst dat er een oorspronkelijk ras is waarvan alle anderen afstammen. Maar, wanneer een bepaald soort hond met gelijke soort paart, worden de bijzondere karakteristieken van die hond versterkt, terwijl de relatie met het oorspronkelijke ras minder duidelijk zal worden. Zo ook voor de mensheid.

Volgens Genesis herprogrammeerde Jehovah de mensheid plotseling zodat ze een veelheid aan talen gingen spreken, zodat het menselijke ras ertoe gedwongen werd zich over de aarde te verspreiden. Dat fenomeen zorgde ervoor dat individuele personen die dezelfde taal spraken zich samenvoegden en verder en verder wegtrokken van de oorspronkelijke bakermat van beschaving, die zich bevond in het hedendaagse Irak. Naarmate taalgroepen in nieuwe gebieden kwamen, kwam elke stam onder verschillende omgevingsinvloeden te staan en ontwikkelden ze verschillende eetgewoonten en culturen, welke op hun beurt invloed hadden op de genetische samenstelling van elke groep. Dus, naarmate de natiën zich gedurende opeenvolgende generaties ontwikkelden, ontwikkelde elke natie onderscheidende karakteristieken die hen meer en meer van elkaar onderscheidden. Maar, het feit dat mannen en vrouwen vanuit verschillende delen van het raciale spectrum kunnen trouwen en nageslacht kunnen produceren, is bewijs dat er in werkelijkheid slechts één ras is - het menselijke ras.

Wanneer we het feit beschouwen dat het Jehovah's oorspronkelijke wil was dat het gehele koninkrijk uit de Joodse natie zou bestaan, is het verootmoedigend dat het grootste gedeelte van die 144.000 feitelijk "vervangers" zijn. In het 11de hoofdstuk van Romeinen gebruikt Paulus de illustratie van een olijfboom om duidelijk te maken hoe God niet-Joodse personen in de stam ente om de Joodse takken die weggebroken waren te vervangen. Paulus waarschuwde de geënten dat zij ook zouden worden weggebroken indien ze geen geloof in God stelden - zoals bij sommigen inderdaad gebeurd is.

In de verzen 25-26 zei Paulus dat "een afstomping der zinnen is gekomen totdat het volledige aantal mensen der natiën is binnengekomen, en op deze wijze zal heel Israël gered worden." In de eerste Eeuw vond de afstomping der zinnen plaats onder de natuurlijke Joden. Maar, daar "heel Israël" verwijst naar het geestelijk Israël, waarvan het volledige aantal 144.000 is, en daar heel Israël nog niet gered is, is het duidelijk dat de profetie van de "afstomping der zinnen" van toepassing is op het onvermogen van de oudere leden van het gezalfde geestelijke Israël te erkennen dat de zalving niet bij hen geëindigd is.

Het is voor een ieder erg aanmatigend de Vader te zeggen wat zijn zaken zijn. Als Jehovah het verkiest een nieuw-bekeerde man of vrouw op dit late uur uit te kiezen, is het dan onze zaak om te zeggen dat het redelijk of onredelijk van God is dat te doen? Volgens Gods eigen Woord, legt Jehovah zich erop toe de zwakke en dwaze personen van de wereld te kiezen, die, vanuit menselijk standpunt bezien, de minst gekwalificeerde personen zijn. Gezien het feit dat zelfs de meest geestelijk ingestelde persoon absoluut niets kan doen om zichzelf te kwalificeren voor de onbeschrijfelijke gave die God geeft aan wie hij wil, is elke keuze die God maakt het gevolg van zijn edelmoedigheid en niet het gevolg van iets wat we wellicht hebben gedaan om onszelf voor zijn aangezicht aan te bevelen. Klaarblijkelijk is de Wachttoren uit het oog verloren wat onverdiende goedheid betekent met betrekking tot degenen die Jehovah voor zalving uitkiest.

Als bewijs van dat trieste feit, hamert de Wachttoren rond de tijd van het Avondmaal op het punt waarom bepaalde personen die beginnen met deelnemen waarschijnlijk niet gezalfd zijn. Maar, door op die manier een atmosfeer te scheppen in de organisatie waarin werkelijk gezalfde personen over het algemeen niet geaccepteerd worden en sceptisch worden bezien door de gemeente, draagt de Wachttoren bij aan de subtiele vervolging van Jehovah's wedergeboren zonen en dochters in ons midden. Door dit te doen, passen de oudere gezalfden in de beschrijving van degenen in Jezus' illustratie die vroeg in de dag werden ingehuurd om in de wijngaard te werken. Ze veronderstellen dat ze op één of andere manier meer eer waardig zijn dan degenen die de meester in het 11de uur heeft ingehuurd.

Die profetie lijkt nog niet vervuld te zijn. Terwijl de wereld inderdaad geleden heeft onder grote oorlogen en diverse genocidale gebeurtenissen sinds de tijd dat Satan volgens ons uit de hemel geworpen is in 1914, is het ook duidelijk dat de beschaving een niet eerder meegemaakte mate van welvaart en stabiliteit smaakt.

Hoogstwaarschijnlijk zal de woede van Satan en zijn demonen, wanneer ze met kracht uit de hemel gedreven worden, duidelijk waarneembaar zijn wanneer ze de wereld in totale chaos werpen, en het tegenover volledige vernietiging stellen. Zonder twijfel hebben demonische krachten de mensheid het potentiëel gegeven om de aarde letterlijk te vernietigen. Veel waarnemers erkennen dat het ondenkbare slechts een kwestie van tijd is.

Gezien het feit dat zelfs Jezus erkende dat de Duivel de heerser van de wereld is, moeten we aannemen dat Satan, wanneer hij vernederd wordt door Christus die op de troon is gaan zitten en uit de hemel geworpen wordt, weet dat zijn tijd tot zijn eigen gevangenzetting en uiteindelijke vernietiging kort is, en de Duivel een verwoede poging zal doen de aarde te vernietigen. Ongetwijfeld zou de waanzinnige genocidale holocaust van de Duivel slagen, ware het niet dat Jehovah tussenbeide zal komen als de Redder van de mensheid. Maar, zoals Jezus ons verzekert, die dagen van ongeëvenaarde verdrukking zullen verkort worden zodat Jehovah's uitverkorenen gespaard mogen worden.