Naarmate medische technologie en bloedvervangers blijven verbeteren, lijkt het erop dat bloedtransfusies van nature een steeds mindere kwestie voor ons zullen worden. Wat betreft de redenatie dat bloedtransfusies in werkelijkheid niet worden geconsumeerd als voedsel, maar gelijk een vloeibare orgaantransplantatie is, wat maakt dat voor verschil? Bloed is bloed. De apostel zei in het 15de hoofdstuk van Handelingen dat we ons moeten "onthouden van bloed." Dat is een vrij ondubbelzinnige uitspraak, vind je niet?

Met betrekking tot de vraag of het Wachttorengenootschap uiteindelijk alle vormen van bloedtransfusie als een gewetenskwestie zal gaan bezien, de tijd zal het leren. Maar, als ze dat punt bereiken, komt het hopelijk niet doordat ze enkel handelen op advies van het wettelijke team om beperkingen of straffen van regeringen te minimaliseren.

Er zitten enkele verschillende aspecten aan deze vraag: Met betrekking tot de gezalfden te Bethel die verantwoordelijkheid overdragen aan niet-gezalfde personen, daar bestaat een Schriftuurlijk precedent voor. Beschouw eens de twee prominentste Bijbelse personen - Mozes en Elia.

Mozes wist van te voren heel goed dat hem niet toegestaan zou worden de rivier de Jordaan over te steken het Beloofde Land in. Doordat hij bij één gelegenheid Jehovah beledigde door zich de eer voor een wonder toe te eigenen, verbood Jehovah hem de Israëlieten Kanaän binnen te leiden. In plaats daarvan verslaat het 31ste hoofdstuk van Deuteronomium hoe Mozes Jozua als zijn opvolger aanstelde. Vervolgens nam Jehovah Mozes de Berg Nebo op, vanwaar hij nooit meer neerdaalde, noch werd zijn lichaam ooit gevonden. (Als je het je herinnert was de verdwijning van Mozes' lichaam datgene wat een dispuut opwekte tussen Michael de aartsengel en de Duivel; zoals eeuwen later werd opgetekend in Judas.) Jehovah nam Mozes profetisch van de aarde weg. Nadien ging Jozua voort de Hebreeën in het Beloofde Land te leiden.

Elia schiep een soortgelijk precedent, zoals staat opgetekend in 2 Koningen hoofdstuk 2. Na enkele jaren als Gods officiële profeet voor de natie Israël te hebben gediend, zei Jehovah Elia een opvolger te zoeken. Elia vond Elisa die een veld stond te ploegen, ging naar hem toe en sloeg zijn profetenmantel over Elisa's schouders. (klaarblijkelijk is daar de uitdrukking de mantel doorgeven van afkomstig, in verband met het benoemen van een opvolger.) Toen de twee mannen vervolgens samen verder liepen, daalde de vurige strijdwagen van Jehovah uit de hemel neer en klom Elia aan boord en verdween in de lucht; terwijl Elisa en 50 andere profeten toekeken. Nadien pakte Elisa het ambtsgewaad dat Elia had achtergelaten op en nam het werk van een profeet op, met tweemaal Elia's geest - doordat hij exact twee maal zoveel wonderen verichtte als zijn meester.

Noch Mozes, noch Elia werden natuurlijk letterlijk in Jehovah's hemelen opgenomen. Dat weten we, omdat Christus eeuwen aan Nikodémus zei dat "geen mens tot in de hemel [is] opgestegen, dan hij die uit de hemel is neergedaald, de Zoon des mensen." Wat echter het interessante is, is dat Jehovah een profetisch drama opvoerde, waarbij deze twee prominente profeten en leiders van Gods volk, nadat zij hun autoriteit en positie hadden overgegeven aan een gekwalificeerde opvolger, beiden symbolisch door God naar de hemel genomen werden - om nooit terug te keren. Het is wonderbaarlijk dat Mozes en Elia eeuwen later samen als het ware verschijnen op de berg van de Transfiguratie, in een visioen waarin ze met de Christus spreken. Evenzo zijn Mozes en Elia in werkelijkheid de twee symbolische getuigen die in het 11de hoofdstuk van Openbaring worden beschreven. Dat komt omdat de twee getuigen worden beschreven als dat ze wonderen verrichten die enkel Mozes en Elia verricht hebben.

Het is daarom duidelijk dat Jehovah Mozes en Elia als een precedent en patroon heeft bedoeld voor de gezalfden, aangaande hun toekomstige vertrek; wat, niet geheel toevallig, juist datgene is waarover Mozes en Elia met Jezus discussiëerden tijdens het wonder van de Transfiguratie.

Net zoals de twee profeten die Jehovah wegnam, zal ook de gezalfden niet worden toegestaan de nieuwe aarde van Gods belofte binnen te gaan - klaarblijkelijk als terechtwijzing voor enkele tekortkomingen. In plaats daarvan geven zij alle aardse leiderschap door aan menselijke opvolgers. Het is interessant dat Elisa, toen hij Elia in de vurige strijdwagen zag verdwijnen, uitriep: "De strijdwagen van Israël en zijn ruiters!" Dat lijkt te bevestigen dat Jehovah alle overgeblevenen van zijn uitverkorenen gedurende de tijd van verdrukking zal verzamelen, zodat zij allen in de hemel zullen zijn wanneer Christus' hemelse ruiterij uiteindelijk losgelaten wordt om Satans wereld te vernietigen. Zacharia 14:5 voorzegt dit.

In verband met je vraag, is het punt dat de overgave van autoriteit in de organisatie van de gezalfde hemelse klasse aan de niet-gezalfde aardse klasse niet persé een machtsgreep door niet-gezalfde personen is, als je dat denkt; het is juist precies wat we langzaam aan van Jehovah verwachten als voorbereiding op de definitieve inzameling van de zonen van het koninkrijk - vooral naarmate de tijd vordert. Ondanks dat het proces van het overgeven van de autoriteit gerechtvaardigd is, betekent dit echter niet persé dat alle mannen die heden ten dage aangesteld zijn in ambten van verantwoordelijkheid ook loyaal aan God zijn.

Het andere aspect aan deze kwestie is dat we een flinke opschudding binnen de organisatie kunnen verwachten in de dagen die komen gaan. Ongetwijfeld zijn er een aantal door ambitie gedreven mannen die macht en autoriteit in de organisatie begeren - of ze nu wel of niet gezalfd zijn. De Bijbelse geschiedenis staat vol met verslagen over zulk soort mannen en we moeten ons niet indenken dat zulke personen zich heden ten dage niet in posities van autoriteit over Gods volk bevinden. Maar, de echte beproeving zal komen wanneer het samenstel ineenstort - wat de antichrist zal doen opkomen.

Beschouw - als glimp in de toekomst - eens de geschiedenis van de Wachttoren. Nadat de charismatische C.T. Russell onverwachts stierf in 1916, kwam het Wachttorengenootschap terecht in een draaikolk van verwarring en chaos. Er ontstond een machtsstrijd in de hoogste gelederen van het leiderschap van de Wachttoren. In zijn privé uitgegeven Faith on the March gaf Broeder Macmillan uit eerste hand een verslag van de beproevingen die de broeders toen troffen. Ongetwijfeld staat die tumultueuze periode als een miniatuur, hedendaags voorbeeld voor wat het Wachttorengenootschap te wachten staat.

We kunnen er daarom zeker van zijn dat de grootste geloofsbeproeving voor Jehovah's Getuigen in de toekomst ligt, maar dat Jehovah's voornemens om uiteindelijk een nieuwe hemel en een nieuwe aarde te scheppen zal slagen en dat aanmatigende personen een lot gelijk Korach zal wachten uit Jehovah's hand.

Toen Jezus die profetie besprak, identificeerde hij Johannes de Doper als zijn op Elia gelijkende voorloper. De relatie tussen Elia en Elisa voorzeggen echter ontwikkelingen op een geheel ander niveau. Op een bepaalde wijze werd Christus zelf een op Elia gelijkende voorloper, toen hij de mantel van autoriteit, voor zijn vertrek naar de hemelen, aan zijn apostelen overgaf. De apostelen namen toen Christus' werk ter hand met een dubbele mate van geest, zoals Christus voorzei, ze deden grotere werken dan hij. Het lijkt er zelfs op dat de wonderbaarlijke oversteek van de Jordaan die zowel Elia als Elisa bewerkstelligden, een afspiegeling is van de doop van Jezus en zijn apostelen in diezelfde Jordaan, wat resulteerde in hun wonderbaarlijke wedergeboorte.

Het is interessant dat de 50 profeten, nadat Elia in de vurige strijdwagen vertrokken was, drie dagen lang naar hem zochten - zich indenkend dat Jehovah hem "op een van de bergen of in een van de dalen geworpen" had. Ongetwijfeld was dat een voorafspiegeling van de tijd waarin de dicipelen en apostelen verbaasd stonden door Jezus' onverwachte drie-daagse verdwijning in de dood.

Gezien het feit dat het werkelijke leven van Elia en zijn relatie met Elisa op zo vele niveaus tot ons spreekt, zou de profetie van Maleachi, die de komst van Elia in de laatste periode voorzegt, de interesse van Jehovah's Getuigen moeten opwekken. Daar Christus zelf een soort "Elia" was, doordat hij zijn dicipelen erop voorbereidde de vurige dag van Jehovah, welke over de Joden kwam, te ontvluchten, en hij de mantel doorgaf aan de apostelen, zoals Elia deed, heeft de uiteindelijke komst van "Elia" te maken met de toekomstige komst en tegenwoordigheid van Christus.

Daar Jezus de komende "boodschapper van het verbond" is, naar wie in Maeachi 3:1 wordt verwezen, en Christus als zodanig een loutering en reiniging van de ware Christelijke gemeente instelt om die uiteindelijk in een onbevlekte conditie aan Jehovah aan te bieden, moeten we erkennen dat "Elia" dezelfde functie vervult als de hiervoor genoemde boodschapper.

Net zoals het 1ste eeuwse patroon echter op diverse niveaus van toepassing was, zo ook de definitieve vervulling. Zoals besproken in de vorige vraag, vervult het overblijfsel ook een op Elia gelijkende rol. Ongetwijfeld omdat degenen die de correctie van Christus aanvaarden, wanneer hij komt als een louteraar, en deel uitmaken van het lichaam van Christus, op dat moment werkelijk regerende leden van de hemelen worden, en dus vertegenwoordigen ze Christus in volledige mate op aarde. Jezus zei zoiets over zijn geestelijke broeders; dat wat er ook voor hen wordt gedaan, hetzelfde is als het rechtstreeks voor Jezus doen en dat dat de basis voor het oordeel van de schapen en de bokken is op dat moment. Evenzo heeft ook de uiteindelijke vervulling van de transfiguratie, waarin Elia ook verscheen, te maken met Christus die komt in heerlijkheid en de openbaring van de verbondszonen van God.

Daarom zegt Maleachi 4:2: "En voor u die mijn naam vreest, zal stellig de zon der rechtvaardigheid gaan schijnen, met genezing in haar vleugelen." Daniël en Jezus spraken beiden evenzo over een tijd gedurende het besluit van het samenstel, wanneer de zonen van het koninkrijk zo helder zullen schijnen als de zon in Jehovah's koninkrijk. Dus, in antwoord op je vraag: de uiteindelijke komst van Elia zal de komst van Christus inhouden, alsook al degenen die uitverkoren en getrouw met hem worden genoemd.

Het einde van de wereld zal zonder twijfel een afgrijselijke tragedie zijn; en juist daarom heeft Jehovah voorzegd dat hij nadien liefdevol alle tranen van de ogen van de getraumatiseerde overlevenden zal wegwissen. Maar, God beschrijft zichzelf in de Schrift als vergevensgezind, goedgunstig en langzaam tot toorn. En, Jehovah's aangelegenheden met de mensen gedurende de eeuwen, geeft zeker bevestiging voor deze bewering. 's Mensen Schepper en Redder afschilderen als een koude moordenaar van de onschuldigen wijst niet alleen op een gebrek aan geloof, maar is ook Godonterend.

Sommigen kunnen er echter op wijzen dat Jehovah eens de beruchte steden Sodom en Gomorra vernietigde en dat hij de Israëlieten hielp in het onteigenen en de vernietiging van de eens grote bevolking van Kanaän. Maar, dat is slechts een gedeelte van het verhaal. Jehovah gaf ook zijn enig-geboren Zoon om als loskoopoffer te dienen voor de gehele mensheid - inclusief de Sodomieten en anderen die door Gods oordelen in het verleden gedood zijn. Dus, op welke wijze kan iemand God beschuldigen van onrechtvaardig handelen in zijn vroegere aangelegenheden, wanneer zelfs degenen die eens gedood zijn tot leven gewekt worden?

In het Christelijke tijdperk heeft Jehovah in totaal drie personen rechtstreeks vernietigd, waarbij twee van hen gezalfde Christenen waren - Ananias en Saphira; de andere persoon was Koning Herodus nadat hij de apostel Jakobus ter dood had laten brengen. Gedurende de afgelopen 2000 jaar, sinds de tijd van Christus, heeft Jehovah alle manieren van onrechtvaardigheid en gruwelijkheden toegestaan; vooral onder de ontelbare Christenen die sneuvelen door hun onderdrukkers. Toch heeft Jehovah er vanaf het begin voor gewaarschuwd dat er een uiteindelijke dag van verantwoording voor deze slechte wereld zou komen. De vraag is hoe dat plaats zal hebben?

Daar de Schiften Christus' aanspraak op de hemelse troon bevestigen, is Jezus de terechte regeerder van de wereld. Het probleem is echter dat de wereld heden ten dage door Satan de Duivel en zijn kliek demonen geregeerd wordt en zij geen enkele intentie hebben vrijwillig hun wurggreep op de mensheid los te laten. Helaas prefereren veel mensen onder Satans autoriteit een huichelachtig leven te leiden en hebben zij zijn gedrag en karakter op vele manieren overgenomen.

Om het probleem nog te versterken; de demonen hebben de wereld met voldoende nucleaire explosieven en andere massavernietigingswapens opgezadeld om Dante's helse inferno los te laten barsten, wanneer Christus de planeet tracht over te nemen. Een regelrechte oorlog tussen de God van de hemelen en de goden der aarde is dus onvermijdelijk. Die oorlog is natuurlijk de oorlog van Armageddon. En, net als in alle andere oorlogen, zal er een ontstellend aantal slachtoffers vallen.

De waarheid is echter dat Jehovah de Duivel in de beginfase van Gods oordeel tegen Satans wereld eenvoudigweg toestaat de ineenstorting van het samenstel te veroorzaken, waar wij in ons leven zo op zijn gaan vertrouwen. Het is waar dat Christus een aaneenschakeling van gebeurtenissen zal initiëren door Satan ertoe te bewegen de stop uit dit samenstel te trekken, wanneer hij hem uit de hemel werpt, waardoor het ook als een oordeel van Jehovah God wordt beschreven. De profetieën zeggen echter duidelijk dat de daadwerkelijke installatie van Christus' koninkrijk, datgene is wat de demonen in razernij zal doen ontsteken, zodat ze hun beestachtige politieke apparaat een bijna-dood-ervaring laten ondergaan, enkel om weer op te staan en een wereldwijde genocidale stormloop in te zetten.

Ondanks dat de meeste mensen ervoor kiezen in onwetendheid en ontkenning te leven, is het geen geheim dat een kleine, maar machtige kliek van oligarchen achter het Anglo-Amerikaanse duo reeds Satans gedachte over de kwestie hebben gekregen, zelfs in zoverre dat het hun officiële beleid is dat de bevolking van de aarde met ongeveer 80% gereduceerd moet worden. Zoals het er nu voor staat, zijn dat ongeveer vijf miljard zielen die door de regerende klasse in de nabije toekomst voor vernietiging zijn aangewezen.

De profetie van Habakuk voorzegt dat een groot gedeelte van de wereld het slachtoffer zal worden van een moordenaar van ongelukkige natiën. Alsook van het uitgieten van de schalen van Gods toorn die worden beschreven in het boek Openbaring. Openbaring 16:10 en 11 zeggen bijvoorbeeld: "En de vijfde goot zijn schaal uit op de troon van het wilde beest. En zijn koninkrijk werd verduisterd, en zij gingen op hun tong knagen van de pijn, maar zij lasterden de God des hemels vanwege hun pijnen en vanwege hun zweren, en zij hadden geen berouw van hun werken."

We moeten ons niet langer indenken dat deze plagen van Gods wraak op één of andere manier door de Wachttoren zijn uitgegoten toen ze een aantal artikelen en pamfletten hierover geschreven hebben in de 1920'er jaren - of in enige tijd daarna. Christus zei dat de hemelse lichten tijdens zijn feitelijke tegenwoordigheid en het besluit volledig zouden verduisteren. Dat betekent dat de regeringen over de mensheid tot ons voordeel zullen stoppen met functioneren. Dat is ook wat het bovenstaande vers beschrijft. De profetie wijst er echter ook op dat de meerderheid van de mensheid, ondanks de doodlopende weg waarop de wereld zich door haar falende instellingen bevindt, zelfs gedurende de volgende holocaust koppig zal weigeren de oppermacht van Jehovah God te erkennen en in plaats daarvan de Enige die hen zou kunnen redden, belasteren.

In het geval dat George Orwells nachtmerrie binnenkort werkelijkheid wordt en de afdruk van de laars van een tiran in het gezicht van de mensheid staat afgedrukt, is dit wellicht een vraag die je jezelf zou kunnen stellen: Is Jehovah moreel bezien verplicht de wereld van de slechte regeerders te redden wanneer zij volledig doordraaien?

De Wachttoren kan niet eerlijk en schiftuurlijk beweren dat de organisatie "geen valse broeders die zich opwerpen als apostelen" tolereert. Beschouw eens de ervaring die Paulus had met valse apostelen die de Korinthische gemeente lastig vielen, die hij sarcastisch de superfijne apostelen en dienaren van Satan noemde en die zich enkel veranderden in dienaren van rechtvaardigheid. In tegenstelling tot de mening van de Wachttoren die zulke hedendaagse satanische werktuigen als de geestelijkheid van de Christenheid identificeert, bevonden de superfijne apostelen zich niet buiten de organisatie, maar oefenden ze autoriteit uit over de gemeente die bestond uit werkelijke gezalfde Christenen. De superfijne apostelen waren zo gevaarlijk voor het geestelijke welzijn van de gemeente, omdat ze niet herkend werden, doordat ze zichzelf sluw hadden getransformeerd zodat ze rechtvaardige apostelen leken. Daarom wond Paulus er geen doekjes om toen hij hen ontmaskerde. Maar in het 11de hoofdstuk van 2 Korinthiërs lijkt het erop dat de situatie nog niet verholpen was. De superfijne apostelen hadden nog steeds een kwade invloed over de gemeente en handelden als een doorn in Paulus' vlees, ondanks dat hij Jehovah smeekte de plaag weg te nemen. Een vraag die we serieus moeten overdenken is: Wanneer de Korinthische gemeente zoveel moeite had de vertegenwoordigers van de Duivel in hun midden te herkennen, en zij over Paulus' rechtstreekse invloed beschikten, waarom zijn wij er dan van overtuigd dat we zulke personen heden ten dage zo eenvoudig kunnen herkennen?

Het Wachttoren-artikel waaruit je citeerde, behandelde Jezus' raad aan de zeven gemeenten gedurende de "Dag des Heren." Zoals op een andere plaats op e-watchman werd bediscussiëerd, is de Dag des Heren nog niet begonnen. De Dag des Heren is de feitelijke oordeelsperiode. Volgens de profetie uit Openbaring zijn nep-apostelen dus iets waarmee we in de toekomst te maken zullen krijgen. Dat de Wachttoren zulke cruciale feiten niet herkent, geeft niet alleen een indicatie van waar de hedendaagse superfijne apostelen zich bevinden, maar ook van de hevigheid van de beproeving die zij in die tijd over alle Jehovah's Getuigen zullen brengen.

Gefeliciteerd! Door de Schriften zelf te onderzoeken, volg je de Bijbelse raad op: "Vergewist u van alles, houdt vast aan dat wat voortreffelijk is." De apostel Johannes zegt het nog stelliger, wanneer hij schrijft: "Geliefden, gelooft niet elke geïnspireerde uiting, maar beproeft de geïnspireerde uitingen om te zien of ze uit God voortspruiten." Merk op dat Johannes de verantwoordelijkheid bij elke individuele Christen legt, niet om eenvoudigweg alles wat we leren te verwerpen of te accepteren, maar ons verstand te gebruiken om datgene te accepteren waarvan we weten dat het waar is en datgene wat we verdenken in reserve te houden.

Feit is dat de boze slaaf en de getrouwe slaaf zich samen in Gods huisgezin bevinden, tot het moment waarop Christus als een dief in de nacht verschijnt en de boze slaaf de deur wijst. Klaarblijkelijk zijn er enkele broeders met inzicht die de natuur van het beest waarmee we te maken hebben, herkennen. Er bestaat een gezegde op Bethel dat nu erg toepasselijk lijkt te zijn. Het luidt: "Het lijkt erop dat de helft van de broeders op Bethel daar zijn om de andere helft te beproeven." Wellicht moeten de broeders die dit oorspronkelijk opmerkten, zichzelf nog gaan realiseren hoe waar dat is!

Het niet in de van deur-tot-deur dienst gaan, lost het dilemma niet echt op. Wanneer je in je eentje gaat prediken, zul je waarschijnlijk op een gegeven moment de luisteraar vertellen dat je één van Jehovah's Getuigen bent, toch? En laten we eens zeggen dat je iemand vindt die echt geïnteresseerd is en wil weten waar je naar de kerk gaat, of zoiets. Wat ga je dan zeggen? Wanneer je enig succes in je dienst wilt hebben, zul je hem uiteindelijk naar de plaatselijke koninkrijkszaal verwijzen. En dan? Ze zullen worden blootgesteld aan de leerstelling van 1914. Daar valt niet aan te ontkomen.

In alle realiteit, hoe vaak vraagt een bewoner naar 1914? Wanneer was de laatste keer dat een bewoner je zo'n soort vraag gesteld heeft? In mijn dienst gebruik ik slechts de Bijbel en een paar geselecteerde brochures die de hoop op Gods koninkrijk belichten. Dat is ten slotte in werkelijkheid waar het goede nieuws over gaat. Uiteindelijk maakt het niet uit of Christus in 1914 is begonnen te regeren of dat het koninkrijk morgen komt. Het eindresultaat zal precies hetzelfde zijn. Maar, wanneer een bewoner je een rechtstreekse vraag stelt over een leerstelling van de Wachttoren waar je het persoonlijk niet helemaal mee eens bent, kun je altijd iets zeggen als: "Wel, de Wachttoren zegt dit en dit." En laat het daar dan bij. Het belangrijkste is hen te helpen de grote strijdvragen omtrent Gods naam en koninkrijk te begrijpen.

Houd in gedachte dat je waarschijnlijk één van Jehovah's Getuigen bent geworden door iemand die aan je deur stond en je de waarheid leerde - inclusief de leerstelling omtrent 1914. Of, wellicht hebben je ouders je opgevoed als één van Jehovah's Getuigen - of wat dan ook. Je hebt echter ongetwijfeld geestelijk voordeel getrokken van iemands door de Wachttoren ondersteunde bediening. Het feit dat je er op uit wilt gaan om te prediken en je zelfs weet hoe je aan anderen getuigenis moet geven, is het resultaat van het onderwijs van de Wachttoren over hoe je een prediker moet zijn. En als een gezalfd iemand heeft Jehovah je waarschijnlijk niet zomaar van de straat geplukt. Je maakt onderdeel uit van de organisatie - met al haar gebreken. Het punt is dus: ook al zijn we het niet met alles eens dat de Wachttoren ons leert over bepaalde zaken, we mogen anderen niet de mogelijkheid ontnemen voordeel te trekken van alles wat de organisatie hen kan leren en het samenkomen met vele fijne broeders en zusters in de waarheid.

In plaats van alleen verder te gaan, lijkt de Spreuk toepasselijk te zijn die zegt: "Vertrouw op Jehovah met heel uw hart en steun niet op uw eigen verstand." Je kunt er dus op vertrouwen dat Jehovah je situatie kent, alsook je geweten in deze kwesties, en dat je op hem kunt vertrouwen om je te helpen bij de vragen die ooit zouden kunnen rijzen.

Er bestaat geen probleem met betrekking tot leden van het Besturende Lichaam die niet als bestuurders van het Wachttorengenootschap van New York, of elke andere wettelijke entiteit, dienen. Het is voor het Besturende Lichaam fysiek onmogelijk rechtstreeks elke opziener en dienaar in de bediening in elke gemeente wereldwijd aan te stellen. Die verantwoordelijkheid moet worden gedelegeerd. De werkelijke vraag is: Zijn degenen die de feitelijke aanstelling van opzieners en dienaren in de bediening doen door het Besturende Lichaam daartoe bevoegd? Het antwoord is ja. En, het werkt zo.

Het Besturende Lichaam stelt rechtstreeks bepaalde mannen aan als "Bethel Ouderlingen." Elk bijkantoor op de wereld heeft een aantal van deze Bethel Ouderlingen. Sommige Bethel Ouderlingen houden zich bezig met financiële zaken, anderen met Bethel personeel en weer anderen zorgen voor de distributie van lektuur enzovoort.

Van deze Bethel Ouderlingen bekleedt het Besturende Lichaam er enkelen rechtstreeks met de autoriteit en verantwoordelijkheid om opzieners en dienaren in de bediening aan te stellen. Het is gebruikelijk dat hun gebied van autoriteit gelimiteerd is aan een bepaald land of gedeelte daarvan. Deze specifieke Bethel Ouderlingen handelen vertegenwoordigend voor a) het Besturende Lichaam van gezalfden en b) de wettelijke entiteit dat Jehovah's Getuigen in dat specifieke land vertegenwoordigt. De zichtbare lijn van autoriteit is helder. Het Besturende Lichaam delegeert verantwoordelijkheid aan die Bethel Ouderlingen. En die Bethel Ouderlingen stellen Opzieners en Dienaren in de bediening aan binnen hun rechtsgebied.

De rol van de Kringopzieners is enkel het voordragen van personen. Het zijn altijd de Bethel Ouderling die deze voorgedragen personen beschouwen en de feitelijke aanstelling doen.

Jehovah's Getuigen over de hele wereld gebruiken diverse genootschappen en andere wettelijke entiteiten. De Bethel Ouderlingen gebruiken hun 'schriftuurlijke' en 'wettelijk' autoriteit uit naam van het Besturende Lichaam. Wat er dus als stempel op de plaatselijke aanstellingsbrieven staat, zal per land verschillen. En in werkelijkheid doet het er ook niet toe. Belangrijk is dat degenen die de aanstelling doen in feite rechtstreeks door het Besturende Lichaam zijn bekleed met die autoriteit. En dat is zeker het geval omdat elke Bethel Ouderling die zulk een autoriteit gegeven wordt, een persoonlijke brief ontvangt welke hem dat duidelijk maakt.