Paulus verwees naar de "de rijkgevarieerde wijsheid van God." Wanneer we zijn schepping bekijken, krijgen we zeker waardering voor het feit dat de Schepper in zijn schepselen de mogelijkheid heeft geplant zich aan diverse omstandigheden en situaties aan te kunnen passen. We moeten ook onthouden dat de dieren lang vóór Adam en Eva werden geschapen. Jehovah heeft hen dus ontworpen met een mogelijkheid zichzelf te beschermen en hun soort voort te planten. Maar, er moet ook worden erkend dat Jehovah in deze zelfde schepselen een instinct heeft ontworpen zich gewillig aan het menselijke ras te onderwerpen. Zelfs buiten Eden zijn dieren onderworpen aan onvolmaakte mensen, soms helaas tot hun ondergang.

Jakobus 3:7 zegt dat vrijwel elk aards schepsel door de mensheid is getemd. En we moeten erkennen dat dat in grond der zaak waar is. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. In het boek van Job herinnert Jehovah Job aan de natuurlijke woestheid van Behémoth en Levíathan (nijlpaarden en krokodillen), als uiting van Jehovah's geweldige kracht die in zijn schepselen tot uitdrukking komt. Maar, zelfs deze van nature wilde dieren verschaffen bruikbare diensten. Alligators en krokodillen zorgen er door hun machtige bewegingen bij het zwemmen bijvoorbeeld voor dat moerassen niet stagneren en overgroeien met vegetatie en houden waterkanalen open en vers water stromende.

We moeten ook erkennen dat dieren, zelfs in het Paradijs, van nature zullen sterven, net zoals ze dat nu doen. 2 Petrus 2:12 zegt dat dieren van nature geboren worden om te sterven. Het lijkt er dus op dat Jehovah enkele schepselen heeft geschapen die dienen als aaseters. Het komt erop neer dat er schepselen zijn die dienen als begrafenisondernemers voor dieren; die het vuile werk opknappen zodat wij het niet hoeven te doen. Dus, ja, haaien verzorgen een broodnodige dienst. Aasetende vogels evenzo. Wellicht zullen leeuwen en tijgers en andere grote katten een gelijksoortige "karkas verwerkingsdienst" voor ons verzorgen op het vaste land. Maar, het moet duidelijk zijn dat deze schepselen de potentie hebben vrij vriendschappelijk te zijn. Grote mensen-etende katten zijn, onder de juiste omstandigheden, in werkelijkheid grote poezen. De ivoren slagtanden van olifanten kunnen ons zeer behulpzaam zijn bij het verplaatsen van zware objecten, net zoals de Aziaten zelfs in deze moderne tijd onze dikhuidige maatjes gebruiken.

Wat betreft dieren die geschikt zijn voor specifieke omgevingen, het is wederom een kwestie van diversiteit en aanpassingsvermogen. Poolberen en pinguins kunnen bijvoorbeeld ook in andere omgevingen leven, daarom kunnen ze ook overleven in dierentuinen buiten hun natuurlijk omgeving. Maar we moeten ons beeld van het Paradijs wellicht herzien. Volgens Genesis 8:22 zal er altijd een zomer en winter zijn, kou en warmte. Dat betekent dat Jehovah de vloed (Hebreeuws woord voor "hemelse oceaan"), die hij oorspronkelijk boven de aarde had uitgespannen en die het weer vooral in de poolgebieden beïnvloedde, niet zal herscheppen. In het komende Paradijs zal dus nog steeds een grote variëteit in het weer en omgeving bestaan.

Ik denk niet dat het waar is dat Jehovah zijn geest van iedereen terugtrekt wanneer er enkele ontrouw zijn. Neem bijvoorbeeld de gemeenten van Openbaring, waar de recentelijke Wachttoren studie-artikelen zich op richtten. Diverse gemeenten hadden serieuze problemen, een "Izébel" en de sekte van Nicolaüs zorgden er bijvoorbeeld voor dat sommigen in de gemeente, als gevolg van hun verkeerde leerstellingen, misleid werden tot overspel en afvalligheid. Toch prees Jezus de getrouwen die stand hielden tegen die slechtheid en zich er niet aan onderwierpen. Het is dus duidelijk dat Jezus zijn geest niet volledig van de gemeenten terugtrok.

Het is echter duidelijk dat God zijn zegening kan terugtrekken van onze dienst, wanneer hij niet tevreden is met ons. Maleachi 2:2, 3 wijst op God die onze zegening vervloekt en ons bestraft voor het zaad dat we hebben gezaaid. Dat is zeker van toepassing op God die zijn zegeningen terugtrekt van onze dienst, wat meer en meer zichtbaar zal worden naarmate de tijd vordert.

Met betrekking tot vergaderingen, er staat niets in de Schrift dat onthult hoe vaak de oorspronkelijke Christenen samen kwamen. Er was kennelijk geen strak schema voor elke vergadering, zoals we dat nu hebben. Maar in Hebreeën 10:23-25 moedigt de apostel alle gelovigen aan het onderling vergaderen niet na te laten zodat we elkaar kunnen aansporen tot liefde en voortreffelijke werken "en dat temeer" naarmate Jehovah's geweldige Oordeelsdag naderbij komt. In het licht van de raad van de geïnspireerde apostel van God, moeten we onszelf enkel de volgende eenvoudige vraag stellen: "Zal mijn nalaten van het samenkomen met plaatselijke broeders en zusters in hun aanmoediging of ontmoediging resulteren?" Handel naar het eerlijke antwoord dat je bedenkt.

Kijk ook eens naar Jezus' voorbeeld. Als een Jood ging hij naar de synagoge en naar tempelfeesten, ondanks dat hij wist dat er fouten en verdorvenheid bestond. Neem de keer dat Jezus in de synagoge van zijn thuisplaats bijna door een woedende menigte werd vermoord, nadat hij zichzelf als de Messias had voorgesteld. Ging Jezus als gevolg daarvan niet meer naar de synagoge? Zeker niet! Hij genas later zelfs personen in de synagogen. Dus, wanneer was de laatste keer dat de broeders je uit de koninkrijkszaal het parkeerterrein op probeerden te sleuren om je ter dood te stenigen? Begrijp je het?

Ja, Ezechiël is in harmonie met alle profeten. In Ezechiël 38:17 vraagt Jehovah bijvoorbeeld aan Gog: "Zijt gij dezelfde van wie ik in vroeger dagen heb gesproken door de hand van mijn knechten, de profeten van Israël, die in die dagen - jaren - profeteerden dat ik u over hen zou doen komen?'

Het blijkt dat we meeluisteren met Jehovah's dialoog met Gog, tot ons sprekend vanuit de toekomst, gedurende de feitelijke aanval waarin Jehovah terug verwijst naar Bijbelse tijden waarin de boodschap officiëel verzegeld werd, alsof ze een tijdcapsule was. Op andere plaatsen, bijvoorbeeld in het 27ste hoofdstuk van Jesaja, spreekt Jehovah door middel van die profeet van Israël ook rechtstreeks tot Satan de Duivel gedurende de tijd van zijn oordeel, waarbij hij naar hem verwijst als "Levíathan, de glijdende slang, ja, op Levíathan, de kronkelende slang,…het zeemonster dat in de zee is."

Satan de Duivel wordt in Openbaring afgebeeld als een zevenkoppige draak die ervoor zorgt dat zijn zevenkoppige politieke monster uit de zee der mensheid opstijgt. Dat onthult natuurlijk dat de Duivel de aandrijvende kracht achter het aardse politieke stelsel is - inclusief de koning van het noorden. Het zijn als het ware dikke vrienden. Het is toepasselijk dat Gog wordt beschreven als de leider van de confederatie van natiën die komen om Jehovah's volk te vernietigen. En net als de koning van het noorden, de koning met bars gelaat, alsook de schijnende uit Jesaja's profetie, komt Gog tegen Gods volk uit de richting van "de meest afgelegen streken van het noorden."

Terwijl de meeste profetieën deze ontwikkelingen beschouwen vanuit de aardse opgestelde werktuigen, beschouwt Ezechiël de satanische meester achter de imperialistische aanval. Het is interessant dat Openbaring 20:8 de tijdelijke vrijlating van Satan uit zijn gevangenschap verbindt aan de terugkeer van de oorlog tussen Gog en Magog en Jehovah's volk. Maar, in die context lijkt Gog niet de Duivel te zijn, maar in plaats daarvan het gepeupel onder zijn leiding.

We kunnen geneigd zijn bepaalde veronderstellingen te doen op basis van onze eigen ideeën over gelijkheid en eerlijkheid. Maar, Jehovah heeft zijn eigen manier om dingen te doen. In Ezechiël 18 bindt Jehovah de strijd aan met personen die hem ervan beschuldigen dat hij zijn wegen niet juist heeft aangepast. Neem het voorbeeld van de 1ste eeuwse gezalfde Christenen. Alle apostelen en oudere mannen waren Joden. Ongetwijfeld waren de meeste gezalfde mannen en vrouwen gedurende de gehele apostolische periode ook Joods. Was dit een onrechtvaardigheid van Gods kant? Paulus schreef dat God vergeving zal schenken aan wie hij wil. Wie zijn wij om te zeggen wie hij moet kiezen? Iedereen heeft ten slotte de mogelijkheid voor het leven te kiezen, dus wanneer God als gevolg van zijn goede voornemen om de mensheid te zegenen, anderen extra voorrechten geeft, is dit geen onrechtvaardigheid ten opzichte van degenen die niet uitgekozen zijn.

Daar de Christenheid de Europese beschaving heeft overheerst, welke zich uitstrekte tot de Amerika's, zijn personen in die landen van nature meer ontvankelijk voor Bijbelse leerstellingen. Noem het op de juiste tijd op de juiste plaats zijn. Maar toen Jehovah zijn werk opstartte naarmate de oogsttijd naderde, lijkt het erop dat Amerikanen (en in mindere mate, Europezen en Latijns-Amerikanen) een voorrecht hebben genoten welke gelijkt op die van de 1ste eeuwse Joden. Als je het wilt geloven, de profetieën lenen zich er uitstekend voor dat Amerika wordt afgebeeld als het hedendaagse Egypte, met de bijbehorende profetische zegening: "Gezegend zij mijn volk, Egypte." (Zie het essay Ondergang van de Anglo-Amerikaanse Diade) Net als in de 1ste eeuw, is er een klein aantal personen uit andere natiën vertegenwoordigd onder de hedendaagse uitverkorenen, maar ik kan niet op een aantal wijzen, enkel dat het er weinigen zijn, hier en daar.

Met betrekking tot vrouwen die gezalfd zijn, zij hebben geen autoriteit over mannen in de gemeente. Ik heb eens een oudere, gezalfde zuster gekend die ruim 60 jaar gepionierd heeft. Zij was een echte - vol van geest. Wanneer ze een man geweest zou zijn, had ze ongetwijfeld een lid van het Besturend Lichaam geweest. Ze onderwierp zich altijd nederig aan de ouderlingen, waarvan velen jong genoeg waren om haar kleinzonen te zijn geweest; maar, het was duidelijk dat Jehovah haar gebruikte als een soort van grand matriarch van de gemeente. Ze was voor mij persoonlijk en vele anderen in de gemeente altijd een bron van kracht en inspiratie. Ik herinner me dat er eens een klein stukje nieuw begrip werd geïntroduceerd in de Wachttoren, ze lachte enkel en zei: "Dat wist ik 20 jaar geleden al."

Zusters kunnen dus altijd een eervolle plaats in de gemeente vinden door minderen te worden en mee te werken binnen de grenzen die God hen gesteld heeft.

Die beschuldigingen worden geuit door personen die niet geïnformeerd zijn. Ik heb mensen in mijn openbare dienst ontmoet die veronderstellen dat Jezus Christus het 15de eeuwse Engels uit de King James Version sprak. Dat is natuurlijk belachelijk. Een meelijwekkend, bedrogen persoon zei me eens dat zijn pastoor hem ervan verzekerd had dat de King James Bijbel een exacte vertaling was, tot op het laatste woord. Er bestaat dus een hoop verkeerde informatie en regelrechte nonsens die over deze kwesties de ronde doet.

De waarheid is dat de meeste andere Bijbel vertalingen vooroordeel in hun vertaling hebben opgenomen. Neem de naam van Jehovah bijvoorbeeld. Vrijwel alle vertalers erkennen dat Gods persoonlijke naam in de Schrift werd vertegenwoordigd door het JHWH. Toch weigeren ze een eigennaam in hun vertaling te gebruiken, wat leidt tot het onacceptabele "HEER" of God. Vanwaar deze uitgesproken oneerlijkheid? Komt dit knoeien aan het woord van Jehovah niet overeen met het verdraaien van Gods woord om de identiteit van God te verdoezelen, wat ertoe heeft geleid dat miljoenen personen Jezus en Jehovah met elkaar verwarren?

Terwijl het buiten het kader en doel van deze postzak valt een uitgebreide vergelijking te maken tussen Bijbelvertalingen, zijn hier enkele links naar websites die diverse onderwerpen in verband met de NWV (Nederlandse link) en andere vertalingen van de Heilige Bijbel bespreken.