| JG's leren dat de ziel
jezelf is, je gehele ik, dood of levend. Er bestaat geen onsterfelijke
ziel voor de JG, alleen een onpersoonlijke geest die het lichaam
laat leven en als elektriciteit is die wordt afgesloten en
symbolisch naar God terugkeert die het gegeven heeft. Dus,
wanneer de persoon dood is, is er niets overgebleven van de
gelovige dan enkel de gedachtenis aan hem in de geest van
Jehovah. Dus, wie is de persoon die uit de doden is opgewekt?
Ik? Nauwelijks, ik ben gestorven. Het is een kopie die gemaakt
is vanuit het geheugen. Er is helemaal niets dat mijn huidige
ik verbindt aan die kopie van mijzelf, enkel een geheugen
dat in een nieuw lichaam is ondergebracht.
Daar Jehovah alles kan doen, bestaat er
niets dat hem kan tegenhouden om op dit moment zijn herinnering
aan mij tevoorschijn te halen en een duplicaat of zoveel
kopieën van mij te maken als hij maar wil… maar wanneer
ik in leven ben, zal ik ongetwijfeld weten dat geen van
hen DEZE IK is. Mocht ik sterven terwijl zij nog leven,
is er nog steeds niets wat iemand van hen tot mij zal maken…
Dus, wat zou er veranderen wanneer zij gemaakt worden nádat
ik gestorven ben? Ik zie dat er niets verandert… er lijkt
dus geen reden te bestaan om te geloven dat ik uit de doden
wordt opgewekt… dan enkel een kopie van mezelf.
|
| Daar niemand van ons die nu leeft persoonlijk
een opstanding heeft meegemaakt, moeten we het enige betrouwbare
verslag beschouwen van iemand die dat wel heeft meegemaakt,
degene die "de eerstgeborene uit de doden" wordt genoemd
- Jezus. De opstanding van Jezus Christus was uniek in dat
hij zichzelf, nadat hij was teruggebracht vanuit de dood,
gedurende enkele weken manifesteerde aan zijn dicipelen om
hen ervan te overtuigen dat hij inderdaad een opstanding had
ontvangen.
Volgens de Bijbel was Jezus drie dagen dood (waarbij ook
gedeeltes van de dag als dag gerekend werden) en kwam hij
op de derde dag terug tot leven. Maar, was hij enkel een
kopie van zijn voormalige ik? Klaarblijkelijk niet,
om de eenvoudige reden dat Jezus "ter dood gebracht was
in het vlees, maar levend gemaakt in de geest," zoals
de Bijbel zegt. Jezus was een ander soort schepping,
maar was hij een ander persoon? Wel, bij diverse gelegenheden
waarbij Jezus zich in het vlees materialiseerde, herkende
de dicipelen hem niet eens - maar Jezus verzekerde hen dat
hij het was. Maria verwarde hem eens met een tuinman, maar
toen hij haar naam op een bepaalde manier zei, herkende
Maria Jezus onmiddellijk. Later ontmoette Jezus zijn dicipelen
op de weg en deed zich voor als een onwetende reiziger.
Maar terwijl hij tegen de apostelen sprak en ze onderwees,
begonnen ze langzamerhand in te zien dat ze werden onderwezen
door hun voormalige leraar. Dus, ondanks dat Jezus een andere
gedaante had na zijn opstanding, behield hij zijn persoonlijkheid
en geheugen. Als dat niet het geval was geweest, zou Jezus
schuldig zijn geweest aan oplichterij, omdat hij zijn volgelingen
ervan had overtuigd dat hij werkelijk Jezus was terwijl
dat niet het geval was.
En wat nog meer is, wanneer Jehovah enkel een duplicaat
van Christus had teruggebracht dan zou God zelf schuldig
zijn aan een ongerechtigheid. Jehovah gaf Christus namelijk
een opstanding omdat Jezus het niet verdiende te sterven.
Door zijn zoon een opstanding te geven, deed Jehovah de
falende rechtspraak die plaats had gevonden teniet. Maar,
als de opgestane Jezus enkel een kloon van het origineel
was, dan blijft de echte Christus nog steeds dood en is
de huidige Jezus een valse Christus.
Vanuit een menselijke standpunt bezien, wanneer we erover
nadenken is niemand van ons nog hetzelfde als dat we in
het verleden waren. Denk eens tien, twintig jaar terug;
kijk naar een kinderfoto van jezelf. Zie je er nog hetzelfde
uit? Denk je en handel je hetzelfde als toen je jonger was?
Waarschijnlijk niet. Of het nu ten goede of ten slechte
is, we veranderen allemaal geleidelijk. Wetenschappers zeggen
dat er na zeven jaar niet eens één molecuul van onze voormalige
ik is overgebleven als gevolg van het proces van cellulaire
regeneratie. Dus, wat maakt ons dan tot wat we zijn? Dat
is moeilijk om precies aan te geven. Maar, we kunnen stellen
dat zolang we onszelf herkennen en anderen dat ook doen
en we enige binding met ons verleden hebben door middel
van ons geheugen, we dezelfde persoon zijn.
Beschouw bijvoorbeeld de tragische slachtoffers van Alzheimer
eens. In verregaande stadia van die ziekte kunnen de slachtoffers
zichzelf of hun geliefden niet eens herkennen. Toch zijn
zij dezelfde persoon. Maar, zijn ze dat werkelijk? Genetisch
bezien wel, maar gezien het feit dat ze geen herinnering
hebben aan zichzelf of hun positie in de wereld, worden
ze letterlijk verloren zielen. Dus, één cruciaal aspect
met betrekking tot wie we zijn ligt opgesloten in onze herinneringen
uit ons eigen verleden.
Uiteindelijk komt het er echter op neer vertrouwen te
hebben in Gods kracht en niet op ons eigen begrip van hoe
de opstanding werkt te vertrouwen. In alle eerlijkeid, we
hebben geen flauw idee hoe onze hersenen werken of wat nu
precies een gedachte veroorzaakt. Het ligt eenvoudig buiten
het menselijk besef dat deze kleine klont van gekreukt grijs
membraan in onze schedels gedachten kan genereren en herinneringen
kan vasthouden. Er bestaat geen wetenschappelijke uitleg
voor dit fenomeen. De mogelijkheid tot nadenken en redeneren
en het herkennen van onszelf en anderen is in werkelijkheid
geen fysiek iets, ondanks dat onze gedachten gegenereerd
worden door een organisch orgaan.
De Schepper weet echter ongetwijfeld wel wat een gedachte
is. Hij moet de Oorsprong van bewustzijn zijn. Hij is de
universele geest - feitelijk de enige geest - alle anderen
zijn enkel miniatuur imitaties. De naam Jehovah betekent
letterlijk "Hij die veroorzaakt te worden." En Jehovah heeft
veroorzaakt dat mensen gelijk hijzelf worden, doordat
we naar zijn beeld gemaakt zijn. Eén aspect van het gemaakt
zijn naar Gods beeld houdt in dat we soevereine individuen
zijn die een zelfbewustzijn bezitten. Dus, hoe gaat Jehovah
schepselen die reeds lang vergaan zijn opnieuw tot leven
wekken? Wederom, we hebben er geen idee van hoe hij ons
in het begin tot leven heeft gebracht, maar toch zijn we
ons ervan bewust dat we nu als individuen bestaan. En dat
is niet iets vanzelfsprekends, ondanks dat we het leven
als gewoon beschouwen. Maar, wanneer Jehovah leven kan maken
uit niet levende stof en zijn eigen mentale kwaliteiten
in ons kan brengen, zal het voor hem geen enkele uitdaging
zijn personen die bestaan hebben en die een indruk van zichzelf
hebben achtergelaten in Jehovah's alwetende en onmetelijke
geest te herscheppen.
|