Het is interessant dat Abraham het waagde om aan de juistheid van Jehovah's voorgenomen vernietiging van Sodom en Gomorra te twijfelen. Er is dus niets mis mee om te trachten te begrijpen waarom God zo'n verschrikkelijke vernietiging over zijn eigen schepselen laat komen.

Je vroeg waarom Jehovah er niet eenvoudig voor kan zorgen dat mensen in slaap vallen en niet meer wakker worden. Wel, bij op zijn minst één gelegenheid is dat precies wat God deed. Wanneer je de gelegenheid in herinnering brengt waarbij het Assyrische leger optrok om Jeruzalem te vernietigen, ging Gods engel des doods door het kamp en doodde 185.000 Assyriërs. Kennelijk gingen ze enkel slapen en werden ze 's morgens eenvoudig niet meer wakker.

En ook gedurende het oorspronkelijke Pascha in Egypte, viel de eerstegeborene van elke Egyptische familie kennelijk in slaap om nooit meer wakker te worden. In deze gevallen bevonden zowel de Assyriërs als de Egyptenaren zich temidden van de verheven strijdvraag tussen Jehovah God en de god van deze wereld - Satan de Duivel. Ze werden niet noodzakelijkerwijs goddelozer geoordeeld dan hun broeders. Ze werden eenvoudig slachtoffer - als het ware gegrepen door het kruisvuur in de universele oorlog. Natuurlijk moeten we niet uit het oog verliezen dat een ieder van ons sowieso kort leeft en dat Jehovah de dood uiteindelijk ongedaan zal maken. Degenen die ter dood zijn gebracht, zijn dus enkel voortijdig naar de "strafbank" (van de dood) gegaan en zullen uiteindelijk terugkeren naar het land van de levenden.

Wat betreft de vraag waarom God zover ging om de wereldwijde Vloed te veroorzaken die al het leven boven de grond en dat niet in de Ark was vernietigde, moeten we de situatie die voor de Vloed bestond beschouwen. De Bijbel zegt dat de zonen van God neerdaalden om samen te leven met vrouwen. De onnatuurlijke vereniging van gematerialiseerde engelen met de dochters van mensen bracht een bizar ras voort, de Nefilim genaamd. Kennelijk stond God de ontwikkeling van de situatie toe tot het moment waarop het menselijke ras werd bedreigd met uitsterving als gevolg van het feit dat echte mannen ons ras niet voldoende konden voortbrengen, omdat de op sex beluste engelen de meeste vrouwen in hun harems wilde hebben. En niet alleen dat, de Nefilim waren ook woestelingen en moordenaars. Jehovah oordeelde daarom dat de gehele wereld van die tijd geruïneerd was en hij bepaalde dat het vernietigd moest worden - zodat het menselijke ras bleef bestaan.

Maar, jouw vraag is: Waarom niet eenvoudig veroorzaken dat iedereen in slaap valt? Waarom de dieren en vogels en in zekere mate vissen vernietigen? Ondanks dat niemand verantwoording kan afleggen voor God omtrent deze kwestie, erkennen we door over de situatie te redeneren dat het niet Gods tijd was om de zondigende engelen te vernietigen. Jehovah had in Eden reeds uitgevaardigd dat het zaad van de vrouw het zaad van de slang zou vermorzelen. Maar, ten tijde van de Vloed was het zaad van de vrouw nog niet eens onthuld. Jehovah deed dus wat hij moest doen om de opstandige engelen uit hun gematerialiseerde vleselijke lichamen te verwijderen en terug te laten keren naar hun natuurlijke leefomgeving in het geestenrijk - waar hij hen beperkingen oplegde om te voorkomen dat ze zich na de Vloed wederom zouden materialiseren.

Met betrekking tot de dierlijke schepping, 2 Petrus 2:12 vergelijkt afvallige Christenen met "redeloze dieren, die van nature geboren zijn om gevangen en vernietigd te worden." Merk alsjeblieft op dat Gods Woord zegt dat dieren "van nature geboren zijn om gevangen en vernietigd te worden." Dat geeft mensen natuurlijk niet de vrijbrief voor in het wilde weg afslachten van dieren en wreed tegen dieren te zijn. Het betekent eenvoudig dat dieren geschapen zijn om een relatief korte tijd te leven en dan als onderdeel van de natuurlijk cyclus van geboorte-leven-dood te sterven. Het is voor dieren natuurlijk om te sterven, omdat ze niet gemaakt zijn naar het beeld van de Eeuwiglevende God Jehovah - zoals wij. Dood is niet de natuurlijke toestand van de mensheid, wat ongetwijfeld de reden is waarom we rouwen over verloren geliefden en waarom zoveel mensen vasthouden aan de mythe dat we een onsterfelijke ziel hebben.

In de wereldwijde Vloed raakte de dieren dus betrokken en werden ze vernietigd, daar ze van nature ook gestorven zouden zijn. Maar, Jehovah heeft er goedgunstig regelingen voor getroffen dat elk soort dier, of in ieder geval de meeste soorten, in de Ark bewaard bleven. Jehovah goede voornemen werd volbracht door de engelen van de aarde te verdrijven en de mensheid een frisse start te geven op een aarde die gereinigd was van de walgelijke aanwezigheid van de demonen en hun nageslacht.

In het geval van Sodom en Gomorra: het lijkt moeilijk hun perversiteit te onderschatten. Het Bijbelse verslag zegt ten slotte dat het klaaggeschrei tegen Sodom en Gomorra tot aan de hemel reikte. Dat betekent dat mensen naar God opkeken om iets te doen aan het buitensporige gedrag van de mensen in Sodom en Gomorra. In Genesis 18:20, 21 zei de engel die voor Jehovah met Abraham sprak het volgende tegen hem: "Het klaaggeschrei over Sodom en Gomorra, ja, het is luid, en hun zonde, ja, ze is zeer zwaar. Ik ben vastbesloten af te dalen om te zien of zij geheel en al handelen naar het luide geroep dat erover tot mij is doorgedrongen, en zo niet, dan kan ik het te weten komen."

Dus, wat troffen de engelen aan toen ze neerdaalden tot de vallei en hun inspectie deden? Jehovah's engelen werden zelf lastig gevallen door een groep van homoseksuele perverselingen die een groepsverkrachting wilden uitvoeren! Daarom nu de vraag: Welk goeds zou er bereikt zijn door er enkel voor te zorgen dat de perverselingen van Sodom in slaap waren gevallen? Zouden de personen in omliggende regio's hebben begrepen wat er gebeurd was? Wellicht zouden ze gedacht hebben dat ze een natuurlijk dood gestorven waren door een bepaalde pestilentie. Door er echter voor te zorgen dat er vuur uit de hemel neerdaalde en dikke rook ten hemel opsteeg, welke ongetwijfeld op grote afstand zichtbaar was, bereikte Jehovah dat het zonder twijfel zijn oordeel was dat werd uitgevoerd. In feite steriliseerde Jehovah de gehele regio van hun ziekelijke aanwezigheid.

En niet alleen dat, we kunnen zeggen dat de rook en as van Sodom en Gomorra tot deze dag is blijven hangen, doordat het Bijbelse verslag over deze afgrijselijke vernietiging als een waarschuwend voorbeeld dient voor ons. 2 Petrus 2:6-9 spreekt daarover. Er staat: "en hij de steden Sodom en Gomorra, door ze in de as te leggen, heeft veroordeeld, waardoor hij ze voor goddelozen tot een voorbeeld gesteld heeft van komende dingen."

Wanneer we nu aan de rustige zijde staan van Jehovah's voortsnellende storm van wereldwijd oordeel, is het dan niet liefdevol dat hij zulke levendige voorbeelden heeft gegeven van zijn macht en vaste voornemen om degenen die hij als onverbetelijk goddeloos oordeelt, zal vernietigen? Nu, wat valt er te zeggen over Armageddon? De komende oorlog van Armageddon is precies dat - een oorlog. En zoals in alle oorlogen zullen er slachtoffers vallen. Armageddon is Gods antwoord op de geweldaden die verricht zullen worden tegen degenen die God als zijn zonen erkent. Het is de oorlog die alle oorlogen zal doen ophouden - voor altijd. Jehovah wordt in de Bijbel beschreven als een machtige krijger. Het is daarom passend dat wanneer Jehovah in menselijke aangelegenheden ingrijpt om deze wereld te vernietigen, dat het hem voor altijd zal heiligen als een verschrikkelijke vernietiger van zijn vijanden.

Het bovenstaande vers duidt erop dat "de dag van Jehovah" zelfs gedurende de periode van duisternis en angst, welke wordt veroorzaakt door de voortrazende sprinkhaan-achtige invasie van de "Noorderling", nog steeds moet komen. Enkele verzen verder verwijst Joël 2:11 echter naar de binnenstormende hordes sprinkhanen als onderdeel van de dag van Jehovah. Dat vers luidt: "En Jehovah zelf zal stellig voor zijn krijgsmacht uit zijn stem laten weerklinken, want zijn kamp is zeer talrijk. Want hij die zijn woord ten uitvoer brengt, is machtig; want de dag van Jehovah is groot en zeer vrees inboezemend, en wie kan zich daaronder staande houden?"

Volgens de huidige interpretatie van het Wachttorengenootschap van Joël is de Christenheid het vermeende slachtoffer van de sprinkhanenaanval en worden Jehovah's Getuigen afgeschilderd door de verslindende sprinkhanen. Als dat echter het geval is, moeten we in antwoord op Jehovah's retorische vraag: "Wie kan zich daaronder staande houden?" toegeven dat de Christenheid goed staande is gebleven onder onze vermeend genadeloze veroordeling van haar. Het is duidelijk dat onze prediking, zelfs volgens de interpretatie van het Wachttorengenootschap, niet samenvalt met Jehovah's grote en vreesinboezemende dag of de laatste dagen.

We kunnen in ieder geval erkennen dat de laatste dagen beginnen wanneer dit samenstel uitbarst in wereldwijde oorlogsvoering en de krachten die vijandig tegenover Jehovah en zijn volk staan datgene wat door God als zijn heilige plaats wordt beschouwd, vertreden. Dat is de dag van Jehovah, omdat het een oordeel van God over zijn eigen geestelijk huis is - waarbij het van alle onheiligheid wordt ontdaan. Zoals Joël zelf echter verder aangeeft, komt Jehovah tussenbeide om zijn getuchtigde loyalen te redden en de krachten van de Noorderling te vernietigen, in wat alleen een beschrijving kan zijn van de feitelijke oorlog van Armageddon.

Die gebeurtenis wordt ook de dag van Jehovah genoemd en vooral omdat Jehovah's oordelen op dat moment zelfs voor Gods vijanden zichtbaar zullen worden. Daarom zegt Joël 3:14, 15: "Menigten, menigten zijn in de laagvlakte der beslissing, want de dag van Jehovah is nabij in de laagvlakte der beslissing. De zon en de maan zelf zullen stellig verduisterd worden en zelfs de sterren zullen werkelijk hun glans intrekken."

Dus, aan de ene kant nemen de tirannieke legers van de wereld deel aan de dag van Jehovah's oordeel door de werken die zij doen, en de fase waarin Jehovah en Christus actief op het toneel verschijnen, in wat de tijd van oordeel voor de wereld zal zijn, wordt ook de dag van Jehovah genoemd.

De rechtvaardiging om die datum te accepteren is gebaseerd op een andere sleuteldatum - 539 v.G.T. - die de val van Babylon kenmerkt. Historici zijn het evenzo eens over die datum. Maar, de tegenstrijdigheid verschijnt omdat de Bijbel zegt dat Jeruzalem 70 jaar lang woest zou liggen. Jeremia 25:11, 12 zegt: "En geheel dit land moet tot een verwoeste plaats worden, tot een voorwerp van ontzetting, en deze natiën zullen de koning van Babylon zeventig jaar moeten dienen. En het moet geschieden dat wanneer er zeventig jaar zijn vervuld, ik aan de koning van Babylon en aan die natie rekenschap zal vragen."

In het achterhoofd houdend dat de getallen kleiner worden naarmate men dichter bij de huidige tijdrekening komt, rekent het Wachttorengenootschap twee jaar voor de Joden om terug te reizen naar Jeruzalem, waarbij ze in 537 v.G.T. terugkeren in hun land. Rekening houdend met de 70-jarige woestligging telt het Wachttorengenootschap eenvoudig zeven decennia terug om aan te komen in 607 v.G.T. als de datum voor de val van Jeruzalem.

Ondanks dat chronologische profetie fascinerend is en de geest van vele Bijbelstudenten heeft ingenomen, is het probleem waarmee we geconfronteerd worden dat er geen mogelijkheid bestaat om Bijbelse chronologie te verifiëren zonder gebruik te maken van ongeïnspireerde wereldlijke dateringsbronnen. Dat komt omdat er geen mogelijkheid bestaat om gebeurtenissen die staan opgetekend in de Hebreeuwse Geschriften te verbinden met ons hedendaagse tijdperk door enkel gebruik te maken van de interne chronologie van de Bijbel. Er bestaat eenvoudig een leemte tussen de tijd waarin de Hebreeuwse Geschriften voleindigd werden en het huidige tijdperk. Ondanks dat we essentiële genealogische verslagen hebben in de Bijbel die de afstamming van Christus geven, geven ze geen details over de levensduur van alle personen over de gehele periode tot Christus. Bijbelchronologen worden dus gedwongen bepaalde datums te gebruiken als zogenoemde sleuteldatums om Bijbelse en wereldlijke datums met elkaar overeen te brengen.

Het werkelijke probleem voor Christenen is dat dit ons ertoe dwingt geloof te stellen in zaken als Babylonische spijkerschrifttabletten en astronomische berekeningen, in plaats van het woord van God. Daar Jehovah's Getuigen hun geloof stellen in zulke chronologische berekeningen, wat zal er met ons geloof in Jehovah gebeuren wanneer zulke speculaties onnauwkeurig blijken te zijn of substantiëel herzien worden? Ik vermoed dat we het antwoord hierop binnenkort zullen krijgen.

Aan de andere kant wordt religie over het algemeen bezien als een uiting van een uiterlijke, geformaliseerde vorm van aanbidding. De NWV gebruikt de uitdrukking "vorm van aanbidding" om zowel goede als slechte vormen van aanbidding aan te duiden. In Kolossenzen 2:18 schreef Paulus bijvoorbeeld over een valse vorm van aanbidding. Er staat: "Laat u niet de prijs ontroven door iemand die behagen schept in schijnnederigheid en een vorm van aanbidding van de engelen, "intredend in" de dingen die hij heeft gezien." De vorm van aanbidding, of religie, waarover Paulus schreef, is een passende beschrijving van de hedendaagse Katholieke en Orthodoxe religies.

Aan de andere kant verwijst de brief van Jakobus naar een vorm van aanbidding die aanvaardbaar is voor God. Daar staat: "Indien iemand meent een vormelijke aanbidder te zijn en toch zijn tong niet in toom houdt, maar zijn eigen hart blijft bedriegen, diens vorm van aanbidding is waardeloos. De vorm van aanbidding die van het standpunt van onze God en Vader uit bezien rein en onbesmet is, is deze: voor wezen en weduwen zorgen in hun verdrukking en zichzelf onbevlekt van de wereld bewaren."

Jakobus 1:26 lijkt je vraag te beantwoorden, in dat een persoon die geestelijke gezindheid mist inderdaad een vormelijke aanbidder van God kan lijken, maar dat zijn religieuze offers aan God nietswaardig zullen zijn wanneer hij zijn tong op één of andere wijze verkeerd gebruikt. Maar, geestelijke personen worden door God verplicht een formele religie te beoefenen, waarbij het zorgen voor wezen en weduwen en het zichzelf onbevlekt van de wereld bewaren hoort. Dus, ondanks dat het mogelijk is dat we de één zonder de ander beoefenen, is het onmogelijk God te behagen tenzij we beiden hebben - spiritualiteit of geestelijke gezindheid en een acceptabele formele vorm van aanbidding.

Terwijl Paulus specifiek opmerkte dat onberouwvolle hoereerders en afgodendienaars uit de gemeente verwijderd moeten worden, lijkt het nemen van een transfusie niet in één van deze categorieën te vallen - ondanks dat het ook genoemd werd als één van de noodzakelijk dingen uit Handelingen waarvan Christenen zich dienen te onthouden. Dus, wanneer alles voorbij is, zou Jehovah inderdaad enkele personen kunnen veroordelen voor het misbruiken van bloed, maar aan de andere kant is het mogelijk dat de organisatie zélf getuchtigd zal worden door Jehovah voor het "gaan buiten de dingen die geschreven staan" in de Schriften door de bloedkwestie als een gemeentelijke rechterlijke zaak te behandelen. Dat is iets om over na te denken.