Wat is de oplossing? Hoe kunnen we ons breekbare geloof beveiligen tegen verbrijzeling door teleurstelling? Hoe kunnen we überhaupt geloof hebben in God? Hoe kunnen we er zeker van zijn dat God zelf betrouwbaar is? Eerst de vraag hoe we kunnen geloven dat een paradijs van Gods makelij niet te mooi is om waar te zijn.

Geloof is zodanig dat het een daad van verlangen is. We moeten God willen geloven. Onze eigen motieven en beweegredenen zijn dus de basis voor ons geloof. Paulus zei dat hetgeen omtrent God bekend is vanaf de Schepping duidelijk gezien wordt, maar dat mannen zonder geloof de kennis van God trachten te onderdrukken. Romeinen 1:18-21 verwoordt het als volgt: "Want Gods gramschap wordt van de hemel uit geopenbaard tegen alle goddeloosheid en onrechtvaardigheid van mensen die de waarheid op onrechtvaardige wijze onderdrukken, omdat hetgeen omtrent God bekend kan zijn, openbaar is onder hen, want God heeft het hun openbaar gemaakt. Want zijn onzichtbare hoedanigheden worden van de schepping der wereld af duidelijk gezien, omdat ze worden waargenomen door middel van de dingen die gemaakt zijn, ja, zijn eeuwige kracht en Godheid, zodat zij niet te verontschuldigen zijn; want, hoewel zij God kenden, hebben zij hem niet als God verheerlijkt, noch hebben zij hem gedankt, maar zij zijn leeghoofdig geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart werd verduisterd."

Wanneer datgene wat bekend is omtrent Gods onzichtbare hoedanigheden zichtbaar is voor de gehele schepping, waarom erkent dan niet iedereen openlijk de waarheid? Bijvoorbeeld: Ondanks dat er geen spoortje bewijs voor is dat het universum en de complexe levensstructuur op aarde zichzelf geschapen heeft door middel van miljoenen toevalligheden van ondoordachte evolutie, waarom accepteren vermeend onderwezen personen evolutie dan onnadenkend als een vastgesteld feit? Het is duidelijk dat er meer werkzaam is dan hetgeen enkel door het oog gezien wordt. Zoals Paulus zei, spannen goddeloze mensen zich vastbesloten in de waarheid omtrent God te onderdrukken.

We moeten daarom erkennen dat onze eigen geesten en harten onderworpen kunnen worden aan duisternis door de waarheidverdraaiende kwade machten. We moeten het feit accepteren dat de meeste mensen God niet werkelijk willen kennen of aan hem onderworpen willen zijn. De vraag is: Willen wij dat wel? Willen we God geloven?

In het eerder geciteerde vers zegt Paulus dat hetgeen omtrent God bekend kan zijn openbaar is, of waarneembaar is - zelfs duidelijk. Zoals?

Neem bijvoorbeeld de seizoensverandering die we nu in het noordelijke halfrond meemaken, wanneer de winter plaats maakt voor de lente. Wat kan dat ons vertellen over God? We kunnen bijvoorbeeld waarnemen dat de aarde grote regeneratieve levenskrachten ingebouwd heeft gekregen. Het kleurloze en ogenschijnlijk levenloze winterlandschap is aan het ontwaken. De sneeuw heeft plaatsgemaakt voor zachte regens. Insecten ontwaken plotseling uit een levenloze toestand. Bomen die enkele weken geleden dood leken, komen nu tot leven. De eerste bloemen rijzen op uit de ontdooiende aarde. Vogels zingen weer. Leven wordt vernieuwd!

Deze jaarlijkse levenscyclus moet ons eraan herinneren dat Jehovah de Levengever is. Het zou ons geloof dat God zijn belofte van leven kan vervullen moeten hernieuwen - net zoals hij de aarde elk jaar vernieuwd.

De wereld waarin we nu leven kan worden vergeleken met het winterseizoen. Zaken lijken bleek en levenloos te zijn. De wereld is koud en hard. Maar, volgens Jehovah's belofte zal de huidige wereld voorbijgaan en vervangen worden door een nieuwe wereld, net zo zeker als de winter die plaatsmaakt voor de lente. Is dat zo moeilijk te geloven? Geloof je in de Lente?

Jehovah vergelijkt zijn Woord met regen die uit de hemel valt, waardoor planten worden bewaterd, die vervolgens voedsel voortbrengen voor alle schepselen; waarna de regen verdampt om vervolgens weer neer te vallen. Jesaja 55:9-11 zegt: "Want zoals de hemelen hoger zijn dan de aarde, zo zijn mijn wegen hoger dan uw wegen, en mijn gedachten dan uw gedachten. Want net zoals de stromende regen, alsook de sneeuw, van de hemel neerdaalt en naar die plaats niet terugkeert, tenzij hij de aarde werkelijk drenkt en haar doet voortbrengen en uitspruiten, en er werkelijk zaad aan de zaaier en brood aan de eter wordt gegeven, zo zal mijn woord dat uit mijn mond uitgaat, blijken te zijn. Het zal niet zonder resultaten tot mij terugkeren, maar het zal stellig datgene doen waarin ik behagen heb geschept, en het zal stellig succes hebben in dat waarvoor ik het heb gezonden."

Wanneer we de wijsheid en geweldige kracht die zichtbaar is in de natuurlijk watercyclus waarderen, zouden we een diepere waardering moeten hebben voor de betrouwbaarheid van Gods Woord. God heeft gezegd dat er een nieuwe wereld zal komen, met dezelfde zekerheid waarmee de lenteregen het gras laat groeien - de aarde zal een paradijs worden.

Er dient te worden opgemerkt dat Trinitariërs zeer vreemde manieren hebben om te redeneren over de Schrift. Ondank dat ze volhouden dat Jezus onmogelijk Michael de aartsengel kan zijn omdat de Bijbel dit niet specifiek zegt, houden ze tegelijkertijd vol dat Jezus God is, ondanks dat er niet eens één vers in de Bijbel bestaat waarin Jezus beweerde dat hij God is - niet één!

Probeer het zelf maar eens. Vraag een Trinitariër je één zo'n vers aan te wijzen. Ik kan je verzekeren dat ze dat niet kunnen.

De reden waarom we weten dat Jezus Michael is, is omdat er aan Michael, of een aartsengel, handelingen worden toegeschreven waarop Jezus Christus het alleenrecht heeft. Christus gaat bijvoorbeeld de opstanding van de 144.000 uitvoeren. In 1 Thessalonicenzen 4:16 wordt er van Jezus gezegd dat hij de bevelende roep van een aartsengel heeft. Er staat: "Want de Heer zelf zal uit de hemel neerdalen met een bevelende roep, met de stem van een aartsengel en met Gods trompet, en zij die dood zijn in eendracht met Christus zullen eerst opstaan."

Op een andere plaats, in Openbaring, wordt Michael afgeschilderd als degene die al Gods engelen in oorlogvoering tegen Satan en zijn demonen leidt. In het 19de hoofdstuk van Openbaring wordt Jezus Christus, het Woord, echter afgebeeld als degene die het engelenleger leidt tegen de demonische krachten die zich te Armageddon hebben opgesteld tegen God.

Het boek Daniël bevat tevens een serie visioenen die allen op dezelfde wijze eindigen - met Gods koninkrijk dat de controle overneemt. In het tweede hoofdstuk van Daniël wordt ons bijvoorbeeld verteld dat Gods koninkrijk alle vijandige koninkrijken van de wereld zal verbrijzelen en het tot onbepaalde tijd zal heersen. In het 7de hoofdstuk wordt ons een meer gedetailleerd visioen gegeven, waarin "iemand gelijk een mensenzoon" de autoriteit over alle natiën gegeven wordt - een profetie die Jezus op zichzelf van toepassing bracht.

In het 8ste hoofdstuk wordt ons wederom een ander visioen van Gods overwinnende koninkrijk gegeven. Die profetie eindigt met de Vorst der Vorsten die de koning met bars gelaat vernietigt. Tot slot, in het laatste hoofdstuk van Daniël, komt de koning van het noorden, die duidelijk dezelfde politieke entiteit is als in andere visioenen wordt afgebeeld, volledig tot zijn einde wanneer de grote Vorst Michael opstaat als regeerder en hem vernietigt.

Volgens de overlappende profetieën van Daniël is het duidelijk dat de Mensenzoon, de Vorst der vorsten en Michael, de grote vorst, één en dezelfde persoon zijn.

De andere kant van de medaille is echter de onverantwoordelijke wijze waarop fundamentalistische religies iedereen dopen die van de straat geplukt wordt. Wil de doop echter enige waarde hebben in Gods ogen, moet de persoon die gedoopt wordt een fundamentele kennis van de waarheid hebben. Anders is de doop een betekenisloos ritueel. Er moet dus een bepaald evenwicht zijn. We willen niet personen dopen die niet volledig begrijpen wat ze doen en wat er van ze verwacht wordt wanneer ze Jehovah's Getuigen worden.

Maar, dan is er de starheid in organisatorische principes - zoals je opmerkt.

Jesaja 28:9, 10 spreekt kennelijk vanuit Jehovah's standpunt over de formulaire en kinderachtige manier waarop de organisatie Gods geboden onderwijst; alsof het een kinderliedje is. "Wie zal men in kennis onderrichten, en wie zal men het gehoorde te verstaan geven? Degenen die van de melk gespeend zijn, die van de borst weggenomen zijn? Want het is "gebod op gebod, gebod op gebod, meetsnoer op meetsnoer, meetsnoer op meetsnoer, hier een weinig, daar een weinig".

Wellicht moeten we de realiteit aanvaarden dat onvolmaakte mensen nimmer iets anders kunnen opbouwen dan onvolmaakte organisaties. Ondanks dat we altijd trachten het juiste te doen, blijkt dat het onontkoombaar is dat we altijd tekort schieten.

Dezelfde tegenstrijdigheid wordt in de Schrift weerspiegeld. Jezus zei bijvoorbeeld dat zijn discipelen het licht der wereld waren en hij zei de apostelen dat ze gezegend waren door de geheimen van het koninkrijk te kennen. Echter, kort na zijn opstanding zei Christus het volgende tot de apostelen: "O onverstandigen, die traag van hart zijt om alle dingen te geloven die de profeten hebben gesproken! Moest de Christus deze dingen niet lijden en in zijn heerlijkheid binnengaan?"

Jezus zelf was lankmoedig en van nature zeer zachtaardig, toch wierp hij de tafels van de geldwisselaars omver en joeg hen en hun dieren met een zweep de tempel uit.

Ja, door de gehele Schrift onthult God zijn liefde voor zijn volk en toch stelt hij hen dikwijls aan de kaak.

Als een van Jehovah's Getuigen erken ik dat we de fundamentele leerstellige waarheden van de Bijbel onderwijzen. Aan de andere kant moeten we ons echter ook realiseren dat het Wachttorengenootschap de profetieën niet begrijpelijk heeft geïnterpreteerd.

We moeten daarom niet veronderstellen dat alles helemaal pasklaar is. Net zoals er binnen een ieder van ons zoveel tegenstrijdigheden aanwezig zijn, zijn er ook contradicties binnen onze organisatie. We kunnen er bijvoorbeeld trots op zijn dat Jehovah's Getuigen niet delen in de bloedschuld van de Christenheid door deel te hebben aan oorlogvoering, echter, dezelfde broeders die resoluut weigeren in dienst te gaan, zouden het kunnen rechtvaardigen dat ze op subtiele wijze samenwerken met de Verenigde Naties.

Of, dezelfde organisatie kan vele schitterende boeken met Bijbelverhalen schrijven voor kinderen en tegelijkertijd de plaatselijke ouderlingen verbieden bekende seksuele roofdieren die wellicht binnen onze gemeente loeren te ontmaskeren.

Ik hoop dat je vraag hiermee beantwoord is.

Jehovah illustreert het dilemma van het Wachttorengenootschap in profetie in Ezechiël 13:8-12. Daarin wordt het huidige fenomeen beschreven waarbij de ene laag pleisterwerk met witkalk over andere laag wordt aangebracht op een afbrokkelende muur die zal instorten. "'Daarom, dit heeft de Soevereine Heer Jehovah gezegd: "'Omdat gijlieden onwaarheid hebt gesproken en gij een leugen hebt geschouwd, daarom, ziet, ben ik tegen u', is de uitspraak van de Soevereine Heer Jehovah." En mijn hand is gekomen tegen de profeten die onwaarheid schouwen en die een leugen waarzeggen. In de intieme groep van mijn volk zullen zij niet blijven, en in het register van het huis van Israël zullen zij niet geschreven worden, en op Israëls bodem zullen zij niet komen; en gijlieden zult moeten weten dat ik de Soevereine Heer Jehovah ben, omdat, ja, omdat zij mijn volk op een dwaalspoor gebracht hebben, door te zeggen: "Er is vrede!" terwijl er geen vrede is, en er is iemand die een scheidsmuur bouwt, maar tevergeefs zijn er die hem met witkalk bepleisteren.' Zeg tot degenen die met witkalk pleisteren, dat hij zal vallen. Een overstromende stortregen zal stellig plaatsvinden en gij, o hagelstenen, zult vallen, en zelfs het geblaas van stormwinden zal hem doen splijten. En zie! de muur moet vallen. Zal niet tot ulieden worden gezegd: 'Waar is de pleisterlaag waarmee gij gepleisterd hebt?'"

Merk de met geel benadrukte zinsnede alsjeblieft op: "In de intieme groep van mijn volk zullen zij niet blijven." In plaats dat de valse visionairs een afbeelding zijn van de geestelijken van de Christenheid, plaatst Jehovah's woord hen zonder meer binnen de "intieme groep van mijn volk." In dat geval luidt de vraag als volgt: Wanneer verwijdert God hen uit de intieme groep van zijn volk? Het antwoord is de tijd waarin Jehovah veroorzaakt dat de witgepleisterde muur ineenstort.

Met andere woorden, Jehovah's dag van oordeel zal komen op een manier die onze visionairs niet hebben voorzien en zal tot gevolg hebben dat de gepleisterde muur ter aarde stort. Denk hier eens over na: Vrijwel elk detail van de profetische interpretaties van het Wachttorengenootschap is op één of andere wijze verbonden met 1914.

Er is ons laten geloven dat Jezus toen over de wereld begon te regeren.

We geloven dat Satan in 1914 uit de hemel geworpen is en vanaf toen zijn rooftocht begonnen is gedurende zijn "korte tijd".

We geloven dat het oordeel over het huis van God in 1918 begonnen is. En dat de voorzegde loutering reeds volbracht is.

We geloven dat de getrouwe slaaf toen over alle bezittingen van de meester is aangesteld - waardoor het Wachttorengenootschap vrijwel carte blanche is gegeven.

We geloven dat de deur naar de hemel in 1935 dichtgesmeten is.

En zo gaat het maar door; laag na laag wordt de witkalk op de leerstellige muur van 1914 gepleisterd.

Wat gebeurt er echter wanneer Christus werkelijk aankomt? Wat gebeurt er wanneer Satan de Duivel werkelijk neergeslingerd wordt vanuit de hemel? Wat gebeurt er wanneer Christus het oordeel over het Huis van God werkelijk begint? Wat gebeurt er wanneer Jehovah zijn volk werkelijk onderwerpt aan het vuur van de smeltoven?

Dan zal de met witkalk gepleisterde muur van het Wachttorengenootschap met een slag ineenstorten.

In de tussentijd kunnen we enkel medelijden hebben met degenen die wederom een laag witkalk willen aanbrengen op een muur die bij Jehovah op de slooplijst staat.