Week van: 18 t/m 24 April 2004

Mag ik je vragen wat je mening is over deze verzen in relatie tot de 2520 jaar/zeven tijden chronologie van het Genootschap? Ik ben er niet zeker van of je deze verzen reeds eerder besproken hebt. De uitleg van het Genootschap dat dit te maken heeft met Israël dat vanaf de tijd van Zedekia, die duidelijk de laatste Koning was (ondanks dat hij enkel vazal koning was), niet langer een Koning had die op de letterlijke troon in Jeruzalem zat, lijkt in het licht van deze passage in de Schrift heel logisch te zijn.

Natuurlijk is het geen hulp om te bewijzen dat Jezus begon te regeren in 1914, maar het lijkt wel te wijzen op een startpunt waarop Gods heerschappij zoals die vertegenwoordigd was op aarde zou ophouden, en wordt het in dat licht bezien als een ondersteuning voor de bewering dat de periode waarin de natiën geestelijk overheerst zouden worden of Jeruzalem 'vertreden' zou worden begon in 586-607 v.G.T.?

De passage waarnaar je verwijst is Ezechiël 21:25-27 waar staat: "En wat u betreft, o dodelijk gewonde, goddeloze overste van Israël, wiens dag gekomen is in de tijd van de dwaling van het einde, dit heeft de Soevereine Heer Jehovah gezegd: 'Verwijder de tulband en zet af de kroon. Deze zal niet dezelfde zijn. Verhoog zelfs wat laag is en verlaag zelfs de hoge. Tot een puinhoop, een puinhoop, een puinhoop zal ik ze maken. Ook wat deze aangaat, ze zal stellig van niemand worden totdat hij komt die het wettelijke recht heeft, en ik moet het aan hem geven.'"

Ezechiëls profetie wijst zonder twijfel vooruit naar Jezus als degene "die het wettelijke recht heeft" op het koninkrijk. Jezus had dat wettelijke recht als gevolg van het feit dat hij uit de stam van Juda was en van de koninklijke lijn van Koning David. Bij Jezus' doop schonk Jehovah hem het koningschap. Toen gaf Jehovah "het aan hem." We weten echter dat er vereist werd dat Jezus aan de rechterhand van zijn Vader zou zitten voor een onbepaalde tijd, tot de tijd dat Jehovah zijn vijanden als een voetbank onder zijn voeten stelt.

Het Wachttorengenootschap leert dat Nebukadnezar "laag" was en "hoog" werd toen hij het Judeese koninkrijk omverwierp. Volgens het Wachttorengenootschap was Babylons overwinning op Juda zogenaamd het begin van de periode die Jezus de bestemde tijden der natiën noemde. Het is een vanuit de bijbelse geschiedenis een feit dat de Joden, zelfs nadat ze bevrijd waren uit Babylon, nimmer meer een koning uit de lijn van David op een troon hebben gehad. Er bestaat echter geen fundament voor onze leerstelling dat Christus, als begin van de bestemde tijden der natiën, verwees naar de eerste vernietiging van Jeruzalem door de Babyloniërs. Dat is een compleet gekunstelde interpretatie. (Zie het 1914 essay) De context van Jezus' opmerkingen was een toekomstige vertreding van Jeruzalem en datgene wat erdoor vertegenwoordigd werd.

Wanneer er een legitieme manier zou bestaan om de zeven tijden van Daniël schriftuurlijk te verbinden aan de bestemde tijden der natiën waarover Jezus sprak, zou dat wellicht iets zijn - maar, die is er niet. Het lijkt erop alsof we verblind en misleid zijn door niets meer dan spitsvondige interpretatie.

Hoe kan iemand tot de conclusie komen dat er wereldwijd minder dan 144.000 personen ware Christenen werden in de 1ste Eeuw? Zou het aantal bekeerde Christenen als gevolg van de ambitieuze prediking die gedaan werd in de 1ste Eeuw niet ver uitgestegen zijn boven 144.000? In Handelingen 2:41 wordt ten slotte het volgende gezegd over Pinksteren 33 G.T.: "Zij dan die zijn woord van harte aanvaardden, werden gedoopt, en er werden op die dag ongeveer drieduizend zielen toegevoegd."

Openbaring is er vrij duidelijk over dat slechts 144.000 zielen die van de aarde zijn gekocht op de top van de berg Sion zullen staan en met Christus zullen regeren. Op Pinksteren en in de tijd die onmiddellijk op het oorspronkelijke Pinksteren volgde, werden er enkele duizenden personen Christenen - 5000 om precies te zijn. Daarna bestaat er echter geen aanwijzing voor dat grote massa's mensen bijeenvergaderd werden. In plaats daarvan wordt ons gezegd dat individuele personen en families de Christelijke boodschap hierna aanvaardden.

Enkele tientallen jaren na Pinksteren vergeleek Paulus het aantal Christenen met de 7000 mannen die in de tijd van Elia Baäl niet hadden aanbeden. In Romeinen 11:4, 5 zegt Paulus: "Maar wat zegt de godsspraak tot hem? "Ik heb zevenduizend man voor mij doen overblijven, mannen die de knie niet voor Baäl hebben gebogen." Zo is er daarom ook in het tegenwoordige tijdperk een overblijfsel verschenen overeenkomstig een verkiezing ten gevolge van onverdiende goedheid."

Dit hoeft niet te betekenen dat er toen letterlijk slechts 7000 Christenen waren, maar wil de vergelijking enige betekenis hebben, moet er een soortgelijk aantal zijn geweest - wellichte enkele tienduizenden.

Jezus zelf noemde de erfgenamen van het koninkrijk een "kleine kudde." In Lukas 12:32 zei Jezus: "Vreest niet, kleine kudde, want het heeft uw Vader goedgedacht u het koninkrijk te geven."

Sommigen hebben beweerd dat Jezus met kleine kudde slechts verwees naar zijn meest nabij discipelen en apostelen. De context van Jezus' opmerkingen wijst er echter op dat hij sprak tegen al zijn gezalfde discipelen. Dat blijkt duidelijk uit het feit dat Jezus verder sprak tegen de kleine kudde die zou bestaan wanneer de Zoon des mensen zou aankomen. Direct nadat hij zich tot de kleine kudde richtte, zei Jezus bijvoorbeeld: "Maar weet dit, dat indien de heer des huizes had geweten op welk uur de dief zou komen, hij voortdurend gewaakt zou hebben en niet in zijn huis zou hebben laten inbreken. Houdt ook gij u gereed, want de Zoon des mensen komt op een uur dat gij het niet waarschijnlijk acht." (Lukas 12:39, 40)

Wat ook nog in beschouwing moet worden genomen is dat niet ieder gezalfd persoon goedgekeurd zal worden door Jehovah. Jezus zei: "Want er zijn velen uitgenodigd, maar weinigen uitverkoren." (Mattheüs 22:14)

Volgens de geschiedenis van het Wachttorengenootschap besloten ze op een congres in 1935, toen Jehovah's Getuigen het aantal van 52.465 leden bereikte (die deel hadden aan de symbolen op het Avondmaal) dat iedere nieuwe Getuige daarna deel zou uitmaken van de aardse klasse. Mijn vraag is: Daar het verschil tussen 144.000 en 52.465, 91.535 personen is, wat is dan de officiële uitleg van het Wachttorengenootschap voor het feit dat er wereldwijd slechts 91.535 personen ware Christenen zijn geworden sinds de Eerste Eeuw (de meesten echter in de Eerste Eeuw), waarmee de 52.465 open plaatsen in de 144.000 overbleven? Deze vraag is recentelijk bij me opgekomen en ik vraag me gewoon af of de Wachttorenorganisatie hier ooit eerder aan gedacht heeft of er een antwoord op heeft. Ik bedoel, waarom zou het aantal gezalfden die Christenen werden in de afgelopen 19 eeuwen niet 100.000 zijn geweest, waarmee er slechts 44.000 open plaatsen nog ingevuld moesten worden? Er moet een soort van reden voor zijn dat de organisatie de getallen 91.535 en 52.465 heeft gekozen.

In de jaren die vooraf gingen aan 1935 was het de situatie dat een toenemend aantal Jehovah's Getuigen niet beleed een hemelse hoop te hebben. In plaats daarvan werden ze in hun harten meer getrokken tot de hoop voor eeuwig in een paradijs op aarde te leven. Ongetwijfeld namen velen echter in eerste instantie deel aan het Avondmaal des Heren, omdat er een zekere verwarring bestond over waar ze nu precies bij hoorden.

Het was echter niet zo dat het Wachttorengenootschap op arbitraire wijze bepaalde dat er geen Christenen meer gezalfd zouden worden. Het anekdotische bewijs, dat Jehovah de voorzegde "dingen op de aarde" begon te verzamelen, had zich voor 1935 sinds jaren opgebouwd. In 1935 gaf het Wachttorengenootschap officieel de uitleg omtrent de grote schare, of de "grote menigte" zoals die toen werd genoemd, als zijnde een aardse klasse van overlevenden van Armageddon. Naarmate de tijd vorderde werd het steeds duidelijker dat Jehovah zijn aandacht inderdaad verlegd had naar het verzamelen van de andere schapen die de aarde zullen beërven.