|
Velen in deze wereld, vooral geleerden,
opvoedkundigen en politieke leiders, aanvaarden de opvatting
dat de mens reeds miljoenen jaren op aarde is. Zij geloven
dat hij zijn huidige staat van ontwikkeling heeft bereikt
door het proces van de evolutie en dat dit proces voor onbepaalde
tijd in de toekomst zal blijven voortgaan. Hierdoor zijn
zij van mening dat de mens onbeperkte mogelijkheden en tijd
heeft om zijn plannen te doen slagen. Een christen wordt
door dit satanische dogma echter niet voor de gek gehouden.
Gods voornaamste tegenstander zou graag willen dat alle
mensen geloven dat nergens een vastgestelde tijd voor bestaat,
zelfs niet voor Gods voornemens. Daar een christen echter
volledig op God en zijn Woord vertrouwt, weet hij dat de
mens geen onbegrensde toekomst in dit samenstel van dingen
heeft. Hij beseft waar wij ons in de stroom des tijds bevinden
en dat Gods oordelen over dit samenstel van dingen spoedig
voltrokken zullen worden.
2 De christen die over nauwkeurige kennis
van Jehovah's voornemens beschikt, wijst de speculaties
van de mensen van de hand. Hierbij zijn inbegrepen de speculaties
van historici die niet in de bijbel geloven, maar die aan
gebeurtenissen in 's mensen geschiedenis fantastische datums
verbinden. Betreffende de onbetrouwbaarheid van zulke datums
verklaart het boek The Secret of the Hittites, door
C.W. Ceram, in het hoofdstuk getiteld "De wetenschap
van historische datering":
"Een ieder die voor het eerst de
studie van de oude geschiedenis ter hand neemt, moet wel
onder de indruk komen van de positieve wijze waarop moderne
historici gebeurtenissen dateren die duizenden jaren geleden
hebben plaatsgevonden. In de loop van zijn verdere studie
zal deze verwondering eerder nog toenemen. Als wij namelijk
de bronnen van de oude geschiedenis onderzoeken, bemerken
wij hoe bekrompen, onnauwkeurig, of regelrecht onwaar
de berichten waren, zelfs in de tijd waarin ze oorspronkelijk
zijn geschreven. En armzalig als ze oorspronkelijk al
waren, zijn ze, zoals ze ons zijn overgeleverd, nog armzaliger:
half vernield door de tand des tijds of doordat mensen
ze nonchalant en ruw hebben behandeld.
Hoe verder wij onze studie trouwens voortzetten,
hoe minder wij onder de indruk komen van de datums die
ons in het begin met eerbied vervulden. Wij beginnen het
raamwerk van de chronologische geschiedenis te herkennen
voor wat het is - een zuiver hypothetische constructie,
die bij elke verbinding uit elkaar dreigt te vallen. Scheef
en wankel als het is, geeft het ons een beeld van een
vreemde, willekeurige geschiedenis, terwijl ons instinct
ons terzelfdertijd vertelt dat de oude beschavingen de
een of andere redelijke en organische groei moeten hebben
gehad. Als wij dit punt bereiken, beginnen wij élke
datum in twijfel te trekken!
Om een voorbeeld van de onbetrouwbaarheid
van chronologie te geven: na een eeuw lang te hebben gearbeid,
moesten onderzoekers de datum voor de unificatie van Egypte
door koning Menes, die de eerste Egyptische dynastie heeft
gesticht, van 5867 v.Chr. naar 2900 v.Chr. verschuiven.
En zelfs deze laatste datum, die als het werkelijk begin
van de Egyptische geschiedenis wordt beschouwd, is nog
niet eens met volledige zekerheid vastgesteld....
Als wij echter nog dieper op het onderwerp
ingaan, keert onze eerbied voor hetgeen door het detectivewerk
op het gebied van de geschiedenis tot stand is gebracht,
terug. Wij komen te weten dat geleerden een nauwkeurig
onderscheid hebben gemaakt tussen 'vaste' en 'vermoedelijk'
datums, en wij ontdekken dat het chronologische raamwerk
van de oude geschiedenis op ten minste enkele vaste punten
rust. Bepaalde sleuteldatums, waaromheen andere datums
zijn verzameld, kunnen bijna feilloos worden vastgesteld.
Ze zijn 'vast'."
3 Buiten de Bijbelse tijdtafel, zijn de
meeste datums die door historici zijn vastgesteld, dus onbetrouwbaar.
Slechts enkele 'vaste' of absolute datums, zoals 539 v.G.T.
kunnen als zeker worden aanvaard. Christenen die vertrouwen
stellen in Jehovah's Woord, weten dat het in de bijbel zelf
aangetroffen bewijsmateriaal de beste gids in deze kwesties
is. Dit helpt ons met grote nauwkeurigheid vast te stellen
waar wij ons in de stroom des tijds bevinden, speciaal met
betrekking tot de zevende tijdsperiode, of "dag",
waarvan in Genesis melding wordt gemaakt. - Genesis 2:2,
3.
DE
ZEVENDE DAG
4 Volgens betrouwbare
bijbelse chronologie werd Adam geschapen in het jaar 4026
v.G.T., waarschijnlijk in de hersft van het jaar, aan het
eind van de zesde scheppingsdag. Vervolgens bracht God de
dieren tot de mens om ze een naam te geven. Nochthans zegt
Jehovah in Genesis ten aanzien van Adam: "Het is niet
goed, dat de mens alleen zij" (Gen. 2:18). Adam zou
deze eenzame toestand heel vlug, misschien binnen slechts
enkele dagen of weken, beseffen. Hij zou beseffen dat hij
een andere aardse mens nodig had met wie hij kon omgaan
en met wie hij zijn ervaringen en zijn leven kon delen.
Het zou hem ook niet al te veel tijd kosten de dieren een
naam te geven. De fundamentele diersoorten zou hij betrekkelijk
snel een naam geven, want toen zulke fundamentele soorten
in Noachs tijd in de ark werden gebracht, betrof dit niet
miljoenen beesten, doch misschien slechts een paar honderd
fundamentele soorten. Het zou Adam dus slechts een korte
tijd na zijn schepping hebben gekost om de dieren een naam
te geven en te beseffen dat hij een tegenhanger nodig had.
Daar het bovendien Jehovah's voornemen was dat de mens zich
zou vermenigvuldigen en de aarde zou vullen, is het logisch
dat hij Eva kort na Adam heeft geschapen, misschien slechts
enkele weken of maanden later in hetzelfde jaar, 4026 v.G.T.
Onmiddelijk na haar schepping, kwam Gods rustdag, de zevende
periode.
5 Derhalve lopen
Gods zevende dag en de tijd die de mens op aarde is klaarblijkelijk
parallel. Om te berekenen waar de mens zich met betrekking
tot Gods zevende dag van 7000 jaar in de stroom des tijds
bevindt, moeten wij vaststellen hoeveel tijd er is voorbijgegaan
sinds het jaar dat Adam en Eva in 4026 v.G.T. werden geschapen.
Van de herfst van dat jaar tot de herfst van 1 v.G.T. zou
4025 jaar zijn. Van de herfst van 1 v.G.T. tot de herfst
van 1 G.T. is één jaar (er was geen jaar nul).
Van de herfst van 1 G.T. tot de herfst van 1968 is in totaal
1967 jaar. Als wij 4025 en 1 en 1967 bij elkaar optellen,
krijgen wij 5993 jaar vanaf de herfst van 4026 v.G.T. tot
de herfst van 1968. Er blijven dan dus nog zeven jaar van
de volle 6000 jaar van de zevende dag over. Zeven jaar vanaf
de herfst van 1968 zou ons tot de herfst van 1975 brengen,
6000 volle jaren in Gods zevende dag, zijn rustdag.
6 Na 6000 jaren van
ellende, gezwoeg, moeite, ziekte en dood onder Satans heerschappij
is de mensheid hard aan verlichting, aan rust, toe. De zevende
dag van de Joodse week, de sabbat, zou een goede afbeelding
vormen van de laatste 1000 jaar, de 1000-jarige regering
van Gods koninkrijk onder Christus waarin de mensheid wordt
bevrijd van 6000 jaar zonde en dood (Openbaring 20:6). Als
christenen daarom uit Gods tijdtafel opmerken dat het einde
van de 6000 jaar menselijke geschiedenis nadert, vervult
hen dit met verwachting. Dit is vooral zo omdat het grote
teken van de "laatste dagen" sinds het begin van
de tijd "van het einde" in 1914 in vervulling
gaat. En Jezus heeft gezegd dat "dit geslacht geenszins
zal voorbijgaan totdat al deze dingen geschieden" (Matth.
24:34). Enkelen van het geslacht dat het begin van de tijd
van het einde in 1914 onderscheidde, zullen ook getuige
zijn van het einde van dit huidige goddeloze samenstel van
dingen in de strijd van Armageddon. - Openb. 16:14, 16.
7 De onmiddellijke
toekomst zal beslist vol uiterst kritieke gebeurtenissen
zijn, want dit oude samenstel van dingen nadert zijn volledige
einde. Binnen op zijn hoogst enkele jaren zullen de laatste
onderdelen van de bijbelse profetie met betrekking tot deze
"laatste dagen" in vervulling gaan, hetgeen zal
uitlopen in bevrijding van de overlevenden tot in Christus'
glorieuze 1000-jarige regering. Wat een moeilijke tijd,
maar tevens, wat een grootse tijd ligt er vlak vóór
ons!
8 Betekent dit dat
in het jaar 1975 de strijd van Armageddon komt? Niemand
kan met zekerheid zeggen wat een speciaal jaar zal brengen.
Jezus heeft gezegd: "Van die dag of het uur weet niemand
iets af" (Mark. 13:32). Het is voor Gods dienstknechten
voldoende, met zekerheid te weten dat de tijd voor dit samenstel
onder Satan, snel ten einde loopt. Hoe dwaas zou iemand
zijn niet op zijn hoede en wakker te zijn met betrekking
tot de beperkte tijd die ons nog rest, met betrekking tot
de wereldschokkende gebeurtenissen die spoedig zullen plaatsvinden
en met betrekking tot de noodzaak zijn eigen rediing te
bewerken!
DE
WAARDE VAN TIJD
9 Op de hoogte zijn
van Gods tijdtafel en weten waar wij ons in de stroom des
tijds bevinden, is één ding; de beschikbare
tijd gebruiken, is iets anders. Zo een begrip van de tijd
al van grote waarde is, is het nog wijzer deze verstandig
te gebruiken. Tijd wordt van zo grote waarde geacht dat
sommigen zeggen: "Tijd is geld". Tijd is kostbaar,
waardevol, een gewaardeerd artikel. Eén manier om
de waarde van tijd te bepalen, is de wijze waarop de waarde
van koopwaar vaak wordt berekend - door vraag en aanbod.
In de tijd van de "pony express" in de Verenigde
Staten kostte het verzenden van een brief waarvoor thans
ongeveer zes dollarcent wordt betaald, bijvoorbeeld verscheidene
dollars. Hoe komt dit verschil? Doordat de pony express
vroeger heel weinig ruiters had. Het aanbod was zeer beperkt,
doch de vraag naar hun diensten was groot en dus waren zij
kostbaar. Thans is het aanbod van postboden echter veel
groter en derhalve niet zo kostbaar.
10
.....
Terug
Naar de Postzak van 6-12 Oktober
|
